IV SA 2931/03
Podsumowanie
WSA w Warszawie uchylił postanowienie GINB o niedopuszczalności zażalenia, stwierdzając, że zażalenie na postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania przysługuje, a organ błędnie zastosował przepisy o opłacie skarbowej.
Skarżący K. i R. R. złożyli wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji, który został pozostawiony bez rozpoznania przez WINB z powodu braku opłaty skarbowej. GINB uznał zażalenie na to postanowienie za niedopuszczalne. WSA uchylił postanowienie GINB, uznając, że zażalenie przysługuje na postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, a także wskazując na błędy organów w stosowaniu przepisów o opłacie skarbowej i niewłaściwe zastosowanie przepisów KPA.
Sprawa dotyczyła skargi K. i R. R. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (GINB) z dnia [...] lipca 2003 r., które stwierdzało niedopuszczalność zażalenia skarżących na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (WINB) z dnia [...] maja 2003 r. WINB pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżących o stwierdzenie nieważności decyzji z powodu braku opłaty skarbowej, mimo że był zobowiązany wyrokiem NSA do zakończenia sprawy. Skarżący argumentowali, że wniosek o stwierdzenie nieważności nie podlega opłacie skarbowej. GINB uznał zażalenie za niedopuszczalne, powołując się na art. 141 KPA, który ogranicza możliwość wnoszenia zażaleń tylko do przypadków enumeratywnie wymienionych w kodeksie. WSA uchylił zaskarżone postanowienie GINB. Sąd stwierdził, że GINB przeoczył fakt, iż zgodnie z § 3 art. 261 KPA, na postanowienie wydane na podstawie art. 261 § 1 i 2 KPA służy zażalenie. Ponadto, WSA zauważył, że ustawa o opłacie skarbowej z 2000 r., na którą powoływał się WINB, nie obowiązywała w momencie składania wniosku przez skarżących w 2000 r. Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie zostało wydane bez wyjaśnienia istotnych okoliczności i uchylił je na podstawie art. 145 ust. 1 pkt 1 c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, zażalenie na postanowienie wydane na podstawie art. 261 § 1 i 2 KPA (dotyczące braków formalnych i pozostawienia pisma bez rozpoznania) jest dopuszczalne.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że § 3 art. 261 KPA wprost stanowi, że na postanowienie wydane na podstawie § 1 i 2 tego artykułu służy zażalenie, co zostało przeoczone przez organ II instancji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (9)
Główne
k.p.a. art. 261 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis stanowiący, że na postanowienie wydane na podstawie § 1 i 2 art. 261 KPA służy zażalenie.
PPSA art. 145 § § 1 pkt 1 c
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonego postanowienia w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów prawa.
Pomocnicze
k.p.a. art. 261 § § 1 i 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepisy dotyczące pozostawienia pisma bez rozpoznania z powodu braków formalnych.
k.p.a. art. 141
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis ograniczający możliwość wnoszenia zażaleń tylko do przypadków enumeratywnie wymienionych w kodeksie.
k.p.a. art. 134
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis dotyczący stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.
k.p.a. art. 144
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis dotyczący rozpatrywania zażalenia.
PPSA art. 1
Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne.
PPSA art. 97 § §1
Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
u.o.s.
Ustawa o opłacie skarbowej
Przepisy dotyczące opłaty skarbowej, których zastosowanie było kwestionowane.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zażalenie na postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania jest dopuszczalne na podstawie art. 261 § 3 KPA. Organ II instancji przeoczył przepis art. 261 § 3 KPA. Ustawa o opłacie skarbowej z 2000 r. nie obowiązywała w momencie składania wniosku w 2000 r., co podważa zasadność żądania opłaty. WINB nie zastosował się do wyroku NSA zobowiązującego do wydania decyzji.
Odrzucone argumenty
Argument GINB o niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 141 KPA.
Godne uwagi sformułowania
zażalenie na postanowienie przysługuje tylko wówczas gdy kodeks tak stanowi organ drugiej instancji nie wydaje w sprawie rozstrzygnięcia merytorycznego, a badając dopuszczalność zażalenia nie wchodzi w ocenę jego zasadności, stwierdza jedynie o niedopuszczalności zażalenia Sąd uznał ,że skarga zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. nie zastosował się do wytycznych Sądu pozostawiając podanie bez rozpoznania mimo iż w podstawie prawnej wskazał art.261 k.p.a. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego przeoczył tym samym postanowienie § 3 art. 261 k.p.a. z którego wynika ,że na postanowienie wydane na podstawie przepisu art. 261 §1 i 2 kpa służy zażalenie. ustawa z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej (...) nie obowiązywała w roku 2000, a więc w czasie w którym K. i R. R. złożyli wniosek
Skład orzekający
Tadeusz Nowak
przewodniczący sprawozdawca
Mirosława Kowalska
członek
Krystyna Tomaszewska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów KPA dotyczących dopuszczalności zażaleń na postanowienia o brakach formalnych oraz stosowania przepisów o opłacie skarbowej w kontekście dat wejścia w życie ustaw."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej i zastosowania przepisów KPA oraz ustawy o opłacie skarbowej w określonym czasie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje typowe problemy proceduralne w postępowaniu administracyjnym, błędy organów i ich konsekwencje, a także istotne kwestie interpretacyjne przepisów KPA.
“Błąd organu w stosowaniu przepisów KPA i opłaty skarbowej – WSA uchyla postanowienie o niedopuszczalności zażalenia.”
Sektor
budownictwo
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
IV SA 2931/03 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2004-12-21 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-08-04 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Krystyna Tomaszewska Mirosława Kowalska Tadeusz Nowak /przewodniczący sprawozdawca/ Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Uchylono zaskarżoną decyzję Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant Anna Sokołowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi K. i R. R. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2003 r. Znak [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących K. i R. R. kwotę 10 zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Uzasadnienie K. i R. R. wnioskiem z dnia [...] stycznia 2000r. zwrócili się do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. o stwierdzenie nieważności decyzji nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego B. z dnia [...] stycznia 2000 r. znak [...], dotyczącej umorzenia postępowania administracyjnego w stosunku do T. M. w sprawie demontażu schodów stalowych na nieruchomości przy ul. C.w B.. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. postanowieniem z dnia [...] maja 2003r. stwierdza, że podanie K. i R. R. nie czyni zadość wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, w związku z czym pozostawia je bez rozpoznania. W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdza, że postanowienie wydano w związku z orzeczeniem wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Gdańsku z dnia 26 marca 2003 r. sygn. akt II SAB/Gd 81/00, zobowiązującym [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. do zakończenia aktem administracyjnym wszczętej sprawy. Organ wskazuje, że wniosek K. i R. R. o stwierdzenie nieważności decyzji nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego B. z dnia [...] stycznia 2000 r. został wniesiony bez uiszczenia opłaty skarbowej w znaczkach skarbowych. K. i R. R. byli wzywani do uiszczenia opłaty skarbowej w znaczkach w wysokości 1,50 zł za podanie oraz 0,15 zł za każdy załącznik i pouczeni , że zgodnie z art. 261 § 1 i 2 oraz art. 64 § 2 Kpa nie usunięcie powyższego braku w wyznaczonym terminie spowoduje pozostawienie pisma bez rozpoznania. Wobec nie dostarczenia przez skarżących w określonym terminie stosownej opłaty w znaczkach skarbowych organ stwierdził, że wniosek nie czyni zadość wymaganiom ustalonym w przepisach prawa. Postanowienie to zaskarżyli wnioskodawcy K. i R. R.. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lipca 2003r. na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 kpa stwierdza niedopuszczalność zażalenia K. i R. R. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] maja 2003r., pozostawiające wniosek o stwierdzenie nieważności bez rozpoznania. W uzasadnieniu organ II instancji stwierdził, że zgodnie z art. 141 Kpa zażalenie na postanowienie przysługuje tylko wówczas gdy kodeks tak stanowi. Należy więc przez to rozumieć, iż zażalenie może być wnoszone tylko na niektóre postanowienia, wydane w toku postępowania, enumeratywnie wyliczone w kodeksie (wyrok NSA z dnia 5 lutego 1998r., znak: II SA1434/97). W katalogu tym brak jest postanowienia w sprawie pozostawienia podania bez rozpoznania. Zatem, na tej podstawie organ drugiej instancji nie wydaje w sprawie rozstrzygnięcia merytorycznego, a badając dopuszczalność zażalenia nie wchodzi w ocenę jego zasadności, stwierdza jedynie o niedopuszczalności zażalenia. Skargę na powyższe postanowienie złożyli K. i R. R., wnosząc o Sygnakt7/IVSA2931/03 uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania według norm przepisanych. Zdaniem stron skarżących podanie o stwierdzenia nieważności decyzji nie podlega opłacie skarbowej, a tym samym należy wniosek powinien być rozpoznany merytorycznie. Skarżący podnieśli również ,że nigdzie w cytowanych przez organ przepisach nie ma mowy o konieczności pozostawienia podania o stwierdzenie nieważności gdy podanie to nie czyni zadość wymaganiom ustalonym w przepisach prawa. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1271 z późn.zm.). Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji/ postanowień/, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Sąd uznał ,że skarga zasługuje na uwzględnienie. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. będąc związany orzeczeniem wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Gdańsku z dnia 26 marca 2003 r. sygn. akt II SAB/Gd 81/00, zobowiązującym [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. do zakończenia aktem administracyjnym wydał w tej sprawie postanowienie z dnia [...] maja 2003r. stwierdzając , że podanie K. i R. R. nie czyni zadość wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, w związku z czym pozostawia je bez rozpoznania. Tymczasem wyrok NSA zobowiązywał [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. do wydania decyzji w sprawie stwierdzenia nieważności objętej podaniem skarżących z dnia [...]stycznia 2000 r. decyzji lub wydania w tym przedmiocie postanowienia o zwrocie tego podania w terminie 30 dni licząc od dnia doręczenia organowi administracyjnego wypisu wyroku wraz z aktami administracyjnymi" Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. nie zastosował się do wytycznych Sądu pozostawiając podanie bez rozpoznania mimo iż w podstawie prawnej wskazał art.261 k.p.a. a w uzasadnieniu powołał się na przepisy ustawy z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 86 poz. 960). Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdzając niedopuszczalność zażalenia na podstawie art. 134 kpa przeoczył fakt ,że zgodnie z zaleceniem Sądu aczkolwiek błędnie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego orzekał na podstawie przepisu art. 261 §1 i 2 kpa. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego przeoczył tym samym postanowienie § 3 Sygn akt 7/1V SA 2931/03 art. 261 k.p.a. z którego wynika ,że na postanowienie wydane na podstawie przepisu art. 261 §1 i 2 kpa służy zażalenie. Sąd zauważa również ,że ustawa z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 86 poz. 960), na którą powołuje się [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. nie obowiązywała w roku 2000, a więc w czasie w którym K. i R. R. złożyli wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego B z dnia [...] stycznia 2000 r. bowiem weszła w życie dopiero z dniem 1 stycznia 2001. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie wydane zostało bez wyjaśnienia okoliczności istotnych dla wyniku sprawy i dlatego działając na podstawie art. 145 ust.1 pkt. 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.270) orzekł jak w sentencji wyroku.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę