IV SA 2521/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2004-12-07
NSAbudowlaneŚredniawsa
prawo budowlanesamowola budowlanarozbiórkaobiekt małej architekturyzgłoszenie budowynadzór budowlanydecyzja administracyjnapostępowanie legalizacyjne

WSA w Warszawie uchylił decyzję o nakazie rozbiórki śmietnika, uznając, że zastosowano niewłaściwy przepis prawa budowlanego.

Sprawa dotyczyła skargi Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej na decyzję o nakazie rozbiórki śmietnika. Organy nadzoru budowlanego nakazały rozbiórkę, powołując się na samowolę budowlaną i brak opinii sanitarnej. Spółdzielnia argumentowała, że lokalizacja śmietnika jest zgodna z przepisami i nie budziła sprzeciwu przez 40 lat. Sąd uchylił decyzję, stwierdzając, że zastosowano niewłaściwy przepis, a sprawa powinna być rozpatrywana w kontekście samowoli budowlanej (art. 48 Prawa budowlanego), a nie postępowania legalizacyjnego (art. 51 Prawa budowlanego).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję Powiatowego Inspektora nakazującą rozbiórkę śmietnika. Organy niższych instancji uznały, że śmietnik został wybudowany samowolnie, bez wymaganego zgłoszenia, a Spółdzielnia nie przedłożyła oceny technicznej ani opinii sanitarnej. W związku z tym zastosowano art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Spółdzielnia w skardze podnosiła, że lokalizacja śmietnika jest zgodna z warunkami technicznymi, nie koliduje z sąsiednią nieruchomością, a jej obowiązkiem jest zapewnienie mieszkańcom dostępu do śmietnika. Sąd uznał skargę za zasadną, wskazując na naruszenie art. 48 Prawa budowlanego. Sąd stwierdził, że śmietnik, jako obiekt małej architektury, wymagał zgłoszenia budowy zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Brak takiego zgłoszenia stanowił samowolę budowlaną w rozumieniu art. 48 Prawa budowlanego, a nie podstawę do prowadzenia postępowania legalizacyjnego na podstawie art. 51. W konsekwencji, zaskarżona decyzja, utrzymująca w mocy decyzję o rozbiórce w oparciu o niewłaściwy przepis, nie mogła się ostać. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nakaz rozbiórki obiektu wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia powinien być wydany na podstawie art. 48 Prawa budowlanego, a nie art. 51.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że śmietnik jest obiektem małej architektury wymagającym zgłoszenia. Brak zgłoszenia stanowi samowolę budowlaną w rozumieniu art. 48 Prawa budowlanego, co wyklucza zastosowanie art. 51 dotyczącego postępowania legalizacyjnego w innych przypadkach.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (7)

Główne

u.p.b. art. 48

Prawo budowlane

Właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ.

Pomocnicze

u.p.b. art. 3 § ust. 4c

Prawo budowlane

Śmietniki są obiektami małej architektury.

u.p.b. art. 30 § ust. 1 pkt 1

Prawo budowlane

Budowa obiektów małej architektury wymaga dokonania zgłoszenia zamiaru budowy właściwemu organowi.

u.p.b. art. 51 § ust. 1 pkt 1

Prawo budowlane

Postępowanie legalizacyjne w przypadku braku dokumentacji technicznej lub opinii.

k.p.a. art. 138 § par.1 pkt.1

Kodeks postępowania administracyjnego

Utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji.

p.p.s.a. art. 145 § par.1 ust.1a

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do uchylenia decyzji administracyjnej przez sąd.

p.p.s.a. art. 152

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zastosowanie niewłaściwego przepisu Prawa budowlanego (art. 51 zamiast art. 48). Śmietnik jako obiekt małej architektury wymagający zgłoszenia, a nie pozwolenia na budowę. Brak zgłoszenia budowy śmietnika stanowi samowolę budowlaną w rozumieniu art. 48 Prawa budowlanego.

Odrzucone argumenty

Argumenty organów niższych instancji dotyczące samowoli budowlanej i braku dokumentacji technicznej/opinii sanitarnej jako podstawy do zastosowania art. 51 Prawa budowlanego.

Godne uwagi sformułowania

śmietniki są obiektem małej architektury zachodzi w niej przypadek samowoli budowlanej o jakim mowa w cyt. wyżej art.48 nie było podstaw do prowadzenia postępowania legalizacyjnego

Skład orzekający

Anna Żak

sprawozdawca

Elżbieta Zielińska-Śpiewak

przewodniczący

Krystyna Tomaszewska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Rozróżnienie między samowolą budowlaną (art. 48 P.b.) a postępowaniem legalizacyjnym (art. 51 P.b.) w przypadku obiektów małej architektury."

Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania decyzji i orzeczenia.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu samowoli budowlanej i prawidłowego stosowania przepisów Prawa budowlanego przez organy administracji. Rozróżnienie między art. 48 a art. 51 P.b. jest kluczowe dla praktyki.

Samowola budowlana czy postępowanie legalizacyjne? Sąd wyjaśnia, kiedy rozebrać śmietnik.

Sektor

budownictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
IV SA 2521/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-12-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-07-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Żak /sprawozdawca/
Elżbieta Zielińska-Śpiewak /przewodniczący/
Krystyna Tomaszewska
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Sędzia NSA Anna Żak (spr.), Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant Rafał Kubik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
Uzasadnienie
7/IVSA 2521/03
Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2003r., po rozpatrzeniu odwołania Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej "[...]" w [...], od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2003r. nakazującej tej Spółdzielni rozbiórkę śmietnika obsługującego budynek usytuowany na nieruchomości przy ul. Pl. [...] w [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w oparciu o art.138 par.1 pkt.1 kpa..
W uzasadnieniu podano, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na Spółdzielnię Budowlano-Mieszkaniową "[...]" obowiązek przedłożenia oceny technicznej wykonanego śmietnika przy przedmiotowym budynku. Spółdzielnia nie wykonała tego obowiązku. Ponieważ obiekt ten został wykonany w warunkach samowoli budowlanej i z naruszeniem warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz biorąc pod uwagę fakt, iż inwestor nie uzyskał pozytywnej opinii Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Sanitarnego, co do jego lokalizacji orzeczono rozbiórkę przedmiotowego śmietnika w oparciu o art.51 ust.1 pkt.1 ustawy Prawo budowlane z 7 lipca 1994r. W ocenie organu odwoławczego rozstrzygnięcie organu I instancji jest prawidłowe. Argumenty podnoszone w odwołaniu w związku z niedostarczeniem opinii technicznej nie mogą mieć wpływu na decyzję organu I instancji.
W skardze na powyższą decyzję Spółdzielnia Budowlano-Mieszkaniowa "[...]" w [...] zarzuciła, iż lokalizacja spornego śmietnika jest zgodna z warunkami technicznymi, a ponadto spółka cywilna "[...]", na wniosek której zostało wszczęte postępowanie w niniejszej sprawie wycofała się ze sprawy uznając, że śmietnik ten nie koliduje z pomieszczeniami spółki. Ponadto obowiązkiem spółdzielni jest zapewnienie mieszkańcom śmietnika. Dotychczasowa lokalizacja tego obiektu od 40 lat nie budziła żadnego sprzeciwu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna, choć z innych przyczyn niż w niej wskazano.
Zgodnie z treścią art. art.3 ust.4 c ustawy Prawo budowlane z 1994r śmietniki są obiektem małej architektury, na budowę których zgodnie z art.30 ust.1 pkt.1 tej ustawy, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji wymagane było dokonanie zgłoszenia zamiaru ich budowy właściwemu organowi.
Bezsporne jest, że skarżący nie dokonał zgłoszenia zgodnie z treścią powołanego art.30 ust.1 pkt.1.
W myśl art.48 ustawy Prawo budowlane z 1994r. w brzmieniu obowiązującym przed jego zmianą dokonaną ustawą z dnia 27 marca 2003r. Dz. U. nr 80 poz.718/. właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ.
W tej sytuacji nie można się zgodzić z poglądem organu odwoławczego utrzymującego w mocy decyzję organu I instancji , iż w sprawie prawidłowo zastosowano art.51 ust.1 pkt.1 ustawy Prawo budowlane z 1994r. wobec niezłożenia dokumentacji technicznej tego obiektu i nie przedłożenia opinii inspektora sanitarnego. W sprawie nie było podstaw do prowadzenia postępowania legalizacyjnego, ponieważ zachodzi w niej przypadek samowoli budowlanej o jakim mowa w cyt. wyżej art.48.
Z tych względów wobec naruszenia art.48 ustawy Prawo budowlane z 1994r. Sąd uznał iż zaskarżona decyzja nie może pozostać w obrocie prawnym.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art.145 par.1 ust.1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1270/ w zw. z art.97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1271, nr 240, poz. 2052; z 2003r. nr 124, poz.1153/orzekł jak w wyroku.Na podstawie art.152 cyt. ustawy wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI