IV SA 3811/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2004-04-20
NSAbudowlaneŚredniawsa
prawo budowlanepozwolenie na użytkowanienieważność decyzjipostępowanie administracyjnerażące naruszenie prawawymogi formalnedokumentacja budowlana

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na decyzję stwierdzającą nieważność pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalno-pensjonarskiego z powodu rażącego naruszenia prawa budowlanego.

Skarga dotyczyła decyzji stwierdzającej nieważność pozwolenia na użytkowanie części budynku mieszkalno-pensjonarskiego. Organ I instancji stwierdził nieważność decyzji starosty, wskazując na brak wymaganych dokumentów i naruszenie procedury administracyjnej. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał tę decyzję w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę, uznając, że pozwolenie na użytkowanie zostało wydane z rażącym naruszeniem przepisów prawa budowlanego, w szczególności art. 57.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę A.P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję Wojewody stwierdzającą nieważność pozwolenia na użytkowanie części budynku mieszkalno-pensjonarskiego. Organ I instancji uznał, że pozwolenie zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ nie zachowano procedury administracyjnej, w tym nie zawiadomiono stron o wizji lokalnej, brakowało oświadczenia kierownika budowy o zgodności obiektu z projektem i normami, a także niezbędnych uzgodnień. Dodatkowo, stwierdzono nieważność decyzji o pozwoleniu na budowę. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał tę decyzję, wskazując na nieprzedstawienie przez inwestorkę wymaganych uzgodnień i sprawdzeń. Skarżąca argumentowała jedynie potrzebę pozwolenia dla niej i jej rodziny. Sąd oddalił skargę, stwierdzając, że pozwolenie na użytkowanie zostało wydane z rażącym naruszeniem art. 57 prawa budowlanego, ponieważ inwestorka nie dołączyła wszystkich wymaganych dokumentów, takich jak protokoły badań i sprawdzeń, a zdawkowa adnotacja kierownika budowy nie zastąpiła jego oświadczenia.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, pozwolenie na użytkowanie zostało wydane z rażącym naruszeniem art. 57 Prawa budowlanego, ponieważ inwestorka nie przedstawiła wszystkich wymaganych dokumentów.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że inwestorka nie dołączyła do wniosku o pozwolenie na użytkowanie wymaganych dokumentów, takich jak protokoły badań i sprawdzeń, a adnotacja kierownika budowy nie była wystarczającym oświadczeniem o zgodności obiektu z projektem i przepisami.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (9)

Główne

k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2

Kodeks postępowania administracyjnego

Podstawa do stwierdzenia nieważności decyzji z powodu rażącego naruszenia prawa.

prawo budowlane art. 57 § ust. 1

Ustawa - Prawo budowlane

Określa dokumenty wymagane do wniosku o pozwolenie na użytkowanie. Brak ich dołączenia stanowi rażące naruszenie.

p.p.s.a. art. 151

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do oddalenia skargi.

Pomocnicze

k.p.a. art. 10 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 79

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 68

Kodeks postępowania administracyjnego

prawo budowlane art. 56 § ust. 1

Ustawa - Prawo budowlane

prawo budowlane art. 59 § ust. 1

Ustawa - Prawo budowlane

prawo budowlane art. 55 § ust. 2

Ustawa - Prawo budowlane

Obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, gdy przystąpienie do użytkowania następuje przed wykonaniem wszystkich robót.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Pozwolenie na użytkowanie zostało wydane z rażącym naruszeniem przepisów Prawa budowlanego, w szczególności art. 57, ze względu na brak wymaganych dokumentów. Nie zachowano procedury administracyjnej, w tym nie zawiadomiono stron o wizji lokalnej.

Odrzucone argumenty

Pozwolenie na użytkowanie części budynku jest niezbędne dla skarżącej i jej rodziny.

Godne uwagi sformułowania

zdawkowa adnotacja kierownika budowy w dzienniku budowy nie może być traktowana jako jego oświadczenie o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę oraz przepisami w tym Polskimi Normami brak jest uzasadnionych podstaw dla przyjęcia, iż zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem prawa

Skład orzekający

Izabela Ostrowska

przewodniczący sprawozdawca

Krystyna Borkowska

członek

Mariola Kowalska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Prawa budowlanego dotyczących dokumentacji wymaganej do pozwolenia na użytkowanie oraz konsekwencji rażących naruszeń procedury administracyjnej."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i przepisów Prawa budowlanego obowiązujących w dacie wydania decyzji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje kluczowe wymogi formalne w procesie budowlanym i konsekwencje ich niedopełnienia, co jest istotne dla praktyków prawa budowlanego i inwestorów.

Niedopełnienie formalności w Prawie budowlanym może prowadzić do utraty pozwolenia na użytkowanie.

Sektor

budownictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
IV SA 3811/02 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-04-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-09-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Izabela Ostrowska /przewodniczący sprawozdawca/
Krystyna Borkowska
Mariola Kowalska.
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędziowie NSA Krystyna Borkowska, As. Mariola Kowalska, Protokolant Dorota Zamiela, po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi A.P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie. skargę oddala
Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2002 r., działając w oparciu o art. 156 § 1 pkt 2 kpa - stwierdził nieważność decyzji Starosty P. nr [...] z dnia [...] lutego 2001 r., zezwalającej A.P. na użytkowanie części budynku mieszkalno-pensjonarskiego w zakresie kondygnacji: parteru i piętra na działce nr [...] położonej w J. przy ul. [...] – z uwagi na fakt, iż została ona wydana z rażącym naruszeniem prawa.
W uzasadnieniu organ wskazał, iż nie została zachowana procedura administracyjna poprzedzająca możliwość wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, bowiem nie zostały spełnione wymogi art. 10 § 1, art. 79 i art. 68 kpa oraz art. 56 ust. 1, art. 57 i art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 7.07.1994 r. "prawo budowlane" (Dz. U. nr 106, poz. 1126 z 2000 r. z późn. zm.). Organ dopatrzył się, iż w aktach sprawy brak zawiadomienia stron postępowania o wizji lokalnej przeprowadzonej na przedmiotowej działce w dniu 17.01.2001 r. oraz brak dowodu, że strony brały udział w tejże wizji. Nadto brak oświadczenia kierownika budowy o zgodność obiektu budowlanego z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę i Polskimi Normami, a także niezbędnych uzgodnień wymaganych na podstawie art. 56 ust. 1 prawa budowlanego. Dodatkowym argumentem dla stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, zdaniem organu, stanowi stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...].10.1997 r.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].08.2002 r. znak: [...], działając w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania A.P. – utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...].05.2002 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji starosty P. z dnia [...].02.2001 r.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż pozwolenie na użytkowanie zostało udzielone inwestorce mimo nie przedstawienia przez nią odpowiednich uzgodnień, badań, sprawdzeń oraz oświadczenia kierownika budowy o zgodności wykonanego obiektu z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę, co stanowi rażące naruszenie przepisów prawa budowlanego, w tym art. 57 ust. 1.
Skargę na powyższą decyzję wniosła A.P. wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi podniosła jedynie, iż pozwolenie na użytkowanie części budynku jest niezbędne dla niej i jej rodziny.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna.
Inwestorka w dniu 02.01.2001 r., zgłosiła zakończenie budowy i przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego – budynku mieszkalno-pensjonatowego w J.
W następstwie złożonego wniosku w dniu 17.01.2001 r. przedstawiciele Starostwa Powiatowego w P. dokonali oględzin budynku, podczas których stwierdzono, że do użytkowania nadają się pomieszczenia zlokalizowane na kondygnacjach: przyziemie i I piętro, do wykonania pozostały roboty budowlane na kondygnacji poddasza i właściwe pokrycie dachowe.
Do wniosku o wydanie pozwolenia na użytkowanie inwestorka dołączyła oryginał dziennika budowy, geodezyjny pomiar powykonawczy, kserokopię umowy o dostarczeniu wody i odbiorze ścieków oraz protokół sprawozdawczo-opiniodawczy Spółdzielni Usług Kominiarskich.
Zgodnie z brzmieniem art. 55 ust. 2 ustawy z dnia 7.07.1994 r. w sytuacji, gdy przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części nie nastąpi przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych, inwestor ma obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.
Ustawodawca w art. 57 prawa budowlanego określił jakie dokumenty inwestor jest obowiązany dołączyć do wniosku o pozwolenie na użytkowanie. Wydając kontrolowaną decyzję, organ dysponował jedynie dziennikiem budowy oraz inwentaryzacją geodezyjną powykonawczą i opinią kominiarską. Zdawkowa adnotacja kierownika budowy w dzienniku budowy nie może być traktowana jako jego oświadczenie o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę oraz przepisami w tym Polskimi Normami.
Wydając pozwolenie na użytkowanie organ nie zażądał uzupełnienia złożonej dokumentacji po myśli art. 57 pkt 4 prawa budowlanego o protokoły badań i sprawdzeń w zakresie co najmniej inspekcji sanitarnej czy przeciwpożarowej, co wydaje się niezbędnym przy określeniu przeznaczenia budynku jako pensjonatowo-mieszkalnego, a więc przeznaczonego na pobyt większej ilości ludzi. Całkowicie organ pominął milczeniem kwestię właściwego stanu i porządku terenu budowy oraz przyległej ulicy.
W świetle poczynionych w sprawie ustaleń, brak jest uzasadnionych podstaw dla przyjęcia, iż zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem prawa. W toku postępowania nieważnościowego organy zobowiązane były do badania czy kontrolowana decyzja jest dotknięta jedną z wad określonych w art. 156 § 1 kpa.
Należy zgodzić się z oceną organu, iż decyzja Starosty P. z dnia [...].02.2001 r. zapadła z rażącym naruszeniem art. 57 ustawy z dnia 7.07.1994 r. "prawo budowlane" (Dz. U. nr 106, poz. 1126 z późn. zm.).
Z tych względów skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" (Dz. U. nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 ustawy z dnia 30.08.2002 r. "Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi" (Dz. U. nr 153, poz. 1271, nr 240, poz. 2052; z 2003 r. nr 124, poz. 1153).