IV SA 4518/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienia inspektorów nadzoru budowlanego dotyczące zmiany sposobu użytkowania budynku letniskowego na mieszkalny, stwierdzając niewłaściwe zastosowanie przepisów prawa budowlanego przez organy obu instancji.
Sprawa dotyczyła skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymujące w mocy decyzję Powiatowego Inspektora o wstrzymaniu eksploatacji budynku letniskowego z powodu zmiany sposobu jego użytkowania na mieszkalny. Sąd uznał, że organy niewłaściwie zastosowały art. 50 Prawa budowlanego, który dotyczy wstrzymania robót budowlanych, a nie wstrzymania eksploatacji obiektu. W związku z tym, WSA uchylił zaskarżone postanowienie oraz postanowienie organu pierwszej instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2003 r., które utrzymało w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2003 r. wstrzymujące eksploatację budynku letniskowego. Organy stwierdziły zmianę sposobu użytkowania budynku z letniskowego na mieszkalny, polegającą na wykonaniu instalacji centralnego ogrzewania i oszkleniu tarasu. Jako podstawę prawną wstrzymania eksploatacji wskazano art. 50 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 71 ustawy Prawo budowlane. Sąd uznał, że organy obu instancji dopuściły się naruszenia prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 50 Prawa budowlanego. Przepis ten, zgodnie z jego brzmieniem, stanowi podstawę do wstrzymania robót budowlanych prowadzonych z naruszeniem prawa, a nie do wstrzymania eksploatacji obiektu. W niniejszej sprawie nie toczyły się żadne roboty budowlane. W związku z tym, Sąd uchylił zaskarżone postanowienie oraz postanowienie organu pierwszej instancji, stwierdzając jednocześnie, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, art. 50 Prawa budowlanego stanowi podstawę do wstrzymania robót budowlanych prowadzonych z naruszeniem prawa, a nie do wstrzymania eksploatacji obiektu.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że przepis art. 50 Prawa budowlanego dotyczy wstrzymania robót budowlanych, a nie wstrzymania eksploatacji obiektu. W sytuacji, gdy nie toczyły się żadne roboty budowlane, zastosowanie tego przepisu do wstrzymania eksploatacji było niewłaściwe.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (8)
Główne
p.b. art. 50 § ust. 1 pkt 1
Prawo budowlane
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.b. art. 71 § ust. 1
Prawo budowlane
p.b. art. 71 § ust. 2
Prawo budowlane
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 135
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § § 1
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewłaściwe zastosowanie przez organy nadzoru budowlanego art. 50 Prawa budowlanego jako podstawy prawnej do wstrzymania eksploatacji obiektu, podczas gdy przepis ten dotyczy wstrzymania robót budowlanych.
Godne uwagi sformułowania
przepis na który się powołał, dawał jedynie podstawę do wstrzymania robót budowlanych, o ile takie roboty by się toczyły, co nie miało w tej sprawie miejsca. nie było więc materialnej podstawy do wydania postanowienia.
Skład orzekający
Krystyna Tomaszewska
przewodniczący
Izabela Ostrowska
członek
Leszek Kamiński
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Prawa budowlanego dotyczących wstrzymania robót budowlanych i zmiany sposobu użytkowania obiektu."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i interpretacji przepisów w momencie wydania orzeczenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje istotną różnicę między wstrzymaniem robót budowlanych a wstrzymaniem eksploatacji, co jest kluczowe dla praktyków prawa budowlanego.
“Kiedy można wstrzymać eksploatację budynku? Sąd wyjaśnia kluczową różnicę w Prawie budowlanym.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA 4518/03 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2005-02-21 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-11-04 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Izabela Ostrowska Krystyna Tomaszewska /przewodniczący/ Leszek Kamiński /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części, wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Uchylono postanowienie I i II instancji Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Leszek Kamiński ( spr.), Protokolant Katarzyna Bednarska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2005 r. sprawy ze skargi A. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2003 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Uzasadnienie W oparciu o pismo Urzędu Gminy P., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. w dniu 23 maja 2003 r. przeprowadził wizję lokalną w sprawie prawidłowości sposobu użytkowania budynku letniskowego (rekreacji indywidualnej), zlokalizowanego na działce nr ewid. [...], we wsi D., gm. P., będącej współwłasnością H. i A. małż. W., a także H. W. i M. W.. Stwierdzono, iż budynek ten powstał jako zabudowa samowolna, jednakże na skutek czynności legalizacyjnych współwłaściciele uzyskali pozwolenie na jego użytkowanie jako budynku letniskowego, na podstawie decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w P. Nr [...] z dnia [...] września 1997 r. W obowiązującym wówczas planie zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym dnia 7 czerwca 1989 r. (Dz. Urz. Woj. [...] Nr 8, poz. 255) działka nr [...] przeznaczona była w części pod zabudowę letniskową, w pozostałej pod użytki rolne. Z ustaleń planu wynikało, iż "...przedmiotowa nieruchomość usytuowana jest w kompleksie urbanistycznym z przeznaczeniem na cele rekreacyjne". Z załącznika do decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, inwentaryzacji technicznej budynku, wynikało, iż obiekt przystosowany jest do "użytkowania w okresie lata i wczesnej jesieni". Wyposażony był bowiem w ogrzewanie akumulacyjne i kominek. W toku kontroli stwierdzono zmianę sposobu użytkowania budynku letniskowego na mieszkalny, gdyż obecnie w budynku wykonana została instalacja oraz piec centralnego ogrzewania. Dodatkowo stwierdzono zabudowanie tarasu na poziomie poddasza przez jego oszklenie. Wobec powyższego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. postanowił w dniu [...] czerwca 2003 r. wstrzymać eksploatację tego budynku jako niezgodną z jego przeznaczeniem. Podstawą postanowienia nr [...] r. był art. 50 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 71 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 106 z 2000 r., poz. 1126 tekst jednolity z późn. zm.). Na skutek odwołania złożonego od tego postanowienia przez A. W., który zarzucił organowi działania niezgodne z prawem przez nieuwzględnienie jego uprawnień procesowych, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpoznał sprawę i postanowieniem nr [...] z dnia [...] października 2003 r. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. A. W. złożył skargę na to postanowienie, ponawiając argumenty przytaczane we wcześniejszych pismach, organ zaś, w odpowiedzi na skargę, podtrzymał stanowisko zajęte w obu postanowieniach. Sprawa niniejsza na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, gdyż zgodnie z treścią tego przepisu sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skargę należało uwzględnić, gdyż zaskarżone postanowienie jest sprzeczne z prawem. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd, rozpoznając skargę ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 § 1 ww. ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Podstawę prawną interwencji i dalszych czynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie objętej kontrolą Sądu stanowił artykuł 71 ust. 2 prawa budowlanego. W razie stwierdzenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części w sposób opisany w tym przepisie , a nadto bez pozwolenia, o którym mowa w ust. 1 art. 71, przepisy art. 50, art. 51 i art. 57 ust. 7 stosuje się odpowiednio. Odpowiednie zastosowanie wymienionych przepisów proceduralnych polega na posłużeniu się ich dyspozycją w odniesieniu do stanu ustalonego na podstawie art. 71 Prawa budowlanego. Art. 50 stanowi zaś podstawę prawną do wydania postanowienia o wstrzymaniu toku robót budowlanych prowadzonych z naruszeniem prawa. Celem tego przepisu jest powstrzymanie bezprawnego działania inwestora na czas postępowania kończonego następnie decyzją ustalającą jego obowiązki. Odpowiednie zastosowanie tego przepisu miałoby zatem miejsce w przypadku stwierdzenia, że bez pozwolenia toczą się roboty budowlane zmieniające przeznaczenie jakiegoś obiektu budowlanego. Tymczasem organ użył art. 50 jako podstawy prawnej dla wydania postanowienia nr [...] w sytuacji, gdy żadne roboty się nie toczyły, co zresztą wynika wprost z uzasadnienia tego postanowienia. Nie było więc materialnej podstawy do wydania postanowienia. Co więcej, używając tej podstawy prawnej organ postanowił wstrzymać eksploatację wymienionego budynku jako niezgodną z jego przeznaczeniem, chociaż przepis na który się powołał, dawał jedynie podstawę do wstrzymania robót budowlanych, o ile takie roboty by się toczyły, co nie miało w tej sprawie miejsca. Postanowienie to, podobnie jak utrzymujące je w mocy postanowienie nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, naruszają zatem prawo materialne przez jego niewłaściwe zastosowanie. Uzasadnia to w konsekwencji uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia I instancji, jako że wskazane uchybienia dotyczą postępowania organów obu instancji. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) uchylił zarówno postanowienie organu II instancji, jak i poprzedzające je postanowienie organu I instancji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI