IV SA 3258/03

IV SA 3258/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-01-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-08-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bogusław Cieśla /sprawozdawca/
Elżbieta Zielińska-Śpiewak /przewodniczący/
Halina Kuśmirek
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Sygn. powiązane
II OSK 518/05 - Wyrok NSA z 2006-02-14
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak, , , Sędzia NSA Halina Kuśmirek, Asesor WSA Bogusław Cieśla (spr.), , , Protokolant Sylwia Mackiewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi B. i J. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala.
Uzasadnienie
7/IV SA 3258/03
U Z A S A D N I E N I E
Decyzją z dnia [...] maja 2003 r. Wojewoda [...] na podstawie art. 156 § 2 kpa w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 3 i art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 . Prawo budowlane ( Dz. U. Nr 89 , poz. 414 ze zm. ) stwierdził z urzędu nieważność decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...] kwietnia 2000 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na rozbudowanie kiosku handlowego na działce nr [...] przy ulicy W. w C .
Decyzja ta została wydana po ponownym rozpatrzeniu sprawy bowiem Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 grudnia 2002 r. sygn. akt IV SA 301 /01, uchylił decyzje organów obu instancji dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta C. z dnia [...] kwietnia 2000 r. pozwalającej na rozbudowę kiosku handlowego .
W wyroku tym Naczelny Sąd Administracyjny podniósł ,że organy stwierdzając nieważność decyzji pozwalającej na budowę nie wykazały w sposób dostateczny ,że została wydana z rażącym naruszeniem prawa .Zdaniem Sądu zarzut taki mógłby być postawiony wówczas gdyby wykazano w sposób nie budzący wątpliwości ,że przygotowanie zawodowe do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie projektanta rozbudowy przedmiotowego kiosku ówcześnie stwierdzone , wyklucza możliwość zaprojektowania spornego obiektu przy jego "małym skomplikowaniu" . Przyjęcie za podstawę stwierdzenia nieważności pozwolenia na rozbudowę kiosku handlowego literalnego brzmienia zakresu uprawnień projektanta tej rozbudowy , w którym to zakresie nie ma wyraźnie wskazanej możliwości projektowania rozbudowy kiosków handlowych , bez głębszej interpretacji decyzji o stwierdzeniu przygotowania zawodowego projektanta nie mogło być zaakceptowane jako działanie zgodne z wymogami art. 156 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 3 kpa ustawy Prawo budowlane .
Nadto Sąd uznał ,że ogólny zarzut "lakoniczności" części opisowej projektu budowlanego w przedmiotowej sprawie , bez należytego udokumentowania go nie może stanowić o rażącym naruszeniu prawa . Koniecznym było wskazanie konkretnych przepisów prawa , które zostały naruszone i to w sposób rażący .
Organ po ponownym zbadaniu sprawy uznał ,że nie ma możliwości pozostawienia w obrocie prawnym decyzji Prezydenta C. w przedmiocie pozwolenia na rozbudowę kiosku .Wskazał , że zgodnie z art. 35 ust. 1 kpt 3 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane . Przepis art. 12 ust. 2 Prawa budowlanego stanowi ,że samodzielne funkcje techniczne w budownictwie mogą wykonywać wyłącznie osoby posiadające odpowiednie wykształcenie techniczne i praktykę zawodową , dostosowane do stopnia skomplikowania działalności i innych wymagań związanych z wykonywaną funkcją .
Analiza decyzji o stwierdzeniu przygotowania zawodowego S. D. do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie z dnia [...] czerwca 1987 r. nr [...] – wskazuje , że projektant technik budowlany posiada uprawnienia do sporządzania projektów w zakresie rozwiązań architektonicznych :
- budynków inwentarskich i gospodarczych , adaptacji projektów typowych i powtarzalnych innych budynków oraz sporządzania planów zagospodarowania działki związanych z realizacja tych budynków
- budowli nie będących budynkami.
Zakres ten odpowiada zapisom § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie ( Dz. U. Nr 8 , poz. 46 ze zm. ).
Wykonany projekt budowlany w branży architektonicznej nie mieści się w granicach uprawnień posiadanych przez technika budowlanego S. D. Prawo budowlane wymaga , aby za każdy projekt budowlany będący podstawą do wydania pozwolenia na budowę był odpowiedzialny projektant to jest osoba posiadająca uprawnienia budowlane do projektowania a nie do adaptowania projektów . Osoba posiadająca uprawnienia do adaptacji projektów nie może sporządzać projektów i to nie tylko według obecnie obowiązujących przepisów ale także w dacie uzyskania przez S. D. uprawnień .
Niewykonanie czynności określonych w art. 35 ust 1 Prawa budowlanego oznacza według oceny organu , że wydano decyzję o pozwoleniu na budowę z rażącym naruszeniem prawa .
Odwołanie od tej decyzji złożyli B. i J. S. i wskazali , że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 grudnia 2002 r. ocenił , iż brak jest podstaw do stwierdzenia nieważności kwestionowanej decyzji .
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania decyzją z dnia [...] lipca 2003 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy .
Organ odwoławczy uznał , że zaprojektowanie rozbudowy kiosku nie mieściło się w granicach uprawnień posiadanych przez S. D. Kiosk ten nie jest budynkiem inwentarskim ani gospodarczym . Ponadto S. D. mógł sporządzać jedynie projekty w zakresie rozwiązań architektonicznych adaptacji projektów typowych i powtarzalnych innych budynków . Skoro nie posiadał wystarczających uprawnień do sporządzenia projektu budowlanego rozbudowy kiosku to decyzja o zatwierdzeniu takiego projektu i udzieleniu pozwolenia na budowę rażąco narusza art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego .
Ponadto projekt ten nie spełniał wymagań określonych w art. 34 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 listopada 1998 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego ( Dz. U. Nr 140 , poz. 906 ) .
Projekt budowlany powinien bowiem zawierać projekt zagospodarowania działki lub terenu sporządzony na aktualnej mapie obejmujący m.in. określenie granic działki , usytuowanie obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów , sieci uzbrojenia terenu ze wskazaniem charakterystycznych elementów , wymiary , rzędne i wzajemne odległości obiektów . Projekt zagospodarowania działki zgodnie ze wskazanym rozporządzeniem powinien zawierać część opisową i rysunkową .
Tymczasem zatwierdzony przedmiotową decyzją projekt w ogóle nie zawiera projektu zagospodarowania działki – co narusza art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego .
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyli B. i J. S.
Zdaniem skarżących decyzja o pozwoleniu na rozbudowę kiosku nie naruszała prawa w sposób rażący co w ich ocenie potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 grudnia 2002 r. Nadto zarzut braku projektu zagospodarowania działki nie stanowi według skarżących o nieważności decyzji . Obiekt jest użytkowany a kontrola Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie wykazała nieprawidłowości .
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w motywach zaskarżonej decyzji .
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje :
Skargę należało oddalić , bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa . Postępowanie w niniejszej sprawie toczyło się po kontroli przez Naczelny Sąd Administracyjny decyzji stwierdzającej nieważność decyzji z dnia [...] kwietnia 2000 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji .
Wyrokiem z dnia 13 grudnia 2002 r. Sąd uchylił decyzję organów obu instancji , które uznały decyzję za nieważną . Wbrew twierdzeniom skarżących Naczelny Sąd Administracyjny nie zawarł w uzasadnieniu wyroku takiej oceny decyzji stwierdzającej nieważność , która przy ponownym rozpatrzeniu sprawy przez organy przesądzałaby, iż brak jest przesłanek do stwierdzenia nieważności kontrolowanej w tym postępowaniu decyzji .
Wytyczne Naczelnego Sądu Administracyjnego ograniczyły się do wskazania sposobu oceny kwestionowanej decyzji a zwłaszcza wskazania dlaczego dotychczasowa ocena organów uznana została za niewystarczającą i nie pozwoliła na stwierdzenie , że decyzja o pozwoleniu na budowę rażąco narusza normy prawa .
W obecnie kontrolowanym postępowaniu nieważnościowym organy obu instancji dokonały zdaniem Sądu prawidłowej oceny decyzji . Zastosowały się w zakresie jej przeprowadzenia do wytycznych Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartych we wskazanym wyroku .
Nie ulega wątpliwości , iż uznanie że projektant sporządzający projekt zatwierdzony następnie decyzją z dnia [...] kwietnia 2000 r. nie posiadał odpowiednich uprawnień do jego sporządzenia miałoby zasadnicze znaczenie na ocenę samej decyzji . Wynika to wprost z art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego , który stanowi ,że przed wydaniem pozwolenia na budowę właściwy organ sprawdza wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane .
Organ dokonał analizy decyzji z dnia [...] czerwca 1987 r. o stwierdzeniu przygotowania zawodowego S. D. do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie . Z analizy tej wynikało ,że rozbudowa kiosku handlowego przy ulicy W. w C. nie mieści się w granicach uprawnień posiadanych przez projektanta . Uprawnienia te pozwalały jedynie na sporządzanie projektów w zakresie rozwiązań architektonicznych :
- budynków inwentarskich i gospodarczych adaptacji projektów typowych i powtarzalnych innych budynków oraz sporządzania planów zagospodarowania działki związanych z realizacja tych budynków
- budowli nie będących budynkami
Dlatego organ stwierdził , że skoro przedmiotowy kiosk nie jest budynkiem inwentarskim ani gospodarczym to zaprojektowanie rozbudowy tego obiektu przekraczało uprawnienia projektowe . Nadto uznał ,że projekt ten nie był adaptacją projektu typowego i powtarzalnego . Wskazano na definicję językową terminu "adaptacja" z którego wynika ,że określenie to dotyczy przystosowania budynku do innego użytku , przerobienia dla nadania innego charakteru . Natomiast rozbudowa polegała na powiększeniu , rozszerzeniu , dobudowie nowych elementów .
Zatem posiadanie uprawnień do sporządzania adaptacji projektów typowych i powtarzalnych budynków innych niż inwentarskie i gospodarcze wykluczało możliwość zaprojektowania w ramach tych uprawnień rozbudowy przedmiotowego kiosku .
Z tych przyczyn - w ocenie Sądu zasadnie - organ stwierdził nieważność decyzji , która zatwierdzała projekt i udzielała pozwolenia na budowę albowiem rażąco naruszała wspomniany art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego .
Poza tym organ odwoławczy podniósł , że projekt budowlany nie spełnia wymagań określonych w art. 34 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 listopada 1998 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego ( Dz. U. Nr 140 , poz. 906 ) . Nie zawiera on bowiem projektu zagospodarowania działki , sporządzonego zgodnie z wymogami określonymi w § 8 ust. 2 i 3 tego rozporządzenia , co narusza art. 34 ust 3 pkt 1 Prawa budowlanego. W ocenie organu odwoławczego , która znajduje akceptację Sądu jest to dodatkowy argument za uznaniem, iż decyzja Prezydenta C. z dnia [...] kwietnia 2000 r. została wydana z rażącym naruszeniem prawa .
W tym kontekście nie mogły być skuteczne zarzuty zawarte w skardze gdyż dotyczyły okoliczności poza prawnych - jak sfinansowanie obiektu ze środków pochodzących z kredytu czy prawidłowe funkcjonowanie obiektu , natomiast w zakresie argumentacji prawnej skarga zawierała jedynie gołosłowne twierdzenia o braku wad prawnych omawianej decyzji .
Dlatego wobec nie stwierdzenia, aby zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa - Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę - jako nieuzasadnioną - oddalił.