IV SA 3129/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę dotyczącą postanowienia o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji administracyjnej, uznając, że zarzuty merytoryczne nie mogą być rozpatrywane w postępowaniu o sprostowanie.
Sprawa dotyczyła skarg na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które korygowało oczywistą omyłkę pisarską w poprzedniej decyzji administracyjnej. Skarżący podnosili zarzuty merytoryczne dotyczące wadliwości pierwotnych decyzji w sprawie samowoli budowlanej. Sąd administracyjny oddalił skargi, stwierdzając, że postępowanie o sprostowanie błędu pisarskiego na podstawie art. 113 § 1 kpa nie jest właściwe do rozpatrywania kwestii merytorycznych decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargi M. W., D. W., J. W. i M. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2003 r. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej. Sprawa wywodziła się z postępowań dotyczących budowy budynku mieszkalnego, gospodarczego oraz zbiornika na ścieki, a także odprowadzenia ścieków na sąsiednią działkę rodziny W. Po wydaniu decyzji przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił ją i przekazał do ponownego rozpatrzenia, a następnie sprostował oczywistą omyłkę pisarską w swojej decyzji dotyczącą oznaczenia numeru decyzji, od której rozpatrywał odwołanie. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił postanowienie o sprostowaniu i sam dokonał korekty, wskazując na kolejne omyłki popełnione przez organ niższej instancji. Skarżący wnieśli skargi, podnosząc zarzuty merytoryczne dotyczące wadliwości decyzji organów nadzoru budowlanego i ich bezczynności. Sąd administracyjny oddalił skargi, podkreślając, że postępowanie o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej na podstawie art. 113 § 1 kpa ma charakter formalny i nie pozwala na rozpatrywanie kwestii merytorycznych decyzji. Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, postępowanie o sprostowanie błędu pisarskiego ma charakter formalny i nie pozwala na rozpatrywanie kwestii merytorycznych będących przedmiotem decyzji, w której dokonano sprostowania.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że art. 113 § 1 kpa dotyczy jedynie błędów pisarskich, rachunkowych i innych oczywistych omyłek, a nie błędów w stosowaniu prawa czy ustaleniu stanu faktycznego. Zarzuty merytoryczne powinny być podnoszone w odrębnym postępowaniu dotyczącym meritum sprawy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (4)
Główne
k.p.a. art. 113 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ administracji może z urzędu lub na żądanie strony sprostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Nie mogą być sprostowane błędy i omyłki istotne, których dopuszczono się w stosowaniu prawa.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
W przypadku nieuwzględnienia skargi, sąd oddala ją.
Pomocnicze
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ odwoławczy może uchylić zaskarżone postanowienie i orzec merytorycznie.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § § 1
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postępowanie o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej na podstawie art. 113 § 1 kpa ma charakter formalny i nie pozwala na rozpatrywanie zarzutów merytorycznych dotyczących treści decyzji.
Odrzucone argumenty
Zarzuty merytoryczne dotyczące wadliwości decyzji organów nadzoru budowlanego i ich bezczynności w sprawie samowoli budowlanej.
Godne uwagi sformułowania
Nie mogą być natomiast sprostowane w omawianym trybie błędy i omyłki istotne, których dopuszczono się w stosowaniu prawa, a więc co do ustalenia prawa obowiązującego, stanu faktycznego i jego kwalifikacji prawnej oraz ustalenia konsekwencji prawnych zastosowania określonej normy prawnej. W postępowaniu o sprostowanie błędu pisarskiego na podstawie art. 113 § 1 kpa nie mogą być rozpatrywane kwestie merytoryczne będące przedmiotem decyzji, w której dokonano sprostowania.
Skład orzekający
Bogusław Cieśla
sprawozdawca
Bogusław Moraczewski
członek
Wojciech Mazur
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zakresu zastosowania art. 113 § 1 k.p.a. w kontekście postępowań o sprostowanie omyłek pisarskich i odróżnienia ich od merytorycznej kontroli decyzji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej ze sprostowaniem omyłki w decyzji administracyjnej, a nie meritum sprawy budowlanej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej (sprostowanie omyłki pisarskiej), co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności ze względu na brak nietypowych faktów czy rozstrzygnięć merytorycznych.
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA 3129/03 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2005-04-28 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-08-18 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Bogusław Cieśla /sprawozdawca/ Bogusław Moraczewski Wojciech Mazur /przewodniczący/ Symbol z opisem 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur, , Sędzia NSA Bogusław Moraczewski, Asesor WSA Bogusław Cieśla (spr.), Protokolant Rafał Kubik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2005 r. sprawy ze skarg M. W., D. W., J. W. i M. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2003 r. N [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej skargi oddala. Uzasadnienie 7/IV SA 3127-3130/03 U Z A S A D N I E N I E [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2003 r. na podstawie art. 138 § 2 kpa po rozpatrzeniu odwołania D. i M. W. oraz M. W. i J. W. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2002 r. umarzającej jako bezprzedmiotowe postępowanie dotyczące budowy budynku mieszkalnego , budynku gospodarczego oraz bezodpływowego zbiornika na ścieki na działce nr [...] , należącej do B. i J. małżonków Z. oraz E. Z. a także w sprawie odprowadzenia ścieków z tej działki na sąsiednią działkę należącą do rodziny W. – uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia . Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2003 r. wydanym na podstawie art. 113 § 1 kpa [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego sprostował z urzędu własną decyzję z dnia [...] stycznia 2003 r. wydaną po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2002 r. w ten sposób , że w wierszu piątym sentencji wpisał zamiast " [...] " oznaczenie decyzji "[...]". W uzasadnieniu postanowienia wskazał ,że opisując decyzję od której rozpatrywał odwołanie pomyłkowo wpisał , że posiada ona "[...]" zamiast prawidłowego oznaczenia jej numeru jako "[...]" .Wobec oczywistości tego błędu pisarskiego nastąpiło jego sprostowanie . Zażalenie na to postanowienie złożyli D. i M. W. oraz J. i M. W. . W zażaleniu podniesiono nieprawidłowości jakich zdaniem skarżących dopuścił się Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] przy rozpatrywaniu ich skarg dotyczących samowoli budowlanej sąsiadów i zalewania ich działki . Po rozpatrzeniu zażalenia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lipca 2003 r. uchylił zaskarżone postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2003 r. i sprostował oczywistą omyłkę w decyzji tego organu z dnia [...] stycznia 2003 r. w ten sposób ,że w piątym wierszu sentencji tej decyzji wpisał zamiast " [...]" prawidłowe oznaczenie czyli "[...]" W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał , że zaskarżonym postanowieniem sprostowano numer decyzji od której Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpatrywał odwołanie wydając decyzję w dniu [...] stycznia 2003 r. Sprostowania tego dokonano na mocy art. 113 § 1 kpa przy czym sprostowanie to było wadliwie bowiem organ rozpatrywał odwołanie od decyzji z dnia [...] października 2002 r. opatrzonej Nr [...] natomiast w postanowieniu prostującym z dnia [...] kwietnia 2003 r. wskazano , że był to [...]. Ponieważ zaskarżone postanowienie zmierzające do prawidłowego określenia nr decyzji zawierało kolejną oczywistą omyłkę organ odwoławczy uchylił je i ostatecznie sprostował błąd . Skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie złożyli D. i M. oraz J. i M. W. podnosząc zarzuty merytoryczne co do wadliwości decyzji wydawanych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w związku z toczącymi się od dłuższego czasu postępowaniami prowadzonymi przez ten organ w zakresie samowoli budowlanych . Ponadto zarzucali organom nadzoru budowlanego bezczynność w tej sprawie . W skargach brak było zarzutów związanych ściśle z przedmiotem rozstrzygnięcia organów czyli postanowieniami o sprostowaniu . W odpowiedzi na skargi organ wniósł o ich oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje : Skargi nie zasługują na uwzględnienie . Zgodnie z art. 113 § 1 kpa organ administracji państwowej może z urzędu lub na żądanie strony sprostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Sytuacje takie będą miały miejsce wówczas, gdy w decyzjach w sposób widoczny zastosowano mylną pisownię, opuszczono litery w wyrazie, dopuszczono się błędu w działaniu matematycznym lub innej tego rodzaju omyłki. Nie mogą być natomiast sprostowane w omawianym trybie błędy i omyłki istotne, których dopuszczono się w stosowaniu prawa, a więc co do ustalenia prawa obowiązującego, stanu faktycznego i jego kwalifikacji prawnej oraz ustalenia konsekwencji prawnych zastosowania określonej normy prawnej Zaskarżone i poprzedzające je postanowienia nie wkraczają w ten zakres . Nie ulega wątpliwości, że błędem pisarskim czy omyłką w rozumieniu przepisu art. 113 § 1 kpa było wadliwe przytoczenie w decyzji numeru innej decyzji - tej od której organ rozpatrywał odwołanie wniesione przez stronę . Sprostowania dokonał organ, który wydał decyzję dotkniętą wadą i nie był w tym ograniczony żadnym terminem. Postanowienie wydawane zostało w postępowaniu wszczętym z urzędu i zostało doręczone na piśmie wraz z uzasadnieniem stronom . Postanowienie to wydawane było na podstawie przepisów Kodeksu Postępowania Administracyjnego , a nie na podstawie przepisów prawa materialnego mających zastosowanie w sprawie, w której zapadła decyzja dotknięta wadami , miało zatem charakter formalny . W sprawie niniejszej zaskarżone zostało postanowienie organu odwoławczego który rozpoznał zażalenie na postanowienie o sprostowaniu decyzji wydane w trybie art. 113 § 1 kpa . Po wydaniu postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2003 r. decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2003 r. posiada treść zgodną ze sprostowaniem i odpowiada stanowi rzeczywistemu . Prawidłowo dokonane sprostowanie błędów i omyłek stało się bowiem integralną częścią treści decyzji. Zasadnie organ odwoławczy stosując przepis art. 138 § 1pkt 2 kpa uchylił zaskarżone postanowienie i orzekł merytorycznie albowiem przy sprostowaniu swojej decyzji organ wojewódzki ponownie się pomylił . Jak wynika z uzasadnienie postanowienia organu I instancji jego intencją było prawidłowe określenie numeru decyzji z dnia [...] października 2002 r. od której rozpatrywał odwołanie . Jej prawidłowy numer to "[...]" . Tymczasem organ w postanowieniu prostującym wskazał " [...]" a zatem ponownie popełnił oczywista omyłkę . Postanowienie organu odwoławczego po uchyleniu błędnego sprostowania prawidłowo określało numer który był wadliwie wskazany w decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] stycznia 2003 r. Możliwość korekty oczywistej omyłki przysługiwała w tym wypadku organowi odwoławczemu, podstawą tego rodzaju działania był właśnie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa. W tym trybie organ odwoławczy skorygował orzeczenie in merito, a zatem mógł w konsekwencji dokonać sprostowania decyzji organu wojewódzkiego . Zarzuty skarżących formułowane na etapie postępowania administracyjnego jak i w skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie mogły odnieść zamierzonego skutku albowiem nie dotyczyły przedmiotu rozstrzygnięcia to jest sprostowania decyzji administracyjnej . W postępowaniu o sprostowanie błędu pisarskiego na podstawie art. 113 § 1 kpa nie mogą być rozpatrywane kwestie merytoryczne będące przedmiotem decyzji, w której dokonano sprostowania. ( 1998.09.24 wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. I SA 1521/97 LEX nr 44599) Wobec ustalenia , że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargi - jako nieuzasadnione - oddalił.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI