IV SA 3428/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2004-03-12
NSAbudowlaneŚredniawsa
prawo budowlanewarunki techniczneodległość od granicyotwory okiennestwierdzenie nieważnościpozwolenie na budowęinteresy osób trzecichzabudowa sąsiednia

WSA w Warszawie uchylił decyzję stwierdzającą nieważność pozwolenia na budowę, uznając, że budowa w odległości 1,85 m od granicy działki mogła być zgodna z prawem ze względu na brak zabudowy na sąsiedniej działce.

Sprawa dotyczyła skargi C.B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję Wojewody stwierdzającą nieważność pozwolenia na budowę wydanego przez Wójta Gminy B. Pozwolenie dotyczyło dobudowy budynku mieszkalnego w odległości 1,85 m od granicy sąsiedniej działki. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, uznając, że budowa mogła być zgodna z prawem na podstawie § 12 ust. 2 rozporządzenia o warunkach technicznych, jeśli sąsiednia działka nie była zabudowana.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę C.B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję Wojewody stwierdzającą nieważność pozwolenia na budowę wydanego przez Wójta Gminy B. w 1993 roku. Pozwolenie dotyczyło dobudowy budynku mieszkalnego na działce nr [...] w odległości 1,85 m od granicy sąsiedniej działki nr [...]. Wniosek o stwierdzenie nieważności złożyła współwłaścicielka sąsiedniej działki, wskazując na naruszenie przepisów o odległości od granicy działki. Wojewoda stwierdził nieważność decyzji Wójta, uznając, że udzielenie pozwolenia na budowę w odległości 1,85 m od granicy z otworami okiennymi i drzwiowymi było sprzeczne z § 12 ust. 1 rozporządzenia o warunkach technicznych, co stanowiło rażące naruszenie prawa i naruszenie interesów osób trzecich (art. 5 ust. 1 pkt 6 Prawa budowlanego). Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał to stanowisko. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, uznając, że budowa w odległości 1,85 m od granicy mogła być zgodna z prawem na podstawie § 12 ust. 2 rozporządzenia, który dopuszczał zmniejszenie odległości przy istniejącej zabudowie na sąsiedniej działce w odległości większej niż 4 m. Sąd stwierdził, że na sąsiedniej działce nie było zabudowy, co mogło uzasadniać odstępstwo od wymogów § 12 ust. 1. Sąd zwrócił również uwagę na potencjalną omyłkę pisarską w dacie decyzji Wójta Gminy B., wskazując, że właściwą datą wydania pozwolenia było prawdopodobnie 1993-08-19, a nie 1993-04-XX.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli odległość ta mieści się w ramach odstępstw przewidzianych w § 12 ust. 2 rozporządzenia o warunkach technicznych, co należy zbadać przy ponownym rozpoznaniu sprawy.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że § 12 ust. 2 rozporządzenia o warunkach technicznych dopuszczał zmniejszenie odległości od granicy, jeśli na sąsiedniej działce istniała zabudowa w odległości większej niż 4 m lub jeśli nie było zabudowy. Brak zabudowy na sąsiedniej działce mógł uzasadniać odstępstwo od wymogów § 12 ust. 1, co wykluczało stwierdzenie rażącego naruszenia prawa.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (6)

Główne

u.p.b. art. 5 § ust. 1 pkt.6

Ustawa z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane

Gwarantuje ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich. Naruszenie tego przepisu przez wydanie pozwolenia na budowę w kolizji z przepisami o odległościach od granicy było uznawane za rażące naruszenie prawa.

Pomocnicze

rozp. warunki techniczne art. 12 § ust. 1

Rozporządzenie Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki

Pozwala na budowę w odległości mniejszej niż 4 m od granicy z działką sąsiednią pod warunkiem, że w ścianie obiektu od strony granicy z działką sąsiednią nie będzie otworów okiennych lub drzwiowych.

rozp. warunki techniczne art. 12 § ust. 2

Rozporządzenie Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki

Przy istniejącej zabudowie na sąsiedniej działce w odległości większej niż 4 m od granicy działki, odległości określone w ust. 1 mogą ulec zmniejszeniu, z tym że odległość między budynkiem istniejącym a projektowanym powinna wynosić co najmniej 8 m. Sąd interpretuje ten przepis również w kontekście braku zabudowy na sąsiedniej działce.

k.p.a. art. 156 § § 1 pkt.2

Kodeks postępowania administracyjnego

Podstawa do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej z powodu rażącego naruszenia prawa.

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt.c

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do uchylenia decyzji administracyjnej przez sąd administracyjny.

p.p.s.a. art. 200

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do zasądzenia kosztów postępowania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Budowa w odległości 1,85 m od granicy działki mogła być zgodna z prawem na podstawie § 12 ust. 2 rozporządzenia o warunkach technicznych, ze względu na brak zabudowy na sąsiedniej działce. Data decyzji Wójta Gminy B. o pozwoleniu na budowę (1993-04-XX) była prawdopodobnie omyłką pisarską, a właściwą datą było 1993-08-19, co należy ustalić w dalszym postępowaniu.

Odrzucone argumenty

Argument skarżącego, że w dacie wydania pozwolenia na budowę nie istniał podział na działki nr [...] i [...], został odrzucony przez sąd, który uznał, że działki były już wyodrębnione. Argument skarżącego, że budynek spełniał wymogi projektu budowlanego, nie był wystarczający do obalenia zarzutu naruszenia przepisów o odległości od granicy.

Godne uwagi sformułowania

Udzielenie pozwolenia na budowę w takim przypadku było w sposób oczywisty sprzeczne z treścią § 12 ust. 1 rozporządzenia... Naruszenie regulacji przewidzianej tym przepisem stanowi zdaniem Wojewody zarazem naruszenie art. 5 ust. 1 pkt.6 ustawy - Prawo budowlane gwarantującego ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich. Zdaniem Sądu skoro sąsiednia działka w dacie wydawania pozwolenia na budowę nie była zabudowana to świadczyć to może o tym, że spełnione zostały przesłanki do odstępstwa od wymagań określonych w §12 ust.1 rozporządzenia... Konieczne jest więc w dalszym postępowaniu określenie, że dotyczy ono decyzji z dnia [...] sierpnia 1993 roku z omyłkowo wpisana datą [...] kwietnia 1993 roku.

Skład orzekający

Elżbieta Zielińska-Śpiewak

przewodniczący

Andrzej Gliniecki

członek

Grzegorz Czerwiński

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów o odległościach od granicy działki w kontekście braku zabudowy na sąsiedniej działce oraz znaczenie omyłek pisarskich w datach decyzji administracyjnych."

Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego z lat 90. XX wieku i przepisów już nieobowiązujących w obecnym kształcie, ale zasady interpretacji mogą być nadal aktualne.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak ważne są szczegóły techniczne i proceduralne w prawie budowlanym oraz jak sąd może interpretować przepisy w sposób uwzględniający faktyczny stan rzeczy (brak zabudowy sąsiedniej działki).

Budowa blisko granicy: czy brak sąsiada to zielone światło dla okien?

Dane finansowe

WPS: 10 PLN

Sektor

budownictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
IV SA 3428/02 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-03-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-08-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Gliniecki
Elżbieta Zielińska-Śpiewak /przewodniczący/
Grzegorz Czerwiński /sprawozdawca/
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Sędziowie NSA Andrzej Gliniecki, Asesor Grzegorz Czerwiński (spr.), Protokolant Dorota Jackiewicz, po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2004 r. sprawy ze skargi C. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]lipca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. 1. uchyla zaskarżoną decyzję 2. zasądza od głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz C. B.10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] kwietnia 1993 roku (właściwa data wydania [...] sierpnia 1993 roku) Nr [...] Wójt Gminy B. udzielił C.B. pozwolenia na budowę obejmującą dobudowę budynku mieszkalnego oraz modernizację istniejącego budynku mieszkalnego na działce o nr ewidencyjnym [...]położonej w B. przy ul. [...].
Pismem z dnia 06 maja 2002 roku D. W. współwłaścicielka sąsiedniej działki o nr ewidencyjnym [...] złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności wyżej wymienionej decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...] sierpnia 1993 roku. W uzasadnieniu wniosku podniosła zarzut, że w ścianie budynku realizowanego na działce o nr ewidencyjnym [...], usytuowanej od granicy jej działki w odległości 1,85 m znajdują się otwory okienne w ilości 6 sztuk oraz otwory drzwiowe w ilości 2 sztuk.
Decyzją z dnia [...] czerwca 2002 roku Nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art.156§1pkt.2 kpa stwierdził nieważność decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...] kwietnia 1993 roku (właściwa data wydania [...] sierpnia 1993 roku) udzielającej pozwolenia na budowę obejmującą dobudowę budynku mieszkalnego oraz modernizację istniejącego budynku mieszkalnego na działce o nr ewidencyjnym [...] położonej w B. przy ul. [...] w części dotyczącej dobudowy budynku mieszkalnego. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda stwierdził, że z analizy akt sprawy wynika jednoznacznie, że przedmiotową decyzją z dnia [...] kwietnia 1993 roku, Wójt Gminy B. udzielił C. B. pozwolenia m. in. na dobudowę budynku mieszkalnego ze ścianą z otworami okiennymi i drzwiowymi usytuowaną w odległości 1.85 m od granicy działki.
Udzielenie pozwolenia na budowę w takim przypadku było w sposób oczywisty sprzeczne z treścią § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z 03 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. Nr 17 poz. 62 ze zm.), który pozwalał na budowę w odległości mniejszej niż 4 m od granicy z działką sąsiednią pod warunkiem, że w ścianie obiektu od strony granicy z działką sąsiednią nie będzie otworów okiennych lub drzwiowych. Naruszenie regulacji przewidzianej tym przepisem stanowi zdaniem Wojewody zarazem naruszenie art. 5 ust. 1 pkt.6 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 ze zm.) gwarantującego ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich. Ujawnione w trybie postępowania nadzorczego naruszenie § 12 ust. 1 cytowanego wyżej rozporządzenia w istocie oznaczało naruszenie art. 5 ust. 1 pkt.6 cytowanej ustawy – Prawo budowlane.
Zdaniem Wojewody ugruntowane jest w orzecznictwie stanowisko, zgodnie z którym wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę w kolizji z przepisem art. 5 ust. 1 pkt.6 ustawy - Prawo budowlane, poczytywać należy za rażące naruszenie prawa z uwagi na naruszenie interesów osób trzecich wynikające z treści tego przepisu.
Od powyższej decyzji odwołanie wniósł C. B. podnosząc zarzut, że w dacie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę oraz w czasie realizacji inwestycji nie istniał podział na działki o nr ewidencyjnych [...] i [...]. W tym czasie jego zdaniem istniała jedna działka o nr ewidencyjnym [...] będąca własnością jego ojca. Faktyczny podział działek nastąpił w październiku 1993 roku, kiedy to dobudowa budynku została już ukończona. Dowodem na to jest zdaniem C. B. decyzja Wójta Gminy B. z dnia 19 listopada 1993 roku Nr [...] o umorzeniu postępowania w sprawie rozgraniczenia działek gruntu o nr ewidencyjnych [...] i [...], która stała się ostateczna z dniem 19 listopada 1993 roku.
Decyzją z dnia [...] lipca 2002 roku Nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2002 roku Nr [...]. W uzasadnieniu decyzji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podzielił argumentację Wojewody [...] zawartą w zaskarżonej decyzji.
Odnosząc się do argumentu C. B., iż w trakcie realizacji budowy działka nr [...] nie była podzielona i stanowiła wyłączną własność ojca skarżącego to zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego należy wskazać, iż z dołączonego do decyzji o pozwoleniu na budowę opisu i wyrysu z mapy ewidencyjnej wynika, że w momencie wydawania pozwolenia na dobudowę działka nr [...] była podzielona na dwie działki tj. na działkę nr [...] (której właścicielem był skarżący – co potwierdza jego wniosek o wydanie pozwolenia na budowę z dnia [...] lipca 1993 roku), oraz działkę nr [...]. Tak więc twierdzenie skarżącego, iż w momencie wydawania pozwolenia na budowę działka [...] nie była podzielona (którego to faktu nie potwierdzają zgromadzone w sprawie dokumenty) nie miało wpływu na wynik postępowania odwoławczego od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2002 roku, znak: [...].
Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł C. B . podnosząc zarzut, że swoją inwestycję zrealizował w oparciu o zatwierdzony przez Wójta Gminy B. projekt budowlany i zrealizowany budynek spełnia wszelkie wymogi zawarte w tym projekcie. Nadto podniósł zarzut, że przy rozpoznawaniu sprawy tak przez Wojewodę [...] jak i przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie wzięto pod uwagę jego argumentów.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Podzielić należy pogląd Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż w dacie wydawania C. B. pozwolenia na budowę istniały wyodrębnione działki o nr ewidencyjnych [...] i [...]. Wynika to z załączonego do projektu technicznego wypisu z rejestru gruntów z dnia 28 kwietnia 1993 roku. Wbrew twierdzeniom skarżącego opisywane przez niego postępowanie nie było postępowaniem w przedmiocie podziału działki o nr ew. [...] na dwie odrębne działki o nr ew. [...] i [...] lecz było to postępowanie w przedmiocie wyznaczenia granicy między istniejącymi już działkami o nr ew. [...] i [...].
Nie można jednak zgodzić się z poglądem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż decyzja Wójta Gminy B. z dnia [...] kwietnia 1993 roku (właściwa data wydania [...] sierpnia 1993 roku) Nr [...] zapadła z rażącym naruszeniem § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z 03 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. Nr 17 poz. 62 ze zm.) w zw. z art. 5 ust. 1 pkt.6 ustawy z dnia 24 października 1974 roku – Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 ze zm.). Pogląd ten sformułowany został w oderwaniu o treści §12 ust.2 wymienionego wyżej Rozporządzenia. Z treści tego przepisu wynikało, że przy istniejącej zabudowie na sąsiedniej działce w odległości większej niż 4 m od granicy działki, odległości określone w ust. 1 mogą ulec zmniejszeniu, z tym że odległość między budynkiem istniejącym a projektowanym powinna wynosić co najmniej 8 m. Ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów w postaci wyrysu z rejestru gruntów oraz kopii szkicu granicznego wynika, że na tej części działki o nr ew. [...] należącej do D. W., która znajduje się naprzeciwko budynku, nadbudowywanego i modernizowanego przez C. B. nie było żadnych zabudowań. Brak też jest danych o tym, by planowana była budowa budynku w tej części działki należącej do D. W.. Z treści wniosku D. W. o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę nie wynika, by zamierzała wznosić na swojej działce jakikolwiek budynek. Zdaniem Sądu skoro sąsiednia działka w dacie wydawania pozwolenia na budowę nie była zabudowana to świadczyć to może o tym, że spełnione zostały przesłanki do odstępstwa od wymagań określonych w §12 ust.1 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z 03 lipca 1980 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. Nr 17 poz. 62 ze zm.). Odstępstwa te określone są w §12 ust. 2 tego rozporządzenia. Jeśli nie naruszają one warunków określonych w tym przepisie to nie można mówić o rażącym naruszeniu przepisu §.12 ust.1.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego winien ustalić czy określenie w decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...] kwietnia 1993 roku (właściwa data wydania [...] sierpnia 1993 roku) Nr [...] udzielającej C. B. pozwolenia na budowę na działce o nr ewidencyjnym [...] położonej w B. przy ul. [...], iż ściana budynku z otworami okiennymi i drzwiowymi znajdować się będzie w odległości 1,85 m od granicy działki sąsiedniej spełnia wymogi określone w §12 ust.2 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z 03 lipca 1980 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. Nr 17 poz. 62 ze zm.). Jeżeli tak, to nie można przyjąć poglądu, że decyzja ta została wydana z rażącym naruszeniem prawa.
Nadto zauważyć należy, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2002 roku Nr [...] oraz utrzymująca ją w mocy decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2002 roku Nr [...] dotyczą stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy B. "z dnia [...] kwietnia 1993 roku". Kopia takiej decyzji rzeczywiście znajduje się w aktach sprawy jednakże zdaniem Sądu widniejąca w niej data jest oczywistą omyłką pisarską wynikającą z wstawienia w miejsce oznaczenia miesiąca w którym została wydana oznaczenia dnia, a w miejsce oznaczenia dnia w którym została wydana oznaczenia miesiąca. Jak wynika bowiem z zawartych w aktach sprawy zawiadomień o wszczęciu postępowania w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę, postępowanie to wszczęto [...] lipca 1993 roku. Z kolei ze znajdujących się w aktach sprawy zwrotnych poświadczeń odbioru odpisu decyzji przez D. B. oraz T. G. wynika, że osobom tym doręczono decyzję Nr [...] z dnia [...] sierpnia 1993 roku. Również zawiadomienie o wszczęciu postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności z dnia [...] maja 2002 roku dotyczy decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...] sierpnia 1993 roku NB [...]. Także na planie realizacyjnym załączonym do projektu budowlanego jest adnotacja, że zatwierdzony został on decyzją z dnia [...] sierpnia 1993 roku Nr [...]. Konieczne jest więc w dalszym postępowaniu określenie, że dotyczy ono decyzji z dnia [...] sierpnia 1993 roku z omyłkowo wpisana datą [...] kwietnia 1993 roku.
Z powyższych względów na podstawie art.145§1pkt.c i art.200 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97§1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1271 ze zmianami) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI