IV SA 3811/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na decyzję stwierdzającą nieważność pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalno-pensjonarskiego z powodu rażącego naruszenia prawa budowlanego.
Skarga dotyczyła decyzji stwierdzającej nieważność pozwolenia na użytkowanie części budynku mieszkalno-pensjonarskiego. Organ I instancji stwierdził nieważność decyzji starosty, wskazując na brak wymaganych dokumentów i naruszenie procedury administracyjnej. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał tę decyzję w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę, uznając, że pozwolenie na użytkowanie zostało wydane z rażącym naruszeniem przepisów prawa budowlanego, w szczególności art. 57.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę A.P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję Wojewody stwierdzającą nieważność pozwolenia na użytkowanie części budynku mieszkalno-pensjonarskiego. Organ I instancji uznał, że pozwolenie zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ nie zachowano procedury administracyjnej, w tym nie zawiadomiono stron o wizji lokalnej, brakowało oświadczenia kierownika budowy o zgodności obiektu z projektem i normami, a także niezbędnych uzgodnień. Dodatkowo, stwierdzono nieważność decyzji o pozwoleniu na budowę. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał tę decyzję, wskazując na nieprzedstawienie przez inwestorkę wymaganych uzgodnień i sprawdzeń. Skarżąca argumentowała jedynie potrzebę pozwolenia dla niej i jej rodziny. Sąd oddalił skargę, stwierdzając, że pozwolenie na użytkowanie zostało wydane z rażącym naruszeniem art. 57 prawa budowlanego, ponieważ inwestorka nie dołączyła wszystkich wymaganych dokumentów, takich jak protokoły badań i sprawdzeń, a zdawkowa adnotacja kierownika budowy nie zastąpiła jego oświadczenia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, pozwolenie na użytkowanie zostało wydane z rażącym naruszeniem art. 57 Prawa budowlanego, ponieważ inwestorka nie przedstawiła wszystkich wymaganych dokumentów.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że inwestorka nie dołączyła do wniosku o pozwolenie na użytkowanie wymaganych dokumentów, takich jak protokoły badań i sprawdzeń, a adnotacja kierownika budowy nie była wystarczającym oświadczeniem o zgodności obiektu z projektem i przepisami.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (9)
Główne
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Podstawa do stwierdzenia nieważności decyzji z powodu rażącego naruszenia prawa.
prawo budowlane art. 57 § ust. 1
Ustawa - Prawo budowlane
Określa dokumenty wymagane do wniosku o pozwolenie na użytkowanie. Brak ich dołączenia stanowi rażące naruszenie.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do oddalenia skargi.
Pomocnicze
k.p.a. art. 10 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 79
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 68
Kodeks postępowania administracyjnego
prawo budowlane art. 56 § ust. 1
Ustawa - Prawo budowlane
prawo budowlane art. 59 § ust. 1
Ustawa - Prawo budowlane
prawo budowlane art. 55 § ust. 2
Ustawa - Prawo budowlane
Obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, gdy przystąpienie do użytkowania następuje przed wykonaniem wszystkich robót.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pozwolenie na użytkowanie zostało wydane z rażącym naruszeniem przepisów Prawa budowlanego, w szczególności art. 57, ze względu na brak wymaganych dokumentów. Nie zachowano procedury administracyjnej, w tym nie zawiadomiono stron o wizji lokalnej.
Odrzucone argumenty
Pozwolenie na użytkowanie części budynku jest niezbędne dla skarżącej i jej rodziny.
Godne uwagi sformułowania
zdawkowa adnotacja kierownika budowy w dzienniku budowy nie może być traktowana jako jego oświadczenie o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę oraz przepisami w tym Polskimi Normami brak jest uzasadnionych podstaw dla przyjęcia, iż zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem prawa
Skład orzekający
Izabela Ostrowska
przewodniczący sprawozdawca
Krystyna Borkowska
członek
Mariola Kowalska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Prawa budowlanego dotyczących dokumentacji wymaganej do pozwolenia na użytkowanie oraz konsekwencji rażących naruszeń procedury administracyjnej."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i przepisów Prawa budowlanego obowiązujących w dacie wydania decyzji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje kluczowe wymogi formalne w procesie budowlanym i konsekwencje ich niedopełnienia, co jest istotne dla praktyków prawa budowlanego i inwestorów.
“Niedopełnienie formalności w Prawie budowlanym może prowadzić do utraty pozwolenia na użytkowanie.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA 3811/02 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2004-04-20 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2002-09-25 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Izabela Ostrowska /przewodniczący sprawozdawca/ Krystyna Borkowska Mariola Kowalska. Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędziowie NSA Krystyna Borkowska, As. Mariola Kowalska, Protokolant Dorota Zamiela, po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi A.P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie. skargę oddala Uzasadnienie Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2002 r., działając w oparciu o art. 156 § 1 pkt 2 kpa - stwierdził nieważność decyzji Starosty P. nr [...] z dnia [...] lutego 2001 r., zezwalającej A.P. na użytkowanie części budynku mieszkalno-pensjonarskiego w zakresie kondygnacji: parteru i piętra na działce nr [...] położonej w J. przy ul. [...] – z uwagi na fakt, iż została ona wydana z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu organ wskazał, iż nie została zachowana procedura administracyjna poprzedzająca możliwość wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, bowiem nie zostały spełnione wymogi art. 10 § 1, art. 79 i art. 68 kpa oraz art. 56 ust. 1, art. 57 i art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 7.07.1994 r. "prawo budowlane" (Dz. U. nr 106, poz. 1126 z 2000 r. z późn. zm.). Organ dopatrzył się, iż w aktach sprawy brak zawiadomienia stron postępowania o wizji lokalnej przeprowadzonej na przedmiotowej działce w dniu 17.01.2001 r. oraz brak dowodu, że strony brały udział w tejże wizji. Nadto brak oświadczenia kierownika budowy o zgodność obiektu budowlanego z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę i Polskimi Normami, a także niezbędnych uzgodnień wymaganych na podstawie art. 56 ust. 1 prawa budowlanego. Dodatkowym argumentem dla stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, zdaniem organu, stanowi stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...].10.1997 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].08.2002 r. znak: [...], działając w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania A.P. – utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...].05.2002 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji starosty P. z dnia [...].02.2001 r. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż pozwolenie na użytkowanie zostało udzielone inwestorce mimo nie przedstawienia przez nią odpowiednich uzgodnień, badań, sprawdzeń oraz oświadczenia kierownika budowy o zgodności wykonanego obiektu z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę, co stanowi rażące naruszenie przepisów prawa budowlanego, w tym art. 57 ust. 1. Skargę na powyższą decyzję wniosła A.P. wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi podniosła jedynie, iż pozwolenie na użytkowanie części budynku jest niezbędne dla niej i jej rodziny. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Inwestorka w dniu 02.01.2001 r., zgłosiła zakończenie budowy i przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego – budynku mieszkalno-pensjonatowego w J. W następstwie złożonego wniosku w dniu 17.01.2001 r. przedstawiciele Starostwa Powiatowego w P. dokonali oględzin budynku, podczas których stwierdzono, że do użytkowania nadają się pomieszczenia zlokalizowane na kondygnacjach: przyziemie i I piętro, do wykonania pozostały roboty budowlane na kondygnacji poddasza i właściwe pokrycie dachowe. Do wniosku o wydanie pozwolenia na użytkowanie inwestorka dołączyła oryginał dziennika budowy, geodezyjny pomiar powykonawczy, kserokopię umowy o dostarczeniu wody i odbiorze ścieków oraz protokół sprawozdawczo-opiniodawczy Spółdzielni Usług Kominiarskich. Zgodnie z brzmieniem art. 55 ust. 2 ustawy z dnia 7.07.1994 r. w sytuacji, gdy przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części nie nastąpi przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych, inwestor ma obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Ustawodawca w art. 57 prawa budowlanego określił jakie dokumenty inwestor jest obowiązany dołączyć do wniosku o pozwolenie na użytkowanie. Wydając kontrolowaną decyzję, organ dysponował jedynie dziennikiem budowy oraz inwentaryzacją geodezyjną powykonawczą i opinią kominiarską. Zdawkowa adnotacja kierownika budowy w dzienniku budowy nie może być traktowana jako jego oświadczenie o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę oraz przepisami w tym Polskimi Normami. Wydając pozwolenie na użytkowanie organ nie zażądał uzupełnienia złożonej dokumentacji po myśli art. 57 pkt 4 prawa budowlanego o protokoły badań i sprawdzeń w zakresie co najmniej inspekcji sanitarnej czy przeciwpożarowej, co wydaje się niezbędnym przy określeniu przeznaczenia budynku jako pensjonatowo-mieszkalnego, a więc przeznaczonego na pobyt większej ilości ludzi. Całkowicie organ pominął milczeniem kwestię właściwego stanu i porządku terenu budowy oraz przyległej ulicy. W świetle poczynionych w sprawie ustaleń, brak jest uzasadnionych podstaw dla przyjęcia, iż zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem prawa. W toku postępowania nieważnościowego organy zobowiązane były do badania czy kontrolowana decyzja jest dotknięta jedną z wad określonych w art. 156 § 1 kpa. Należy zgodzić się z oceną organu, iż decyzja Starosty P. z dnia [...].02.2001 r. zapadła z rażącym naruszeniem art. 57 ustawy z dnia 7.07.1994 r. "prawo budowlane" (Dz. U. nr 106, poz. 1126 z późn. zm.). Z tych względów skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" (Dz. U. nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 ustawy z dnia 30.08.2002 r. "Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi" (Dz. U. nr 153, poz. 1271, nr 240, poz. 2052; z 2003 r. nr 124, poz. 1153).