IV SA 4516/02

IV SA 4516/02 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-04-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-11-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Szymańska
Wojciech Mazur
Zofia Flasińska /przewodniczący sprawozdawca/
Sygn. powiązane
OSK 930/04 - Wyrok NSA z 2004-12-08
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność zaskarżonego aktu
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Zofia Flasińska (spr.), Sędziowie Wojciech Mazur, Anna Szymańska, Protokolant Sylwia Czenskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi M.G. na decyzję Rady Gminy W. z dnia [...] października 2002 r. Nr [...] w przedmiocie protestu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w części dotyczącej działki nr [...]; II. w pozostałym zakresie skargę odrzuca, III. zasądza od Rady W. na rzecz M.G. kwotę 10 zł (dziesięć zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
IV SA 4516/ 02
UZASADNIENIE
M.G. wniosła zarzut do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Osady [...] kwestionując przeznaczenie jej działek nr [...] i [...] na cele komunikacyjne. Rada Gminy W. uchwałą nr [...] z [...] października 2002 r. potraktowała ten zarzut jako protest i go odrzuciła wskazując na brak naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia.
W skardze na tę uchwałę M.G. podniosła, że wniesione przez nią zastrzeżenia do projektu miejscowego planu mają charakter zarzutu, albowiem postanowieniem Sądu Rejonowego dla W. z [...] grudnia 2001r. sygn. akt [...] stwierdzono nabycie na jej rzecz prawa własności działki nr [...], w obrębie [...] w W. przy ul. [...], przez zasiedzenie.
Zatem bezpodstawnie Rada Gminy zakwalifikowała jej pismo jako protest.
W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o jej odrzucenie wskazując, iż skarżąca nie wykazała aby projekt planu naruszał jej interes prawny lub uprawnienie. Nadto Rada wskazała, że do obecnej chwili skarżąca nie przedstawiła dowodów własności działek nr [...] i [....].
W toku postępowania sądowoadministracyjnego skarżąca złożyła odpis prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego dla W. z [...].12.2001 r. o stwierdzeniu zasiedzenia działki nr [...] sygn. akt [...]. Nie przedstawiła jednak żadnego dowodu własności bądź innego tytułu prawnego do działki nr [...] poza zawiadomieniem sądowym w sprawie zasiedzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Skarga jest częściowo uzasadniona.
Stosownie do regulacji art. 24 ust. 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( tekst jedn. Dz. U. nr 15 z 1999 r. poz. 139 ze zm.) zarzut do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego może wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienia zostały naruszone przez ustalenia przyjęte w projekcie planu wyłożonym do publicznego wglądu. Interes prawny lub uprawnienie to interes obiektywnie wynikający z prawa materialnego np. z prawa własności lub wieczystego użytkowania, które są chronione przepisami prawa cywilnego. Naruszenie zatem prawa własności przez zmianę przeznaczenia terenu budowlanego pod budowę drogi stanowi naruszenie interesu prawem chronionego i daje podstawę do wniesienia zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Zatem skoro skarżąca w dacie wnoszenia zarzutu dysponowała prawomocnym postanowieniem o stwierdzeniu zasiedzenia działki nr [...] w obrębie[...], to miała interes prawny wynikający z prawa własności. Jak wynika z rysunku projektu planu, działka nr [...] została przeznaczona na poszerzenie drogi oznaczonej [...] oraz na parking z przystankiem autobusowym. Wobec tego spełnione zostały wymogi do wniesienia zarzutu określone w art. 24 ust. 1 ustawy. Bez wątpienia przeznaczenie terenu mieszkaniowego oznaczonego symbolem [...] na poszerzenie drogi i na parking z przystankiem autobusowym, stanowi naruszenie interesu prawnego skarżącej i uprawniało ją do wniesienia zarzutu.
W tej sytuacji zakwalifikowanie zastrzeżeń skarżącej do projektu miejscowego planu, jako protestu stanowi naruszenie prawa dające podstawę do stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały, lecz tylko w odniesieniu do działki nr [...].
Natomiast zastrzeżenia wniesione do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ale odnoszące się do działki nr [...], która została przeznaczona pod drogę nr [...] rzeczywiście stanowią protest. Skarżąca nie wykazała się bowiem żadnym tytułem prawnym do tej działki. Obecnie toczy się postępowanie sądowe o prawa do tej działki. Jednak roszczenie o ustanowienie prawa do nieruchomości gruntowej nie daje interesu prawnego w postępowaniu planistycznym a tym samym do wniesienia zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zatem skoro skarżąca nie miała w dacie składania zastrzeżeń do projektu planu żadnego tytułu prawnego do działki nr [...], to zasadnie Rada Gminy W. zakwalifikowała te zastrzeżenia jako protest. Na uchwałę o odrzuceniu protestu skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje.
Takie stanowisko jest już utrwalone w orzecznictwie sądowoadministracyjnym m.in. wyrok NSA z 29.12.1999r. w sprawie IV SA 1501/99, z 25.04. 2002 r. w sprawie IV SA 2238/01, z 19.09.2003 r. w sprawie IV SA 4126/02.
Wobec tego Sąd na podstawie art. 147 § 1 oraz art. 200 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270) w zw. z art. 97 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części dotyczącej działki nr [...] i zasądził zwrot kosztów postępowania sądowego.
Natomiast w pozostałej części skargę odrzucił jako niedopuszczalną na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i art. 97 wyżej wymienionych ustaw.