IV SA 3323/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził nieważność uchwały Rady Miejskiej w B. dotyczącej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uznając nadużycie władztwa planistycznego gminy w zakresie usytuowania obwodnicy i pasa zieleni na działkach skarżącego.
Skarżący A. R. zakwestionował projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w szczególności usytuowanie obwodnicy i pasa zieleni na jego działkach. Rada Miejska w B. uwzględniła część zarzutów, ale odrzuciła pozostałe. Sąd uznał skargę za zasadną, stwierdzając nieważność uchwały z powodu nadużycia władztwa planistycznego przez gminę. Sąd wskazał, że obwodnica została zaprojektowana wyłącznie kosztem działek skarżącego, mimo istnienia terenów gminnych, a szerokość pasa zieleni nie została uzasadniona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał sprawę ze skargi A. R. na uchwałę Rady Miejskiej w B. dotyczącą projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżący kwestionował usytuowanie dróg i pasów zieleni na swoich działkach. Rada Miejska częściowo uwzględniła zarzuty, ale odrzuciła pozostałe. Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały, uznając ją za wydaną z naruszeniem prawa, w tym art. 24 ust. 3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, oraz za wynikającą z nadużycia władztwa planistycznego przez gminę. Sąd zwrócił uwagę, że obwodnica została zaprojektowana wyłącznie na działkach skarżącego, mimo istnienia niezabudowanych terenów gminnych, co stanowiło nierówne obciążenie. Ponadto, brak było uzasadnienia dla przyjętej szerokości pasa zieleni wzdłuż rowu melioracyjnego. Sąd zasądził od Rady Miejskiej na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, stanowi nadużycie władztwa planistycznego, gdyż brak jest uzasadnienia, dlaczego skarżący ma w całości ponosić ciężar zaprojektowania obwodnicy, gdy możliwe było jej częściowe usytuowanie na terenach gminnych.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że gmina powinna rozłożyć ciężar związany z zaprojektowaniem obwodnicy na skarżącego oraz na gminę lub inne podmioty, jeśli istnieją takie możliwości, a nie obciążać wyłącznie jednego właściciela.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono_nieważność
Przepisy (5)
Główne
u.z.p. art. 24 § ust. 3
Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym
Ustalenie przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu należy do zadań własnych gminy, jednak działalność ta musi mieć charakter racjonalny i optymalny.
u.z.p. art. 4 § ust. 1
Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym
Ustalenie przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu należy do zadań własnych gminy (władztwo planistyczne gminy).
p.p.s.a. art. 147 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 200
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97
Argumenty
Skuteczne argumenty
Nadużycie władztwa planistycznego przez gminę poprzez zaprojektowanie obwodnicy wyłącznie na działkach skarżącego, mimo istnienia terenów gminnych. Brak uzasadnienia dla szerokości pasa zieleni wzdłuż rowu melioracyjnego.
Godne uwagi sformułowania
nadużycie władztwa planistycznego przez gminę brak jest jakiegokolwiek uzasadnienia, dlaczego to skarżący ma w całości ponosić ciężar zaprojektowania przedmiotowej obwodnicy brak jest w tym uzasadnieniu wskazania dlaczego obwodnica została zaprojektowana wyłącznie kosztem działek skarżącego
Skład orzekający
Zofia Flasińska
przewodniczący sprawozdawca
Teresa Kobylecka
członek
Anna Szymańska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Nadużycie władztwa planistycznego przez gminy w procesie planowania przestrzennego, nierówne obciążanie właścicieli nieruchomości."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnej sytuacji planistycznej i nadużycia władzy przez organ.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak gmina może nadużyć swoich uprawnień planistycznych, obciążając jednego właściciela, co jest istotne dla innych właścicieli nieruchomości i prawników zajmujących się planowaniem przestrzennym.
“Gmina obciążyła właściciela kosztami budowy obwodnicy. Sąd uznał to za nadużycie władzy.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA 3323/03 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2004-03-19 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-09-01 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Anna Szymańska Teresa Kobylecka Zofia Flasińska /przewodniczący sprawozdawca/ Skarżony organ Rada Miasta Treść wyniku Stwierdzono nieważność zaskarżonego aktu Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Zofia Flasińska (spr.) Sędziowie Teresa Kobylecka Anna Szymańska Protokolant Agnieszka Foks - Skopińska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2004 r. sprawy ze skargi A. R. na uchwałę Rady Miejskiej w B. z dnia [...] czerwca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały 2. zasądza od Rady Miejskiej w B. na rzecz A. R. kwotę 10 zł (dziesięć zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Uzasadnienie A. R. wniósł zarzut w którym zakwestionował usytuowanie dróg i pasów zieleni w projekcie Miejscowego Planu zagospodarowania przestrzennego terenu w północno - wschodniej części B. na terenie jego działek. Rada Miejska w B. uchwałą nr [...]] z [...] czerwca 2003 r. uwzględniła zarzut A. R. dotyczący przebiegu drogi lokalnej oznaczonej symbolem [...] przez działki nr [...] i [...] w obrębie [...] rezygnując z zamieszczania tej drogi w projekcie planu. Natomiast uchwałą nr [...] z [...] czerwca 2003 r. Rada Miejska w B. odrzuciła zarzut w pozostałym zakresie wskazując, iż działki skarżącego o nr. nr. [...],[...] i [...] z terenów rolnych zostały przeznaczone pod zabudowę. Natomiast działki nr. [...] i [...] przeznaczono pod projektowaną drogę zbiorczą oznaczoną symbolem [...] oraz pas zieleni wzdłuż tej drogi. W studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy B. droga ta została wskazana jako obwodnica wschodnia przebiegająca od drogi wojewódzkiej nr. [...] do projektowanej autostrady [...]. Teren przez który przebiega obwodnica charakteryzuje się rzadką zabudową i z tego względu uznano go za odpowiedni. Jednocześnie droga ta zapewni obsługę komunikacyjną nowych terenów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową. Na zabudowanej działce nr. [...] zaprojektowano teren zieleni publicznej wzdłuż granicy opracowania od strony północnej. Przez teren tej działki od strony północnej przebiega granica obszaru chronionego krajobrazu utworzonego rozporządzeniem Wojewody [...] z 29.08.1997 r. w sprawie utworzenia obszaru chronionego krajobrazu na terenie województwa [...] ( Dz. Urz. Woj. [...] nr [...] poz. [...]) oraz rozporządzenia nr. [...] Wojewody [...] z [...].08.2000 r. Gmina tylko do tej granicy ma uprawnienia planistyczne. Zaprojektowany wzdłuż granicy planu pas zieleni publicznej ciągnie się wzdłuż rzeki Z.i przedmiotowego rowu melioracyjnego. Biorąc pod uwagę potrzebę konserwacji, czyszczenia i zapewnienia dostępu do cieków wodnych zachodzi potrzeba pozostawienia części terenów zielonych o szerokości 20 m ( ŻP ) zabezpieczając tym możliwość swobodnego dostępu do cieku wodnego. W skardze na tę uchwałę A. R. podniósł zarzut zaprojektowania na jego działkach obwodnicy oraz pasa zieleni mimo, iż obok znajdują się niezabudowane grunty miejskie. Narusza to jego interes prawny wynikający z prawa własności. Skarżący również podniósł, iż zaprojektowano pas zieleni o szerokości 20 m na jego działkach wzdłuż rowu graniczącego z jego posiadłością. Ten pas ochronny zapewniający dostęp do czyszczenia rowu można zaprojektować zdaniem skarżącego z drugiej strony tego rowu, gdzie znajdują się tereny po PGR. Ponadto rów ten od II wojny nie był czyszczony i nie spełnia swojej funkcji odwadniającej a jedynie graniczną. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w B. wniosła o jej oddalenie i podtrzymała stanowisko zawarte w zaskarżonej uchwale. Nadto Rada wskazała, że droga [...] wraz z pasem zieleni została wprowadzona do planu zgodnie z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy B. uchwalonego uchwałą z [...].04.2000 r. a nadto bez tej drogi skarżący nie mógłby dokonać podziału terenów na działki budowlane, gdyż dostęp do drogi publicznej stanowi warunek wydzielenia działek budowlanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Sąd przyjął, iż skarga została wniesiona w terminie, albowiem brak jest oryginalnego dowodu doręczenia skarżącemu zaskarżonej uchwały. Do akt sprawy dołączono jedynie ksero takiego dowodu. Skarżący oświadczył na rozprawie, że widniejący podpis na tym zwrotnym poświadczeniu odbioru uchwały z [...].06.03 r. nie jest jego podpisem ani żadnego członka rodziny. W dniu 25 lipca 2003 r. przebywał w szpitalu kardiologicznym. W świetle tych okoliczności, Sąd przyjął, iż skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w terminie, albowiem, brak jest dowodu, kiedy zaskarżona uchwała została skarżącemu doręczona. Natomiast co do oceny legalności tej uchwały to zdaniem Sądu została ona wydania z naruszeniem prawa a w szczególności art. 24 ust. 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( tekst jedn. Dz.U. nr 15 z 1999 r. poz. 139 ze zm.) oraz z nadużyciem władztwa planistycznego przez gminę. Stosownie do treści art. 4 ust. 1 w./w ustawy ustalenie przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu należy do zadań własnych gminy. Oznacza to uprawnienie gminy, zwane władztwem planistycznym gminy, do autonomicznego decydowania o przeznaczeniu i zasadach zagospodarowania terenu. Jednak działalność ta musi mieć charakter racjonalny i optymalny. Zatem przeznaczenie części terenów pod drogę zbiorczą ( obwodnicę) mieści się oczywiście w uprawnieniach gminy i nawet skarżący tego nie kwestionuje. Uchwała w tym zakresie zawiera dość wyczerpujące uzasadnienie i jest ono jak najbardziej racjonalne. Jednak brak jest w tym uzasadnieniu wskazania dlaczego obwodnica została zaprojektowana wyłącznie kosztem działek skarżącego, mimo, że wzdłuż tej obwodnicy znajdują się tereny należące do gminy i nie są zabudowane. Porównanie szerokości terenów [...] i [...] wykazuje, iż teren [...] jest szerszy niż teren [...]. Mimo to, obwodnica wraz z pasem zieleni została zaprojektowana wyłącznie na działce nr [...] należącej do skarżącego. Świadczy to o nadużyciu władztwa planistycznego gminy, albowiem brak jest jakiegokolwiek uzasadnienia, dlaczego to skarżący ma w całości ponosić ciężar zaprojektowania przedmiotowej obwodnicy na terenie jego działki, mimo faktycznych możliwości usytuowania tej obwodnicy częściowo na działce skarżącego i na działkach gminy. Wtedy ciężar związany z zaprojektowaniem obwodnicy rozłożono by na skarżącego oraz na gminę lub inne podmioty. Natomiast co do zarzutu ustalenia pasa 20 m terenów zielonych wzdłuż rowu melioracyjnego uchwała nie zawiera uzasadnienia w zakresie przyjętej szerokości tego pasa. Brak jest wskazań aby do konserwacji, czyszczenia i dostępu do przedmiotowego rowu konieczny był pas zieleni o szerokości aż 20 m. Mając powyższe okoliczności na uwadze na podstawie art. 147 § 1 i art. 200 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr. 153 poz.1270) w zw. z art. 97 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr. 153 poz. 1271 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI