IV SA 3292/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2004-03-10
NSAbudowlaneŚredniawsa
prawo budowlanepozwolenie na budowęstrych użytkowynieważność decyzjiprawo procesowesprzeczne decyzjekontrola administracjiWSA

WSA w Warszawie uchylił decyzje dotyczące pozwolenia na budowę strychu użytkowego, wskazując na istotne naruszenia prawa procesowego i istnienie sprzecznych decyzji administracyjnych.

Skarżący domagali się stwierdzenia nieważności decyzji zezwalającej na wykonanie strychu użytkowego w budynku mieszkalnym. Organy administracji odmawiały stwierdzenia nieważności, uznając decyzję za zgodną z prawem. WSA w Warszawie uchylił jednak decyzje obu instancji, stwierdzając naruszenie przepisów procesowych, w szczególności brak wyjaśnienia przez organy istnienia dwóch sprzecznych decyzji administracyjnych dotyczących tej samej nieruchomości.

Sprawa dotyczyła skargi A. S. i S. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję Wojewody odmawiającą stwierdzenia nieważności pozwolenia na wykonanie strychu użytkowego. Skarżący podnosili, że decyzja była wadliwa, a organy pominęły ich jako strony oraz nie uwzględniły istnienia wcześniejszej decyzji odmawiającej pozwolenia na budowę ze strychem. Sąd administracyjny uznał, że obie zaskarżone decyzje zostały wydane z naruszeniem prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Kluczowym błędem organów było nieuwzględnienie faktu istnienia w obrocie prawnym dwóch sprzecznych decyzji administracyjnych dotyczących tej samej nieruchomości: jednej z 1990 r. odmawiającej pozwolenia na budowę ze strychem, a drugiej z 1992 r. udzielającej takiego pozwolenia. Brak wyjaśnienia tej sprzeczności przez organy stanowił naruszenie przepisów k.p.a. (art. 7, 8, 77, 80). W związku z tym, WSA uchylił obie decyzje i zasądził zwrot kosztów postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, organ administracji nieprawidłowo odmówił stwierdzenia nieważności decyzji, ponieważ nie wyjaśnił istnienia dwóch sprzecznych decyzji administracyjnych dotyczących tej samej nieruchomości, co stanowiło naruszenie prawa procesowego.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że organy administracji miały obowiązek wyjaśnić sprzeczność między decyzją z 1990 r. (odmawiającą pozwolenia na budowę ze strychem) a decyzją z 1992 r. (udzielającą takiego pozwolenia). Brak podjęcia takich czynności stanowił naruszenie przepisów k.p.a. (art. 7, 8, 77, 80), co miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (22)

Główne

p.p.s.a. art. 145 § 1

Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 145 § 1

Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd uwzględnia skargę na decyzję w przypadku stwierdzenia jej wad, o których mowa w art. 145 tej ustawy.

k.p.a. art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

Naruszenie obowiązku organu do należytego wyjaśnienia sprawy.

k.p.a. art. 8

Kodeks postępowania administracyjnego

Naruszenie obowiązku organu do należytego wyjaśnienia sprawy.

k.p.a. art. 77

Kodeks postępowania administracyjnego

Naruszenie obowiązku organu do należytego wyjaśnienia sprawy.

k.p.a. art. 80

Kodeks postępowania administracyjnego

Naruszenie obowiązku organu do należytego wyjaśnienia sprawy.

k.p.a. art. 156 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej.

u.p.b. art. 29

Ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane

u.p.b. art. 54 § 1

Ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane

u.p.b. art. 3

Ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane

u.p.b. art. 5 § 2

Ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane

u.p.b. art. 29 § 1

Ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane

u.p.b. art. 29 § 2

Ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane

u.p.b. art. 29 § 4

Ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 1

Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 2

Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 3

Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Ustawa – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § 1

p.p.s.a. art. 200

Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 16 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Ogólna zasada stabilności decyzji administracyjnych.

Rozporządzenie Ministra Administracji Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki art. 12 § 2

Rozporządzenie Ministra Administracji Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki art. 15 § 3

Argumenty

Skuteczne argumenty

Istnienie w obrocie prawnym dwóch sprzecznych decyzji administracyjnych dotyczących tej samej nieruchomości. Naruszenie przepisów k.p.a. (art. 7, 8, 77, 80) przez organy administracji, które nie wyjaśniły sprzeczności między decyzjami. Pominięcie skarżącej jako strony postępowania (podniesione przez skarżącą).

Godne uwagi sformułowania

w obrocie prawnym pozostają dwie decyzje ostateczne nie ustosunkował się do decyzji z dnia [...] czerwca 1990 r. nie przesądzając rozstrzygnięcia należy stwierdzić, że Wojewoda [...] przedwcześnie dokonał oceny brak podjęcia przez organy administracji państwowej czynności zmierzających do należytego wyjaśnienia sprawy w przedstawionym powyżej zakresie, a mającym istotne znaczenie dla jej rozstrzygnięcia, stanowiło naruszenie przepisów prawa procesowego

Skład orzekający

Bożena Walentynowicz

przewodniczący

Izabela Ostrowska

członek

Agnieszka Wilczewska-Rzepecka

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Naruszenie przepisów k.p.a. przez organy administracji, które nie wyjaśniają sprzeczności między decyzjami administracyjnymi dotyczącymi tej samej nieruchomości."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji istnienia dwóch sprzecznych decyzji administracyjnych w obrocie prawnym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak istotne jest prawidłowe prowadzenie postępowania administracyjnego i wyjaśnianie wszelkich wątpliwości, zwłaszcza gdy istnieją sprzeczne decyzje. Jest to przykład błędu proceduralnego, który może prowadzić do uchylenia decyzji.

Dwie sprzeczne decyzje administracyjne – jak błąd proceduralny doprowadził do uchylenia pozwolenia na budowę strychu.

Sektor

budownictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
IV SA 3292/02 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-03-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-08-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Wilczewska-Rzepecka /sprawozdawca/
Bożena Walentynowicz /przewodniczący/
Izabela Ostrowska
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz, Sędziowie WSA Izabela Ostrowska, As. WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.), Protokolant Sylwia Kruszyńska, po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skarg A. S., S. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2002 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji udzielającej pozwolenia na wykonanie strychy użytkowego na istniejącym stanie budynku mieszkalnego 1) uchyla decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2002 r. i poprzedzającą ją decyzję Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2002 r., 2) zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz A. S. i S. J. po 10 zł (dziesięć złotych) na każdego z nich tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lutego 2002 r. nr [...] po rozpatrzeniu wniosków S. J. i A. S. Wojewoda [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w S. z dnia [...] września 1992 r. udzielającej małżeństwu Z. i M. Z. pozwolenia na wykonanie strychu użytkowego na istniejącym stanie budynku mieszkalnego położonego na działce o nr ewid. [...] w B. przy ul. [...].
W uzasadnieniu podał, że nie ma podstaw do stwierdzenia nieważności tej decyzji, gdyż nie została ona dotknięta wadą, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Organ I instancji zastosował normy zawarte w ustawie z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane tj. art. 29 oraz art. 54 ust. 1, dające podstawę do wydania decyzji. Trafnie też ocenił, iż wykonanie poddasza użytkowego na istniejącym budynku mieszkalnym zgodnie z wnioskiem inwestorów nie pozostaje w sprzeczności z § 12 ust. 2, § 15 ust. 3 rozporządzenia Ministra Administracji Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki. Nie został też naruszony interes osób trzecich w rozumieniu art. 5 ust. 2 Prawa budowlanego.
Decyzją z dnia [...] czerwca 2002 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołań S. J. i A. S. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu stwierdził, że badana w trybie nadzoru decyzja nie jest obarczona żadną wadą, które w sposób wyczerpujący wymienia art. 156 § 1 kpa i wykonanie poddasza użytkowego na istniejącym stanie budynku mieszkalnego podlega przepisom rozporządzenia Ministra Administracji Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki.
Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyli S. J. i A. S..
A. S. podała, że w decyzjach organy administracji pominęły ją jako stronę mimo, że graniczy z nieruchomością Z. i M. Z. Budynek inwestorów zgodnie z pozwoleniem na budowę z 1982 r. miał być budynkiem inwentarskim, parterowym a ponadto pobudowany został na gruntach nie wyłączonych z produkcji rolnej.
Skarżący S. J. podał, że decyzją Urzędu Miasta [...] z dnia [...] czerwca 1990 r. odmówiono Z. R. pozwolenia na dalszą budowę budynku mieszkalnego ze strychem użytkowym i jednocześnie udzielono pozwolenia na budowę tego budynku ze stropodachem. Decyzja ta stała się ostateczna. Następnie Kierownik Urzędu Rejonowego w S. w dniu [...] września 1992 r. wydał drugą decyzję udzielającą pozwolenia na wykonanie strychu użytkowego na istniejącym stanie budynku mieszkalnego.
Prowadzone zatem postępowanie nie wyjaśniło zdaniem skarżącego wszystkich aspektów sprawy.
W odpowiedzi na skargi Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o ich oddalenie, podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skargi zasługują na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1, 2, 3 i 13 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271) – Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosuje środki określone w ustawie.
Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg miedzy innymi na decyzje administracyjne. Sąd uwzględnia skargę na decyzję w przypadku stwierdzenia jej wad, o których mowa w art. 145 tej ustawy.
W przedmiotowej spawie Sąd uznał, że zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego i ją poprzedzająca decyzja Wojewody [...] nie mogą się ostać, jako wydane z naruszeniem prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy.
Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej jest rzeczywiście, co podnoszą organy, wyjątkiem od określonej w art. 16 § 1 kpa ogólnej zasady stabilności decyzji administracyjnych i może nastąpić tylko wtedy, gdy w sposób niewątpliwy ustalone zostanie istnienie przyczyny określonej w art. 156 § 1 kpa.
Obowiązkiem organu nadzoru jest wykazanie zaistnienia przesłanki uzasadniającej stwierdzenie nieważności bądź nie zaistnienia przesłanki w przypadku odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.
W niniejszej sprawie żaden z organów odwoławczych nie zauważył, że w obrocie prawnym pozostają dwie decyzje ostateczne.
Pierwsza z nich – decyzja z dnia [...] czerwca 1990 r. – Burmistrza Miasta B., który na podstawie art. 3, art. 5 ust. 2, art. 29 ust. 1, 2, 4 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane odmówił Z. R. pozwolenia na dalszą budowę budynku mieszkalnego ze strychem użytkowym i udzielił pozwolenia na dalszą budowę budynku mieszkalnego ze stropodachem o pow. zab. 107,2 m², pow. użyt. 176,9 m², Kub. 700 m³ na działce położonej w B. przy ul. [...], nr ewid. gruntów [...] w granicach oznaczonych na planie zagospodarowania.
Druga, której Wojewoda [...] odmówił stwierdzenia nieważności, decyzja z dnia [...] września 1992 r. – Kierownika Urzędu Rejonowego w S., który na podstawie art. 29 oraz art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane udzielił pozwolenia małż. Z. i M. Z. na wykonanie strychu użytkowego na istniejącym stanie budowy budynku mieszkalnego (łączna wysokość budynku od terenu wraz z ogniomurem – 9,11m) wg wykonanej inwentaryzacji i projektu nadbudowy budynku mieszkalnego na działce o nr ewid. geodezyjnej gruntów [...] położonej przy ul. [...].
Organ odwoławczy odmawiając stwierdzenia nieważności decyzji z [...] września 1992 r. nie ustosunkował się do decyzji z dnia [...] czerwca 1990 r.
Obie zaś decyzje wypowiadają się merytorycznie, co do rozbudowy budynku inwestora.
Nie przesądzając rozstrzygnięcia należy stwierdzić, że Wojewoda [...] przedwcześnie dokonał oceny, że nie zachodzą przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w S. z dnia [...] września 1992 r.
Brak podjęcia przez organy administracji państwowej czynności zmierzających do należytego wyjaśnienia sprawy w przedstawionym powyżej zakresie, a mającym istotne znaczenie dla jej rozstrzygnięcia, stanowiło naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art. 7 kpa, art. 8 kpa, a także art. 77 i 80 kpa.
Z tych względów i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w wyroku.
Orzeczenie o kosztach znajduje swoje podstawy w treści art. 200 powołanej wyżej ustawy.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI