IV SA 2364/03

IV SA 2364/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-11-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-06-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Elżbieta Zielińska-Śpiewak /przewodniczący/
Izabela Ostrowska
Tadeusz Nowak /sprawozdawca/
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak, Sędziowie (WSA, Izabela Ostrowska, Tadeusz Nowak (spr.), , Protokolant Piotr Zawadzki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2004 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2003 r. Znak: [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji organu pierwszej instancji, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej [...] Sp. z o.o. kwotę 455 zł (czterysta pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Spółka [...] w [...] pismem z dnia [...] września 2002r. zgłosiła do Urzędu Miejskiego w [...] zamiar wykonania prac, polegających na montażu na budynku Dworca PKP w [...] lekkiej ramy aluminiowej, służącej do ekspozycji reklamy w technologii druku na polichlorku winylu.
Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...].10.2002r. na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy prawo budowlane z 1994r. w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji wyraził sprzeciw.
W uzasadnieniu decyzji Prezydent podniósł, że zamierzona inwestycja jest sprzeczna z zapisami obowiązującego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego m. [...] a ponadto wymaga uzyskania pozytywnej opinii Konserwatora Zabytków.
Decyzja doręczona została stronie w dniu [...].10.2002r.
Po rozpatrzeniu odwołania firmy [...], Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2003r. uchylił zaskarżoną decyzję Prezydenta, wskazując w uzasadnieniu, że obiekt dworca nie jest wpisany do rejestru zabytków, a ponadto analogiczną płaszczyzna reklamowa znajduje się na budynku Muzeum Narodowego znajdującym się na obrzeżu średniowiecznego miasta.
Dnia [...] lutego 2003r. Urząd Miasta [...] kieruje pismo do spółki informujące, że nie wnosi sprzeciwu wobec zamiaru zamontowania konstrukcji reklamowej.
Pismem z dnia [...] marca 2003r. Urząd Miasta [...], powołując się właściwość w tej sprawie Wojewody, przekazuje na podstawie art.65 kpa zgłoszenie spółki z dnia [...] września 2002r. - do Wojewody.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2003r. ,doręczoną stronie w dniu [...] marca 2003r., zgłasza sprzeciw na wykonanie zgłoszonych przez spółkę robót budowlanych zgłoszonych pismem z dnia [...].09.2002r. i nakłada obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę.
Wojewoda wskazuje w uzasadnieniu, że zamiar wykonania robót ujętych w zgłoszeniu dotyczy budynku znajdującego się w strefie ochrony konserwatorskiej i wymagane jest uzyskanie uzgodnienia Konserwatora Zabytków.
Po rozpatrzeniu odwołania firmy [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2003 r. utrzymał w mocy zakwestionowaną w odwołaniu decyzję organu I instancji.
Skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego złożyła spółka [...] wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
Zdaniem spółki:
1- Wojewoda nie jest właściwy jako organ I instancji do rozpoznania sprawy albowiem planowane roboty budowlane nie będą prowadzone na obszarze kolejowym,
2- termin do wniesienia sprzeciwu przez Wojewodę minął, a postępowanie należało umorzyć,
3- przy wydaniu decyzji przez organ I instancji oparł się on na negatywnej opinii Miejskiego Konserwatora Zabytków z dnia [...].03.2003 r., która została wydana z naruszeniem
prawa, albowiem powinna być wydana w formie postanowienia, na które stronie przysługuje zażalenie, a tak się stało. W ten sposób skarżący został pozbawiony obrony swoich praw w drodze zaskarżenia negatywnej opinii.
4- zaskarżona decyzja narusza przepisy art. 30 ust. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, , ponieważ Dworzec Główny;, na którego elewacji ma być wykonana reklama, stanowi dobro kultury, albowiem nie jest on wpisany do rejestru zabytków i nie posiada walorów zabytkowych.
Zdaniem spółki, zakres prac objętych zgłoszeniem nie wykracza poza art. 29 ust. 1 pkt. 1,2,4 i 9 oraz ust. 2 ustawy jest niezgodny z prawdą, gdyż są to prace związane z montażem urządzenia reklamowego (planszy reklamowej).
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie bowiem zaskarżone orzeczenia wydane zostały z rażącym naruszeniem przepisu art.30 ust.2 Prawa budowlanego (Dz. U. nr 106 poz.1126 z późn. zm.).
Inwestor dokonał zgłoszenia robót budowlanych w dniu [...] września 2002r.
Zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1 art.30 Prawa budowlanego, należy dokonać przed zamierzonym terminem rozpoczęcia robót budowlanych. Do wykonania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie sprzeciwu.
Termin 30 dni, określony w art. 30 ust. 2, jest terminem w którym organ administracji jest uprawniony do korzystania ze swych kompetencji w sytuacji wypełniającej dyspozycję ust. 3 art.30 . Decyzyjna aktywność organu poza tymi ramami nie ma prawnego umocowania. Termin ten jest zarówno terminem dla "organu" jak i terminem "dla strony". Oznacza bowiem obowiązek powstrzymania się przez stronę od zamierzonego działania przez określony czas, nie krótszy jednak niż 30 dni, liczony od daty złożenia zgłoszenia.
Upływ terminu określonego w art. 30 ust. 2 oznacza dla organu brak możliwości wydania decyzji o sprzeciwie. Istotne zatem jest ustalenie, co w istocie oznacza wydanie decyzji czy też "zgłoszenie sprzeciwu w drodze postanowienia" w rozumieniu art. 30 ust. 2 prawa budowlanego.
W omawianej sprawie Prezydent Miasta [...], po uchyleniu jego sprzeciwu przez Wojewodę w dniu [...] stycznia 2003r., dnia [...] lutego 2003r. wyraża zgodę na zamontowanie konstrukcji reklamowej, by następnie dochodząc do wniosku, że jest organem niewłaściwym w sprawie, przekazać już zakończoną sprawę do Wojewody.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2003r. zgłasza sprzeciw na wykonanie zgłoszonych robót budowlanych, mimo znacznego przekroczenia terminu określonego w art.30 ust.2 Prawa budowlanego.
Każde orzeczenie administracyjne, jest aktem zewnętrznym, zawierającym władcze rozstrzygnięcie organu administracji w konkretnej sprawie konkretnej osoby. Dopiero ujawnienie tego oświadczenia na zewnątrz organu i umożliwienie adresatowi zapoznania się z jego treścią kończy określony proces administracyjny. Sprawa administracyjna, w której postępowanie zostało wszczęte zgłoszeniem o zamiarze budowy, jest załatwiona albo milczeniem organu, albo jego negatywną wypowiedzią oznaczającą zakaz przystąpienia do budowy, przy czym ta negatywna wypowiedź przybiera formę sprzeciwu.
Orzeczenie , którego materialnoprawną podstawę stanowi przepis art. 30 ust. 2 prawa budowlanego należy uznać za wydaną (a więc i sprzeciw za zgłoszony) po upływie terminu 30 dni od zgłoszenia. Sprawa ta zatem nie została załatwiona w przepisanym ustawą terminie.
Przyjąć więc należy, że w przypadku nie otrzymania (nie doręczenia ) sprzeciwu we wskazanym terminie składający zgłoszenie może przystąpić do wykonania robót objętych zgłoszeniem po upływie terminu 30 dniowego od dnia zgłoszenia.
Zdaniem Sądu administracyjnego zaskarżone orzeczenia wydane zostały z rażącym naruszeniem przepisu art.30 ust.2 Prawa budowlanego (Dz. U. nr 106 poz.1126 z późn. zm.).
Z powyższych względów, Sąd orzekł jak w sentencji w trybie art.145 § 1 pkt.2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.)