IV SA 3911/03

IV SA 3911/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-02-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-10-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Ewa Machlejd /przewodniczący/
Halina Kuśmirek
Tadeusz Nowak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia NSA Halina Kuśmirek, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant Anna Sokołowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2005 r. sprawy ze skargi M. W.-P. i Z. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2003 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę skargę oddala.
Uzasadnienie
Wójt Gminy J. decyzją nr [...] z dnia [...] .05. 2002r zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę pawilonu handlowego branży spożywczo - przemysłowej wraz z przyłączami na działce położonej w miejscowości J. dla inwestora – M. W. – P. oraz Z. P.
Od decyzji tej złożył odwołanie R. K. , właściciel sąsiedniej nieruchomości zwracając uwagę na fakt zaprojektowania od strony granicy działki, dwóch otworów drzwiowych.
Wojewoda Mazowiecki decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2002 uchylił zaskarżona decyzję w całości i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia przez organ I-szej instancji.
W uzasadnieniu decyzji Wojewoda stwierdził, że zaprojektowanie i realizacja otworów drzwiowych od strony granicy nieruchomości jest sprzeczne z § 12 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 14 grudnia 1994r w sprawie warunków technicznych, jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /t.j. Dz.U. z 1999, Nr 15, poz. 140 z późn. zm. /.
Po wznowieniu postępowania, Wojewoda [...] decyzją nr. [...] z dnia [...].01.2003, uchylił własną decyzję nr. [...]z dnia [...].12.2002 r. i utrzymał w mocy decyzji Wójta Gminy J. nr. [...] z dnia [...].05.2002 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę pawilonu handlowego branży spożywczo – przemysłowej.
W uzasadnieniu decyzji Wojewoda stwierdził, że właściciel sąsiedniej nieruchomości- R. K. (skarżący wydane pozwolenie na budowę) ustanowił na rzecz właścicieli działek [...] (działka inwestora) a także dla działek [...]i [...] służebność gruntową polegająca na prawie przechodu i przejazdu pasem szerokości 6.5 m od strony południowej i 4.5 m od strony wschodniej. Fakt ten, nie znany organowi wcześniej , umożliwia, zdaniem Wojewody zaprojektowanie od strony drogi służebnej otworów drzwiowych.
Następnie Wojewoda stwierdza, że zaprojektowane od strony drogi służebnej dwa otwory drzwiowe spełniają warunki p.poż ze względu na zastosowanie drzwi stalowych przesuwnych , wobec istnienia ustanowionej drogi przechodu i przejazdu na rzecz właściciela działki o numerze geodezyjnym [...] i nie ma podstaw prawnych do uchylenia decyzji Wójta Gminy w J. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Pani M.W. – P. pozwolenia na budowę pawilonu handlowego branży spożywczo - przemysłowej.
Decyzją z dnia [...] maja 2003 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewody [...] nr. [...] z dnia [...].01.2003.
Następnie po uwzględnieniu w całości skargi R. K. do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję z dnia [...] maja 2003 r., GINB uchylił własną decyzję z dnia [...] maja 2003 r., oraz decyzję Wojewody [...] z dnia [...].01.2003r., i odmówił uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...].12.2002 r., nr: [...]
Po ponownej analizie zgromadzonego materiału dowodowego Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, iż w/w okoliczność (istnienie służebności gruntowej) nie wypełnia przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, stanowiącej jedną z podstaw postępowania wznowieniowego.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż istnienie służebności gruntowej na działce nr [...]na rzecz właścicieli działek nr [...], [...] i [...], polegającej na prawie przechodu i przejazdu pasem szerokości 6,5 m bieżących od strony południowej, a od strony wschodniej szerokości 4,5 m bieżących - nie wpływa na zmianę granicy pomiędzy nieruchomością nr [...] a nieruchomością nr [...], a tym samym nie zmienia faktu, iż sporny pawilon handlowy został zaprojektowany ścianą posiadającą otwory w granicy z w/w działką nr [...], czyli z naruszeniem § 12 ust. 4 warunków technicznych Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 14 grudnia 1994r .
W związku z powyższym okoliczność ta nie ma wpływu na podjęte przez Wojewodę [...] rozstrzygnięcie z dnia [...].12.2002 r., nr: [...].
Skargę na powyższą decyzję złożył inwestorzy M. W. – P. oraz Z. P., podnosząc, że budowa przy granicy z nieruchomością sąsiednią nie narusza zasad współżycia społecznego i nie zakłóci korzystania z niej ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości, a ponadto nie utrudni zabudowy działki sąsiedniej. W toku przedmiotowego postępowania to strona skarżąca wykazała, iż prowadzona przez nią inwestycja spełnia wszystkie te przesłanki.
Skarżący inwestorzy, powołując się na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 05 marca 2001r. sygn. akt 11/2001 dot. niezgodności § 12 ust.6 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej Budownictwa z dn. 14 grudnia 1994r. w zakresie wymogu uzyskania zgody właściciela działki sąsiedniej na usytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy, z upoważnieniem ustawowym zawartym w art.7 ust.2 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo Budowlane, o usytuowaniu budynku przy granicy działki lub w odległości mniejszej niż 3 metry podnieśli, że posadowienie budynku bezpośrednio przy granicy lub zbliżenie go do granicy na odległość od 1,5 do 3 metrów jest możliwe, jeżeli zostanie wykazana możliwość zachowania odległość między projektowaną zabudową a istniejącymi lub zaprojektowanymi elementami zagospodarowania działki sąsiedniej.
Skarżący podnieśli ponadto, iż ściana wybudowana w granicy działki nr [...] spełnia wymagania ściany oddzielenia przeciwpożarowego określone w § 234 ust. 1 i 2 cytowanego wyżej cyt. rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa , a drzwi stalowe rozsuwane zaprojektowane w ścianie budynku skarżącego usytuowanej od strony granicy działki spełniają wymagania przepisów przeciwpożarowych. Zgodność projektowanej rozbudowy budynku handlowego z przepisami ochrony przeciwpożarowej została potwierdzona uzgodnieniem rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń pożarowych.
Skarżący wskazali , że ściana budynku skarżących będąca w granicy działki [...]przylega do pasa terenu o szerokości średnio 4,5 metra, dla którego w § 7 Aktu Notarialnego Umowy Sprzedaży - i Repertorium [...] R.K. ustanowił z nabytej działki nr [...] na rzecz właścicieli działek oznaczonych numerami [...], [...], [...] położonych w J., nieodpłatnie, na czas nie określony, służebność gruntową polegającą na prawie przechodu i przejazdu pasem szerokości 6,5 metra od strony południowej i 4,5 metra od strony wschodniej. Skoro służebność drogi koniecznej została już ustanowiona to, zdaniem skarżących, odpadają przyczyny dla których ustawodawca ustanowił ograniczenia § 12 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dn. 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych, jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1271 z późn.zm.).
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji/ postanowień/, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).
Skargi nie można było uwzględnić, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego słusznie wskazał, iż istnienie służebności gruntowej na działce nr [...] na rzecz właścicieli działek nr[...], [...] i [...], polegającej na prawie przechodu i przejazdu pasem szerokości 6,5 m bieżących od strony południowej, a od strony wschodniej szerokości 4,5 m bieżących - nie wpływa na zmianę granicy pomiędzy nieruchomością nr [...] a nieruchomością nr [...], a tym samym nie zmienia faktu, iż sporny pawilon handlowy został zaprojektowany ścianą posiadającą otwory w granicy z w/w działką nr [...], czyli z naruszeniem § 12 ust. 4 warunków technicznych rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14.12.1994r.
Nieruchomość sąsiadująca z działką inwestora, niezależnie od istniejącego na działce aktualnego stanu zabudowy, jest działką budowlaną i w związku z tym - przy projektowanej zabudowie i projektowanej zmianie zabudowy - musi zostać uwzględniony interes właścicieli sąsiednich nieruchomości, w tym przede wszystkim warunek takiego usytuowania obiektów budowlanych, aby nie uniemożliwiały one prawidłowej i optymalnej zabudowy nieruchomości sąsiedniej także w bliżej nie określonej perspektywie czasu.
Tym zasadom oczywiście nie czyniła zadość decyzja organu I instancji, która błędnie interpretowała § 12 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14.12.1994r.
W związku z powyższym Wojewoda [...]słusznie w uzasadnieniu decyzji z dnia [...]grudnia 2002 nr [...]uchylającej zaskarżona decyzję Wójta Gminy J. z dnia [...] maja 2002r udzielającą pozwolenia na budowę pawilonu handlowego stwierdził, że Istnienie otworów drzwiowych od strony granicy nieruchomości było sprzeczne z przepisami określonymi w warunkach technicznych jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane i ich usytuowanie.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.270) skargę oddalił.