IV SA 4368/02

IV SA 4368/02 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2004-02-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-10-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
A. Beata Jezielska
Eugeniusz Mzyk /przewodniczący sprawozdawca/
Zbigniew Ślusarczyk
Symbol z opisem
609  Gospodarka wodna, w tym ochrona wód, budownictwo wodne, melioracje, zaopatrzenie w wodę
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sędzia WSA Asesor WSA Protokolant Eugeniusz Mzyk (sprawozdawca) Zbigniew Ślusarczyk Beata Jezielska Urszula Wojciechowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2004 r., sprawy ze skargi J. F. i D. F. na decyzję Wojewody z dnia "[...]" r. nr "[...]" w przedmiocie pozwolenia wodno prawnego: I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. orzeka, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie będą wykonywane do czasu uprawomocnienia się wyroku, III. zasądza od Wojewody na rzecz J. F. i D. F. kwotę 10,00 zł (dziesięć) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
IV SA 4368/02
Uzasadnienie
Decyzją Starosty E. z dnia 2 sierpnia 2002 r. udzielono Kopalni Surowców Mineralnych w S. pozwolenia wodnoprawnego na pobór wody powierzchniowej ze zbiornika eksploatacyjnego w Zakładzie C., Gm. E. wraz z ustaleniem ilości poboru wody i terminami tego poboru (w okresie od l kwietnia do 30 listopada każdego roku). Określono również warunek polegający na korzystaniu z wody w obiegu zamkniętym i odprowadzaniu jej do tego samego zbiornika w ilości zmniejszonej o 10%.
Wojewoda decyzją z dnia 23 września 2002 r., po rozpatrzeniu odwołania "wniesionego przez współwłaścicieli zbiornika", utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W ocenie Wojewody podstawą udzielenia pozwolenia wodnoprawnego jest aneks do operatu wodnoprawnego albowiem nie uległ zmianie cel i sposób korzystania z wody przez Zakład w C. Grunt pod eksploatację kruszywa został wydzierżawiony od prywatnych właścicieli do roku 2010 i po wyeksploatowaniu złoża naturalnego zostanie zwrócony. Poza tym zastosowano zamknięty bieg wody, który ogranicza straty wody do minimum. Gospodarka wodą technologiczną nie ma negatywnego wpływu na wody powierzchniowe przy czym technologia wykorzystania wody nie oddziaływuje negatywnie na interesy osób trzecich. W konsekwencji, zdaniem Wojewody, brak jest podstaw do wzruszenia decyzji organu I instancji.
W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący J. F. i D. F. domagali się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, jako wydanych z naruszeniem prawa. Zarzucili, że Kopalnia Surowców Mineralnych w S. od dwóch lat dokonuje nielegalnego poboru wody a także odprowadza ścieki do ich zbiornika wodnego bez jakiegokolwiek oczyszczenia. Skarżący powołali się również na uchybienia w przeprowadzonej rozprawie wodnoprawnej i szantaż ze strony Kopalni. Zakwestionowali również ustalenie zawarte w zaskarżonej decyzji o braku zagrożenia, z punktu widzenia ochrony środowiska, albowiem w ich ocenie odprowadzane do wody ścieki rozlewają się po całym zbiorniku wodnym, przy czym do wody odprowadzone zostały również odpady ropopochodne.
Powyższa skarga, w związku z reformą sądownictwa administracyjnego, podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie na podstawie art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U Nr 153 póz. 1271 ze zm./.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :
Skarga jest uzasadniona. Skarżący skutecznie podważają ustalenia przytoczone w zaskarżonej decyzji przy czym sąd, nie będąc związany
granicami skargi (stosownie do przepisu art. 134 § l Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U Nr 153 póz. 12707), ponadto z urzędu wziął pod uwagę zachodzące w sprawie naruszenie przepisów prawa procesowego.
Przede wszystkim podnieść należy, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, wydane zostały z naruszeniem art. 131 i 132 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne /Dz. U Nr 115 póz. 1229 ze zm./. W myśl art. 131 ust. 2 powołanego Prawa wodnego do wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego należy dołączyć operat wodnoprawny, który sporządza się w formie opisowej i graficznej zaś wymogi, które winien spełniać operat, określa art. 132 Prawa wodnego. Z akt sprawy nie wynika, aby wnioskodawca tj. Kopalnia Surowców Mineralnych w S., załączyła do wniosku omawiany operat wodnoprawny. Organ I instancji w ogóle pominął tą kwestię natomiast organ odwoławczy powołał się na "Aneks do operatu wodnoprawnego dla Zakładu C.". Z oczywistych względów aneks nie może zastąpić operatu wodnoprawnego przy czym nie sposób nie dostrzec, że aneks ten nie zawiera nawet daty jego sporządzenia a co istotniejsze nie wiadomo kto go opracował. Poza kartą tytułową aneksu (gdzie znajduje się pieczęć Kopalni Surowców Mineralnych w S. i podpis dyrektora) brak jest jakichkolwiek danych pozwalających na ustalenie kto jest autorem aneksu.
Już tylko z tych względów zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji podlegają uchyleniu na podstawie art. 145 par. l pkt. l lit. c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U Nr 153 póz. 1270/.
Niezależnie od tego uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia wymogów art. 107 § l kpa. Po pierwsze nie zawiera wyczerpującego uzasadnienia faktycznego i prawnego, po wtóre z naruszeniem art. 107 § l kpa nie przytacza imion i nazwisk stron wnoszących odwołanie ograniczając się do wskazania, ż odwołanie wnieśli "współwłaściciele zbiornika". Poza tym w odwołaniu podniesiono liczne zarzuty z których część organ odwoławczy pominął milczeniem. W tej sytuacji w ogóle wyłączona jest możliwość odparcia zarzutów skargi.
Rozpoznając sprawę ponownie rzeczą organów będzie uzupełnienie postępowania dowodowego w przedstawionym powyżej zakresie. Rozważenie będą również wymagały zarzuty podniesione w skardze dotyczące m.in. nielegalnego poboru wody, odprowadzania ścieków do zbiornika wodnego a także wyjaśnienia, czy kiedykolwiek Kopalnia Surowców Mineralnych dysponowała pozwoleniem wodnoprawnym w odniesieniu do zbiornika stanowiącego współwłasność skarżących.
W tym stanie rzeczy skoro rozstrzygnięcie sprawy wymaga uzupełnienia postępowania dowodowego w przedstawionym powyżej zakresie, poczynienia dodatkowych ustaleń oraz ponownej ich oceny, zaskarżona decyzja oraz
poprzedzająca ją decyzja organu I instancji podlegają uchyleniu na podstawie art. 145 par. l pkt. l lit. c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U Nr 153 póz. 12707. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania sądowego oraz orzeczenie o nie wykonywaniu zaskarżonej decyzji uzasadniają przepisy art. 152 i 200 powołanego Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.