IV SA 3637/02

IV SA 3637/02 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-04-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-09-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Elżbieta Zielińska-Śpiewak /przewodniczący/
Grzegorz Czerwiński /sprawozdawca/
Halina Kuśmirek
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Dnia 16 kwietnia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Sędziowie NSA Hanna Kuśmirek, As. WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), Protokolant Tomasz Szpojankowski, po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2004 roku sprawy ze skargi B. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2002 roku Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia pozwolenia na rozbiórkę budynku mieszkalnego 1) uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] czerwca 2002 roku Nr [...], 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. 3) zasądza od Wojewody [...] na rzecz B. S. 10 (dziesięć) złotych z tytułu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Decyzją Nr [...] z dnia [...] lutego 1999 roku Prezydent Miasta S. udzielił B. S. pozwolenia na rozbiórkę budynku mieszkalnego murowanego wielorodzinnego położonego na działce nr geod. [...] przy ul. [...] w S.
Pismem z dnia 09 marca 2001 roku D. D. wystąpił do Prezydenta Miasta S. z wnioskiem o stwierdzenie wygaśnięcia wyżej wymienionej decyzji.
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2001 roku Nr [...] Prezydent Miasta S. odmówił stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z dnia [...] lutego 1999 roku o pozwoleniu na rozbiórkę. W uzasadnieniu stwierdził, iż analiza akt sprawy nie wykazała by zaistniały przesłanki wynikające z art.162 kpa. a nadto, że decyzja o pozwoleniu na rozbiórkę nie ma określonego Prawem budowlanym terminu ważności.
Od powyższej decyzji pismem z dnia 17 kwietnia 2001 roku odwołanie złożył D. D. podnosząc zarzut, iż Prawo budowlane przewiduje możliwość stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę, jeżeli nie zostanie ona wykonana w określonym art. 37 Prawa budowlanego terminie.
Decyzją z dnia [...] lipca 2001 roku Nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] kwietnia 2001 roku. W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Decyzja Nr [...] z dnia [...] lutego 1999 roku Prezydenta Miasta S. o udzieleniu B. S. pozwolenia na rozbiórkę budynku została doręczona stronom najpóźniej w dniu 16 kwietnia 1999 roku. Decyzja ta stalą się więc decyzją ostateczną z dniem [...] kwietnia 1999 roku. Nadto stwierdził. że Inwestorka wykonując decyzję o pozwoleniu na rozbiórkę dokonała zabezpieczenia budynku, który jak wynika z opinii technicznych grozi zawaleniem. O wykonaniu tych prac świadczą znajdujące się w aktach sprawy rachunki wystawione za prace wykonane w związku z zabezpieczeniem budynku. Na B. S. i pozostałych współwłaścicieli nałożony został również obowiązek wynikający z decyzji Nr [...] z dnia [...] lipca 2000 roku opróżnienia tego budynku i decyzji tej nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Zdaniem Wojewody [...] Inwestorka czyniła więc starania by można było doprowadzić do wykonania decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę.
Pismem z dnia 18 marca 2002 roku D. D. ponownie wystąpił do Prezydenta S. z wnioskiem o stwierdzenie wygaśnięcia wyżej wymienionej decyzji.
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2002 roku Nr [...] Prezydent Miasta S. odmówił stwierdzenia wygaśnięcia decyzji wymienionej we wniosku D. D. W uzasadnieniu stwierdził, że nie widzi podstaw do zmiany swego stanowiska wyrażonego w swojej wcześniejszej decyzji z dnia [...] kwietnia 2001 roku w której odmówił wygaśnięcia wymienionej wyżej decyzji.
Od powyższej decyzji odwołanie złożył D. D. podnosząc zarzut, iż organ 1 instancji nie wziął pod uwagę nowych faktów i dowodów.
Decyzją z dnia [...] maja 2002 roku Wojewoda [...] decyzją Nr [...] uchylił decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] kwietnia 2002 roku Nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu stwierdził, że nie zostały wyjaśnione wszystkie okoliczności sprawy od których zależy ustalenie przesłanek wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę udzielonego B. S. tj. czy wyznaczono kierownika budowy, czy zgłoszono rozpoczęcie robót oraz czy dołączono oświadczenie kierownika robót, a także czy wyłączono budynek z użytkowania.
Decyzją z dnia [...] czerwca 2002 roku Nr [...] Prezydent Miasta S. stwierdził wygaśnięcie swojej decyzji Nr [...] z dnia [...] lutego 1999 roku udzielającej B. S. pozwolenia na rozbiórkę budynku mieszkalnego murowanego wielorodzinnego położonego na działce nr geod. [...] przy ul. [...] w S. W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że po ponownym przeanalizowaniu sprawy ustalono, iż w okresie 2 lat od daty wydania decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę do Urzędu Wojewódzkiego nie wpłynęło zgłoszenie robót rozbiórkowych.
Od powyższej decyzji odwołanie złożył pełnomocnik B. S. podnosząc zarzut naruszenia przepisów" art. 156 § 1 pkt. 3 kpa oraz art.6 kpa i art. 19 kpa. Zdaniem skarżącego kwestie które rozstrzyga ta decyzja zostały już wcześniej rozstrzygnięte w decyzji Prezydenta Miasta S. z [...] kwietnia 2001 roku Nr [...] zaś pismo D. D. winno być potraktowane jedynie jako wniosek o wznowienie postępowania.
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2002 roku Nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] czerwca 2002 roku Nr [...]. W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że o ile decyzja Prezydenta Miasta S. z dnia [...] kwietnia 2001 roku [...] odmawiająca stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę była słuszna, gdyż od daty wydania pozwolenia, w czasie wydawania decyzji, nie minęło jeszcze 2 lat to aktualnie w sprawie występuje inny stan faktyczny, W ocenie Wojewody w czasie wydawania decyzji przez Prezydenta Miasta S. z dnia [...] czerwca 2002 roku, od daty wydania decyzji zezwalającej na rozbiórkę minęło już ponad 2 lata. a rozbiórka nic została rozpoczęta. O tym. że rozbiórka nie została rozpoczęta świadczy fakt, iż nie zgłoszono rozbiórki obiektu w Urzędzie Miasta S., zaś sam fakt podpisania przez kierownika budowy oświadczenia o przyjęciu obowiązków nie świadczy jeszcze o rozpoczęciu rozbiórki.
Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła B. S. podnosząc zarzut, iż naruszenia przez Wojewodę art. 156§ 1 pkt. 3 kpa poprzez wydanie decyzji [...] sierpnia 2002 roku Nr [...] w sprawie już rozstrzygniętej decyzją z dnia [...] lipca 2001 roku Nr [...] utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] kwietnia 2001 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonej decyzji z prawem materialnym i procesowym.
Zdaniem Sądu nie można zgodzić się, z argumentacją zawartą w zaskarżonej decyzji, że wydana został ona na tle innego stanu faktycznego. Jak wynika z uzasadnienia decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] kwietnia 2001 roku Nr [...] podstawą odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z dnia [...] lutego 1999 roku nie był fakt, iż od daty jej wydania nie minęły jeszcze dwa lata i inwestorka miała jeszcze czas by dokonać rozbiórki. Organ I instancji w ogóle nie podnosił tego argumentu. Jako uzasadnienie podał, że nie zachodzą przesłanki do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji określone w art.162 kpa oraz zawarł ogólnikowe sformułowanie "że decyzja o pozwoleniu na rozbiórkę nie posiada terminu ważności". Wojewoda [...] rozpoznając odwołanie od tej decyzji ustalił, iż decyzja zezwalająca B. S. na dokonanie rozbiórki budynku stała się ostateczna w dniu [...] kwietnia 1999 roku. Ustalenia tego nie wskazał jednak, jako podstawy utrzymania w mocy decyzji Prezydenta Miasta S. Pozostawił je bez jakiegokolwiek komentarza. W dacie wydania decyzji Nr [...] przez Wojewodę [...]tj. w dniu [...] lipca 2001 roku minęło już ponad 2 lata od daty wydania pozwolenia na dokonanie rozbiórki • Wojewoda mógł wydać decyzję zmieniającą decyzję Prezydenta Miasta S. Nie uczynił tego jednak. W dalszej części uzasadnienia swojej decyzji stwierdził natomiast, że inwestorka dokonała zabezpieczeń budynku, oraz czyni starania by doprowadzić do dokonania rozbiórki. Tym samym .zdaniem Sądu Wojewoda uznał że nie ma podstaw do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji, gdyż inwestorka przystąpiła do rozbiórki budynku przed upływem 2 lat od daty uzyskania pozwolenia na rozbiórkę. Niezależnie od tego czy ustalenie to jest trafne czy też nie, ponieważ decyzja ta stała się ostateczna rozstrzygnięcia w niej zawarte wiążą strony decyzji i organ, który ją wydał. Skoro wydając decyzję w dniu [...] lipca 2001 roku Wojewoda [...] uznał, że B. S. rozpoczęła rozbiórkę budynku przed upływem dwóch lat od daty uzyskania pozwolenia na rozbiórkę tj. od dnia [...] kwietnia 1999 roku to nie może on wydając w trybie zwykłym decyzję z dnia [...] sierpnia 2002 roku dokonywać nowych ustaleń, że jednak w okresie dwóch lat od uzyskania pozwolenia na rozbiórkę rozbiórki tej nie rozpoczęła.
Stwierdzenie, że ustalenia faktyczne poczynione w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją z dnia [...] lipca 2001 roku Nr [...] Wojewody [...] były błędne i w rzeczywistości skarżąca do rozbiórki budynku nie przystąpiła mogłyby być poczynione jedynie w postępowaniu nadzwyczajnym np: w postępowaniu wznowieniowym.
Nie wyklucza to jednak istnienia przesłanek do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z dnia [...] lutego 1999 roku o udzieleniu B. S. pozwolenia na rozbiórkę budynku mieszkalnego w oparciu o przepis art. 37 ust. 1 Ustawy z dnia 07 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 roku Nr 89 poz.414 ze zmianami)
Zgodnie z treścią tego przepisu nowa decyzja w trybie zwykłym pozwalająca stwierdzić wygaśnięcie decyzji z dnia [...] lutego 2003 roku o pozwoleniu na rozbiórkę mogłoby zostać wydana wówczas gdyby stwierdzono, że roboty rozbiórkowe przerwano na czas dłuższy niż dwa lata. Konieczne więc jest ustalenie, kiedy roboty rozbiórkowe w postaci prac zabezpieczających zostały przez skarżącą wykonane, czy prace rozbiórkowe zostały przerwane oraz czy przerwa trwała ponad dwa lata. Organy administracji publicznej nie poczyniły w tym zakresie żadnych ustaleń co stanowi naruszenie art.7 kpa oraz art.77 kpa mające wpływ na treść rozstrzygnięcia. Od tych ustaleń zależy bowiem, czy istnieją przesłanki do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji pozwalającej na dokonanie rozbiórki z powodu jej przerwania. Gdyby okazało się. że przerwa taka nie miała miejsca to musiało by to oznaczać, że tak decyzja Prezydenta miasta S. z dnia [...] czerwca 2002 roku jak i utrzymująca ją w mocy decyzja Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2002 roku wydane zostały w sprawie rozstrzygniętej już inną decyzją ostateczną.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy administracji publicznej winny dokonać wskazanych wyżej ustaleń. Nadto organ 1 instancji przy wydawaniu decyzji sporządzając jej uzasadnienie winien respektować wymogi wynikające z art.107 § 3 kpa. Decyzja będąca przedmiotem rozpoznania przez Sąd w niniejszej sprawie wymogów łych, bowiem nie spełnia.
Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt. c. art. 152, art. 200 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97§1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zmianami) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.