IV SA 2604/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził nieważność postanowienia Wojewody utrzymującego w mocy pismo organu pierwszej instancji, które nie spełniało wymogów formalnych postanowienia administracyjnego.
Organizacja O. wniosła o stwierdzenie wygaśnięcia pozwolenia wodnoprawnego na budowę mostu, powołując się na brak rozpoczęcia inwestycji i nowe przepisy Prawa wodnego. Organ pierwszej instancji odmówił wszczęcia postępowania, wydając pismo niebędące postanowieniem. Wojewoda utrzymał to pismo w mocy. WSA w Warszawie stwierdził nieważność postanowienia Wojewody, uznając, że utrzymano w mocy akt pozbawiony cech postanowienia administracyjnego, co stanowi rażące naruszenie prawa.
Sprawa dotyczyła wniosku organizacji O. o stwierdzenie wygaśnięcia pozwolenia wodnoprawnego na budowę przeprawy mostowej, udzielonego Gminie Miasto P. O. argumentowało, że inwestor nie rozpoczął prac w terminie, a nowe Prawo wodne z 2001 r. powinno mieć zastosowanie. Organ pierwszej instancji (Dyrektor Wydziału Urzędu Miasta P.) odpowiedział pismem informującym o braku podstaw prawnych, które nie spełniało wymogów formalnych postanowienia administracyjnego. O. złożyło zażalenie, a Wojewoda [...] postanowieniem utrzymał w mocy pismo organu pierwszej instancji, uznając je za postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził nieważność postanowienia Wojewody, wskazując, że utrzymano w mocy akt, który nie posiadał wymaganych przez art. 124 k.p.a. elementów formalnych postanowienia administracyjnego (określenie organu, adresata, rozstrzygnięcia, podpisu upoważnionej osoby). Sąd uznał, że pismo organu pierwszej instancji było jedynie informacją, a nie postanowieniem, a jego utrzymanie w mocy przez Wojewodę stanowiło rażące naruszenie prawa. W związku z nieważnością zaskarżonego postanowienia, sąd nie odnosił się do zarzutów merytorycznych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, pismo pozbawione wymaganych przez prawo cech postanowienia administracyjnego nie może być utrzymane w mocy przez organ drugiej instancji, a jego utrzymanie w mocy stanowi rażące naruszenie prawa.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że pismo organu pierwszej instancji nie zawierało minimum elementów pozwalających zaklasyfikować je jako postanowienie administracyjne (brak oznaczenia organu, brak wskazania upoważnienia osoby podpisującej). Utrzymanie w mocy takiego pisma przez Wojewodę stanowiło rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a.).
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono_nieważność
Przepisy (12)
Główne
k.p.a. art. 145 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Podstawa do stwierdzenia nieważności postanowienia organu II instancji z powodu rażącego naruszenia prawa.
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 31 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 124 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 144
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 200
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 205 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 200
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 205 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.w.
Ustawa - Prawo wodne
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pismo organu pierwszej instancji nie spełniało wymogów formalnych postanowienia administracyjnego. Utrzymanie w mocy pisma, które nie nosiło cech postanowienia administracyjnego, stanowi rażące naruszenie prawa.
Godne uwagi sformułowania
minimum przyjmuje się cztery składniki umożliwiające zaklasyfikowanie aktu pisemnego jako postanowienia Pismo to więc było tylko informacją (odpowiedzią), która nie powinna była wywołać skutków prawnych. Orzeczenie o utrzymaniu w mocy pisma, które nie nosiło cech postanowienia administracyjnego rażąco narusza prawo
Skład orzekający
Alicja Plucińska-Filipowicz
sędzia
Jakub Linkowski
sprawozdawca
Joanna Kabat-Rembelska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja wymogów formalnych postanowień administracyjnych i konsekwencji ich braku, a także prawidłowego procedowania organów administracji w przypadku wniosków o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej, gdzie organ pierwszej instancji wydał pismo zamiast postanowienia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak kluczowe są formalne wymogi w postępowaniu administracyjnym i jak błędy proceduralne mogą prowadzić do stwierdzenia nieważności decyzji, nawet jeśli zarzuty merytoryczne nie były rozpatrywane.
“Błąd formalny, który kosztował nieważność postanowienia: lekcja z postępowania administracyjnego.”
Dane finansowe
WPS: 50 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA 2604/02 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2004-02-06 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2002-06-17 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Alicja Plucińska-Filipowicz Jakub Linkowski /sprawozdawca/ Joanna Kabat-Rembelska /przewodniczący/ Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Stwierdzono nieważność zaskarżonego aktu Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Joanna Kabat - Rembelska Sędziowie NSA Alicja Plucinska - Filipowicz Asesor WSA Jakub Linkowski (spr) Protokolant Agnieszka Foks - Skopińska po rozpoznaniu w dniu 6 !utego2004 r. sprawy ze skargi O. w G. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2002 r. Nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia pozwolenia wodnoprawnego 1. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego kwotę 50 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania Uzasadnienie Decyzją Prezydenta Miasta P. z dnia [...] lutego 2000r. znak [...] udzielono Gminie - Miasto P. pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie i wstępną eksploatację [...] Przeprawy Mostowej w P. zlokalizowanej na 629,35 km biegu rzeki Wisły. Termin ważności decyzji określono do dnia [...] lutego 2010r. Wnioskiem z dnia 14 marca 2002r. - adresowanym do Dyrektora Wydziału [...] w Urzędzie Miasta P. O. z siedzibą w G., które stosownie do postanowienia § 7 pkt 1 lit. F swojego Statutu realizuje cele między innymi poprzez udział w postępowaniach administracyjnych jia prawach strony w zakresie wydawania decyzji w sprawach inwestycji mpgących zagrpzjć siedliskom ptaków, zwróciło się o wszczęcie-postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia ww. decyzji z dnia [...] lutego 2000r. dotyczącej udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie i wstępną eksploatację [...] Przeprawy Mostowej w P. W swym wniosku O. jako podstawę formalną żądania podało art. 31 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu wniosku O. wskazało, że wobec faktu, iż inwestor w okresie dwóch lat od uprawomocnienia się ww. pozwolenia wodnoprawnego nie rozpoczął wykonywania przeprawy mostowej należy stwierdzić wygaśnięcie tej decyzji, co zdaniem wnioskodawcy zgodne jest z przepisami nowej ustawy Prawo wodne z dnia 18 lipca 200lr., która weszła w życie dnia 01 stycznia 2002r. W odpowiedzi na wniosek O. Dyrektor Wydziału [...] w Urzędzie Miasta P. pismem z dnia [...] kwietnia 2002r. znak [...] poinformował, że brak jest podstaw prawnych do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z dnia [...] lutego 2000r. dotyczącej udzielenia pozwolenia wodnoprawnego. W zakończeniu pisma podano, że wniosek należy potraktować jako niezasadny i pochodzący od osoby nieuprawnionej. O. po otrzymaniu pisma z dnia [...] kwietnia 2002r. znak [...] złożyło zażalenie do Wojewody [...] podnosząc, że rozstrzygnięcie zawarte w tym piśmie jest niezasadne oraz, że forma rozstrzygnięcia narusza wymogi określone w art. 124 k.p.a. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu zażalenia O. postanowieniem z dnia [...] maja 2002r. znak [...] utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] kwietnia 2002r. znak [...]. W uzasadnieniu organ wojewódzki wskazał, że pismo Wydziału [...] w Urzędzie Miasta P. z dnia [...] kwietnia 2002r. znak [...] należało potraktować jako wydane w trybie art. 31 kp.a: postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, ita które to postanowienie złożono zażalenie do organu II instancji. Utrzymując w mocy rozstrzygnięcie z dflia [...] kwietnia 2002r. Wojewoda [...] uznał, iż jest ono zasadne, ponieważ nie jest możliwe stwierdzenie wygaśnięcia pozwolenia wodnoprawnego z dnia [...] lutego 2000r. w oparciu o przepisy nowej ustawy Prawo wodne z dnia 18 lipca 200 lr., która weszła w życie dnia 01 stycznia 2002r. Na powyższe postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2002r. [...] skargę wniosło O. domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia. W skardze podniesiono, że rozstrzygnięcie organu I instancji nastąpiło w formie niezgodnej z art. 124 k.p.a. i jako takie powinno zostać uchylone przez Wojewodę [...].. Strona skarżąca podniosła także, że błędne jest stanowisko Wojewody [...] o braku możliwości stwierdzenia wygaśnięcia pozwolenia wodnoprawnego z dnia [...] lutego 2000r. w oparciu o przepisy nowej ustawy Prawo wodne z dnia 18 lipca 200lr., W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 124 § 1 kpa wymienia składniki postanowienia, które umożliwiają przesądzenie o tym czy dane pismo może czy też nie może być uznane za postanowienie administracyjne. Niektóre ze wskazanych w art. 124 § 1 k.p.a. składników są bardziej istotne niż pozostałe i ich pominięcie pozbawia akt pisemny charakteru postanowienia administracyjnego. Zarówno w doktrynie jak też orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, w którym jako minimum przyjmuje się cztery składniki umożliwiające zaklasyfikowanie aktu pisemnego jako postanowienia. Elementami tymi są: określenie organu administracji, adresata, rozstrzygnięcie oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji, upoważnionej do wydania postanowienia. Pismo Dyrektor Wydziani [...] w Urzędzie Miasto P. pismem z dnia [...] kwietnia 2002r. znak [...] nie zawiera minimum elementów, pozwalających potraktować je ; jako postanowienie administracyjne. Organem, który mógł skutecznie wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z dnia [...] lutego 2000r. dotyczącej udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie i wstępną eksploatację [...]Przeprawy Mostowej w P. był Prezydent Miasta P.. Pismo z dnia [...] kwietnia 2002r. znak [...] nie zawierało oznaczenia tego organu. Nie wskazano ponadto, że osoba, która je podpisała była upoważniona do reprezentowania organu i wydania postanowienia. Pismo to więc było tylko informacją (odpowiedzią), która nie powinna była wywołać skutków prawnych. Okoliczność ta nie została wzięta pod uwagę przez Wojewodę [...], który po rozpatrzeniu zażalenia O. postanowieniem z dnia [...] maja 2002r. znak [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie zawarte w piśmie z dnia [...] kwietnia 2002r. znak [...]. Orzeczenie o utrzymaniu w mocy pisma, które nie nosiło cech postanowienia administracyjnego rażąco narusza prawo (art. 156 § 1 pkt 2 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kpa) i z tego powodu postanowienie organu wojewódzkiego jest nieważne. Należy podkreślić, że organ administracji, do którego O. zwróciło się o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z dnia [...] lutego 2000r. dotyczącej udzielenia pozwolenia wodnoprawnego powinien, zgodnie z treścią art. 31 § 2 k.p.a., wszcząć z urzędu stosowne postępowanie lub wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Dopiero takie postanowienie mogło być przedmiotem badania przez organ II instancji. Z uwagi na nieważność zaskarżonego postanowienia Sąd uznał za bezcelowe odnoszenie się do zarzutów merytorycznych podniesionych w skardze. Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr- 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI