IV SA 4190/02

IV SA 4190/02 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-04-01
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-10-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bogusław Cieśla
Bogusław Moraczewski /przewodniczący/
Izabela Ostrowska /sprawozdawca/
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Moraczewski, Sędziowie WSA Izabela Ostrowska (spr.), As. WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Anna Kuklińska, po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. K., T. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2002 r. nr [...] w przedmiocie nakazania usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości skargę oddala
Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S., na podstawie art. 66 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7.07.1994r. prawo budowlane, po rozpatrzeniu sprawy nieodpowiedniego stanu technicznego części ogrodzenia należącego do W. K., usytuowanego na odcinku rozebranych drewnianych szop na działce T. M. – nakazała W. K. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości poprzez dokonanie naprawy w/w odcinka ogrodzenia w terminie do 30 września 2001r.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł W. K. podnosząc między innymi, brak uprawnień PINB do podejmowania decyzji w sprawie ogrodzenia, którego budowa nie wymaga pozwolenia na budowę, powołując się w tym zakresie na wyrok NSA sygn. akt IV S.A. 651/95. Jednocześnie skarżący wskazał, iż przedmiotowy płot stoi całkowicie na jego działce w odległości ok. 2.10 m od granicy. Odwołujący się T. O. zarzucił decyzji, iż stan techniczny ogrodzenia uniemożliwia jego naprawę i wymaga nakazania rozbiórki.
Po rozpatrzeniu obu odwołań [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...].09.2002r. – uchylił zaskarżoną decyzję w części wyznaczającej termin wykonania obowiązku i w tej części umorzył postępowanie, w pozostałej części utrzymując zaskarżona decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ wskazał, iż przepisy techniczno-budowlane wydane na podstawie art. 7 ust. 2 i 3 prawa budowlanego są przepisami powszechnie obowiązującymi, w stosunku do wszelkich obiektów budowlanych i robót budowlanych także wtedy gdy roboty takie nie wymagają pozwolenia na budowę lub zgłoszenia. Organ nadzoru podczas wizji lokalnej stwierdził, iż ogrodzenie stanowiące własność W. K. jest w nieodpowiednim stanie technicznym, nadaje się do remontu, zaś bez znaczenia dla rozstrzygnięcia w oparciu o art. 66 pkt 1 i 2 prawa budowlanego pozostaje podnoszona okoliczność, że płot w całości znajduje się na działce W. K. Zdaniem organu odwoławczego brak było jednak podstaw do określenia terminu dla wykonania nałożonego obowiązku i w tej części uchylił zaskarżoną decyzję.
Skargi na powyższą decyzję organu II instancji wnieśli W. K. i T. M. zasadniczo powielając argumentację zawartą poprzednio w odwołaniach. W. K. podniósł ponadto, iż pismem z dnia 19.08.2002r. PINB w S. poinformował go, iż remont ogrodzeń między działkami oraz wynikłe z tego tytułu spory, obecnie nie leżą w kompetencji organów nadzoru budowlanego.
W odpowiedzi na skargi organ wniósł o ich oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wniesione skargi są niezasadne.
W powołanym przez skarżącego W. K. wyroku z dnia 4.03.1996r. sygn. akt IV SA 651/95 ( ONSA 1997/1/27), Naczelny Sąd Administracyjny, stwierdził, iż zgodnie z obowiązującymi od dnia 1 stycznia 1995 r. przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. nr 89, poz. 414) ogrodzenia budowlane poza miejscami publicznymi – niezależnie od ich konstrukcji i użytego materiału budowlanego – nie wymagają uzyskania pozwolenia na budowę i w związku z tym nie podlegają nadzorowi organów budowlanych. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło na tle kontroli decyzji nakazującej rozbiórkę ogrodzenia w oparciu o art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 24.10.1974r. – prawo budowlane (Dz. U. nr 38, poz. 229 z późn. zm.).
Zaskarżona decyzja wydana została w oparciu o art. 66 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, którego zakres zarówno przedmiotowy jak i podmiotowy jest znacznie szerszy niż art. 37 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego z 1974 r5. czy też art. 48 prawa budowlanego z 1994 r.
Powołany wyżej art. 66 pkt 1 i 2 prawa budowlanego z 1994 r. nakazuje organom administracji państwowej w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany;
- jest w nieodpowiednim stanie technicznym albo
- powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia, podejmowanie działań niezbędnych do usuwania stwierdzonych nieprawidłowości.
Konstrukcja normy prawnej, zawartej w art. 66 pkt 1 Prawa budowlanego, a w szczególności użyty w niej zwrot: "... właściwy organ wydaje decyzję nakazującą ..." wskazuje, iż decyzje podejmowane na jego podstawie mają charakter związany. Oznacza to, że jeżeli wystąpi choćby jedna z przesłanek, określonych w treści art. 66 pkt 1-3, to organ nadzoru budowlanego jest nie tylko uprawniony, lecz nadto obligowany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości.
Wykładnia celowościowa cytowanego przepisu prowadzi do uprawnionego wniosku, iż organy nadzoru budowlanego mają prawo interwencji także w stosunku do obiektu, którego budowa nie wymagała uzyskania pozwolenia na budowę mając na względzie zapewnienie bezpiecznego użytkowania obiektu oraz jego stanu technicznego i estetycznego (tak też NSA w wyroku z dnia 22.01.1998r., sygn. akt IV SA 357/96).
Jak wynika z ustaleń organu I instancji ogrodzenie należące do skarżącego W. K. jest w złym stanie technicznym – drewniane rygle i sztachety ogrodzenia są zgniłe i odpadają od płotu. Z ogrodzenia wystają skorodowane gwoździe i stalowe druty. Zasadnie więc organ nakazał właścicielowi obiektu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości poprzez dokonanie naprawy odcinka ogrodzenia, bowiem zgodnie z art. 61 prawa budowlanego na nim lub zarządcy obiektu spoczywa prawny obowiązek utrzymania go w należytym stanie technicznym i estetycznym.
Podnoszone w skardze kwestie rozliczeń kosztów utrzymania obiektów znajdujących się na granicy reguluje art. 154 kc a spory na tym tle należą do kompetencji sądów powszechnych. Na marginesie jednak należy zauważyć brak konsekwencji w stanowisku skarżącego W. K., który kwestię tę podnosi jednocześnie twierdząc, iż przedmiotowe ogrodzenie znajduje się na jego posesji i to w odległości 2,10 m od granicy z działką sąsiednią.
Nietrafne są także zarzuty skarżącego T. M., bowiem organy nadzoru budowlanego jak zostało to wyżej wyjaśnione nie są uprawnione do orzeczenia rozbiórki ogrodzenia poza miejscami publicznymi, bowiem jego wybudowanie nie wymagało pozwolenia na budowę. Brak również podstawy prawnej do ingerencji organów w sposób wykonania naprawy oraz materiałów do tego użytych, w tym przypadku do narzucenia zobowiązanemu wykonania płotu z siatki ogrodzeniowej – jak tego chce skarżący.
Z tych względów skargę jako niezasadną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.. U. nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271, nr 240, poz. 2052; z 2003 r. nr 124, poz. 1153).