IV SA 4034/03

IV SA 4034/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-02-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-10-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bogusław Cieśla
Bożena Więch-Baranowska /przewodniczący/
Leszek Kamiński /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Sędzia WSA Leszek Kamiński, Asesor WSA Bogusław Cieśla,, Protokolant Rafał Kubik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2005 r. sprawy ze skargi K. i A. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2003 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. Stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
Uzasadnienie
Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" zrealizowała inwestycję zespołu domów jednorodzinnych w zabudowie szeregowej na terenie działek nr ew. [...] we wsi N. gm. [...] w oparciu o prawomocne pozwolenie budowlane oraz decyzję z dnia [...] października 1997 r. zmieniającą wcześniej wydane pozwolenie. Decyzję tę uchylił Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 lipca 2001 r. sygn. akt IV SA 706/98. Po zakończeniu robót budowlanych ustalono też, że inwestor dopuścił się istotnych odstępstw od zatwierdzonego zamiennego projektu budowlanego. Wobec powyższego [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...] z dnia [...] grudnia 2001 r. nałożył na inwestora na podstawie art. 51 ust. l pkt 2 i ust. 4 Prawa budowlanego, obowiązek wykonania w terminie 6 miesięcy od dnia otrzymania decyzji opracowań dokumentacji określonej w tym rozstrzygnięciu, w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na użytkowanie ww. obiektów budowlanych. Inwestor wykonał obowiązek nałożony decyzją Nr [...] oraz wykonał zalecenia rzeczoznawcy budowlanego. Po stwierdzeniu tych okoliczności Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2003 r. umorzył postępowanie administracyjne w zakresie objętym właściwością organów nadzoru budowlanego, uznając, że wykonanie wszystkich obowiązków czyni dalsze postępowanie przed organami nadzoru bezprzedmiotowym. Odwołanie od tej decyzji złożyli K. i A. B., podnosząc szereg argumentów merytorycznych wobec decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a także wobec wcześniej wydawanych przez inne organy decyzji w sprawie tej inwestycji.
Swój interes prawny do wniesienia odwołania K. i A. B. wywiedli z tytułu prawnego do działki nr [...], której własność kiedyś posiadali. Na skutek podziału tej działki skarżący zachowali własność jej części o nr [...] (nie graniczącą obecnie z terenem inwestycji), dwie pozostałe o nr [...] i [...] przekazali w 1999 r. swoim córkom w drodze darowizny.
Decyzją nr [...] z dnia [...] września 2003 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpoznał odwołanie merytorycznie i utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
K. i A. B. złożyli skargę na tę decyzję, ponawiając argumenty przytaczane we wcześniejszych pismach, a także w piśmie uzupełniającym żądali dołączenia do akt szeregu dokumentów i decyzji, żeby wyjaśnić "meritum sprawy". Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko zajęte w decyzjach. .
Sprawa niniejsza na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, gdyż zgodnie z treścią tego przepisu sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Skargę należało uwzględnić, lecz z przyczyn innych niż w niej podane.
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd, rozpoznając skargę ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 § 1 ww. ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, rozpoznając odwołanie złożone przez K. i A. B. przeoczył istotną dla tej sprawy okoliczność, wynikającą z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, orzekającego w sprawie skargi na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie zmiany decyzji, zatwierdzającej projekt budowlany opisanego na wstępie osiedla. W wyroku z dnia 11 lipca 2001 r., sygn. akt IV SA 706/98 Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę K. i A. B. uznał, iż utracili oni przymiot strony w sprawie dotyczącej zmiany pozwolenia budowlanego tego osiedla, z datą zbycia na rzecz córek, w drodze darowizny, działek powstałych z podziału działki [...]. Wyrokując wówczas, Sąd uznał , iż przymiot strony można było przypisać jedynie B. S., której nieruchomość graniczy z terenem objętym zaskarżoną decyzją. Natomiast brak przymiotu strony A. i K. B., jako negatywna przesłanka materialnoprawna, spowodował oddalenie ich skargi, wobec niewykazania, aby miały one sprawie swój interes prawny.
Jak wynika z powyższego Sąd, w wymienionym wyroku, przesądził już okoliczność, iż stroną w postępowaniu dotyczącym terenu tej inwestycji może być jedynie B. S. (właścicielka działki [...] graniczącej z terenem inwestycji), a nie K. i A. B., którzy przymiot strony utracili wraz ze zbyciem ww. działki na rzecz córki. Kwestia ta została przesądzona w prawomocnym wyroku NSA i wiąże wobec tego inne składy sądu oraz organy administracyjne.
Sąd, w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela nadto pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lipca 2001 r., iż K. i A. B. nie legitymowali się interesem prawnym, w sprawie dotyczącej przedmiotowej inwestycji, skoro zbyli własność nieruchomości graniczącej z inwestycją. W sprawie obecnie będącej przedmiotem kontroli Sądu zachodzi ta sama okoliczność, gdyż organy nadzoru orzekały o legalizacji tej samej inwestycji, co do której orzekał NSA w sprawie, sygn. akt IV SA 706/98. Materialnoprawny związek spraw jest oczywisty, skoro chodzi o tę samą inwestycję. Nie zmienił się też status własnościowy skarżących, nie było zatem powodów do zmiany oceny legitymacji procesowej K. i A.B.
Organ odwoławczy, jak wspomniano, przeoczył tę okoliczność. Skoro tak, to oznacza, iż uruchomił tryb odwoławczy na żądnie osób nie będących stroną w sprawie. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał wprawdzie rozstrzygnięcie utrzymujące w mocy decyzję organu I instancji, ale zważywszy na opisaną wyżej wadę, rozpoznał odwołanie od decyzji, która była ostateczna i nie mogła zostać skutecznie podważona przez skarżących. Zasadniczo, orzeczenie co do negatywnej legitymacji osób odwołujących się zapada w trybie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. to jednak, wobec stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego, przesądzającego o braku interesu prawnego wobec tej inwestycji, a co za tym idzie, również o braku legitymacji procesowej K. i A. B. w niniejszej sprawie, organ winien stwierdzić niedopuszczalność odwołania w trybie art. 134 k.p.a. Por. B.Adamiak/J.Borkowski: K.P.A.. - Komentarz, C.H.BECK, W-wa 2000, Wydanie III, str. 525).
Tymczasem, jak wspomniano, organ II instancji merytoryczne rozpoznał sprawę, a zatem decyzja ta rażąco naruszyła art. 127 § 1 w zw. z art. 28 k.p.a., rażącość tego naruszenia przejawia się zaś w bezpodstawnym uruchomieniu instancji i w konsekwencji w wydaniu ostatecznej decyzji administracyjnej przez organ, który nie uzyskał właściwości do rozpatrzenia odwołania i wydania decyzji ostatecznej. Nie było zatem podstawy do rozważania zarówno przez organ administracyjny, a także przez Sąd kontrolujący zaskarżoną decyzję, zarzutów merytorycznych zgłoszonych przez skarżących.
Wada powyższa uzasadnia wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji.