IV SA 269/03

IV SA 269/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-06-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-01-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Żak /przewodniczący/
Krystyna Borkowska
Mariola Kowalska. /sprawozdawca/
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie NSA Krystyna Borkowska, As. WSA Mariola Kowalska (spr.), Protokolant Aldona Kieler-Kowalska, po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku
Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2002r. nr [...] na podstawie art. 138 § 2 kpa, ponownie rozpoznając odwołanie J. L. od decyzji Starosty S. nr [...] z dnia [...] maja 2001r. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania dla T. J. pozwolenia na budowę kurnika i 2 silosów paszowych, zlokalizowanych na działce o nr [...] położonej we wsi D., uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w związku z uchyleniem przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie sygn.akt IV SA 2895/2001 poprzedniej decyzji Wojewody [...] utrzymującej w mocy ww. decyzję Starosty S. oraz uchyleniem przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie sygn.akt IV SA 431/01 decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, poprzedzającej ww. decyzję Starosty S. W związku z tym inwestor T. J. nie dysponuje ważną decyzją o warunkach zabudowy.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. L. podniosła, iż inwestor nie dysponuje ważną decyzją o warunkach zabudowy w związku z czym nie powinna zostać mu wydana decyzja zezwalająca na budowę. Wniosła ponadto o unieważnienie decyzji Wojewody [...] nr [...].
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji .
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa ( art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).
W sprawie mamy do czynienia z decyzją kasacyjną, a więc przede wszystkim przedmiotem kontroli Sądu jest prawidłowe zastosowanie przez organ odwoławczy art. 138 § 2 Kpa. Celem postępowania odwoławczego jest ponowne rozpatrzenie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej przez organ odwoławczy, a strona tego postępowania ma prawo do merytorycznego załatwienia jej sprawy. Wynika z tego, że przepis art. 138 § 2 Kodeksu nie powinien być interpretowany rozszerzająco /zob. uzasadnienie uchwały SN z dnia 16 stycznia 1997 r. III ZP 5/96; uzasadnienie uchwały NSA z dnia 4 maja 1998 r. FPS 2/98 - ONSA 1998 Nr 3 poz. 79/. Zgodnie z art. 138 § 2 Kpa "organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości lub w części i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę organ ten może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy". Organ odwoławczy może więc, wydać decyzję kasacyjną tylko wówczas, gdy spełnione są przesłanki określone w art. 138 § 2 zdanie pierwsze kpa, tj. wówczas, gdy zdaniem organu odwoławczego organ pierwszej instancji albo nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego lub przeprowadzone przez ten organ postępowanie wyjaśniające nie jest wystarczające do rozstrzygnięcia sprawy i brak jest podstaw do zastosowania w postępowaniu odwoławczym art. 136 Kpa. Przy czym organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji kasacyjnej powinien wskazać przyczyny niezastosowania art. 136 Kpa. Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie w swoim orzecznictwie zwracał uwagę, że kompetencja organu odwoławczego do podejmowania decyzji kasacyjnych jest wyraźnie ograniczona przesłankami ustawowymi. Decyzja kasacyjna powodująca przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji nie może być podjęta w sytuacjach innych niż te, o których mowa w art. 138 § 2 Kpa. Przyczyny, dla których organ odwoławczy uznał za konieczne skorzystanie z możliwości przewidzianej tym przepisem, winny przy tym znaleźć jednoznaczny wyraz w uzasadnieniu decyzji /art. 107 par. 1 i 3 Kpa/. Tymczasem w sprawie niniejszej organ odwoławczy w uzasadnieniu nie wskazał żadnych okoliczności, które powinny być wyjaśnione przez organ I instancji. Ponadto z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego wynika, iż znane mu są te okoliczności sprawy, które w ocenie Sądu umożliwiały podjęcie decyzji merytorycznej. W tej sytuacji nie było podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji w trybie art. 138 § 2 KPA jest wyjątkiem od zasady merytorycznego rozpatrzenia sprawy przez organ odwoławczy i niedopuszczalna jest wykładnia rozszerzająca tego przepisu. [Zob.wyrok NSA z 25.11.2003 sygn.akt IVSA 1496/02- Monitor Prawn.2004/2/60]
Mając na względzie wskazane wyżej rozważania i uchybienia Sąd uznał, że ze względu na swój charakter miały istotny wpływ na wynik sprawy i dlatego zaskarżona decyzja podlega uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).