IV SA 3697/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie oddalił skargę na decyzję GINB, uznając, że brak zgody stron na uchylenie ostatecznej decyzji administracyjnej w trybie art. 155 k.p.a. uniemożliwia jej zmianę.
S. S. złożył skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która uchyliła decyzję Wojewody nakazującą przywrócenie elewacji do stanu pierwotnego. GINB uchylił decyzję Wojewody, ponieważ strony postępowania nie wyraziły zgody na zmianę decyzji w trybie art. 155 k.p.a. WSA oddalił skargę, podkreślając, że zgoda stron jest kluczową przesłanką do uchylenia lub zmiany ostatecznej decyzji administracyjnej.
Sprawa dotyczyła skargi S. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (GINB), który uchylił decyzję Wojewody z 1994 r. nakazującą przywrócenie elewacji budynku do stanu pierwotnego. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pierwotnie uchylił decyzję Wojewody na wniosek S. S., uznając brak zgody innych stron postępowania (A. i E. S. oraz J. K.) za nieuzasadniony. Jednakże, po odwołaniu J. K. i E. S., GINB uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora, odmawiając uchylenia pierwotnej decyzji Wojewody w trybie art. 155 k.p.a. GINB uzasadnił to tym, że zgoda stron na zmianę ostatecznej decyzji jest podstawową przesłanką, a jej brak stanowi rażące naruszenie prawa. S. S. złożył skargę do WSA, argumentując, że decyzja Wojewody jest nieważna i powinna zostać rozpatrzona w trybie art. 156 k.p.a. WSA oddalił skargę, stwierdzając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Sąd podkreślił, że zgoda stron na zmianę ostatecznej decyzji w trybie art. 155 k.p.a. jest obligatoryjna i nie może być domniemana. Ponieważ skarżąca nie wykazała posiadania takiej zgody, stanowisko GINB było uzasadnione. Sąd zaznaczył również, że zarzuty dotyczące wykonywania robót przez innych współwłaścicieli nie były przedmiotem rozstrzygnięcia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zgoda stron na zmianę decyzji w trybie art. 155 k.p.a. jest podstawową i obligatoryjną przesłanką, która nie może być domniemana ani dorozumiana.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że przepis art. 155 k.p.a. wymaga wyraźnej zgody stron na uchylenie lub zmianę ostatecznej decyzji. Brak takiej zgody stanowi rażące naruszenie prawa, uniemożliwiając zastosowanie tego trybu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (3)
Główne
k.p.a. art. 155
Kodeks postępowania administracyjnego
Uchylenie lub zmiana ostatecznej decyzji administracyjnej, na mocy której strona nabyła prawo, jest możliwe w każdym czasie za zgodą strony, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się temu i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Zgoda stron jest podstawową przesłanką i musi być wyraźnie oświadczona.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna do oddalenia skargi jako bezzasadnej.
Pomocnicze
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2 i 7
Kodeks postępowania administracyjnego
Określa przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji, w tym m.in. wydanie decyzji z naruszeniem przepisów o właściwości lub rażące naruszenie prawa.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak wyraźnej zgody stron na uchylenie lub zmianę ostatecznej decyzji administracyjnej w trybie art. 155 k.p.a. uniemożliwia jej zmianę.
Odrzucone argumenty
Argumentacja skarżącej S. S. o nieważności decyzji Wojewody i konieczności zastosowania art. 156 k.p.a. zamiast art. 155 k.p.a. nie została uwzględniona jako podstawa do uchylenia decyzji w trybie art. 155 k.p.a. bez zgody stron.
Godne uwagi sformułowania
Zgoda stron stanowi podstawową przesłankę stosowania przepisu art. 155 kpa i nie może być ona dorozumiana ani domniemana, lecz musi być wyraźnie oświadczona. Zmiana decyzji w trybie o którym mowa w art. 155 bez zgody stron, jak trafnie podniósł Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, stanowiłaby rażące naruszenie prawa o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 2 kpa.
Skład orzekający
Izabela Ostrowska
przewodniczący
Halina Kuśmirek
członek
Mariola Kowalska
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja wymogu zgody stron w trybie art. 155 k.p.a. oraz konsekwencji braku takiej zgody."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i przepisów k.p.a. sprzed nowelizacji, ale zasada dotycząca zgody stron pozostaje aktualna.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje fundamentalną zasadę prawa administracyjnego dotyczącą konieczności uzyskania zgody stron przy zmianie ostatecznych decyzji, co jest kluczowe dla praktyków.
“Czy można zmienić decyzję, gdy strony nie chcą?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA 3697/02 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2004-03-23 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2002-09-16 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Halina Kuśmirek Izabela Ostrowska /przewodniczący/ Mariola Kowalska. /sprawozdawca/ Sygn. powiązane II OZ 593/05 - Postanowienie NSA z 2005-08-12 II OZ 592/05 - Postanowienie NSA z 2005-08-12 Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska Sędziowie NSA del. do WSA Halina Kuśmirek As. WSA Mariola Kowalska (spr.) Protokolant Tomasz Szpojankowski po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie nakazania doprowadzenia obiektu do stanu pierwotnego oddala skargę Uzasadnienie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. decyzją z dnia [...] czerwca 2002r Nr [...], działając na podstawie art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu wniosku S. S. o uchylenie decyzji ostatecznej, uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1994r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] listopada 1994r. nr [...] nakazującą S. S. przywrócenie do stanu pierwotnego elewacji budynku nr [...] przy ulicy [...] w Z. W uzasadnieniu wskazał, iż strony postępowania-A. i E. S. oraz J. K., pismem z dnia [...] czerwca 200 lr. nie wyrazili zgody na uchylenie ww. decyzji Wojewody [...]. W ocenie organu brak zgody stron na zmianę decyzji w trybie art. 155 k.p.a. był nieuzasadniony oraz oznaczał "warunkowanie udzielenia zgody na uchylenie decyzji poprzez zmuszenie strony zainteresowanej jej uchyleniem do określonych zachowań korzystnych dla innych stron postępowania". Z tego też powodu organ I instancji uznał, iż ograniczenia udzielenia zgody nie znalazły potwierdzenia w materiale dowodowym oraz, że brak jest przeszkód do uwzględnienia wniosku S. S. i uchylenia decyzji na podstawie art. 155 k.p.a. Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli J. K. oraz E. S. - współwłaściciele nieruchomości, podnosząc, iż nie wyrażali zgody na zmianę decyzji Wojewody [...]. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego , po rozpatrzeniu odwołania , decyzją z dnia [...] sierpnia 2002r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i odmówił uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1994r. znak [...] w trybie art. 155 k.p.a. Uzasadniając powyższą decyzję organ odwoławczy podniósł, iż świetle art. 155 k.p.a. zgoda stron na zmianę decyzji ostatecznej stanowi podstawową przesłankę. Jej brak lub wadliwość prowadzi do rażącego naruszenia prawa. Stanowisko orzecznictwa oraz doktryny w tym zakresie jest jednolite i ugruntowane. Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła S. S.. Wskazała, sprawa toczy się już kilka lat, decyzja Wojewody [...] jest nieważna i z tego też powodu w toku postępowania winna zostać zastosowana procedura określona w art. 156, a nie 155 k.p.a. Wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1994r. nr [...] na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 i 7 k.p.a. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie może być uwzględniona, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Przepis art. 155 kpa, na podstawie którego wydana została zaskarżona decyzja, określa prawne przesłanki dopuszczalności uchylenia lub zmiany ostatecznej decyzji administracyjnej, na mocy której strona nabyła prawa. Przepis ten stanowi, że decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji państwowej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie tej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Zgoda stron stanowi podstawową przesłankę stosowania przepisu art. 155 kpa i nie może być ona dorozumiana ani domniemana, lecz musi być wyraźnie oświadczona.[Tak też NSA w wyroku z dnia 28.03 2002, sygn.akt IV SA 1305/00, publ. LEX nr 80651] Ponieważ skarżąca S. S. nie wykazała w toku postępowania wszczętego z jej wniosku o zmianę decyzji ostatecznej, iż dysponuje zgodą stron postępowania na zmianę decyzji w tym trybie, stanowisko organu odwoławczego odmawiające uchylenia decyzji na tej podstawie należy uznać za uzasadnione. Zmiana decyzji w trybie o którym mowa w art. 155 bez zgody stron, jak trafnie podniósł Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, stanowiłaby rażące naruszenie prawa o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Pozostałe podniesione w skardze zarzuty nie dotyczą w istocie decyzji Wojewody [...] w sprawie nakazu wykonania przez skarżącą określonych obowiązków. Okoliczności związane z wykonywaniem robót przez pozostałych współwłaścicieli obiektu nie były przedmiotem decyzji i nie mogą być przedmiotem oceny Sądu. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skargę jako bezzasadną należało oddalić.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI