IV SA 3064/03

IV SA 3064/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-12-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-08-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Wilczewska-Rzepecka
Bożena Więch-Baranowska /przewodniczący sprawozdawca/
Leszek Kamiński
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska (spr.), Sędziowie ( WSA, As. WSA Leszek Kamiński, Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, , Protokolant Piotr Zawadzki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi B. i S. L. i S. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zamiany pozwolenia na budowę skargę oddala
Uzasadnienie
Decyzją nr [...] wydaną dnia [...] maja 2003 r. na podstawie art. 36a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 199 4 r. Prawo budowlane i art. 104 kpa Starosta Powiatu w [...] odmówił zmiany pozwolenia z dnia [...] listopada 1998 r. Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] nr [...] na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego w [...] przy ul. [...] – dotyczącej wykonania zadaszenia nad schodami zewnętrznymi do piwnicy w elewacji wschodniej realizowanego budynku mieszkalnego na działce nr ew. [...] położonej w P.
W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że B. i S. małżonkowie L. oraz S. L. uzyskali w dniu [...] listopada 1998 r. pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działkach nr ewid. [...] i [...] położonych w P. przy ul. P. W trakcie realizacji inwestycji, w dniu 10 kwietnia 2003 r. inwestorzy planując wybudowanie zadaszenia nad wejściem do piwnicy w budynku, złożyli organowi projekt, z którego wynikało, że budynek mieszkalny w części, w której planowane są roboty związane z zadaszeniem, jest oddalony od granicy wschodniej działki 3m, a szerokość projektowanego zadaszenia wynosi 1,54m plus okap o szer. 0,30m.
Po wszczęciu postępowania administracyjnego, zostały przeprowadzone oględziny, w trakcie których ustalono, że w pasie terenu prostopadłym do granicy w części projektowanego zadaszenia, na działce sąsiedniej istnieje budynek mieszkalno-usługowy, murowany kryty blachą – usytuowany w odległości 3m od istniejącego ogrodzenia.
Wobec tego organ uznał, że projektowane przez inwestorów zadaszenie jest niezgodne z przepisami Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Od decyzji tej odwołali się inwestorzy, podkreślając, że to sąsiad rozbudował swoje budynki bez zachowania przewidzianych prawem odległości, a ponieważ organ nadzoru budowlanego wyraził na to zgodę, zdaniem inwestorów winien takie same kryterium zastosować do nich, tym bardziej, że projektowane zadaszenie nie stworzy nadmiernej uciążliwości dla sąsiada.
Po rozpatrzeniu odwołania, Wojewoda [...] decyzją nr [...] wydaną w dniu [...] czerwca 2003 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że wobec tego, ze realizowany przez inwestorów budynek mieszkalny usytuowany został w odległości 3m od wschodniej granicy działki, projektowane zmiany polegające na wykonaniu zadaszenia o szerokości (łącznie z okapem) 1,84m spowodowałyby zmniejszenie odległości w tej części budynku do granicy działki do 1,16m.
Zdaniem organu odwoławczego, projektowane zadaszenie nie spełnia wymogów wynikających z § 12 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wnieśli inwestorzy – B. i S. małżonkowie L. oraz S. L., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarżący podnieśli, że przy jej wydaniu organ pominął stan faktyczny ustalony w trakcie oględzin dokonanych w dniu 08.05.2003 r. i dokonanych we wrześniu 2002 r. i w czerwcu 2003 r. w innych postępowaniach administracyjnych.
Nadto skarżący zarzucili organowi naruszenie konstytucyjnej zasady równości wobec prawa, polegające na rygorystycznym potraktowaniu wymogów odległości w przypadku projektowanej ich inwestycji i pobłażaniu samowoli sąsiada.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...], wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 28 grudnia 2004 r. skarżący sprecyzowali swoje zarzuty – podając, że podana w uzasadnieniu decyzji odległość budynku od działki sąsiada jest prawidłowa, a ich zarzuty dotyczą tego, że organ nie odniósł się do nieprawidłowej odległości budynków sąsiada od granicy działki (k. 27 akt).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 97 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. u. nr 153 poz. 1271 z późn. zm.).
Stosownie do przepisu art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sądy sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu.
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły.
Skarga nie jest zasadna.
Regulacji prawa budowlanego podlega nie tylko etap procesu inwestycyjnego, poprzedzający rozpoczęcie robót budowlanych, ale również etap fizycznego już wznoszenia obiektu - a w niniejszej sprawie zamiar inwestorów wykonania dodatkowych robót budowlanych - tj. zadaszenia nad zejściem do piwnicy - nie ujętych w przedstawionym organom przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego projekcie budowlanym.
Przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. nr 89, poz. 414 z późn. zm.) oraz aktów wykonawczych do tej ustawy, do których należy zaliczyć Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 25 z 2002 r., poz. 690) mają charakter przepisów bezwzględnie obowiązujących i muszą być ściśle stosowane.
Zakres przywołanych aktów prawnych reguluje między innymi granicę wykonywania prawa własności przez właściciela nieruchomości, na której planowana jest inwestycja, jak również ochronę praw właścicieli nieruchomości sąsiednich.
Relacje zachodzące w tym zakresie zostały przesądzone przez ustawodawcę i nie mogą być przedmiotem swobodnej oceny organu administracyjnego.
Zgodnie z brzmieniem § 12 wyżej cytowanego Rozporządzenia dopuszczalne jest usytuowanie budynku w odległości mniejszej niż 3m od granicy działki, lecz nie mniejszej niż 1,5m jeżeli
– wynika to z ustaleń decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu bądź
– ściana zewnętrzna bez otworów budynku wznoszonego będzie usytuowana w odległości nie mniejszej od granicy z sąsiednią działką niż najbardziej do granicy zbliżony punkt ściany zewnętrznej budynku istniejącego, znajdującej się w odległości mniejszej niż 3m, a wznoszony budynek będzie usytuowany w prostopadłym do granicy pasie terenu, o szerokości wyznaczonej przez cześć budynku istniejącego położoną na odległość 3m od granicy, oraz że budynek wznoszony będzie miał wysokość nie większą niż ma budynek istniejący na odległości 3m od granicy.
Realizowany przez inwestora budynek mieszkalny usytuowany jest w odległości 3m od granicy. Wykonanie projektowanych robót budowlanych, tj. zadaszenia nad schodami zewnętrznymi do piwnicy o szerokości 1,84m, spowodowałby zmniejszenie odległości (w tej części budynku) do granicy do 1,16m.
Dlatego też organ prawidłowo uznał, że nie zostałyby spełnione wymogi wyżej opisanego Rozporządzenia.
W świetle powyższego skargę jako bezzasadną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).