IV SA 4873/03

IV SA 4873/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-02-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-12-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Ewa Machlejd
Izabela Ostrowska /przewodniczący sprawozdawca/
Krystyna Tomaszewska
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Izabela Ostrowska (spr.), Sędzia WSA, Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant Rafał Kubik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2005 r. sprawy ze skargi A. B. i L. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2003 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenie na budowę skargi oddala.
Uzasadnienie
7/IV 4873 – 4874/03
UZASADNIENIE
Wojewoda [...]i decyzją Nr [...] z dnia [...] września 2003r. zatwierdził projekt budowlany i wydał Zarządowi Dróg Wojewódzkich [...] pozwolenie na budowę dla przebudowy skrzyżowania drogi wojewódzkiej nr [...] z ul. [...], na działkach o nr ew.: [...] w Z..
Pozwolenie objęło:
– przebudowę skrzyżowania na skrzyżowanie typu małe rondo o średnicy zewnętrznej 34m: środku w km 49 + 596,16 drogi wojewódzkiej Nr [...] wraz z przebudową wlotów na rondo,
– przebudowę i budowę chodników o zmiennej szerokości od 2,00 do 7,00 i łącznej długości ok. 260m,
– przebudowę 7 sztuk zjazdów indywidualnych do posesji,
– przebudowę kanalizacji deszczowej – budowę kolektora o śr. 0,2m i długości ok. 18m wraz ze studniami i przykanalikami,
– budowę oświetlenia ulicznego wraz z budową linii kablowej o łącznej długości ok. 280m.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż inwestor złożył wniosek o pozwolenie na budowę przedmiotowej inwestycji w okresie ważności decyzji z dnia [...] sierpnia 2002r. i z dnia [...] września 2002r. o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla planowanej inwestycji. W ocenie organu inwestycja jest zgodna z tymi decyzjami oraz miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta [...] zatwierdzonym uchwałą Nr [...] z dnia [...] listopada 1994r. Rady Gminy [...] w Z..
Przedłożony projekt budowlany posiada wymagane opinie, uzgodnienia i pozwolenia i został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane.
Działając z uprawnienia Ministra Infrastruktury, Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] stycznia 2003r. udzielił zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (§ 140 ust 8 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Miejskiej z dnia 2 marca 1999r. – (Dz. U. Nr 43, poz. 430), zezwalając na zastosowanie określonych w postanowieniu parametrów technicznych.
Postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko nie jest wymagane. Pozytywnego uzgodnienia projektu budowlanego dokonał Starosta [...] decyzją z [...] grudnia 2002r., a Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny [...] – postanowieniem z [...] listopada 2002r.
Inwestor wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w zakresie objętym decyzją, zaś inwestycja nie narusza interesów osób trzecich chronionych art. 5 ust. 1 pkt 6 Prawa budowlanego.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2003r. znak: [...], po rozpatrzeniu odwołania A. B. T. oraz L. K., działając w oparciu o art. 138 § 1 kpa – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Organ odwoławczy uznał, iż postępowanie przeprowadzone przez organ pierwszej instancji było prawidłowe i nie narusza przepisów postępowania administracyjnego i Prawa budowlanego.
W ocenie organu odwoławczego inwestor dopełnił wszystkich formalności prawem przewidzianych w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, co czyniłoby niezasadną ewentualną odmowę udzielenia pozwolenia na budowę (art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego).
Ustosunkowując się do zarzutów odwołania, organ uznał za bezzasadne, bowiem z wypisów z rejestru gruntów załączonych do akt sprawy wynika, iż działki, na których ma być realizowana inwestycja stanowią własność Skarbu Państwa, zaś skarżący nie udowodnili, że są ich właścicielami.
Skargę na powyższą decyzję wnieśli A. B. T. i L. K. domagając się jej uchylenia oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2003r. Zaskarżonej decyzji skarga zarzuca zbyt małą wnikliwość i pobieżność w analizie zgromadzonego materiału przez organ pierwszej instancji w zakresie ustaleń stanu faktycznego oraz wadliwość stosowania prawa materialnego jak wykazano w odwołaniu pierwotnym.
Nadto w ocenie skarżących organ architektoniczno-budowlany celowo utrudnił stronom zainteresowanym udział w postępowaniu, bowiem dokumentację wyłożono do wglądu w odległym o 100 km K..
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skargi są nieuzasadnione.
Kwestią zasadniczą podnoszącą przez skarżących w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji oraz na rozpoznanie przed sadem w dniu 25 lutego 2005r., jest naruszenie przez organy art. 32 pkt 4 Prawa budowlanego z 1994r.. Zdaniem skarżących inwestor nie wykazał się prawem do nieruchomości na cele budowlane, bowiem jak wyjaśnił skarżący " jest on współwłaścicielem działek [....] zaś L. K. jest spadkobierczynią działek [...].
Na wstępie należy wyjaśnić, iż działka o nr ew. [...] nie jest objęta inwestycją, a co za tym idzie decyzją o pozwoleniu na budowę.
Jak wynika z rejestru z ewidencji gruntów z dnia 29 maja 2003r. , działki o nr ew. [...] – stanowią własność Skarbu Państwa Starosty Powiatu [...]. Działki Nr ew. [...] mają urzędową Księgę Wieczystą KW [...] w której jako właściciel wpisany jest Skarb Państwa.
Wypis z rejestru gruntów mający moc dokumentu urzędowego i stanowiący podstawę do ewentualnego wpisu w Księdze wieczystej (jeśli jest prowadzona dla danej nieruchomości) jest wystarczającą podstawą dla organu architektoniczno-budowlanego w zakresie prawa inwestora do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Pismem z dnia 8 marca, Starosta T. scedował prawo dysponowania tymi działkami na rzecz Zarządu Dróg Wojewódzkich w związku z planowaną przebudową skrzyżowania.
Oświadczeniem z dnia 3 października 2002r. Starosta wyraził zgodę na przebudowę skrzyżowania drogi nr [...] działki nr ew. [...], której właścicielem jest Skarb Państwa – Starostwo Powiatowe w Z..
Kwestia ewentualnego odszkodowania z tytułu wywłaszczenia nieruchomości, których w przeszłości właścicielami byli poprzednicy prawni skarżących, nie leży w kompetencji organów architektoniczno-budowlanych i pozostaje bez znaczenia dla oceny legalności zaskarżonej decyzji.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów postępowania przez Wojewodę [...] należy uznać je za chybione.
Organem właściwym do udzielenia przedmiotowego pozwolenia na budowę, z mocy art. 82 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, był Wojewoda Małopolski, bowiem działka ewidencyjna nr [...] położona w obrębie [...], stanowi drogę wojewódzką nr [...].
Podstawą takiego ustalenia jest ustawa z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (Dz. U. Nr 71, poz. 838 z późn. zm.), Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 1998r. w sprawie ustalenia wykazu dróg krajowych i wojewódzkich (Dz. U. Nr 160,poz. 1071), Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 28 lutego 2000r. w sprawie numeracji i ewidencji dróg (Dz. U. Nr 32 poz. 393).
Wbrew zarzutom skargi właściwy organ zawiadomił w oparciu o art. 61 § 4 kpa zainteresowane strony, iż w dniu 6 czerwca 2003r. zostało wszczęte pozwolenie na budowę przedmiotowej inwestycji.
Jednocześnie poinformował strony o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym oraz przedłożoną przez inwestora dokumentacją w siedzibie organu.
W tej sytuacji należy zauważyć, iż organ nie naruszył normy art. 10 kpa, a jedynie od woli stron zależne było skorzystanie z praw przysługujących im w oparciu o ten przepis.
Żadna norma prawna nie nakłada natomiast na organ obowiązku przesyłania akt innemu organowi ( w tym przypadku niższego rzędu) celem umożliwienia zapoznania się z dokumentami stronom w miejscu ich zamieszkania.
Z tych wszystkich względów skoro zarzuty skargi nie odniosły zamierzonego skutku, skargę jako niezasadną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).