IV SA 2348/03

IV SA 2348/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-11-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-06-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bogusław Cieśla /sprawozdawca/
Mirosława Kowalska /przewodniczący/
Tadeusz Nowak
Sygn. powiązane
II OZ 421/05 - Postanowienie NSA z 2005-05-25
Skarżony organ
Minister Infrastruktury
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Asesor WSA Bogusław Cieśla (spr.), Protokolant Anna Sokołowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2004 r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję Krajowego Sądu Dyscyplinarnego Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary zakazu wykonywania samodzielnej funkcji technicznej w budownictwie. skargę oddala
Uzasadnienie
7/IV S A 2348/03
U Z A S A D N I E N I E
Krajowy Sąd Dyscyplinarny Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa działając jako organ odwoławczy stosownie do ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów ( Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 42 ze zm. ) rozpatrywał ponownie sprawę P. S. po uchyleniu wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2002 r. w sprawie IV SA 2101/02 decyzji organu II instancji - wówczas Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2002 r.
Krajowy Sąd Dyscyplinarny Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2001 r. na mocy której orzeczono wobec P. S. karę zakazu wykonywania samodzielnej funkcji technicznej w budownictwie na okres 3 lat z obowiązkiem złożenia w terminie do 20 stycznia 2005 r. egzaminu i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Okręgowy Sąd Dyscyplinarny Zachodniopomorskiej Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa .
W uzasadnieniu decyzji Krajowy Sąd Dyscyplinarny wskazał , że związany jest stanowiskiem i wytycznymi zawartymi w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2002 r. w którym wskazano na konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części . Wobec przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organ odwoławczy nakazał organowi I instancji przeprowadzenie postępowania w którym :
- ustosunkuje się do zarzutu odpowiedzialności zawodowej skarżącego w kontekście zaniedbań innych uczestników procesu budowlanego
- przeprowadzi dowody z dokumentów oraz zeznań świadków, biegłego i strony wymienione w odwołaniu i ustosunkuje się do nich w uzasadnieniu orzeczenia
- w razie wymierzenia kary wykaże wystąpienie przesłanek i warunków jej wymierzenia , jej rodzaju oraz wymiaru zgodnie z art. 96 ustawy Prawo budowlane
Poza tym organ I instancji powinien przeprowadzić postępowanie dowodowe mające na celu sprawdzenie kiedy organ nadzoru budowlanego powziął wiadomość o popełnieniu czynu powodującego odpowiedzialność i ocenić czy wniosek Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...] o wszczęcie postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej wobec P. S. został złożony przed upływem 6 miesięcy od dnia w którym organ nadzoru dowiedział się o popełnieniu czynu stosownie do art. 100 Prawa budowlanego .
Nadto Krajowy Sąd Dyscyplinarny Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa wskazał , że jest organem właściwym do rozpatrzenia sprawy w II instancji na podstawie art. 98 ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 37 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów , inżynierów budownictwa oraz urbanistów .
Skargę na tę decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył P. S. wnosząc o jej uchylenie .
Zarzucił , że decyzja narusza § 2 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 października 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania dyscyplinarnego w stosunku do członków samorządów zawodowych architektów , inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz.U.02.194.1635 ) – poprzez przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi niewłaściwemu do jej rozpoznania .
Przepis ten stanowi , że właściwym do rozpatrzenia sprawy jest sąd dyscyplinarny w którego okręgu popełniono przewinienie , a jeżeli miejsca tego nie można ustalić wówczas właściwym jest sąd dyscyplinarny I instancji okręgowej izby , której obwiniony jest członkiem.
Skarżący podniósł , że nigdy nie wykonywał żadnych czynności dotyczących przypisywanego mu zakresu odpowiedzialności w okręgu objętym właściwością [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa . Czynności wynikające z umowy o dzieło z dnia [...] listopada 2000 r. zawartej między nim a projektantem obiektu wykonywał w [...] w miejscu zamieszkania – były to czynności weryfikacji rysunków zbrojeniowych belek prefabrykowanych .
W tym czasie skarżący oraz projektant zatrudnieni byli w ramach stosunku pracy w [...]. Rysunki zbrojeniowe P. S. mógł częściowo sprawdzać w [...] ale na pewno nie w [...].
Skoro zgodnie z przywołanym przepisem rozporządzenia do rozpoznania sprawy właściwy jest sąd dyscyplinarny w którego okręgu popełniono przewinienie , a jeżeli miejsca tego nie można ustalić właściwym jest sąd dyscyplinarny I instancji okręgowej izby której obwiniony jest członkiem , to zdaniem skarżącego właściwym do rozpatrzenia tej sprawy jest wyłącznie Okręgowy Sąd Dyscyplinarny [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa w [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał , że skarżący wadliwie powołał się na przepisy Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 października 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania dyscyplinarnego w stosunku do członków samorządów zawodowych architektów , inżynierów budownictwa oraz urbanistów . Sprawa niniejsza rozpatrywana była bowiem nie w trybie postępowania dyscyplinarnego a w trybie postępowania w sprawie odpowiedzialności zawodowej w budownictwie uregulowanym przepisami Prawa budowlanego . Natomiast przepisy Prawa budowlanego nie określają właściwości miejscowej organu rozpatrującego sprawy z zakresu odpowiedzialności zawodowej w budownictwie .
Wprawdzie art. 98 ust. 2 ustawy Prawo budowlane stanowi ,że właściwość organów samorządu zawodowego w sprawach odpowiedzialności zawodowej w budownictwie regulują odrębne przepisy to jednak brak jest takich właśnie regulacji .
W szczególności nie można za taką podstawę prawną uznać przepisów rozporządzenia powołanego w skardze . Jedynie art. 25 ust 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów , inżynierów budownictwa oraz urbanistów stanowi , że Okręgowy Sąd Dyscyplinarny rozpatruje sprawy z zakresu odpowiedzialności zawodowej określonej w ustawie Prawo budowlane oraz sprawy dyscyplinarne członków okręgowej izby wniesione przez okręgowego rzecznika odpowiedzialności zawodowej lub okręgową radę izby. Jest to jednak określenie właściwości rzeczowej a nie miejscowej organu .
Organ wskazał , że Prawo budowlane zdecydowanie różnicuje odpowiedzialność dyscyplinarną i odpowiedzialność zawodową w budownictwie i dlatego nie może mieć zastosowania rozporządzenie powołane w skardze .
Zdaniem organu w niniejszej sprawie należy zastosować zasady postępowania karnego . Zgodnie z art. 6 § 2 kk czyn zabroniony uważa się za popełniony w miejscu , w którym sprawca działał lub zaniechał działania do którego był zobowiązany albo gdzie skutek stanowiący znamię czynu zabronionego nastąpił lub miał nastąpić .
Zgodnie z tym przepisem ustalano dotychczas właściwość miejscową organów w postępowaniu w sprawach odpowiedzialności zawodowej w budownictwie . Skoro katastrofa budowlana nastąpiła w [...] to właściwym jest Okręgowy Sąd Dyscyplinarny [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa .
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje :
Skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa a w tym zakresie Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonych decyzji .
Skarga zarzuca wadliwość decyzji co do określenia właściwości miejscowej organu I instancji , któremu Krajowy Sąd Dyscyplinarny działający jako organ odwoławczy przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia .
Należy się zgodzić ze stanowiskiem wyrażonym przez organ , iż zasady odpowiedzialności zawodowej w budownictwie są wyraźnie oddzielone od odpowiedzialności dyscyplinarnej .
Decyduje o tym treść art. 95 i następnych Prawa budowlanego oraz art. 45 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 października 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania dyscyplinarnego w stosunku do członków samorządów zawodowych architektów , inżynierów budownictwa oraz urbanistów.
Członek izby podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej za zawinione naruszenie obowiązków, o których mowa w art. 41. w/w rozporządzenia. Natomiast od odpowiedzialności dyscyplinarnej wyłączone są czyny podlegające odpowiedzialności zawodowej, określone w art. 95 ustawy - Prawo budowlane, oraz czyny podlegające odpowiedzialności porządkowej zgodnie z przepisami kodeksu pracy.
Zatem ten sam czyn nie może jednocześnie stanowić podstawy odpowiedzialności dyscyplinarnej i odpowiedzialności zawodowej w budownictwie .
Takie ustalenie skutkuje stwierdzeniem , że Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 31 października 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania dyscyplinarnego w stosunku do członków samorządów zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów nie dotyczy zasad i trybu postępowania w zakresie odpowiedzialności zawodowej .
Tym samym w niniejszej sprawie nie ma zastosowania § 2 tego rozporządzenia stanowiący , że właściwy do rozpoznania sprawy jest sąd dyscyplinarny I instancji, w którego okręgu popełniono przewinienie, a jeżeli miejsca tego nie można ustalić, właściwy jest sąd dyscyplinarny I instancji okręgowej izby, której obwiniony jest członkiem.
W ocenie Sądu o właściwości miejscowej organu samorządu zawodowego decyduje treść art. 97 ust. 1 ustawy Prawo budowlane , który stanowi , że postępowanie w sprawie odpowiedzialności zawodowej w budownictwie wszczyna się na wniosek organu nadzoru budowlanego, właściwego dla miejsca popełnienia czynu lub stwierdzającego popełnienie czynu, złożony po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego.
Wprawdzie przepis ten nie określa właściwości miejscowej organu samorządu zawodowego , który orzekał będzie w pierwszej instancji, jednak skoro postępowanie zostało wszczęte przed właściwym organem nadzoru budowlanego to winno być kontynuowane według tych samych reguł właściwości przed organem samorządu zawodowego albowiem jest to jedno postępowanie .
Dlatego organ nadzoru budowlanego złożył wniosek do właściwego ze względu na miejsce popełnienia czynu organu samorządu zawodowego .
W świetle tych ustaleń Krajowy Sąd Dyscyplinarny prawidłowo przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Okręgowemu Sądowi Dyscyplinarnemu [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa bowiem w jej okręgu wszczęto postępowanie w sprawie odpowiedzialności zawodowej P. S. i w tym okręgu miała miejsce katastrofa budowlana .
W tym stanie rzeczy, wobec nie stwierdzenia, aby zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa - Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę - jako nieuzasadnioną - oddalił.