II SA/Kr 2608/00

II SA/Kr 2608/00 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2005-01-18
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2000-10-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Joanna Tuszyńska /przewodniczący sprawozdawca/
Małgorzata Brachel - Ziaja
Mariusz Kotulski
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Sygn. akt. II SA/Kr 2608 / 00 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 stycznia 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia NSA Joanna Tuszyńska / spr. / Sędziowie : WSA Małgorzata Brachel - Ziaja AWSA Mariusz Kotulski Protokolant : Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2005r. sprawy ze skargi W. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] 2000r. Nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki - skargę oddala -
Uzasadnienie
II SA/Kr/ 2608/00
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...].07.2000r , wydaną na podstawie art.48 ,art.52 , art.81 ust. 1 ustawy z dnia 7.07.1994r Prawo budowlane / Dz.U. Nr 89 poz.414 z późn.zm./ oraz art.104 kpa Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. nakazał W.R. rozbiórkę części nadbudowywanego budynku mieszkalnego, powyżej stropu parteru istniejącego budynku mieszkalnego wybudowanego na działce nr 1 w K. gm. W.
W uzasadnieniu decyzji wskazał , że na podstawie oględzin przeprowadzonych w dniu [...].06.2000r ustalono , że na istniejącym budynku mieszkalnym parterowym , podpiwniczonym , o wymiarach zewnętrznych 8,30 x 10 m dokonano rozbiórki dachu , ścian szczytowych i ścianek kolankowych do poziomu parteru .
Od poziomu parteru inwestor wykonał nowe ściany o grubości ok.29 cm z pustaków ceramicznych do wysokości 2m , a przy ścianach zewnętrznych do wysokości ok.1,25 m od poziomu stropu nad parterem istniejącego budynku. Od strony południowej i wschodniej wykonano również płyty balkonowe. W wykonanych ścianach pozostawiono otwory pod stolarkę okienną i drzwiową. Na ścianie zewnętrznej południowej i północnej wykonano belkę żelbetową służącą do zamocowania krokwi więźby dachowej. Roboty były wykonane w 2000r.
Inwestor przedstawił potwierdzenie zgłoszenia robót budowlanych otrzymane z Urzędu Gminy w W. z dnia [...].1999r. opiewające na wymianę pokrycia dachu i wykonanie nowych obróbek blacharskich.
Zgodnie z definicją zawartą w art.3 ust.6 prawa budowlanego , budową w rozumieniu ustawy jest również nadbudowa obiektu budowlanego. Z brzmienia art.28, art.29 ust. l pkt l a oraz art.30 ust. l pkt l prawa budowlanego wynika , że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę lub po otrzymaniu potwierdzenia zgłoszenia budowy bądź po terminie ustawowym , w którym urząd może wnieść zastrzeżenia co do zgłoszonej budowy. Mimo posiadanego przez inwestora potwierdzenia zgłoszenia robót budowlanych , przekroczył on samowolnie zakres wymienionych w nim robót, dokonując rozbiórki starej więźby dachowej , ścian szczytowych , ścian kolankowych i rozpoczął nadbudowę budynku.
Ponieważ roboty budowlane zostały wykonane bez wymaganego przepisami prawa budowlanego pozwolenia na budowę , organ zobowiązany był do zastosowania przepisu art.48 prawa budowlanego , nakazującego orzeczenie o rozbiórce obiektu budowlanego lub jego części , będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia , bądź też mimo wniesionego przez organ sprzeciwu.
W przedmiotowej sprawie nadbudowa tworzy część budynku mieszkalnego tym bardziej, że sam inwestor oświadczył o zamiarze wykonania w niej pomieszczeń mieszkalnych, a przy nadbudowie wykonano płyty balkonowe i pozostawiono otwory na stolarkę okienną i drzwiową.
W odwołaniu inwestor zarzucił, że decyzja jest dla nich krzywdząca. Podał, że zmienił kształt dachu na bardziej spadzisty w celu uniknięcia zalegania w okresie zimy śniegu i jednocześnie uzyskał dodatkową powierzchnię strychu. W związku z tym konieczne było dostosowanie murów okalających strych do wymiarów i kształtu dachu.
Zakres wykonanych prac nie jest tak dalece przekraczający w stosunku do zgłoszenia budowlanego, oraz, że w wyniku podjętych działań budynek uzyskał znacznie estetyczniejszy wygląd.
Odwołujący się miał zamiar wykorzystania poddasza albo jako magazyn , a jeżeli zajdzie taka potrzeba na cele mieszkaniowe i dlatego zostały pozostawione otwory okienne.
W. R. wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i zastosowanie trybu z art.50 i 51 ust. 1 prawa budowlanego.
Decyzją z dnia [...] września 2000r znak : [...] , wydaną na podstawie art.138 § l pkt l kpa , po rozpoznaniu odwołania inwestora Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że stanowisko organu I instancji jest prawidłowe. Skoro inwestor wykonał przedmiotową nadbudowę bez uzyskania pozwolenia na budowę , dopuścił się samowoli budowlanej. Organ administracji obowiązany był zatem wypełnić dyspozycję art.48 ustawy i orzec rozbiórkę obiektu. W myśl tego przepisu właściwy organ nadzoru budowlanego nakazuje w drodze decyzji , rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie lub wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na po wyższą decyzję W.R. zarzucił, ze zaskarżona decyzja narusza przepis art.7 kpa przez zastosowanie do zaistniałego stanu faktycznego art.48 prawa budowlanego i tym samym naruszenie interesu społecznego i słusznego interesu obywatela oraz art.107 § 3 kpa przez nie wskazanie w sposób wyczerpujący i jednoznaczny faktów, które eliminowałyby zastosowanie art.50 i 51 prawa budowlanego.
Skarżący podniósł , że "do zaistniałej sytuacji ma zastosowanie art.29/22 p 1 ust. 1 , ponieważ budynek po wykonaniu zamierzonych prac w części poddasza będzie między innymi spełniać rolę spichlerza, uzupełniającego zabudowę zagrodową w ramach istniejącej zabudowy siedliskowej".
Skarżący zarzucił nadto, że w decyzji brak jest określenia jakie elementy budynku stanowią nadbudowę i mają być rozebrane.
W odpowiedzi na skargę strona przecina wniosła o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Nadto dodała , że skarżący z faktu , iż przepis art.29 ust. l pkt l prawa budowlanego stanowi , że budowa obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną w ramach działki siedliskowej nie wymaga pozwolenia na budowę , wywiódł wniosek , że przepis ten ma zastosowanie do nadbudowanej części budynku przewidzianej do użytkowania jako spichlerz.
Organ podał , że z przepisu tego wynika jednakże , że ma zastosowanie do parterowych budynków gospodarczych , o powierzchni zabudowy do 35 m kw, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m. Nie może on mieć zastosowania w niniejszej sprawie , gdyż nadbudowywane poddasze nie jest budynkiem , cały budynek nie jest parterowy , rozpiętość konstrukcji budynku wynosi 8,30 m , a powierzchnia zabudowy - 83 m kw. Ponadto przepis art.30 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego wymaga dokonania zgłoszenia zamiaru budowy obiektu o jakim mowa w art.29 ust. 1 pkt 1 . Wykonanie takiego obiektu bez zgłoszenia skutkuje koniecznością zastosowania przepisu art.48 prawa budowlanego.
Zaskarżona decyzja precyzyjnie określa , jakie części budynku powinny być rozebrane.
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art.134 ustawy/. Stan faktyczny ustalony przez organ nie jest kwestionowany. Bezspornym jest, że inwestor w 2000r. dokonał nadbudowy istniejącego budynku mieszkalnego w sposób szczegółowo określony w decyzji. Niespornym nadto było, że inwestor dokonał zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na dokonaniu zmiany pokrycia dachu i wykonaniu obróbek blacharskich.
Zgodnie ze słowniczkiem wyrażeń ustawowych zawartym w art.3 prawa budowlanego ilekroć w ustawie jest mowa o budowie - należy przez to rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę oraz przebudowę obiektu budowlanego, a ilekroć mowa o robotach budowlanych - należy przez to rozumieć budowę, a także prace polegające na montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Z kolei przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a nie stanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.
Z powyższego wynika , że inwestor po wykonaniu robót budowlanych polegających na rozbiórce części obiektu budowlanego wykonał nadbudowę obiektu budowlanego.
Zgodnie z treścią art.28 prawa budowlanego z 1994r roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art.29 i art.30.
Z treści art.29 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego , obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji wynika, że pozwolenia na budowę nie wymaga m.in. budowa obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej, w tym parterowych budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 35 rrf, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m. Przedmiotowy obiekt nie jest objęty zwolnieniem, gdyż nie spełnia powyższych warunków.
Zgodnie z treścią art.48 prawa budowlanego właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Działania inwestora wyczerpały znamiona tego przepisu, gdyż dokonał on nadbudowy obiektu budowlanego bez wymaganego pozwolenia na budowę.
Dlatego też obowiązkiem organu było orzeczenie o nakazaniu rozbiórki samowolnie wybudowanego obiektu.
W niniejszej sprawie nie mógł znaleźć zastosowania przepis art.50 i art.51 prawa budowlanego.
W myśl art.50 ust. 1 prawa budowlanego , przepis ten stosuje się w przypadkach innych niż określone w art. 48 .
Stosownie do przepisu art.51 ust.4 prawa budowlanego, ust. 1-3 przepisu 51 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1.
Może być więc zastosowany, jeżeli roboty budowlane zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 ustawy, a nie zachodzą przesłanki wydania nakazu rozbiórki obiektu na podstawie art. 48 ustawy Prawo budowlane.
W niniejszej sprawie wyczerpane zostały przesłanki tego przepisu. W ocenie sądu , wykonanie przez skarżącego robót budowlanych , dla których wymagane było uzyskanie pozwolenia na budowę , tylko wtedy stanowiłoby przypadek z art.50 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego, gdyby zakres tych robót pokrywał się z robotami wymienionymi w zgłoszeniu, a organ nie wniósłby sprzeciwu od zgłoszenia.
W niniejszej sprawie było jednak bezsporne, że zakres wykonanych przez skarżącego prac przekraczał zakres zgłoszenia w sposób istotny. Roboty wymienione w zgłoszeniu nie wymagały uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę , zaś roboty wykonane przez skarżącego mogły być dokonane dopiero na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. W tezie uchwały składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20.10.1997r OPS 3/97 wskazano , ze art.50 ust. l pkt l prawa budowlanego z 1994r nie ma zastosowania do obiektu budowlanego będącego w budowie bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia , o którym mowa w art.48 tego prawa , także wówczas , gdy budowa nie została zakończona. Przepis art.50 ust. l stosuje się bowiem w innych przypadkach , niż określone w art.48 , czyli do remontu , rozbiórki obiektu budowlanego oraz do montażu , jeśli nie stał się częścią składową obiektu budowlanego.
Wbrew zarzutom skargi decyzja precyzyjnie określa zakres nakazanych inwestorowi robót rozbiórkowych.
Stosownie do treści art. 145 § 1 pkt a i c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Naruszeń takich sąd rozpoznający niniejszą skargę nie stwierdził.
Dlatego też , na podstawie 151 ustawy orzeczono jak w wyroku .