IV SA 4079/02

IV SA 4079/02 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-04-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-10-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Izabela Ostrowska /przewodniczący/
Krystyna Borkowska
Mariola Kowalska. /sprawozdawca/
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędziowie NSA Krystyna Borkowska, As. WSA Mariola Kowalska (spr.), Protokolant Dorota Zamiela, po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi G. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2002 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę przyłącza kanalizacji sanitarnej I. uchyla zaskarżoną decyzję II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej G. P. kwotę 10 zł ( dziesięciu) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2002r. o nr [...]Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i wydał U. i A. K. pozwolenie na budowę przyłącza kanalizacji sanitarnej do budynku mieszkalnego z wykonaniem studni S2 umożliwiającej podłączenie części zachodniej budynku na działce nr [...]położonej w C. przy ulicy [...], stanowiącej współwłasność U. i A. K., G. P. i I. W.
Odwołanie od powyższej decyzji wniosła G. P. zastępowana przez swoją siostrę W. R. na podstawie udzielonego pełnomocnictwa. W uzasadnieniu wskazała, iż przed Sądem Rejonowym w C. sygn.akt [...]toczyło się postępowanie w sprawie wyrażenia zgody na wykonanie przyłącza. Inwestorzy deklarowali wówczas, iż pozostali współwłaściciele będą mogli podłączyć nieodpłatnie swoje części budynku do wykonanego przyłącza. Pod takim warunkiem pozostali współwłaściciele wyrazili zgodę na jego wykonanie. Po uprawomocnieniu się postanowienia Sądu oraz wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę Państwo K. zmienili swoje stanowisko i nie wyrażają zgody na podłączenie bez zwrotu kosztów instalacji. W tej sytuacji G. P. cofnęła udzieloną wcześniej zgodę.
Wojewoda [...]decyzją nr [...] z dnia [...] września 2002r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Wskazał, iż zgodnie z treścią art. 33 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, wnioskujący o wydanie pozwolenia na budowę inwestor winien wykazać się prawem do dysponowania gruntem na cele budowlane. W niniejszej sprawie inwestorzy U. i A. K. do wniosku dołączyli postanowienie Sądu Rejonowego w C. z dnia [...] listopada 2001 r. sygn.akt [...] upoważniające ich do przeprowadzenia na własny koszt instalacji do miejskiej sieci kanalizacji sanitarnej trasą oznaczoną nr [...] w opinii biegłego R. M. z dnia 12 września 2001 r. W ocenie organu wykonana dokumentacja techniczna nie narusza postanowienia Sądu Rejonowego, a zatem wymóg wynikający z art. 33 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego został przez inwestorów
spełniony. Wycofanie zgody, o której pisze odwołująca się, może nastąpić tylko na drodze postępowania cywilnego.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyła G. P.. Wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Podniosła, iż zgoda na wykonanie przyłącza udzielona przed Sądem była uwarunkowana możliwością bezpłatnego przyłączenia się pozostałych współwłaścicieli nieruchomości do kanalizacji. Zarzuciła organom administracji, iż przed wydaniem decyzji nie pytały o zgodę współwłaścicieli. Ponadto żądała aby w treści decyzji znalazł się zapis, że pozostali współwłaściciele mają prawo przyłączyć się do instalacji sanitarnej bezpłatnie, ponieważ taki był warunek zgody.
Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi. Powtórzył argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest uzasadniona.
Zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem art. 15 i 138 Kodeksu postępowania administracyjnego mającym wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z zasadą dwuinstancyjności organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpoznać i orzec w sprawie rozstrzygniętej decyzją organu I instancji. Organ ten nie może zatem ograniczyć się tylko do kontroli decyzji organu I instancji. Wynika to bezpośrednio z art. 138 kpa, który przyznaje organowi II instancji kompetencje do merytorycznego rozstrzygania sprawy, czego procesowym wyrazem jest utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji, a nie oddalenie odwołania, bądź uchylenie i zmiana zaskarżonej decyzji.
W niniejszej sprawie skarżąca zarzuciła organowi administracji architektoniczno - budowlanej, iż podjął decyzję zezwalającą na budowę przyłącza sanitarnego bez jej zgody. Organ II instancji na etapie prowadzonego postępowania odwoławczego nie ocenił na ile cofnięcie zgody przez współwłaściciela nieruchomości jest skuteczne. Organ pominął również ocenę , czy postanowienie Sądu Rejonowego z dnia [...] listopada 2001 r. sygn.akt [...], upoważniające inwestorów U. i A. K. do przeprowadzenia na własny koszt instalacji do miejskiej sieci kanalizacji sanitarnej wypełnia przesłanki określone w art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 7 grudnia 1994r. Prawo budowlane (dz.U. z 2000r. Nr 106, poz.1126zezm.).
Przeprowadzanie robót budowlanych na nieruchomości objętej współwłasnością w częściach ułamkowych wykracza poza zakres zwykłego zarządu i należy do kategorii rozporządzania rzeczą wspólną. W takim wypadku potrzebna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli (art. 199 k.c). Należy zatem uznać, że brak takiej zgody byłby równoznaczny z brakiem prawa do dysponowania nieruchomością, które stanowiło warunek udzielenia pozwolenia na budowę.
Nieodniesienie się przez organy administracji do zarzutów podnoszonych przez skarżącą oznacza, iż nie zostały wyjaśnione wszystkie okoliczności sprawy. Do obowiązku organu należy wypowiedzenie się w uzasadnieniu decyzji o zasadności wszystkich zgłoszonych zarzutów . Nieustosunkowanie się organu do zarzutów zawartych w odwołaniu stwarza podstawę do uznania, iż naruszone zostały również przepisy art. 7 i 77 kpa w stopniu wywierającym istotny wpływ na wynik sprawy. W konsekwencji uniemożliwia to Sądowi dokonanie oceny czy ocena faktyczna i prawna sprawy dokonana przez organ jest zgodna z obowiązującym prawem.
Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt c, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.-Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.