IV SA 3869/03

IV SA 3869/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-01-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-10-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Wilczewska-Rzepecka
Bożena Więch-Baranowska
Izabela Ostrowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Asesor WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, , Protokolant Sylwia Mackiewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi A. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia obiektów budowlanych do stanu zgodnego z przepisami I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...].06.2000 r., działając w oparciu o art. 40 ustawy z dnia 24.10.1974 r. Prawo budowlane w związku z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane - nakazał A. R. wykonać następujące prace w celu doprowadzenia wybudowanych obiektów — garażu o konstrukcji drewnianej oznaczonym Nr [...] na załączonej mapie geodezyjnej i budynku gospodarczego o konstrukcji drewnianej oznaczonym Nr [...], zlokalizowanych na działce nr [...] w [...] przy ul. [...], do stanu zgodnego z przepisami tj:
* wykonać inwentaryzację budowlaną w/w obiektów zgodnie z treścią art.
34 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane,
* wykonać inwentaryzację geodezyjną.
W uzasadnieniu organ wskazał, iż w wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu 15.03.2000 r. na działce nr [...] w [...] przy ul. [...], stwierdzono, iż A. R. wybudował, budynek mieszkalny murowany, budynek zakładu fryzjerskiego o konstrukcji drewnianej, szopę o konstrukcji drewnianej, garaż o konstrukcji drewnianej i budynek gospodarczy o konstrukcji drewnianej. Inwestor przedłożył organowi decyzje wraz z projektem budowlanym na budowę budynku mieszkalnego i budynku Pawilonu Usługowego (fryzjerstwo damskie). Na pozostałe obiekty nie uzyskał decyzji o pozwoleniu na budowę i wybudował je około 30 lat temu jako budynki gospodarcze. W ocenie organu w stosunku do garażu o konstrukcji drewnianej i
budynku gospodarczego o konstrukcji drewnianej istnieje możliwość legalizacji na podstawie art. 40 Prawa budowlanego z 1974 r.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...] z dnia [...].08.2003 r., po rozpatrzeniu odwołania A. R. - uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu i wyznaczył nowy termin do 1.10.2003 r., w pozostałej części utrzymując decyzję w mocy.
Organ odwoławczy w całości podzielił ustalenia faktyczne i argumentację prawną zaprezentowaną w uzasadnieniu kontrolowanej decyzji.
Skargę na powyższą decyzję wniósł A. R. podnosząc, iż organ obciążył go wysokimi kosztami związanymi z wykonaniem inwentaryzacji geodezyjnej i budowlanej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna, choć nie z przyczyn w niej podniesionych, które jednak Sąd bierze pod uwagę z urzędu. Art. 40 ustawy z dnia 24.10.1974 r., który powołany został jako podstawa rozstrzygnięcia obu organów, wyraźnie stanowił, że właściwy organ administracji publicznej nakazuje inwestorowi wykonanie w oznaczonym terminie zmian i przeróbek niezbędnych do doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z przepisami jedynie w wypadku, gdy "nie zachodzą okoliczności określone w art. 37".
W rozpoznanej sprawie organy nie dokonały żadnych ustaleń mających na celu sprawdzenie, czy spełniona została któraś z przesłanek z art. 37, mimo, iż dopiero wykluczenie takiej sytuacji otwiera możliwość stosowania normy art. 40 cytowanej ustawy.
Należy także podnieść, iż art. 40 - w przypadku, gdy zachodzą przesłanki do jego stosowania, stanowi o nałożeniu przez organ na inwestora, właściciela
lub zarządcy obowiązku wykonania zmian lub przeróbek, a więc czynności technicznych, których zrealizowanie może doprowadzić obiekt do stanu zgodnego z przepisami.
Do czynności takich z pewnością nie można zaliczyć złożenia inwentaryzacji budowlanej czy geodezyjnej, która dopiero pozwoli organowi na dokonanie oceny czy i jakie czynności - zmiany, przeróbki winny być wykonane w obiekcie wybudowanym w warunkach samowoli budowlanej. Z tych wszystkich względów należy uznać, iż zaskarżona decyzja oraz poprzedzające ją decyzje organu I instancji zapadły z naruszeniem art. 40 ustawy z dnia 24.10.1974 r. Prawo budowlane oraz art. 7 i 77 kpa.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji w oparciu o art. 145 § 1 ust. l a i c i art. 135 ustawy z dnia 30.08.2002 r. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi"(Dz. U. Nr 153 poz. 1270) w zw. z art. 97 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.). Rozstrzygnięcie w pkt II oparto na treści art. 152 cyt. ustawy.