IV SA 3619/03

IV SA 3619/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-01-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-09-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Łukasz Krzycki
Teresa Kobylecka /przewodniczący/
Wanda Zielińska - Baran /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka Sędzia WSA Łukasz Krzycki Asesor WSA Wanda Zielińska – Baran (spr.) Protokolant Joanna Dziedzic po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi B. S., K.T., A.S., D.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wznowienia postępowania 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji w części dotyczącej przekazania na zasadzie art. 65 § 1 kpa żądania udostępnienia decyzji ustalających warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dotyczących działek nr [...], [...] i [...] Burmistrzowi Miasta P. wg właściwości; 2. w pozostałej części skargę K.T. oddala.
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] sierpnia 2003r., po rozpatrzeniu wniosku z dnia 13 lutego 2003r. mieszkańców ulic: [...], [...] i [...] w P. o ponowne rozpatrzenie sprawy, wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchyliło w całości własną decyzję z dnia [...] stycznia 2003r. i umorzyło postępowanie w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] maja 2002r. oraz na zasadzie art. 65 § 1 kpa przekazało żądanie udostępnienia decyzji ustalających warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dotyczących działek [...], [...] i [...] Burmistrzowi Miasta P. wg właściwości. W uzasadnieniu tej decyzji organ odwoławczy stwierdził, iż wniosek z dnia 13 lutego 2003r. mieszkańców P. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Kolegium z dnia [...] stycznia 2003r. należało uwzględnić, albowiem okazało się, że przedmiotem postępowania Kolegium zakończonego decyzją z dnia [...] maja 2002r. nie były działki nr ew. [...], [...] i [...] wymienione we wniosku z dnia 15 lipca 2002r. mieszkańców P.. Zdaniem Kolegium przedmiotowy wniosek należało potraktować jako żądanie udostępnienia informacji publicznej w celu ustalenia, czy zostały wydane jakieś decyzje ustalające warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla ww. działek, a to uzasadnia przekazanie tegoż wniosku wg właściwości Burmistrzowi Miasta P., stosownie do art.2 ustawy z dnia 6 września 200 lr. o dostępie do informacji publicznej ( Dz. U. Nr 112, poz. 1198).
Skargę na powyższą decyzję wniosły: B.S., K.T. A.S. i D.J. podnosząc, iż w zaskarżonej decyzji Kolegium słusznie uznało, iż rozstrzygnięcie zawarte w ostatecznej decyzji z dnia [...] stycznia 2003r. dotyczy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania dla innych działek, niż podanych we wniosku z dnia 15 lipca 2002r. mieszkańców ulic [...], [...]
i [...] Wniosek ten dotyczy bowiem działek o nr ew. [...] , [...] i [...], które są własnością Gminy i stanowią ulicę [...]. Zdaniem skarżących, Kolegium powinno merytorycznie rozpatrzyć ww. wniosek, a nie przekazywać go do Burmistrza w oparciu o ustawę o dostępie do informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło ojej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie pełnomocnik skarżących: B. S., D.J. i A.S. oświadczył, iż skarga odnosi się tylko do części zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. dotyczącej ' przekazania na zasadzie art. 65 § 1 kpa żądania udostępnienia decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dotyczącego działek nr [...], [...] i [...] Burmistrzowi Miasta P.. Nie kwestionuje natomiast zaskarżonej decyzji w pozostałej części. Ponadto wyjaśnił, iż wniosek z dnia 15 lipca 2002r. adresowany do Burmistrza Miasta P. dotyczył żądania " przeznaczenia na teren powierzchni biologicznie czynnej pasa drogowego ul. [...] przylegającej do działek nr [...], [...] i [...], stanowiących własność Gminy. Wniosek ten nie jest wnioskiem o udostępnienie decyzji ustalających warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, jak oceniło to Samorządowe Kolegium Odwoławcze, przekazując to żądanie na zasadzie art. 65 § 1 kpa Burmistrzowi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr. 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów.
Na wstępie należy przypomnieć, iż zgodnie z art. 61 § 1 kpa postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. W razie wszczęcia na wniosek - obowiązkiem organu administracji jest dokładne ustalenie treści żądania strony, która wyznacza rodzaj sprawy będącej przedmiotem postępowania. Organ związany jest tym żądaniem. Treść żądania wyznacza stosowną normę prawa materialnego lub normę prawa procesowego, która ma znaczenie dla ustalenia zakresu postępowania. Jeżeli treść wniosku budzi wątpliwości, organ administracji ma obowiązek podjęcia z urzędu czynności dla wyjaśnienia rzeczywistej woli strony. W tym celu organ na zasadzie art. 64 § 2 kpa powinien wezwać stronę do sprecyzowania żądania, zakreślając jej termin siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tego braku spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Odstąpienie od tej czynności stanowi naruszenie przepisów postępowania administracyjnego - art. 9 kpa, które może mieć wpływ na wynik sprawy.
Ustalenie faktycznej treści żądania strony ma istotne znaczenie ze względu na obowiązek przestrzegania przez organ administracji swojej właściwości.
W myśl art. 65 § 1 kpa, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, organ administracji publicznej, do którego wniesiono wniosek, jest niewłaściwy w sprawie, powinien niezwłocznie przekazać go do organu właściwego, zawiadamiając o tym wnoszącego wniosek . Z treści wymienionego przepisu wynika wprost, iż organ administracji publicznej po otrzymaniu wniosku obowiązany jest zbadać swoją właściwość rzeczową, miejscową oraz instancyjną do rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej objętej tym wnioskiem. W razie stwierdzenia braku kompetencji do załatwienia sprawy, organ administracji winien postąpić w sposób wskazany w tym przepisie, a więc niezwłocznie przekazać sprawę właściwemu organowi, informując o tym wnoszącego wniosek. Przekazanie to jest czynnością materialno-techniczną, a to oznacza, że nie ma podstaw prawnych do wydania o przekazaniu wniosku ani decyzji, ani też postanowienia. Takiej formy nie przewiduje bowiem ani wspomniany przepis art. 65 § 1 kpa, ani inny przepis procesowy, czy też prawa materialnego.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy, należy stwierdzić, że Kolegium bezpodstawnie przyjęło, że wniosek skarżących z lipca 2002 roku dotyczył żądania udostępnienia decyzji ustalających warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla działek nr ew. [...], [...] i [...] i uznało, że właściwym organem jest Burmistrz Miasta P. stosownie do art. 2 ustawy z dnia 6 września 200l r. o dostępie do informacji publicznej ( Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ). Jak się okazało -na rozprawie - wniosek ten dotyczył żądania "przeznaczenia na teren powierzchni biologicznie czynnej pasa drogowego ul. [...] przylegającej do działek nr [...], [...] i [...], stanowiących własność Gminy".
Wobec takiego stanu rzeczy należało stwierdzić, iż zaskarżona decyzja w części dotyczącej "przekazania na zasadzie art. 65 § 1 kpa żądania udostępnienia decyzji ustalających warunki zabudowy i zagospodarowania dotyczących działek nr [...], [...] i [...] Burmistrzowi Miasta P. wg właściwości" została wydana bez podstawy prawnej, co wyczerpuje przesłanki z art. 156 § 1 pkt 2 i dlatego należało stwierdzić nieważność zaskarżonej decyzji w tej części na podstawie art. 145 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.).
Natomiast, w ocenie Sądu, zaskarżona decyzja w pozostałej części dotyczącej uchylenia na zasadzie art. 138 § 1 pkt 2 decyzji Kolegium z dnia 21 stycznia 2003r. i umorzenia postępowania w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją SKO z dnia [...] maja 2002r. nr [...] nie budzi wątpliwości pod względem zgodności z prawem. Organ odwoławczy prawidłowo uznał, że brak było podstaw do wznowienia postępowania, skoro wniosek stron z dnia 15 lipca 2002r. dotyczył działek o nr ew. [...], [...] i [...], a postępowanie zakończone decyzją z dnia [...] maja 2002r. dotyczyło całkowicie innych działek. Wobec tego organ prawidłowo postąpił uchylając decyzję z dnia [...] stycznia 2003r. i umarzając postępowanie w sprawie wznowienia postępowania. Z tych też przyczyn należało na zasadzie art. 151 cyt. wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. skargę K.T. w tej części oddalić.