IV SA 4422/03

IV SA 4422/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-07-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-10-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Otylia Wierzbicka /przewodniczący/
Tomasz Wykowski /sprawozdawca/
Wojciech Mazur
Sygn. powiązane
II OSK 1430/05 - Wyrok NSA z 2006-11-29
II OZ 746/05 - Postanowienie NSA z 2005-09-13
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Otylia Wierzbicka, Sędziowie sędzia WSA Wojciech Mazur, asesor WSA Tomasz Wykowski /spr/, Protokolant Grażyna Dalba, po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2004 r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] wrzenia 2003 Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2003 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu odwołania K. B. - skarżącej w niniejszej sprawie, od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2003 r. w przedmiocie ustalenia na wniosek L. i K. P. warunków zabudowy i zagospodarowania terenu inwestycji budowlanej polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, garażu oraz przyłączy sieci infrastruktury technicznej do budynku na działce o nr ew. [...], w obrębie [...], położonej przy ułicy [...] w W. -utrzymało decyzję Prezydenta W. w mocy.
Uzasadniając orzeczenie organ odwoławczy stwierdził, iż planowana inwestycja jest zgodna z zapisami Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego W., zatwierdzonego Uchwałą Rady . W. Nr [...] z dnia [...] września 1992 r. (Dziennik Urzędowy Województwa [...] Nr [...], poz.[...]) albowiem jej charakter odpowiada przeznaczeniu obszaru MU-29 (funkcje mieszkaniowo-usługowe). Organ odwoławczy nie uwzględnił zarzutu skarżącej, iż wynikające z decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu skomunikowanie terenu inwestycji, tj. działki [...] z ulicą [...] pogorszy warunki korzystania przez skarżącą z jej własnej działki. Ustosunkowując się do twierdzeń skarżącej SKO podniosło bowiem, iż ochrona interesu skarżącej będzie szczegółowo rozpatrywana na etapie postępowania o wydanie pozwolenia na budowę. W postępowaniu tym będą bowiem wzięte pod uwagę wszystkie kwestie techniczno-budowlane, związane z realizacją inwestycji, w związku z czym dopiero w tym postępowaniu skarżąca winna zgłaszać zarzuty.
W skardze na powyższe orzeczenie K. B. podniosła, podobnie jak i w odwołaniu od decyzji organu I instancji, iż kwestia obsługi komunikacyjnej działki nr [...], na której ma zostać zlokalizowana inwestycja wnioskodawcy, uregulowana została w nieprawidłowy sposób. W ocenie skarżącej organy orzekające w sprawie błędnie przyjęły, iż komunikacja ta może odbywać się w oparciu o obecny wjazd na działkę wnioskodawcy (nr [...]) z ulicy [...], mający szerokość 4 metrów i usytuowany do ulicy prostopadle. W ocenie skarżącej usytuowanie i wymiary obecnie istniejącego wjazdu na działkę wnioskodawcy nie pozwolą chociażby na wypełnienie przez niego obowiązku realizacji pełnych potrzeb parkingowych na własnej działce, co przewiduje decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Ponadto, o ile planowany przez wnioskodawcę budynek mieszkalny zostanie zlokalizowany w głębi działki [...] to uniemożliwi to wjazd samochodów ciężarowych dostarczających materiały budowlane. O wadliwym usytuowaniu wjazdu świadczy fakt, iż w strefie wjazdu brak miejsca na pojemnik na odpadki stałe oraz że w obrębie jezdni przy posesji 4a brak będzie miejsca na składowanie pryzm śniegu. Z kolei podłączenie działki [...] do sieci infrastruktury technicznej będzie wymagało ograniczenia ruchu pojazdów na ulicy [...] co jednocześnie doprowadzi do zniszczenia wskutek robót jezdni a także do wystąpienia innych utrudnień. Skarżąca zauważyła ponadto, iż konieczności zapewnienia prawidłowego wjazdu na posesję [...], jak i na posesje sąsiednie nie wzięto pod uwagę przy podziale nieruchomości [...] na działki [...], [...] i [...]. Skarżąca poczyniła uwagę, iż zabezpieczenie prawidłowego wjazdu samochodów osobowych i ciężarowych zarówno na działkę wnioskodawcy, jak i na działki sąsiednie, bezwzględnie wymaga przedłużenia ulicy [...] co najmniej o 15 m w kierunku ulicy [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu.
W ocenie Sądu sposób określenia w decyzji organu I instancji obsługi komunikacyjnej inwestycji nie uchybia art.42 ust.l pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity - Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz.139 z późn.zm.j.
Przepis ten zobowiązuje organ orzekający w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu do określenia warunków obsługi terenu planowanej inwestycji w zakresie komunikacji,"1 niemniej chodzi tu wyłącznie o wskazanie warunków podstawowych, mających charakter ogólny. Takie też wskazania zawarto w pkt 4 decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2003 r., stanowiącym, iż obsługa komunikacyjna obiektu winna spełnić warunki ustalone w ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jednolity: Dz.U. z 2000 r. Nr 71, poz.838) oraz rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 43, poz.430). We wskazanym wyżej postanowieniu decyzji przywołano ponadto zapis miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym na obszarze planu o symbolu [...] obowiązuje nakaz realizacji pełnych potrzeb parkingowych na działkach własnych. W ocenie Sądu zapis pkt 4 decyzji organu I instancji należy traktować jako wskazanie ogólnych warunków do zapewnienia terenowi inwestycji dostępu do drogi publicznej.
Należy podkreślić, iż ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu jest jedynie etapem wstępnym na drodze realizacji inwestycji, mającym na celu przesądzenie, czy planowane zamierzenie inwestycyjne może być na danym terenie zrealizowane w zgodności z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Pozytywne przesądzenie o takiej możliwości w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jedynie umożliwia inwestorowi ubieganie się o wydanie pozwolenia na budowę, jeżeli inne warunki wymagane ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. Z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) zostaną spełnione. Organ orzekający w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu - organ nie może wkraczać w kompetencje organu wydającego decyzje o pozwolenie na budowę, do którego należy wszechstronna ocena, czy projektowany obiekt odpowiada warunkom wynikającym z odpowiednich przepisów prawa budowlanego oraz przepisów szczególnych. Z tej racji dokładne ustalenie dostępu działki wnioskodawcy do ulicy [...] (w tym odniesienie się do szerokości i usytuowania wjazdu na posesję wnioskodawcy) oraz wskazanie środków, jakie w związku z ustaleniem tego dostępu należy podjąć w celu ochrony usprawiedliwionych interesów osób trzecich, nie mogło być przedmiotem postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
Wskazane wyżej kwestie będą rozważone w postępowaniu w przedmiocie udzielenia wnioskodawcy pozwolenia na budowę, w którym to postępowaniu organ budowlany ocenia i zatwierdza przedłożony przez inwestora projekt budowlany (art.34 ust.4 Prawa budowlanego). Koniecznym elementem tego projektu (ściślej mówiąc - składającego się nań projektu zagospodarowania działki"1 lub terenu) jest m.in. wskazanie planowanego układu komunikacyjnego terenu inwestycji (art.34 ust.3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane). Oceniając projekt w tym zakresie, organ orzekający w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę uwzględni w szczególności zalecenia wynikające z przepisów Rozdziału 2 ("Dojścia i dojazdy") i Rozdziału 3 (" Miejsca postojowe dla samochodów postojowych") rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim winny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz.690 z późn.zm.) oraz zalecenia wynikające ze wskazanych w decyzji pierwszoinstancyjnej przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 71, poz.838) oraz rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 43, poz.430).
Uwagi i zastrzeżenia odnośnie właściwego sposobu skomunikowania działki wnioskodawcy z ulicą [...] skarżąca winna zatem zgłaszać w postępowaniu w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę.
Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) w związku z art.97 ust.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1271), orzekł jak w sentencji