IV SA 4024/02

IV SA 4024/02 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-08-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-10-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bożena Walentynowicz
Elżbieta Zielińska-Śpiewak /przewodniczący sprawozdawca/
Halina Kuśmirek
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), Sędziowie NSA Halina Kuśmirek, NSA Bożena Walentynowicz, Protokolant Marcin Gruszczyński, po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2004 r. sprawy ze skargi J.T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia dokumentacji inwentaryzacyjno-projektowej Skargę oddala # SWYROK
Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] maja 1999 r. nałożył na J. i A. G., na podstawie art. art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, obowiązek przedłożenia dokumentacji inwentaryzacyjno-projektowej budynku handlowo-usługowego zawierającej także projekt zagospodarowania działki.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania od powyższej decyzji, wniesionego przez J. T., uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wniósł J. T. i Sąd wyrokiem z dnia 29.01.2002 r. sygn. akt IV SA 584/00 uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wyroku wskazano, iż brak określenia terminu w jakim należy wykonać zobowiązania nie może być podstawą wydania decyzji kasacyjnej na podstawie art. 138 § 2 kpa, gdyż organ II instancji nie miał żadnych przeszkód by rozpoznać sprawę merytorycznie i orzec o terminie w jakim inwestorzy winni wykonać nałożone obowiązki.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpatrując odwołanie wniesione od decyzji organu I instancji, decyzją z dnia [...] sierpnia 2002 r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł o nałożeniu na J. i A. G. następujących obowiązków:
1) przedłożenia ekspertyzy technicznej zawierającej ocenę prawidłowości wykonanych robót budowlanych w budynku pawilonu handlowo-usługowego, położonego na działce nr ewid. [...] z obrębu [...] przy ul. W. ze wskazaniem robót koniecznych do wykonania w celu doprowadzenia obiektu do zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi, Polskimi Normami oraz zasadami wiedzy technicznej,
2) przedłożenia inwentaryzacji geodezyjnej z domiarami obiektu do granic nieruchomości,
3) przedłożenia projektu robót pozostałych do wykonania (powinien on spełniać wymogi określone w art. 34 Prawa budowlanego).
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż inwestorzy G. i A. G. realizując budowę pawilonu handlowo-usługowego na podstawie ostatecznej decyzji Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] marca 1998 r. o pozwoleniu na budowę, dopuścili się istotnych odstępstw od warunków określonych w pozwoleniu m.in. zmienili lokalizację pawilonu sytuując go w granicy z działką sąsiednią, w związku z czym postanowieniem z dnia [...] czerwca 1998 r. organ architektoniczno-budowlany wstrzymał prowadzenie robót.
Konsekwencją tego było wydanie decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego w celu jednoznacznego określenia, czy wzniesiony obiekt można doprowadzić do stanu zgodnego z prawem. Ponieważ decyzja organu I instancji nie określała terminu w jakim mają być wykonane obowiązki a także, w ocenie organu odwoławczego zakres tych obowiązków nie był wystarczający. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił ją w całości i orzekł co do istoty sprawy.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na tę decyzję wniósł J.T. podnosząc, iż fakt dopuszczenia się przez inwestorów w trakcie budowy istotnych odstępstw od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę jest bezsporny i wykonanie tych ekspertyz tylko to potwierdzi. Nie ma natomiast możliwości doprowadzenia zrealizowanej inwestycji do stanu zgodnego z prawem a tym bardziej uzyskania pozwolenia na wznowienie robót.
W pozostałym zakresie wywody skargi odnoszą się do decyzji o pozwoleniu na budowę oraz wymieniają liczne odstępstwa od zatwierdzonego projektu technicznego.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podnosząc, iż decyzja wydana została zgodnie z orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29.01.2002 r., w którym Sąd wyraził wiążący pogląd co do słuszności prowadzenia postępowania na podstawie art. 50 i 51 Prawa budowlanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002-Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 poz. 1269) kontrola działalności administracji publicznej przez Sądy administracyjne sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Skarga podlega odrzuceniu, bowiem zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa.
Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane i orzekł co do istoty sprawy, nakładając na inwestorów A. i J. G. wykonanie określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem, określając jednocześnie termin ich wykonania.
Z akt sprawy wynika, że wydając zaskarżoną decyzję organ swoje rozstrzygniecie oparł na ocenie prawnej wyrażonej przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29.01.2002 r. sygn. akt IV SA 584/00, uznając prawidłowo, iż ocena wyrażona w uzasadnieniu wyroku jest dla niego wiążąca w niniejszej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dawny art. 30 ustawy z dnia 11.05.1995 r. o NSA) ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Sądu wiąże w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.
W uzasadnieniu wskazanego wyroku Sąd uznał za w pełni zasadne stanowisko organu, iż w sytuacji odstępstw od warunków pozwolenia na budowę w toku realizacji robót należy je na podstawie art. 50 Prawa budowlanego wstrzymać, a następnie na podstawie art. 51 tejże ustawy zastosować przewidziane w tym przepisie rozwiązania. Brak jest natomiast podstaw na tym etapie do zastosowania przepisów nakazujących rozbiórkę wykonanego z odstępstwami obiektu.
W złożonej skardze J. T. formułuje m.in. szereg zarzutów dotyczących niezgodności decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę z wcześniejszą decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. co nie może być przedmiotem oceny Sądu w tym postępowaniu z uwagi na obowiązek rozstrzygania w granicach danej sprawy a także ostateczność obu decyzji.
W dalszych wywodach skargi wymienia dokonane odstępstwa od warunków pozwolenia na budowę, wnosząc o spowodowanie doprowadzenia przez inwestorów realizowanego obiektu do stanu zgodnego z prawem, czemu czyni zadość skarżona decyzja.
Wskazać dodatkowo należy, iż niewykonanie nałożonych obowiązków bądź niemożliwość doprowadzenia zrealizowanego z odstępstwami obiektu do stanu zgodnego z przepisami prawa, może w konsekwencji doprowadzić do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę tego obiektu na podstawie art. 51 ust. 2 Prawa budowlanego.
Organ wydając zaskarżoną decyzję nie przesądził sprawy w żadnym zakresie, tak co do możliwości wznowienia robót, jak i co do możliwości orzeczenia nakazu rozbiórki.
W tej sytuacji Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) skargę oddalił.