IV SA 2894/03

IV SA 2894/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-03-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-08-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Elżbieta Zielińska-Śpiewak
Izabela Ostrowska
Wojciech Mazur /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Sygn. powiązane
II OSK 743/05 - Wyrok NSA z 2006-04-19
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur ( spr.), , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska- Śpiewak, Protokolant Katarzyna Bednarska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2005 r. sprawy ze skargi R. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2003 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego . I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
Uzasadnienie
7/IV S.A. 2894/03
U Z A S A D N I E N I E
Decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] na podstawie art. 105 k.p.a. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie wiaty o konstrukcji drewnianej na działce położonej przy ul. [...] w [...]. W uzasadnieniu decyzji podano, iż na wniosek R. C. zostało wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie wiaty o konstrukcji drewnianej zrealizowanej na działce położonej przy ul. [...] w [...]. Postępowanie było przeprowadzone ponownie na skutek Decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2002 r. uchylającej decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lutego 2002 r. także umarzającą postępowanie w przedmiotowej sprawie. W trakcie przeprowadzonego postępowania ustalono, iż wiata o konstrukcji drewnianej z dachem wykonanym z dachówki ceramicznej została zrealizowana przez T. P. w maju 2001 r. i jest wykorzystywana do przechowywania materiałów budowlanych i narzędzi. Inwestor w trakcie kontroli okazał pismo Urzędu Miejskiego w [...] z dnia 28 października 2002 r. stwierdzające, iż decyzja z dnia [...] maja 1988 r. zezwalająca na budowę budynku mieszkalnego na działce nr [...] przy ul. [...] w [...] nie utraciła ważności. Dowodem potwierdzającym wykonywanie robót budowlanych były ustawione rusztowania wokół budynku mieszkalnego i zgromadzone materiały budowlane. Dlatego też organ nadzoru budowlanego stwierdził, iż przedmiotowa wiata służy wyłącznie do składowania i zabezpieczenia materiałów budowlanych służących do wykończenia budynku, co zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 3 oraz 30 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane / tj. Dz.U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm. / nie wymaga pozwolenia na budowę jak i również zgłoszenia właściwemu organowi.
Decyzją z dnia [...] czerwca 2003 r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania R. C. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w/w decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, iż postępowanie administracyjne przez organ I instancji zostało przeprowadzone prawidłowo a ocena stanu prawnego nie budzi zastrzeżeń. Przedmiotowa wiata stanowi zaplecze budowy budynku mieszkalnego na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...] kwietnia 1988 r. i w związku z tym nie jest wymagane dla wzniesienia takiego obiektu pozwolenia na budowę ani zgłoszenia właściwemu organowi. Ponieważ wybudowanie spornej wiaty nie wymagała dopełnienia obowiązków wynikających z Prawa budowlanego umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego jest zasadne. Ponadto odpowiadając na zarzuty odwołującego się organ wyjaśnia, iż budowa ogrodzeń pomiędzy działkami do wysokości 2,20 m nie wymaga zgłoszenia właściwemu organowi a sprawy prawa własności nie leżą w gestii organów administracyjnych.
Skargę do sądu administracyjnego na powyższą decyzję złożył R.C. zarzucając, iż zarówno sporna wiata jak i mur stanowiący jej ścianę zostały wzniesione na jego posesji, co wyraźnie wynika, ze szkicu wyznaczenia granicy znajdującego się w aktach sprawy. Prace przy budowie budynku sąsiada ustały kilka lat temu a wiata stoi pusta. Ponadto organ I instancji nie zajął się w ogóle budynkiem gospodarczym przylegającym do wiaty, którego tylna ściana stanowiąca część ogrodzenia ma 3m wysokości. Także szokujące są stwierdzenia organów nadzoru budowlanego, iż wysunięcie okapu kilkadziesiąt centymetrów na teren mojej działki nie powoduje pogorszenia warunków jej użytkowania, pomimo, iż już sam mur stoi na mojej posesji. Organ odwoławczy uchylając decyzję organu I instancji w poprzedniej decyzji stwierdził, iż obiekt musi być budowany na własnej działce jednakże w zaskarżonej decyzji te kwestie pominął.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do regulacji art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwy sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz. 1270 /.
Skarga jest zasadna.
Przede wszystkim należy podnieść, że celem postępowania administracyjnego jest załatwienie sprawy przez wydanie decyzji rozstrzygającej ją, co do istoty. Jeżeli ten zasadniczy cel nie może zostać osiągnięty z uwagi na bezprzedmiotowość postępowania, organ administracji wydaje decyzję o umorzeniu postępowania /art. 105 § 1 k.p.a./. Jednakże bezprzedmiotowość postępowania zachodzi wówczas, gdy brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, co powoduje, że nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej, co do istoty. Otóż taka sytuacja nie zaistniała w niniejszej sprawie, a umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego jest, co najmniej przedwczesne, a sprawa nie została wyjaśniona zgodnie z wymogami art. 7 i 77 k.p.a. Niezrozumiałym jest ograniczenie postępowania przez organ nadzoru budowlanego wyłącznie do wiaty, gdy tymczasem wniosek skarżącego z dnia 30 czerwca 2001 r. wskazuje na większe nieprawidłowości w zainwestowaniu działki sąsiada. We wniosku mówi się o zabudowaniach oraz o ogrodzeniu. Organ administracji ma obowiązek rozpoznania sprawy, co do jej istoty w zakresie, jakim określa to wniosek. Dwukrotnie w sprawie przeprowadzone oględziny jak wynika z lakonicznych protokołów nie spełniających wymogów przewidzianych w art. 68 k.p.a. nie wyjaśniły istoty sprawy. Postępowanie organów nadzoru budowlanego w przedmiotowej sprawie powinno się przede wszystkim sprowadzać do ustalenia zakresu prac budowlanych na działce inwestora, posiadanej dokumentacji oraz obowiązku lub jego braku uzyskania odpowiednich pozwoleń na prowadzenie robót lub obowiązku ich zgłoszenia właściwemu organowi. W decyzji z dnia [...] września 2002 r. organ odwoławczy zwrócił uwagę na okazane przez inwestora pozwolenie na budowę z dnia [...] kwietnia 1988 r. i czy w związku z tym roboty budowlane trwają nieprzerwanie. Skarżący stwierdza, iż ustały one kilka lat wstecz natomiast inwestor okazał się zaświadczeniem organu administracji architektoniczno – budowlanej z dnia 28 października 2002 r. o ważności w/w decyzji o pozwoleniu na budowę. Wobec sporu w tym zakresie należało sprawdzić dokumenty na podstawie, których zaświadczenie zostało wydane. Zdjęcia złożone przez skarżącego w trakcie postępowania sądowego mogą potwierdzać wątpliwości, co do przeznaczenia wiaty, tym bardziej, iż została ona wykonana w 2001 r. a więc w 13-tym roku kontynuowania prac budowlanych, nie wyjaśniono gdzie wcześniej przechowywał inwestor materiały budowlane. Z wyjaśnień skarżącego potwierdzonych przez pełnomocnika inwestora wynika, że budynek jest zamieszkały, nie ustalono od jak dawna. Przebieg prac budowlanych odzwierciedla dziennik budowy, którego również organy nadzoru budowlanego nie zbadały pod kątem kontynuacji prac budowlanych. Brak jest również ustaleń, co do wysokości ogrodzenia, a jeżeli faktycznie przekracza ono wysokość 2,20m to również należy się odnieść do złożonego szkicu wyznaczenia granic z dnia 14 lutego 2002 r. sporządzonego przez geodetę J. W., z którego wynika, iż ogrodzenie zostało postawione w części na działce skarżącego w przypadku niższej wysokości tę kwestie strony sporu powinny rozstrzygnąć przed sądem powszechnym.
Dlatego też mając powyższe na uwadze Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu i instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz.1270/. Na podstawie art. 152 w/w ustawy zaskarżona decyzja nie ulega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku w niniejszej sprawie a na podstawie art. 153 przedstawiona ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wiążą organ przy ponownym rozpoznaniu sprawy.