IV SA 4930/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, uznając, że organ II instancji błędnie zastosował przepisy ustawy Prawo ochrony środowiska zamiast przepisów dotychczasowych.
Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która uchyliła decyzję Starosty w przedmiocie uzgodnienia adaptacji pomieszczeń na cele warsztatu produkcyjnego. Kolegium uznało, że Starosta nieprawidłowo zastosował przepisy ustawy o dostępie do informacji o środowisku, zamiast nowej ustawy Prawo ochrony środowiska. WSA uznał skargę za zasadną, stwierdzając, że Kolegium błędnie zinterpretowało przepis przejściowy, który nakazywał stosowanie przepisów dotychczasowych do spraw wszczętych przed wejściem w życie nowej ustawy, jeśli nie stanowiły inaczej przepisy wprowadzające.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę D.M. i G.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2002 r., która uchyliła decyzję Starosty z dnia [...] lipca 2002 r. negatywnie opiniującą możliwość adaptacji pomieszczeń na cele warsztatu produkcyjnego z tworzyw sztucznych. Organ I instancji powołał się na przepisy ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o dostępie do informacji o środowisku, podczas gdy Kolegium Odwoławcze uznało, że należało zastosować przepisy ustawy Prawo ochrony środowiska z dnia 27 kwietnia 2001 r., wprowadzającej zmiany od 1 października 2001 r. Skarżący argumentowali, że Starosta prawidłowo zastosował przepisy ustawy z 2000 r. WSA przychylił się do stanowiska skarżących, wskazując na błędną interpretację art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. przez Kolegium. Sąd podkreślił, że przepis ten nakazuje stosowanie przepisów dotychczasowych do spraw wszczętych przed wejściem w życie nowej ustawy, o ile przepisy wprowadzające nie stanowią inaczej. Ponieważ wniosek inwestorów wpłynął 3 sierpnia 2001 r., a decyzja ostateczna nie została wydana przed 1 października 2001 r., należało stosować przepisy ustawy z 2000 r. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, wskazując, że Kolegium powinno rozpatrzyć sprawę ponownie, stosując właściwe przepisy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Należy stosować przepisy dotychczasowe, o ile przepisy ustawy wprowadzającej lub przepisy odrębne nie stanowią inaczej.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że przepis przejściowy (art. 3 ust. 1 ustawy wprowadzającej) jasno określa, że stosuje się przepisy dotychczasowe, a zwrot 'przepisy ustawy' odnosi się do ustawy wprowadzającej, a nie do nowej ustawy Prawo ochrony środowiska.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (11)
Główne
Ustawa o wprowadzaniu ustawy - Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz zmianie niektórych ustaw art. 3 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 145 § 1 pkt 1a
Pomocnicze
k.p.a. art. 104
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Ustawa o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko art. 37 § 1 pkt 2
Ustawa o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko art. 27 § 3
Ustawa Prawo ochrony środowiska
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 153
Ustawa - przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 200
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 209
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ II instancji błędnie zinterpretował przepis przejściowy (art. 3 ust. 1 ustawy wprowadzającej Prawo ochrony środowiska), stosując przepisy nowej ustawy zamiast dotychczasowych.
Godne uwagi sformułowania
Nie może być wątpliwości interpretując powyższy przepis, iż zwrot ' o ile przepisy ustawy' dotyczy przepisów ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. a nie przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska jak to przyjęło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu swojej decyzji. Wydanie decyzji na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. powinno mieć charakter wyjątkowy.
Skład orzekający
Otylia Wierzbicka
przewodniczący
Wojciech Mazur
sprawozdawca
Wanda Zielińska - Baran
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów przejściowych w prawie ochrony środowiska oraz zasady stosowania przepisów w czasie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zmiany przepisów prawnych i ich stosowania do postępowań w toku.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii interpretacji przepisów przejściowych, co jest kluczowe dla praktyki prawniczej w kontekście zmian legislacyjnych.
“Kiedy nowe prawo nie zastępuje starego? WSA wyjaśnia kluczową interpretację przepisów przejściowych.”
Sektor
ochrona środowiska
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA 4930/02 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2004-04-01 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2002-12-03 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Otylia Wierzbicka /przewodniczący/ Wanda Zielińska - Baran Wojciech Mazur /sprawozdawca/ Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Uchylono zaskarżoną decyzję Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Otylia Wierzbicka Sędziowie WSA Wojciech Mazur /spr./ asesor WSA Wanda Zielińska - Baran Protokolant Danuta Gorzelak - Maciak po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia2004 r. sprawy ze skargi D. M. i G.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2002 r. Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia przedsięwzięcia w zakresie ochrony Środowiska 1. uchyla zaskarżoną decyzję 2. zasadza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącej D.M. kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...] Starosta [...] na podstawie art. 104 k.p.a. i art. 37 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 27 ust. 3 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko / Dz.U. Nr 109, poz. 1157 /, art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy - Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz zmianie niektórych ustaw / Dz.U. Nr 100, poz. 1085 / negatywnie zaopiniował w zakresie ochrony środowiska możliwość adaptacji na cele warsztatu produkcyjnego drobnych elementów z tworzyw sztucznych części pomieszczeń w budynku M. i S.D. położonego w P. ul. [...]. Decyzją z dnia [...] października 2002 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu odwołania M. i S.D. na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania prze organ I instancji. W uzasadnieniu decyzji podniesiono, iż organ I instancji nieprawidłowo zastosował do wydania decyzji przepisy ustawy z dnia 9 listopada 2000 r., gdyż mając na uwadze treść art. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. wprowadzającej z dniem 1 października ustawę z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska / Dz.U. Nr 62, poz. 627 / powinien zastosować przepisy tej ustawy, gdyż inaczej został określony w niej tryb "uzgadniania" decyzji. Skargi od powyższej decyzji złożyły D.M. i G.B. podnosząc, że organ I instancji zastosował prawidłowo przepisy ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko prawidłowo interpretując treść art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. wprowadzającej ustawę Prawo ochrony środowiska. Ponadto decyzja Starosty [...] jest bardzo szczegółowo uzasadniona pod względem wskazania podstawy prawnej jak i stanu faktycznego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi podtrzymując swoją dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Z treści art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy - Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw wynika, iż do spraw wszczętych prze dniem wejścia w życie ustawy, a nie zakończonych decyzją ostateczną, stosuje się przepisy dotychczasowe, o ile przepisy ustawy lub przepisy odrębne nie stanowią inaczej. Nie może być wątpliwości interpretując powyższy przepis, iż zwrot " o ile przepisy ustawy" dotyczy przepisów ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. a nie przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska jak to przyjęło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu swojej decyzji. W art. 1 ust. 1 ustawy wyraźnie stwierdzono, iż ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. będzie zwana w tekście ustawy "Prawem ochrony środowiska", gdyby, więc ustawodawca chciał ażeby istniała taka konstrukcja prawna to w art. 3 ust. 1 w miejsce słowa "ustawy" wpisałby "Prawo ochrony środowiska". Sprecyzowany wniosek inwestorów wpłynął do organu I instancji w dniu 3 sierpnia 2001 r. a więc jeszcze w czasie obowiązywania ustawy o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko i mając na uwadze treść art. 3 ust. 1 przepisów wprowadzających, ponieważ nie została wydana decyzja ostateczna prze dniem 1 października 2001 r., należy stosować w przedmiotowym postępowaniu przepisy dotychczasowe o ile przepisy ustawy wprowadzającej lub przepisy odrębne nie stanowią inaczej. Dlatego też z uwagi na powyższe argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu organu II instancji jest błędna i skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Kolegium rozpatrzy zarzuty przedstawione w odwołaniu inwestorów i oceni decyzję Starosty [...] mając na uwadze przepisy ustawy z dnia 9 listopada 2000 r., na które prawidłowo w swojej decyzji powołał się organ I instancji i wyda decyzję na podstawie art. 138 k.p.a.. Należy mieć jednakże na uwadze, iż wydanie decyzji na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. powinno mieć charakter wyjątkowy. Dlatego też mając powyższe na uwadze Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt la ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz.1270/. Na podstawie art. 153 w/w ustaw przedstawiona ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wiążą organ przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Na podstawie art. 97& 1 ustawy z dnia 20 sieipnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ sprawę rozpoznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.