IV SA 2607/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie stwierdził nieważność decyzji Wojewody zezwalającej na pobór piasku z rzeki Wisły, wskazując na naruszenie przepisów o właściwości organów w świetle nowej ustawy Prawo wodne.
Sprawa dotyczyła skargi P. Spółka z o.o. na decyzję Wojewody uchylającą pozwolenie wodnoprawne na pobór piasku z rzeki Wisły. Sąd stwierdził nieważność decyzji Wojewody, uznając, że organ ten nie był właściwy do jej wydania w świetle nowej ustawy Prawo wodne z 2001 r. Wskazano, że sprawa powinna być rozpoznana przez Wojewodę jako organ pierwszej instancji, a kwestia zwolnienia z zakazu składowania piasku na obszarze zagrożonym powodzią leży w kompetencji dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę P. Spółka z o.o. na decyzję Wojewody, która uchyliła decyzję Starosty Powiatu zezwalającą na pobór piasku z rzeki Wisły i składowanie go w międzywalu. Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji Wojewody, uznając, że organ ten nie był właściwy do jej wydania. Kluczowym argumentem było wejście w życie z dniem 1 stycznia 2002 r. nowej ustawy Prawo wodne, która zmieniła właściwość organów w sprawach pozwoleń wodnoprawnych. Zgodnie z nową ustawą, Wojewoda od 1 stycznia 2002 r. stał się organem właściwym do wydania pozwolenia wodnoprawnego w tego typu sprawach, a nie organem wyższego stopnia. Ponadto, kwestia zwolnienia z zakazu składowania materiałów na obszarze bezpośredniego zagrożenia powodzią, zgodnie z nowym prawem, należy do kompetencji dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej. Sąd uchylił również decyzję Starosty, wskazując na konieczność ponownego rozpoznania sprawy przez właściwe organy zgodnie z przepisami ustawy Prawo wodne z 2001 r. W konsekwencji, sąd stwierdził nieważność decyzji Wojewody na podstawie art. 156 § 1 pkt 1 kpa, a także uchylił decyzję Starosty.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, Wojewoda nie był organem właściwym do wydania zaskarżonej decyzji jako organ wyższego stopnia. Od dnia 1.01.2002 r. Wojewoda stał się organem właściwym do wydania decyzji w tej sprawie jako organ pierwszej instancji.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że sprawa, mimo że wszczęta przed wejściem w życie nowej ustawy Prawo wodne, podlegała rozpoznaniu według jej przepisów, w tym w zakresie właściwości organów. Nowa ustawa zmieniła właściwość organów w sprawach pozwoleń wodnoprawnych, co skutkowało tym, że Wojewoda nie mógł orzekać jako organ odwoławczy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono_nieważność
Przepisy (13)
Główne
u.p.w. art. 83 § 2
Ustawa - Prawo wodne
u.p.w. art. 204 § 1
Ustawa - Prawo wodne
k.p.a. art. 156 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.p.w. art. 53 § 1
Ustawa - Prawo wodne
u.p.w. art. 66 § 3
Ustawa - Prawo wodne
u.p.w. art. 55 § 1
Ustawa - Prawo wodne
u.p.w. art. 122 § 2
Ustawa - Prawo wodne
u.p.w. art. 140 § 2
Ustawa - Prawo wodne
u.o.p. art. 23 § a
Ustawa o ochronie przyrody
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 19
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie przepisów o właściwości organów w związku ze zmianą ustawy Prawo wodne.
Odrzucone argumenty
Zarzuty skarżącej dotyczące nieprawidłowego uznania stron odwołujących się oraz naruszenia art. 7 i 107 kpa w zakresie nieuwzględnienia wniosku o składowanie piasku i sposobu wywozu. Argumenty Wojewody dotyczące niezgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i sprzeczności z rozporządzeniem Ministra Ochrony Środowiska.
Godne uwagi sformułowania
Użyty przez ustawodawcę zwrot 'podlegają rozpoznaniu w trybie określonym w ustawie' oznacza nie tylko konieczność zastosowania nowej podstawy materialno - prawnej ale również zachowanie właściwości organów określonych w tej ustawie. Naruszenie przepisów o właściwości stosownie do treści art.156 § 1 pkt 1 kpa daje podstawę do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji.
Skład orzekający
Otylia Wierzbicka
przewodniczący sprawozdawca
Barbara Gorczycka-Muszyńska
członek
Tomasz Wykowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów o właściwości organów w sprawach pozwoleń wodnoprawnych w kontekście zmian legislacyjnych oraz stosowanie przepisów przejściowych w prawie administracyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zmiany przepisów Prawa wodnego i właściwości organów w okresie przejściowym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak istotna jest właściwa interpretacja przepisów przejściowych i właściwość organów w prawie administracyjnym, co ma bezpośrednie przełożenie na praktykę prawniczą.
“Zmiana prawa wodnego: Kto naprawdę decyduje o pozwoleniach na pobór piasku?”
Dane finansowe
WPS: 100 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA 2607/02 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2004-02-05 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2002-06-17 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Barbara Gorczycka-Muszyńska Otylia Wierzbicka /przewodniczący sprawozdawca/ Tomasz Wykowski Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Stwierdzono nieważność zaskarżonego aktu Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Otylia Wierzbicka (spr.), Sędziowie NSA Barbara Gorczycka-Muszyńska, Asesor WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Karolina Sikora, po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2004 r. sprawy ze skargi P. Spółka z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2002 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego na pobór piasku 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji, 2. uchyla decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...].11.2001r, 3. zasądza od Wojewody [...] na rzecz strony skarżącej P. Spółka z o.o. z siedzibą w L. 100 ( sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, 4. zaskarżony akt nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Uzasadnienie Starosta Powiatu [...] decyzją z dnia [...].11.2001 r. na podstawie art.53 ust.l i 66 ust.3 pkt 1 ustawy z dnia 24.10.1974 r. prawo wodne (Dz.U.Nr 38, poz.230 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku Spółki z o.o. P. I. zezwolił Spółce z o.o. P. z siedzibą w L. na pobór piasku z rzeki Wisły na odcinku od km [...] do km [...] w L. oraz na składowanie piasku w międzywalu, II. zobowiązał Spółką z o.o. P. do wykonania szeregu obowiązków wymienionych w pkt II decyzji. Odwołanie od tej decyzji wnieśli O w G., ,Sołectwo L. oraz Zarząd Miasta i Gminy L. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...].02.2002 r. uchylił zaskarżoną decyzją i odmówił Spółce z o.o. P. pozwolenia wodnoprawnego na pobór piasku z rzeki Wisły na odcinku od km [...] do km [...] w L.. Organ odwoławczy wskazał, że: * udzielone pozwolenie wodno-prawne jest niezgodne z wnioskiem Spółki którą w dniu [...] sierpnia 2001 r. , ograniczyła żądanie do poboru piasku z koryta rzeki Wisły, * właściwym do wydania pozwolenia wodnoprawnego na składowanie materiałów na obszarze bezpośredniego zagrożenia powodzią od dnia 1.01.2002 r. zgodnie z ustawą z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne jest wojewoda a nie starosta, * przedmiotowe przedsięwzięcie (pobór i składowanie piasku) zloka lizowane jest na terenie rezerwatu przyrody "[...]" co oznacza, że zgodnie z zapisem art.23 a ustawy z dnia 16.X.1991 r. o ochronie przyrody (Dz.U.Nr 99 z 2001 r. poz.1079) jest niezgodne z prawem (według stanowiska Biura Orzecznictwa Administracyjnego Ministerstwa Środowiska na terenach rezerwatu przyrody i obszarach chronionego krajobrazu komercyjny pobór piasku przez inne zakłady nawet w miejscach wskazanych przez Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej nie jest wydobywaniem materiałów w związku z utrzymaniem wód i podlega wszelkim rygorom wynikającym z obowiązujących przepisów prawa, zaś zwolnienia, od zakazów dotyczą konieczności likwidacji nagłych zagrożeń lub likwidacji skutków kieski żywiołowej i nie odnoszą się do robót realizowanych poza tym okresem), * pobór kruszywa na tym odcinku Wisły z punktu widzenia zakazów obowiązujących na obszarach rezerwatów przyrody wynikających z ustawy o ochronie przyrody stanowiłby naruszenie obowiązującego prawa, * wywóz ciężkimi samochodami wydobytego kruszywa nie przystosowanymi do tego ulicami L. będzie powodował uciążliwości dla mieszkańców, doprowadzi do zniszczenia dróg, utrudni komunikację w mieście. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Spółka z o.o. P. wniosła o uchylenie decyzji Wojewody [...]. Strona skarżąca podniosła następujące zarzuty: * nie wyjaśnienie przez organ czy wnoszący odwołanie są stronami tego postępowania (według strony skarżącej Zarząd Miasta i Gminy L. oraz Sołectwo L. nie mają przymiotu strony zaś O. nie złożyło formalnego wniosku o uczestnictwo na prawach strony w tym postępowaniu), * naruszenie przepisów postępowania administracyjnego tj. art.7, 107 kpa - przez nieuwzględnienie, że Spółka na rozprawie administracyjnej wnosiła o pozwolenie wodnoprawne także na składowanie piasku w międzywalu, że wywóz piasku miał się odbywać nie ulicami centrum miasta a jedynie po drodze zlokalizowanej w międzywalu i nie wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji (brak odniesienia do konkretnych przepisów). W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie dodając, że planowane przedsięwzięcie jest niezgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i sprzeczne z postanowieniami rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 23.12.1998 r. w sprawie uznania za rezerwat (Dz.U.Nr 66, poz.1224) zaś podmioty odwołujące się zostały uznane za strony przez organ pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadnione ale z innych przyczyn niż podnosi strona skarżąca. Stosownie do treści art.19 kpa organ administracji publicznej z urzędu przestrzega swojej właściwości tak rzeczowej jak i miejscowej. Decyzja organu pierwszej instancji została wydana w dniu [...].11. 2001 r., a więc w okresie obowiązywania ustawy - Prawo wodne z 1974 roku. Z dniem 1.01.2002 r. weszła w życie ustawa z 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz.U.Nr 115, poz.1129 ze zm.). Zgodnie z art.204 ust.l tej ustawy sprawy wszczęte a nie zakończone wydaniem decyzji ostatecznej, przed dniem wejścia w życie ustawy, podlegają rozpoznaniu w trybie określonym w ustawie z zastrzeżeniem ust.2 i 3. Wskazane wyjątki dotyczą opłat za szczególne korzystanie z wód. Zatem sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu według przepisów nowej ustawy albowiem nie została zakończona decyzją ostateczną przed 1.01.2002 r. Użyty przez ustawodawcę zwrot "podlegają rozpoznaniu w trybie określonym w ustawie" oznacza nie tylko konieczność zastosowania nowej podstawy materialno - prawnej ale również zachowanie właściwości organów określonych w tej ustawie. Prawo wodne z 1974 roku jako organ właściwy do wydawania pozwolenia wodnoprawnego wskazywało starostę (art.55 ust.l). Do wojewody należało jedynie wydawanie pozwoleń wodnoprawnych dla przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego sporządzenie raportu oddziaływania jest obligatoryjne w rozumieniu przepisów o ochronie środowiska (nowela od 1.10.2002 r.). Zgodnie z art.66 prawa wodnego z 1974 r. starosta był organem właściwym także do zwolnienie od zakazu składowania materiałów na obszarze między wałem przeciwpowodziowym a korytem wody płynącej. Nowe prawo wodne w art.83 ust.2 stanowi, że organem właściwym do zwolnienia od powyższego zakazu składowania materiałów jest dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej a nie wojewoda, jak twierdzi organ w zaskarżonej decyzji. Jest to organ administracji rządowej nieZespolonej- art.4 ust. 1 pkt 3 ustawy. Organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w stosunku do dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej jest, zgodnie z art.4 ust.3 ustawy, Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej. Po dniu 31.12.2003 r. zadania i kompetencje Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej wykonuje minister właściwy do 'opraw gospodarki Godnej (art.218a ustawy). Właściwość Wojewody jako organu pierwszej instancji została przewidziana między innymi w sytuacji, gdy pozwolenie wodnoprawne dotyczy wydobywania kamienia, żwiru, piasku i innych materiałów oraz ich składowania na obszarach bezpośredniego zagrożenia powodzią, jeżeli wydano decyzję, o której mowa w art.40 ust.3 i art.83 ust.2 pkt 1 (art.122 ust.2 pkt 3 w zw.z art.140 ust.2 pkt 5 prawa wodnego z 2001 r.). Z treści decyzji organu pierwszej instancji wynika, że zostało wydane zwolnienie z zakazu składowania piasku na obszarze położonym między wałem przeciwpowodziowym a korytem wody płynącej. Jest to wi c decyzja odpowiadająca materialnoprawnej podstawie z art.83 ust.2 pkt 1 nowego prawa wodnego. Teren ustalonego składowiska to obszar bezpośredniego zagrożenia powodzią (art.82 ust.l pkt 1 prawa wodnego). Oznacza to właściwość Wojewody do wydania pozwolenia wodnoprawnego z uwagi na treść art. 140 ust.2 pkt 5 ustawy. Wobec powyższego Wojewoda [...] nie był organem właściwym do orzekania jako organ wyższego rzędu. Od dnia 1.01.2002 r. był bowiem organem właściwym do wydania decyzji w tej sprawie jako organ pierwszej instancji. Nie mógł też orzekać ' w sprawie dotyczącej zwolnienia z zakazu składowania,bowiem sprawa ta nie należy już do kompetencji ani starosty ani wojewody. Naruszenie przepisów o właściwości stosownie do treści art.156 § 1 pkt 1 kpa daje podstawę do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji. Decyzja organu pierwszej instancji została wydana przez organ właściwy w dacie jej wydania. Na skutek zmiany przepisów organ ten tzn.starosta utracił swoje kompetencje w tej sprawie. Należało zatem uchylić decyzję organu pierwszej instancji. Obecnie bowiem wniosek o wydanie pozwolenia wodnoprawnego winien rozpoznać wojewoda, a wniosek o zwolnienie z zakazu składowania pobieranego piasku na obszarze bezpośrednio zagrożonym powodzią - dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej (art.83 ust.2 pkt 1). Oznacza to konieczność ponownego rozpoznania sprawy przez organy właściwe w sprawie, zgodnie wymogami prawa wodnego z 2001 r. Z powyższych wzglądów należało na podstawie art.145 § 1 ust.l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.153.1270) stwierdzić nieważność zaskarżonej decyzji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI