IV SA 3428/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie uchylił decyzję stwierdzającą nieważność pozwolenia na budowę, uznając, że budowa w odległości 1,85 m od granicy działki mogła być zgodna z prawem ze względu na brak zabudowy na sąsiedniej działce.
Sprawa dotyczyła skargi C.B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję Wojewody stwierdzającą nieważność pozwolenia na budowę wydanego przez Wójta Gminy B. Pozwolenie dotyczyło dobudowy budynku mieszkalnego w odległości 1,85 m od granicy sąsiedniej działki. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, uznając, że budowa mogła być zgodna z prawem na podstawie § 12 ust. 2 rozporządzenia o warunkach technicznych, jeśli sąsiednia działka nie była zabudowana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę C.B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję Wojewody stwierdzającą nieważność pozwolenia na budowę wydanego przez Wójta Gminy B. w 1993 roku. Pozwolenie dotyczyło dobudowy budynku mieszkalnego na działce nr [...] w odległości 1,85 m od granicy sąsiedniej działki nr [...]. Wniosek o stwierdzenie nieważności złożyła współwłaścicielka sąsiedniej działki, wskazując na naruszenie przepisów o odległości od granicy działki. Wojewoda stwierdził nieważność decyzji Wójta, uznając, że udzielenie pozwolenia na budowę w odległości 1,85 m od granicy z otworami okiennymi i drzwiowymi było sprzeczne z § 12 ust. 1 rozporządzenia o warunkach technicznych, co stanowiło rażące naruszenie prawa i naruszenie interesów osób trzecich (art. 5 ust. 1 pkt 6 Prawa budowlanego). Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał to stanowisko. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, uznając, że budowa w odległości 1,85 m od granicy mogła być zgodna z prawem na podstawie § 12 ust. 2 rozporządzenia, który dopuszczał zmniejszenie odległości przy istniejącej zabudowie na sąsiedniej działce w odległości większej niż 4 m. Sąd stwierdził, że na sąsiedniej działce nie było zabudowy, co mogło uzasadniać odstępstwo od wymogów § 12 ust. 1. Sąd zwrócił również uwagę na potencjalną omyłkę pisarską w dacie decyzji Wójta Gminy B., wskazując, że właściwą datą wydania pozwolenia było prawdopodobnie 1993-08-19, a nie 1993-04-XX.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli odległość ta mieści się w ramach odstępstw przewidzianych w § 12 ust. 2 rozporządzenia o warunkach technicznych, co należy zbadać przy ponownym rozpoznaniu sprawy.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że § 12 ust. 2 rozporządzenia o warunkach technicznych dopuszczał zmniejszenie odległości od granicy, jeśli na sąsiedniej działce istniała zabudowa w odległości większej niż 4 m lub jeśli nie było zabudowy. Brak zabudowy na sąsiedniej działce mógł uzasadniać odstępstwo od wymogów § 12 ust. 1, co wykluczało stwierdzenie rażącego naruszenia prawa.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (6)
Główne
u.p.b. art. 5 § ust. 1 pkt.6
Ustawa z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane
Gwarantuje ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich. Naruszenie tego przepisu przez wydanie pozwolenia na budowę w kolizji z przepisami o odległościach od granicy było uznawane za rażące naruszenie prawa.
Pomocnicze
rozp. warunki techniczne art. 12 § ust. 1
Rozporządzenie Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki
Pozwala na budowę w odległości mniejszej niż 4 m od granicy z działką sąsiednią pod warunkiem, że w ścianie obiektu od strony granicy z działką sąsiednią nie będzie otworów okiennych lub drzwiowych.
rozp. warunki techniczne art. 12 § ust. 2
Rozporządzenie Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki
Przy istniejącej zabudowie na sąsiedniej działce w odległości większej niż 4 m od granicy działki, odległości określone w ust. 1 mogą ulec zmniejszeniu, z tym że odległość między budynkiem istniejącym a projektowanym powinna wynosić co najmniej 8 m. Sąd interpretuje ten przepis również w kontekście braku zabudowy na sąsiedniej działce.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt.2
Kodeks postępowania administracyjnego
Podstawa do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej z powodu rażącego naruszenia prawa.
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt.c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia decyzji administracyjnej przez sąd administracyjny.
p.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do zasądzenia kosztów postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Budowa w odległości 1,85 m od granicy działki mogła być zgodna z prawem na podstawie § 12 ust. 2 rozporządzenia o warunkach technicznych, ze względu na brak zabudowy na sąsiedniej działce. Data decyzji Wójta Gminy B. o pozwoleniu na budowę (1993-04-XX) była prawdopodobnie omyłką pisarską, a właściwą datą było 1993-08-19, co należy ustalić w dalszym postępowaniu.
Odrzucone argumenty
Argument skarżącego, że w dacie wydania pozwolenia na budowę nie istniał podział na działki nr [...] i [...], został odrzucony przez sąd, który uznał, że działki były już wyodrębnione. Argument skarżącego, że budynek spełniał wymogi projektu budowlanego, nie był wystarczający do obalenia zarzutu naruszenia przepisów o odległości od granicy.
Godne uwagi sformułowania
Udzielenie pozwolenia na budowę w takim przypadku było w sposób oczywisty sprzeczne z treścią § 12 ust. 1 rozporządzenia... Naruszenie regulacji przewidzianej tym przepisem stanowi zdaniem Wojewody zarazem naruszenie art. 5 ust. 1 pkt.6 ustawy - Prawo budowlane gwarantującego ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich. Zdaniem Sądu skoro sąsiednia działka w dacie wydawania pozwolenia na budowę nie była zabudowana to świadczyć to może o tym, że spełnione zostały przesłanki do odstępstwa od wymagań określonych w §12 ust.1 rozporządzenia... Konieczne jest więc w dalszym postępowaniu określenie, że dotyczy ono decyzji z dnia [...] sierpnia 1993 roku z omyłkowo wpisana datą [...] kwietnia 1993 roku.
Skład orzekający
Elżbieta Zielińska-Śpiewak
przewodniczący
Andrzej Gliniecki
członek
Grzegorz Czerwiński
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów o odległościach od granicy działki w kontekście braku zabudowy na sąsiedniej działce oraz znaczenie omyłek pisarskich w datach decyzji administracyjnych."
Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego z lat 90. XX wieku i przepisów już nieobowiązujących w obecnym kształcie, ale zasady interpretacji mogą być nadal aktualne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne są szczegóły techniczne i proceduralne w prawie budowlanym oraz jak sąd może interpretować przepisy w sposób uwzględniający faktyczny stan rzeczy (brak zabudowy sąsiedniej działki).
“Budowa blisko granicy: czy brak sąsiada to zielone światło dla okien?”
Dane finansowe
WPS: 10 PLN
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA 3428/02 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2004-03-12 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2002-08-21 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Andrzej Gliniecki Elżbieta Zielińska-Śpiewak /przewodniczący/ Grzegorz Czerwiński /sprawozdawca/ Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Uchylono zaskarżoną decyzję Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Sędziowie NSA Andrzej Gliniecki, Asesor Grzegorz Czerwiński (spr.), Protokolant Dorota Jackiewicz, po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2004 r. sprawy ze skargi C. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]lipca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. 1. uchyla zaskarżoną decyzję 2. zasądza od głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz C. B.10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] kwietnia 1993 roku (właściwa data wydania [...] sierpnia 1993 roku) Nr [...] Wójt Gminy B. udzielił C.B. pozwolenia na budowę obejmującą dobudowę budynku mieszkalnego oraz modernizację istniejącego budynku mieszkalnego na działce o nr ewidencyjnym [...]położonej w B. przy ul. [...]. Pismem z dnia 06 maja 2002 roku D. W. współwłaścicielka sąsiedniej działki o nr ewidencyjnym [...] złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności wyżej wymienionej decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...] sierpnia 1993 roku. W uzasadnieniu wniosku podniosła zarzut, że w ścianie budynku realizowanego na działce o nr ewidencyjnym [...], usytuowanej od granicy jej działki w odległości 1,85 m znajdują się otwory okienne w ilości 6 sztuk oraz otwory drzwiowe w ilości 2 sztuk. Decyzją z dnia [...] czerwca 2002 roku Nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art.156§1pkt.2 kpa stwierdził nieważność decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...] kwietnia 1993 roku (właściwa data wydania [...] sierpnia 1993 roku) udzielającej pozwolenia na budowę obejmującą dobudowę budynku mieszkalnego oraz modernizację istniejącego budynku mieszkalnego na działce o nr ewidencyjnym [...] położonej w B. przy ul. [...] w części dotyczącej dobudowy budynku mieszkalnego. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda stwierdził, że z analizy akt sprawy wynika jednoznacznie, że przedmiotową decyzją z dnia [...] kwietnia 1993 roku, Wójt Gminy B. udzielił C. B. pozwolenia m. in. na dobudowę budynku mieszkalnego ze ścianą z otworami okiennymi i drzwiowymi usytuowaną w odległości 1.85 m od granicy działki. Udzielenie pozwolenia na budowę w takim przypadku było w sposób oczywisty sprzeczne z treścią § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z 03 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. Nr 17 poz. 62 ze zm.), który pozwalał na budowę w odległości mniejszej niż 4 m od granicy z działką sąsiednią pod warunkiem, że w ścianie obiektu od strony granicy z działką sąsiednią nie będzie otworów okiennych lub drzwiowych. Naruszenie regulacji przewidzianej tym przepisem stanowi zdaniem Wojewody zarazem naruszenie art. 5 ust. 1 pkt.6 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 ze zm.) gwarantującego ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich. Ujawnione w trybie postępowania nadzorczego naruszenie § 12 ust. 1 cytowanego wyżej rozporządzenia w istocie oznaczało naruszenie art. 5 ust. 1 pkt.6 cytowanej ustawy – Prawo budowlane. Zdaniem Wojewody ugruntowane jest w orzecznictwie stanowisko, zgodnie z którym wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę w kolizji z przepisem art. 5 ust. 1 pkt.6 ustawy - Prawo budowlane, poczytywać należy za rażące naruszenie prawa z uwagi na naruszenie interesów osób trzecich wynikające z treści tego przepisu. Od powyższej decyzji odwołanie wniósł C. B. podnosząc zarzut, że w dacie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę oraz w czasie realizacji inwestycji nie istniał podział na działki o nr ewidencyjnych [...] i [...]. W tym czasie jego zdaniem istniała jedna działka o nr ewidencyjnym [...] będąca własnością jego ojca. Faktyczny podział działek nastąpił w październiku 1993 roku, kiedy to dobudowa budynku została już ukończona. Dowodem na to jest zdaniem C. B. decyzja Wójta Gminy B. z dnia 19 listopada 1993 roku Nr [...] o umorzeniu postępowania w sprawie rozgraniczenia działek gruntu o nr ewidencyjnych [...] i [...], która stała się ostateczna z dniem 19 listopada 1993 roku. Decyzją z dnia [...] lipca 2002 roku Nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2002 roku Nr [...]. W uzasadnieniu decyzji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podzielił argumentację Wojewody [...] zawartą w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do argumentu C. B., iż w trakcie realizacji budowy działka nr [...] nie była podzielona i stanowiła wyłączną własność ojca skarżącego to zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego należy wskazać, iż z dołączonego do decyzji o pozwoleniu na budowę opisu i wyrysu z mapy ewidencyjnej wynika, że w momencie wydawania pozwolenia na dobudowę działka nr [...] była podzielona na dwie działki tj. na działkę nr [...] (której właścicielem był skarżący – co potwierdza jego wniosek o wydanie pozwolenia na budowę z dnia [...] lipca 1993 roku), oraz działkę nr [...]. Tak więc twierdzenie skarżącego, iż w momencie wydawania pozwolenia na budowę działka [...] nie była podzielona (którego to faktu nie potwierdzają zgromadzone w sprawie dokumenty) nie miało wpływu na wynik postępowania odwoławczego od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2002 roku, znak: [...]. Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł C. B . podnosząc zarzut, że swoją inwestycję zrealizował w oparciu o zatwierdzony przez Wójta Gminy B. projekt budowlany i zrealizowany budynek spełnia wszelkie wymogi zawarte w tym projekcie. Nadto podniósł zarzut, że przy rozpoznawaniu sprawy tak przez Wojewodę [...] jak i przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie wzięto pod uwagę jego argumentów. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Podzielić należy pogląd Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż w dacie wydawania C. B. pozwolenia na budowę istniały wyodrębnione działki o nr ewidencyjnych [...] i [...]. Wynika to z załączonego do projektu technicznego wypisu z rejestru gruntów z dnia 28 kwietnia 1993 roku. Wbrew twierdzeniom skarżącego opisywane przez niego postępowanie nie było postępowaniem w przedmiocie podziału działki o nr ew. [...] na dwie odrębne działki o nr ew. [...] i [...] lecz było to postępowanie w przedmiocie wyznaczenia granicy między istniejącymi już działkami o nr ew. [...] i [...]. Nie można jednak zgodzić się z poglądem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż decyzja Wójta Gminy B. z dnia [...] kwietnia 1993 roku (właściwa data wydania [...] sierpnia 1993 roku) Nr [...] zapadła z rażącym naruszeniem § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z 03 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. Nr 17 poz. 62 ze zm.) w zw. z art. 5 ust. 1 pkt.6 ustawy z dnia 24 października 1974 roku – Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 ze zm.). Pogląd ten sformułowany został w oderwaniu o treści §12 ust.2 wymienionego wyżej Rozporządzenia. Z treści tego przepisu wynikało, że przy istniejącej zabudowie na sąsiedniej działce w odległości większej niż 4 m od granicy działki, odległości określone w ust. 1 mogą ulec zmniejszeniu, z tym że odległość między budynkiem istniejącym a projektowanym powinna wynosić co najmniej 8 m. Ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów w postaci wyrysu z rejestru gruntów oraz kopii szkicu granicznego wynika, że na tej części działki o nr ew. [...] należącej do D. W., która znajduje się naprzeciwko budynku, nadbudowywanego i modernizowanego przez C. B. nie było żadnych zabudowań. Brak też jest danych o tym, by planowana była budowa budynku w tej części działki należącej do D. W.. Z treści wniosku D. W. o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę nie wynika, by zamierzała wznosić na swojej działce jakikolwiek budynek. Zdaniem Sądu skoro sąsiednia działka w dacie wydawania pozwolenia na budowę nie była zabudowana to świadczyć to może o tym, że spełnione zostały przesłanki do odstępstwa od wymagań określonych w §12 ust.1 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z 03 lipca 1980 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. Nr 17 poz. 62 ze zm.). Odstępstwa te określone są w §12 ust. 2 tego rozporządzenia. Jeśli nie naruszają one warunków określonych w tym przepisie to nie można mówić o rażącym naruszeniu przepisu §.12 ust.1. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego winien ustalić czy określenie w decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...] kwietnia 1993 roku (właściwa data wydania [...] sierpnia 1993 roku) Nr [...] udzielającej C. B. pozwolenia na budowę na działce o nr ewidencyjnym [...] położonej w B. przy ul. [...], iż ściana budynku z otworami okiennymi i drzwiowymi znajdować się będzie w odległości 1,85 m od granicy działki sąsiedniej spełnia wymogi określone w §12 ust.2 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z 03 lipca 1980 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. Nr 17 poz. 62 ze zm.). Jeżeli tak, to nie można przyjąć poglądu, że decyzja ta została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Nadto zauważyć należy, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2002 roku Nr [...] oraz utrzymująca ją w mocy decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2002 roku Nr [...] dotyczą stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy B. "z dnia [...] kwietnia 1993 roku". Kopia takiej decyzji rzeczywiście znajduje się w aktach sprawy jednakże zdaniem Sądu widniejąca w niej data jest oczywistą omyłką pisarską wynikającą z wstawienia w miejsce oznaczenia miesiąca w którym została wydana oznaczenia dnia, a w miejsce oznaczenia dnia w którym została wydana oznaczenia miesiąca. Jak wynika bowiem z zawartych w aktach sprawy zawiadomień o wszczęciu postępowania w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę, postępowanie to wszczęto [...] lipca 1993 roku. Z kolei ze znajdujących się w aktach sprawy zwrotnych poświadczeń odbioru odpisu decyzji przez D. B. oraz T. G. wynika, że osobom tym doręczono decyzję Nr [...] z dnia [...] sierpnia 1993 roku. Również zawiadomienie o wszczęciu postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności z dnia [...] maja 2002 roku dotyczy decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...] sierpnia 1993 roku NB [...]. Także na planie realizacyjnym załączonym do projektu budowlanego jest adnotacja, że zatwierdzony został on decyzją z dnia [...] sierpnia 1993 roku Nr [...]. Konieczne jest więc w dalszym postępowaniu określenie, że dotyczy ono decyzji z dnia [...] sierpnia 1993 roku z omyłkowo wpisana datą [...] kwietnia 1993 roku. Z powyższych względów na podstawie art.145§1pkt.c i art.200 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97§1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1271 ze zmianami) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI