Orzeczenie · 2004-04-01

IV SA 5119/02

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Miejsce
Warszawa
Data
2004-04-01
NSAbudowlaneŚredniawsa
prawo budowlaneplan zagospodarowania przestrzennegonieważność decyzjipostępowanie administracyjnewsakontrola sądowaterminykpa

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę K. i K. K. na decyzje Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które utrzymały w mocy decyzje Wojewody stwierdzające nieważność pozwolenia na budowę z 1991 r. oraz decyzji je zmieniającej z 1995 r. Organy administracji uznały, że pierwotne pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego i garażu na działce przy ul. [...] w G. zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ działka ta była przeznaczona w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod zieleń urządzoną. Dodatkowo, decyzja zmieniająca z 1995 r. została wydana z naruszeniem art. 155 k.p.a. ze względu na brak zgody wszystkich stron. WSA uchylił zaskarżone decyzje, stwierdzając, że organy obu instancji naruszyły przepisy postępowania (art. 7 i 77 k.p.a.) poprzez nierozpoznanie kluczowej kwestii dotyczącej obowiązywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w dacie wydania pierwotnej decyzji. Sąd wskazał również, że upłynął 10-letni termin do stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Ponadto, WSA zakwestionował sposób, w jaki organy oceniły naruszenie procedury przy wydawaniu decyzji z 1995 r. w trybie art. 155 k.p.a. Sąd nakazał ponowne rozpoznanie sprawy przez organy administracji z uwzględnieniem przedstawionych wywodów.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących stwierdzania nieważności decyzji administracyjnych, w szczególności art. 156 k.p.a. oraz kwestii związanych z planowaniem przestrzennym i pozwoleniem na budowę.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i przepisów obowiązujących w latach 90. XX wieku oraz początku XXI wieku.

Zagadnienia prawne (4)

Czy decyzja zatwierdzająca plan realizacyjny i udzielająca pozwolenia na budowę była wydana z rażącym naruszeniem prawa, w szczególności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie można jednoznacznie stwierdzić rażącego naruszenia prawa bez uprzedniego wyjaśnienia kwestii obowiązywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w dacie wydania decyzji.

Uzasadnienie

Sąd wskazał na konieczność wyjaśnienia mocy wiążącej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w dacie wydania decyzji, co nie zostało uczynione przez organy administracji.

Czy stwierdzenie nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. jest dopuszczalne po upływie 10 lat od jej doręczenia?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, przyczyna określona w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. nie może stanowić podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji, jeżeli od dnia jej doręczenia upłynęło lat 10.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że upłynął 10-letni termin do stwierdzenia nieważności decyzji z powodu jej wydania w sprawie już rozstrzygniętej inną decyzją.

Czy decyzja zmieniająca poprzednią decyzję w trybie art. 155 k.p.a. może zostać uznana za nieważną, jeśli poprzednia decyzja została uznana za nieważną?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Należy zbadać, czy procedura zmiany decyzji w trybie art. 155 k.p.a. została prawidłowo przeprowadzona, w tym czy uzyskano zgodę wszystkich stron.

Uzasadnienie

Sąd zakwestionował sposób, w jaki organy oceniły naruszenie procedury art. 155 k.p.a. przy wydawaniu decyzji z 1995 r., wskazując na potrzebę zbadania braku zgody stron.

Czy organ administracji prawidłowo ocenił charakter naruszenia prawa i jego skutki?

Odpowiedź sądu

Nie, organy nie dokonały należytej oceny charakteru naruszonych przepisów oraz wywołanych wadliwą decyzją skutków.

Uzasadnienie

Sąd podkreślił obowiązek organu dokonania oceny charakteru naruszonych przepisów oraz skutków wadliwej decyzji.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylono decyzję
Uchylono zaskarżone decyzje Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz poprzedzające je decyzje Wojewody, z tym że zaskarżone decyzje nie podlegają wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.

Przepisy (18)

Główne

k.p.a. art. 156 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 156 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

pkt 2, pkt 7 i pkt 3

p.p.s.a. art. 145 § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

pkt c

Pomocnicze

k.p.a. art. 158 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

pr. budowlane art. 21 § 1

Ustawa prawo budowlane

pr. budowlane art. 3

Ustawa prawo budowlane

u.o.k.ś. art. 7 § 1

Ustawa o ochronie i kształtowaniu środowiska

u.p.p. art. 46

Ustawa o planowaniu przestrzennym

k.p.a. art. 156 § 2

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 178 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 155

Kodeks postępowania administracyjnego

p.w.u.s.t. art. 31 § 1

Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych

p.w.u.s.t. art. 31 § 4

Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych

p.w.u.p.u.s.a. art. 97 § 1

Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych

p.p.s.a. art. 152

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 200

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 77

Kodeks postępowania administracyjnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Nierozpoznanie przez organy kwestii obowiązywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w dacie wydania decyzji. • Upływ 10-letniego terminu do stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. • Niewłaściwa ocena naruszenia procedury art. 155 k.p.a. przy wydawaniu decyzji zmieniającej.

Godne uwagi sformułowania

brak oceny mocy wiążącej, a co za tym idzie obowiązywania miejscowego planu zagospodarowania w dacie wydania decyzji • przyczyna określona w pkt 3 par.l cytowanego przepisu, nie może stanowić podstawy dla stwierdzenia nieważności decyzji, jeżeli od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia upłynęło lat 10 • o rażącym naruszeniu prawa można mówić w sytuacji, gdy określona decyzja została wydana wbrew nakazowi lub zakazowi ustanowionemu w przepisie prawnym

Skład orzekający

B. Moraczewski

przewodniczący

B. Cieśla

członek

I. Ostrowska

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących stwierdzania nieważności decyzji administracyjnych, w szczególności art. 156 k.p.a. oraz kwestii związanych z planowaniem przestrzennym i pozwoleniem na budowę."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i przepisów obowiązujących w latach 90. XX wieku oraz początku XXI wieku.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak ważne jest prawidłowe ustalenie stanu prawnego i faktycznego oraz przestrzeganie terminów w postępowaniu administracyjnym, co może prowadzić do uchylenia decyzji nawet po wielu latach.

Nieważność decyzji administracyjnej po 10 latach? Sąd wyjaśnia granice prawa.

Dane finansowe

WPS: 20 PLN

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst