IV SA 4009/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę inwestorów na decyzję stwierdzającą nieważność pozwolenia na budowę garażu, uznając, że jego lokalizacja naruszała przepisy techniczne.
Inwestorzy A.S. i W.K. uzyskali pozwolenie na budowę garażu, które zostało następnie stwierdzone nieważnością przez Wojewodę z powodu rażącego naruszenia przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury dotyczących usytuowania budynków przy granicy działki. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał tę decyzję w mocy. Inwestorzy zaskarżyli decyzję, argumentując m.in. błędami organów i zakończeniem inwestycji. WSA oddalił skargę, potwierdzając rażące naruszenie prawa przez pierwotną decyzję.
Sprawa dotyczyła skargi inwestorów A.S. i W.K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję Wojewody o stwierdzeniu nieważności pozwolenia na budowę garażu. Pierwotne pozwolenie na budowę zostało wydane przez Starostę, jednak właścicielka sąsiedniej nieruchomości wniosła o stwierdzenie jego nieważności, podnosząc sprzeczność z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Wojewoda stwierdził nieważność decyzji Starosty, wskazując na rażące naruszenie prawa, ponieważ garaż został zlokalizowany na granicy działki bez spełnienia warunków określonych w § 12 ust. 6 rozporządzenia (brak decyzji o warunkach zabudowy lub istniejącego budynku przy granicy na sąsiedniej działce). Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał tę decyzję. Inwestorzy zaskarżyli ją do WSA, zarzucając m.in. brak wyjaśnienia rażącego charakteru naruszenia oraz to, że nie ponoszą odpowiedzialności za błędy organów, a inwestycja została zakończona. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę, uznając, że przepisy Prawa budowlanego i aktów wykonawczych są bezwzględnie obowiązujące. Sąd podkreślił, że lokalizacja garażu bezpośrednio przy granicy działki bez spełnienia warunków z § 12 ust. 6 rozporządzenia stanowi rażące naruszenie prawa, które skutkuje stwierdzeniem nieważności decyzji. Okoliczności takie jak brak zawinienia inwestorów czy zakończenie budowy nie mają wpływu na ocenę legalności decyzji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, lokalizacja budynku bezpośrednio przy granicy działki bez spełnienia warunków określonych w § 12 ust. 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. stanowi rażące naruszenie prawa.
Uzasadnienie
Przepisy Prawa budowlanego i aktów wykonawczych, w tym rozporządzenia o warunkach technicznych, mają charakter bezwzględnie obowiązujący. Naruszenie norm dotyczących odległości budynku od granicy działki, które może godzić w interesy właściciela sąsiedniej nieruchomości, jest uznawane za rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (12)
Główne
k.p.a. art. 156 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury art. 12 § 6
Warunkiem dopuszczalności sytuowania budynku ścianą zewnętrzną bez otworów bezpośrednio przy granicy działki jest, aby wynikało to z decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu lub na sąsiedniej działce istniał już budynek ze ścianą usytuowaną bezpośrednio przy tej granicy, a wznoszony budynek przylegał do niego całą długością ściany lub miał w pasie 3 m od granicy wysokość i wymiar równoległy do granicy nie większe niż w budynku istniejącym.
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury art. 12 § 3
Przy równoległym do granicy usytuowaniu ściany budynku bez otworów okiennych lub drzwiowych, odległość tego budynku od granicy działki budowlanej powinna wynosić co najmniej 3 m.
Pomocnicze
p.b. art. 28
Prawo budowlane
p.b. art. 33 § 1
Prawo budowlane
p.b. art. 34 § 4
Prawo budowlane
p.b. art. 36
Prawo budowlane
k.p.a. art. 158 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
p.b. art. 5 § 1
Prawo budowlane
Ustawa - Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § 1
p.p.s.a. art. 151
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Lokalizacja garażu bezpośrednio przy granicy działki narusza przepisy § 12 ust. 3 i 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Naruszenie tych przepisów ma charakter rażący, co uzasadnia stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę. Okoliczności takie jak brak zawinienia inwestora czy zakończenie budowy nie wpływają na ocenę legalności decyzji stwierdzającej nieważność.
Odrzucone argumenty
Postępowanie o stwierdzenie nieważności zostało wszczęte po upływie terminu na zaskarżenie decyzji o pozwoleniu na budowę. Inwestorzy działali w dobrej wierze i zgodnie z uzyskanym pozwoleniem. Nie można stwierdzić nieważności decyzji, jeśli wywołała nieodwracalne skutki prawne i inwestycja została zakończona. Działanie właścicielki sąsiedniej nieruchomości jest szykaną, gdyż jej interesy nie zostały naruszone.
Godne uwagi sformułowania
przepisy Prawa budowlanego (...) oraz aktów wykonawczych do tej ustawy mają charakter przepisów bezwzględnie obowiązujących i muszą być ściśle stosowane. sam rodzaj materii objętej wspomnianą regulacją prawną (...) nakazuje uznawać wszelkie przypadki oczywistego uchybienia tym normom przez organ administracyjny za rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Warunkiem sine qua non sytuowania budynku bezpośrednio przy granicy działki ścianą zewnętrzną bez otworów (...) była sytuacja gdy : 1) wynikało to z ustaleń decyzji o warunkach zabudowy (...) bądź 2) na sąsiedniej działce istniał już budynek ze ścianą usytuowaną bezpośrednio przy tej granicy (...). Skutki odstępstwa od norm regulujących zachowanie odległości budynku od granicy działki polegać mogą na naruszeniu praw właściciela sąsiedniej nieruchomości w tym jego planów inwestycyjnych. Okoliczności te pozostają bez wpływu na ocenę legalności kontrolowanej decyzji.
Skład orzekający
Bogusław Cieśla
sprawozdawca
Bożena Więch-Baranowska
przewodniczący
Leszek Kamiński
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących lokalizacji budynków przy granicy działki oraz pojęcia rażącego naruszenia prawa w kontekście stwierdzania nieważności decyzji administracyjnych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnych przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 2002 r. i stanu prawnego z tamtego okresu. Może być mniej bezpośrednio stosowalne do nowszych regulacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa ilustruje konflikt między prawem inwestora do budowy a prawem sąsiada do ochrony jego interesów i przestrzeni. Pokazuje, jak rygorystycznie sądy podchodzą do przepisów budowlanych.
“Budowa garażu na granicy działki – kiedy pozwolenie na budowę staje się nieważne?”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA 4009/03 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2005-02-08 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-10-20 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Bogusław Cieśla /sprawozdawca/ Bożena Więch-Baranowska /przewodniczący/ Leszek Kamiński Symbol z opisem 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części, wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Asesor WSA Bogusław Cieśla (spr.), Protokolant Rafał Kubik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2005 r. sprawy ze skargi A.S. i W.K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2003 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala. Uzasadnienie 7IV SA 4009/03 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] stycznia 2003 r. Starosta Powiatowy w P. na podstawie art. 28 , 33 ust. 1 , 34 ust. 4 oraz art. 36 Prawa budowlanego zatwierdził projekt budowlany i wydał A.S. i W.K. pozwolenie na budowę garażu jednostanowiskowego według projektu indywidualnego na terenie działki nr [...] w M. Właścicielka sąsiedniej nieruchomości A.M. w dniu 6 maja 2003 r. wniosła do Wojewody [...] o stwierdzenie nieważności tej decyzji podnosząc , że jest sprzeczna z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie . Wskazywała , że od początku sprzeciwiała się budowie garażu w granicy z jej działką . Po rozpatrzeniu wniosku Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2003 r. na podstawie art. 158 § 1 pkt 2 kpa stwierdził nieważność decyzji Starosty Powiatowego w P. z dnia [...] stycznia 2003 r. z uwagi na to , że wydana została z rażącym naruszeniem prawa . W uzasadnieniu organ wskazał , że decyzja rażąco narusza obowiązujące w dacie jej wydania rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki ich usytuowanie ( Dz. U. z 2002 r. Nr 75 , poz. 690 ze zm. ). Zatwierdziła bowiem projekt zagospodarowania działki w którym przedmiotowy garaż zlokalizowany został na granicy z działką sąsiednią. Lokalizacja taka nie wynikała z decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu , jak również na sąsiedniej działce A.M. brak było budynku ze ścianą usytuowaną przy jej granicy . Tylko spełnienie któregoś z tych warunków zgodnie z § 12 ust 6 w/w rozporządzenia przy spełnieniu dalszych uwarunkowań mogło powodować , że taka lokalizacja byłaby dopuszczalna . Wobec tego przedmiotowy garaż podlegał regulacji § 12 ust 3 pkt 1 b w/w rozporządzenia , który stanowi ,że przy równoległym do granicy usytuowaniu ściany budynku odległość tego budynku od granicy działki budowlanej winna wynosić co najmniej 3 m dla ściany bez otworów okiennych lub drzwiowych . Planowana inwestycja nie spełniała tych wymogów i była jednocześnie niezgodna z powołanymi przepisami prawa . Dlatego uznano ją za dotkniętą wadą z art. 156 § 1 pkt 2 kpa . Odwołanie od tej decyzji wnieśli inwestorzy A.S. i W.K. Podnieśli w nim, że postępowanie zakończone skarżoną decyzją zostało wszczęte po upływie ustawowego terminu przysługującego stronom na zaskarżenie decyzji o pozwoleniu na budowę . Ponadto wskazali , że do budowy garażu przystąpili w dobrej wierze i działali zgodnie z uzyskanym pozwoleniem na budowę . Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2003 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy wskazał , że zgodnie z art. 5 ust 1 ustawy Prawo budowlane obiekt budowlany należy projektować i budować zgodnie z przepisami w tym techniczno – budowlanymi . Do tych przepisów należy rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. z 2002 r. Nr 75 , poz. 690 ze zm. ). Stosowne do § 12 ust. 6 tego rozporządzenia budynek może być usytuowany ścianą zewnętrzną bez otworów bezpośrednio przy granicy działki z zastrzeżeniem ust. 10 oraz § 271 ust. 12 pkt 1 jeżeli m.in. wynika to z ustaleń decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu bądź na sąsiedniej działce istnieje już budynek ze ścianą usytuowaną bezpośrednio przy tej granicy a wznoszony budynek będzie przylegał do istniejącego całą długością swojej ściany bądź będzie miał w pasie o szerokości 3 m przyległym do granicy działki wysokość i wymiar równoległy do tej granicy , nie większe niż w budynku istniejącym na sąsiedniej działce . Lokalizacja przedmiotowego garażu nie wynikała z decyzji Wójta P. z dnia [...] listopada 2002 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jak również na działce z którą graniczy garaż brak jest budynku ze ścianą usytuowaną przy granicy działki . Słuszne zatem było stanowisko Wojewody [...] , że nie było warunków określonych w § 12 ust 6 w/w rozporządzenia do zatwierdzenia przedmiotowej lokalizacji . Konsekwencją tego powinno być zaprojektowanie przedmiotowego garażu zgodnie z wymogami § 12 ust 3 pkt 1 b w/w rozporządzenia , czyli przy równoległym usytuowaniu do garażu ściana budynku bez otworów powinna znajdować się w odległości co najmniej 3 m od granicy działki budowlanej . W tej sytuacji organ II instancji uznał za zasadne stanowisko , że do wydania decyzji z dnia [...] stycznia 2003 r. doszło z rażącym naruszeniem prawa czyli wyżej wskazanych przepisów rozporządzenia . Podnoszone w odwołaniu zarzuty co do zrealizowania inwestycji organ ocenił jako bezzasadne . Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymującą w mocy stwierdzenie nieważności pozwolenia budowlanego złożyli A.S. i W.K. Zarzucili , że organ nie wyjaśnił dlaczego uznał iż naruszenie przepisów rozporządzenia wykonawczego jest według niego rażące . Nadto podnieśli ,że nie mogą ponosić odpowiedzialności za błędne decyzje organów oraz , że działanie A.M. jest szykaną gdyż jej interesy jako właścicielki sąsiedniej nieruchomości nie zamieszkującej na stałe nie zostały naruszone . Wskazali , że decyzja o pozwoleniu na budowę wywołała nieodwracalne skutki prawne bowiem inwestycja została zakończona . Zdaniem skarżących nie można było uznać , że przedmiotowa decyzja o pozwolenie na budowę wywołuje skutki niemożliwe do zaaprobowania w praworządnym państwie a tylko wtedy można stwierdzić nieważność decyzji administracyjnej . W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje : Skargę należało oddalić . W sprawie niniejszej ustalenie przez organy obu instancji naruszenia przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. z 2002 r. Nr 75 , poz. 690 ze zm. ) skutkować musiało stwierdzeniem nieważności decyzji Starosty w P. z dnia [...] stycznia 2003 r. Przede wszystkim należy zauważyć, iż przepisy Prawa budowlanego - ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. (Dz. U. Nr 89, poz. 414 z późn. zm.) oraz aktów wykonawczych do tej ustawy mają charakter przepisów bezwzględnie obowiązujących i muszą być ściśle stosowane. Ich kształt określa między innymi granice wykonywania prawa własności przez właściciela nieruchomości, na której posadowiona ma być inwestycja jak i ochronę uprawnień właściciela sąsiedniej nieruchomości w związku z procesem inwestycyjnym. Relacje zachodzące w tym zakresie zostały wyważone i przesądzone przez samego ustawodawcę i nie mogą być przedmiotem swobodnej oceny organu administracyjnego. Nadto stwierdzić trzeba , że także sam rodzaj materii objętej wspomnianą regulacją prawną (tj. granice wykonywania i ochrony prawa własności w procesie inwestycyjnym) nakazuje uznawać wszelkie przypadki oczywistego uchybienia tym normom przez organ administracyjny za rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa prowadzące do stwierdzenia nieważności dotkniętej tą wadą decyzji. Przepisy regulujące zachowywanie odpowiednich odległości od granicy działki obowiązujące w dniu wydawania decyzji Starosty P. z dnia [...] stycznia 2003 r. ( § 12 ust. 6 powoływanego już rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ) były jednoznaczne. Warunkiem sine qua non sytuowania budynku bezpośrednio przy granicy działki ścianą zewnętrzną bez otworów, z zastrzeżeniem ust. 10 oraz § 271 ust. 12 pkt 1, była sytuacja gdy : 1) wynikało to z ustaleń decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu bądź 2) na sąsiedniej działce istniał już budynek ze ścianą usytuowaną bezpośrednio przy tej granicy, a wznoszony budynek : a) miał przylegać do istniejącego całą długością swojej ściany, b) miał w pasie o szerokości 3 m, przyległym do granicy działki, wysokość i wymiar równoległy do tej granicy, nie większe niż w budynku istniejącym na sąsiedniej działce. Skutki odstępstwa od norm regulujących zachowanie odległości budynku od granicy działki polegać mogą na naruszeniu praw właściciela sąsiedniej nieruchomości w tym jego planów inwestycyjnych . Słusznie też organy obu instancji w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym dopatrzyły się rażącego naruszenia prawa w zakresie sprzeczności decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę z przepisami wykonawczymi określającymi dopuszczalność sytuowania budynku w granicy . Rażący charakter tego naruszenia wynika z faktu jej wpływu na odległości sytuowanego budynku od granicy działki, a także możliwość godzenia w interesy właścicielki sąsiedniej nieruchomości . W końcu należy stwierdzić, iż w konkretnych okolicznościach sprawy skarżący nie mogą się bronić zarzutem braku zawinienia w wydaniu wadliwej decyzji czy wykonaniem inwestycji . Okoliczności te pozostają bez wpływu na ocenę legalności kontrolowanej decyzji . Skoro niezasadne okazały się zarzuty skarżących a zaskarżona decyzja odpowiada prawu to Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę - jako nieuzasadnioną - oddalił.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI