IV SA 2959/03

IV SA 2959/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-05-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-08-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bogusław Moraczewski /sprawozdawca/
Mariola Kowalska.
Wojciech Mazur /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność zaskarżonego postanowienia
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur, Sędziowie ( NSA, As. WSA Bogusław Moraczewski (spr.), Mariola Kowalska, , Protokolant Anna Mężyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2005 r. sprawy ze skargi G. J. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania za stronę postępowania I. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Starosty Powiatu [...] nr [...] z dnia [...].05.2003 roku. II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
Uzasadnienie
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2003 r., Nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia Gminy J. reprezentowanej przez Burmistrza Gminy J., na postanowienie Starosty O. z dnia [...] maja 2003 r., Nr [...], odmawiającego uznania Burmistrza Gminy J. za stronę w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę mechaniczno – biologicznej oczyszczalni ścieków na terenie ograniczonym działkami o nr ew. [...], [...] i [...] z obrębu geodezyjnego E., gmina W., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 144 kpa:
utrzymał w mocy postanowienie Nr [...] z dnia [...] maja 2003 r.
W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 28 kpa stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.
W ocenie organu Gmina J. nie wykazała się interesem prawnym lecz jedynie faktycznym, nie mającym oparcia w przepisie prawa, którego zaistnienie jest konieczną podstawą do występowania z konkretnym roszczeniem jednostki, zmierzającym do wywołania określonego zachowania się po stronie organu administracji publicznej.
Skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła Gmina J. wnosząc o jego uchylenie.
Skarżąca wskazała, że nietrafne jest twierdzenie organu odwoławczego, iż posiada ona jedynie interes faktyczny. Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, do zadań własnych gminy należą sprawy ochrony środowiska, przyrody oraz gospodarki wodnej. W niniejszym przypadku ścieki z planowanej oczyszczalni mają wpływać do rzeki Ś., która przebiega przez granice administracyjne Gminy J.. Pominięcie zaś Gminy J. jako strony postępowania w rozumieniu art. 28 kpa stanowi o rażącym naruszeniu prawa procesowego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271).
Stosownie do art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.
Dokonując tej oceny Sąd doszedł do przekonania, iż zarówno postanowienie Wojewody [...] z dnia 30 czerwca 2003 r. jak i postanowienie Starosty Powiatu O. z dnia [...] maja 2003 r. zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa i dlatego należało stwierdzić nieważność zarówno zaskarżonego postanowienia jak również poprzedzającego go postanowienia organu I instancji.
Mylny jest pogląd prawny, na którym oparte zostało rozstrzygnięcie organu I instancji. Zgodnie bowiem z art. 31 § 2 kpa "organ administracji publicznej, uznając żądanie organizacji społecznej za uzasadnione, postanawia o wszczęciu postępowania z urzędu lub o dopuszczeniu organizacji do udziału w postępowaniu". Przez organizację społeczną w pojęciu art. 5 § 2 pkt 5 kpa rozumie się "organizacje zawodowe, samorządowe, spółdzielcze i inne organizacje społeczne". Nie było podstaw do uznania, że gmina jest organizacją samorządową. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 marca 1992 r. (SA/Wr 300/92, Wspólnota 1992, Nr 33, s. 21) stwierdził, że "z zakresu pojęcia organizacja samorządowa należy wyłączyć samorząd terytorialny, a zatem wszystkie organy tego samorządu, łącznie z organami jednostek pomocniczych tego samorządu". Gmina w myśl art. 164 Konstytucji niewątpliwie jest podstawową jednostką samorządu terytorialnego. Doszło więc do rażącego naruszenia art. 31 § 2 kpa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa skoro przepis ten zastosowano do jednostki samorządu terytorialnego.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.