IV SA 2940/03

IV SA 2940/03 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2004-08-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-08-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
A. Beata Jezielska
Hanna Raszkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Zbigniew Ślusarczyk
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędzia WSA Asesor WSA Protokolant Hanna Raszkowska (sprawozdawca) Zbigniew Ślusarczyk Beata Jezielska Urszula Wojciechowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 sierpnia 2004 r., sprawy ze skargi U. i L. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych - oddala skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem Starosty Powiatowego z dnia 3 kwietnia 2003 r. ("[...]"), wydanym na wniosek U. i L. K., zatwierdzony został projekt budowlany i udzielone pozwolenie na zgodną z nim budowę wewnętrznej instalacji gazowej w lokalu mieszkalnym nr 5 położonym w budynku nr "[...]" przy ul. S. w M.
W dniu 25 czerwca 2003 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał postanowienie ("[...]") o wstrzymaniu prowadzenia przedmiotowych robót ze względu na stwierdzenie, iż są one prowadzone w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę.
U. i L. K. zakwestionowali zasadność tego orzeczenia.
Inspektor Nadzoru Budowlanego, postanowieniem z dnia 23 lipca 2003 r. ("[...]"), utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu organ II instancji wskazał na fakt, iż odstępstwo prac budowlanych od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, stwierdzone w wyniku kontroli przeprowadzonej 23 maja 2003 r., polega na zamontowaniu innego niż projektowany dwufunkcyjnego gazowego kotła grzewczego z zamkniętą komorą spalania. Projekt budowlany przewidywał zamontowanie kotła o mocy 5 kW, natomiast zamontowany kocioł posiada moc 21 kW, co jest niezgodne z § 175 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690). Z tego w względu organ odwoławczy uznał za zasadne wstrzymanie prowadzenia dalszych robót budowlanych w oparciu o art. 50 ust. l pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.).
Na postanowienia organów administracyjnych U. i L. K. wnieśli skargę do naczelnego Sądu Administracyjnego. W jej uzasadnieniu podnieśli, iż "A" Spółka sp. z o.o. w O. wyraziła zgodę na podłączenie pieca gazowego dwufunkcyjnego o mocy 24 kW, natomiast zmiana wydajności pieca na 5 kW została naniesiona przez projektanta, dopiero w maju 2003 r., przed kontrolą Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podkreślając uprawnienie organu nadzoru budowlanego do wydania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych w razie stwierdzenia przez niego istotnych odstępstw od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przedmiotowa skarga, w związku z reformą sądownictwa administracyjnego, podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie na podstawie art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późniejszymi zmianami).
Sąd administracyjny kontroluje zaskarżoną decyzję wyłącznie w aspekcie jej zgodności z prawem i może ją wzruszyć jedynie wówczas, gdy narusza ona przepisy prawa materialnego lub postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy (art. 3 § l w zw. z art. 145 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270/).
Tego rodzaju naruszeń prawa nie można przypisać wydanemu w sprawie ostatecznemu orzeczeniu administracyjnemu.
Zgodnie z art. 50 ust. l ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania postanowienia przez organ I instancji, organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu bądź w przepisach.
Stwierdzenie istnienia tej przesłanki w rozpatrywanym przypadku było w pełni uzasadnione faktem, iż w obiekcie zainstalowany został piec o wydajności 21 kW a nie, jak to przewidywał zatwierdzony projekt, 5 kW.
Ustosunkowując się do okoliczności powołanej przez skarżących, wskazać należy, iż projekt dopuszczał zainstalowanie pieca o wydajności 5 kW. Wynika to z zapisów w części opisowej i graficznej projektu, korespondujących z obowiązującą w czasie jego sporządzenia normą § 175 ust. l rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.), zgodnie z którą indywidualne koncentryczne przewody powietrzno-spalinowe lub oddzielne przewody powietrzne i spalinowe od urządzeń gazowych z zamkniętą komorą spalania mogą być wyprowadzone przez zewnętrzną ścianę budynku, jeżeli urządzenia te mają nominalną moc cieplną nie większą niż: 1) 21 kW - w wolno stojących budynkach jednorodzinnych, zagrodowych i rekreacji indywidualnej, 2) 5 kW - w pozostałych budynkach mieszkalnych. Brak jest w aktach sprawy dowodów wskazujących na to, że w projekcie tym nastąpiły zmiany.
Jedynie brakiem zrozumienia istoty prawa powszechnie obowiązującego można tłumaczyć przekonanie skarżących, iż dla sprawy ma znaczenie stwierdzenie przez dostawcę gazu możliwości pokrycia zapotrzebowania na gaz ziemny w ilości wymaganej przez piec o wydajności większej niż dozwolona w konkretnym przypadku przepisami. "A" Spółka w piśmie, na które powołują się skarżący, przedstawiła jedynie ofertę dostarczenia gazu w pożądanej ilości. Rozstrzygnięcie, czy w indywidualnym przypadku dopuszczalne jest funkcjonowanie odbiornika wykorzystującego w pełni udostępnioną ilość gazu zależy natomiast od normy prawnej zezwalającej na użycie urządzenia o konkretnej mocy.
W tym stanie rzeczy wobec braku podstaw do kwestionowania zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia, należało skargę jako nieuzasadnioną oddalić na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.