IV SA 2129/03

IV SA 2129/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-11-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-06-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Małgorzata Małaszewska-Litwiniec /sprawozdawca/
Otylia Wierzbicka /przewodniczący/
Wanda Zielińska - Baran
Skarżony organ
Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Otylia Wierzbicka Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.) Asesor WSA Wanda Zielińska-Baran Protokolant Andrzej Malinowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2004r. sprawy ze skarg Stowarzyszenia "[...]“, [...] Sp. z o.o. oraz Stowarzyszenia [...] "[...]“ na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] maja 2003r. Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oddala skargi
Uzasadnienie
Zaskarżonym do Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowieniem z dn. [...].05.2003 r., nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W., w wyniku rozpatrzenia zażaleń Stowarzyszenia "[...]" w W. oraz [...]Sp. z o. o. w W. od postanowienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w powiecie [...] nr [...] z dn. [...].11.2002 r. -uzgadniającego warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji budowlanej polegającej na realizacji galerii handlowo-usługowych "[...]" w rejonie ulic [...] i [...] w W., na terenie działek o nr ewid. [...]z obrębu [...]i o nr ewid. [...], z obrębu [...], na wniosek [...] Sp. z o. o. w P. - utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.
W uzasadnieniu swego postanowienia Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny stwierdził, że planowana inwestycja ma być zlokalizowana na obszarach oznaczonych w ustaleniach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu Przedpola Pałacu [...], zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Gminy W. z dn. [...].01.2001 r., symbolami [...] (zabudowa usługowa, biurowa, lub użyteczności publicznej z dopuszczeniem zabudowy usługowej lub zamieszkania zbiorowego), [...] i [...] (zabudowa usługowo-mieszkaniowa), [...] (zabudowa mieszkaniowa z usługami towarzyszącymi oraz [...] (tereny przeznaczone dla urządzenia zieleni i wód powierzchniowych z dopuszczeniem obiektów kubaturowych służących celom publicznym wypoczynku, rekreacji, administracji lub kultury). Zaznaczył także, iż inwestycja ta obejmuje budowę:
* zespołu budynków z powierzchniami handlowo-usługowymi powyżej
2000 m2 z zapleczami i funkcjami biurowymi,
* tradycyjnego targowiska (rynek owocowo-warzywny),
* budynku z powierzchniami handlowymi z salami sprzedaży powyżej 2000
m2 z zapleczami i funkcjami biurowymi, z możliwością lokalizacji
parkingu naziemnego,
* budynku wielofunkcyjnego z powierzchniami handlowo-usługowymi z
salami sprzedaży powyżej 1000 m2 z usługami rozrywkowymi i
sportowymi oraz funkcjami biurowymi,
* budynku z salą sprzedaży powyżej 2000 m2 z funkcjami biurowymi,
magazynami, z zapleczami, powierzchniami handlowymi, z możliwością
lokalizacji parkingu naziemnego,
* budynku wielofunkcyjnego z powierzchnią mieszkaniową z funkcjami
handlu, biur, usług oświatowych, kulturalnych, zdrowotnych,
* budynków z powierzchniami biurowymi, z możliwością lokalizacji
parkingu naziemnego,
* pasaż handlowy,
* place zaaranżowane,
* drogi, Chodniki, zieleń.
Dla obsługi planowanej zabudowy przewidziano około 4900 miejsc parkingowych, w tym do 2500 miejsc postojowych z przeznaczeniem na obsługę powierzchni sprzedażowo-handlowej.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny przytoczył także 11 zastrzeżeń, pod którymi Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny uzgodnił owe warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji.
W swym postanowieniu uzgadniającym organ I instancji powołał się na sporządzony raport oddziaływania na środowisko przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego, z którego wynikało, że zasięg potencjalnej depresji powodowanej funkcjonowaniem odwodnienia budowlanego nie obejmuje Pałacu i Parku [...], ani podłoża skarpy. Zatem prognozowane obniżenie zwierciadła wód nie wpłynie na funkcjonowanie istniejących ujęć wody oraz nie wpłynie negatywnie na drzewostan parku pałacowego. Ponadto podkreślono, że klimat akustyczny na terenie inwestycji i w jej bezpośrednim sąsiedztwie będzie kształtowany przede wszystkim przez ruch samochodów oraz hałas powodowany pracą urządzeń technicznych, niezbędnych do funkcjonowania poszczególnych obiektów zrealizowanych w ramach planowanego przedsięwzięcia. Zastrzegając, że nie może on jednakże powodować przekroczeń wartości dopuszczalnych, określonych dla terenów zabudowy mieszkaniowej oraz innej chronionej.
W złożonym zażaleniu Stowarzyszenie "[...]" zawarło zarzuty dotyczące znacznego zwiększenia się zanieczyszczeń emitowanych ze środków transportu w razie realizacji zamierzonej inwestycji i negatywnego oddziaływania drgań wytwarzanych przez ów ruch pojazdów na Pałac w [...]. Zarzucono także nieprecyzyjność zapisów poszczególnych zastrzeżeń w postanowieniu uzgadniającym oraz tego rodzaju wyniki analizy akustycznej, dokonanej w raporcie, które powinny przesądzić o odmowie uzgodnienia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji, ze względu na przekroczenie dopuszczalnych norm dla obiektu szkolnego (tom I, s. 82, pkt 8 raportu).
Natomiast [...] Sp. z o. o. w swym zażaleniu podniosła nie nałożenie przez organ uzgadniający obowiązku monitorowania terenów zabudowy mieszkaniowej i innych obiektów chronionych w celu stwierdzenia poziomu hałasu spowodowanego obsługą i funkcjonowaniem planowanych przez inwestora obiektów wielofunkcyjnych i usługowych. Ponadto zarzuciła nie zapewnienie wystarczającej liczby miejsc parkingowych w stosunku do ustaleń planu (§19 ust. 1 planu) oraz nie wykazanie w raporcie, iż zachowane zostały minimalne wartości procentowe powierzchni biologicznie czynnych (naruszenie ustaleń § 35 planu), a także brak w projektowanej zabudowie dostępu dla osób niepełnosprawnych. Ponadto w zażaleniu tym zarzuciła nie nałożenie na inwestora zarówno obowiązku stosowania rozwiązań, które ograniczą zmiany stosunków wodnych w najbliższym sąsiedztwie inwestycji, jak i podejmowania działań zmierzających do zapobiegania negatywnemu oddziaływaniu na środowisko (art. 6 Prawa ochrony środowiska). [...] Sp. z o. o. zarzuciła także wydanie postanowienia uzgadniającego na podstawie zdezaktualizowanego wniosku inwestora o ustalenie warunków, przez co naruszono art. 48 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 48 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo ochrony środowiska oraz naruszenie prawa procesowego przez uzgodnienie owych warunków dla przedmiotowej inwestycji, mimo braku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i bezstronnego oraz właściwego rozpatrzenia materiału dowodowego, tj. naruszenie art. 7 oraz 77 § 1 Kpa. Stwierdziła także, iż sporządzony przez firmę "[...]" S.A. raport jest niespójny, wewnętrznie sprzeczny, niedokładny i mylący, a materiały w nim zawarte nie pozwalają na uzyskanie pełnej informacji o planowanym przedsięwzięciu.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny odnosząc się do przytoczonych zarzutów stwierdził, że w zakresie dotyczącym uciążliwości akustycznej zamierzonej inwestycji nie są one zasadne, z uwagi na zastrzeżenie nr 10 zawarte w postanowieniu uzgadniającym, które zakazuje, aby poziom hałasu zw. z planowaną inwestycją na terenach zabudowy mieszkaniowej i innych obiektów chronionych powodował przekroczenia wartości dopuszczalnych określonych w obowiązujących przepisach. Szczegółowe rozwiązania projektowe będą wszak przyjęte dopiero na etapie opracowywania projektu budowlanego. Inspektor Sanitarny podkreślił, że kwestie monitoringu omówiono w rozdz. 12 raportu, tom I, s. 135. Podobnie dane odnoszące się do przeliczenia minimalnych wartości procentowych powierzchni biologicznie czynnych zawarto w II tomie raportu i udowodniono, że są one zgodne z miejscowym planem. Także i problem zmiany stosunków wodnych omówiono w raporcie i kwestie te uregulowano w projekcie decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, stąd nie było konieczne obszerne odnoszenie się do tego zagadnienia przez Inspektora Sanitarnego. Pozostałe podniesione zarzuty nie leżą w gestii Inspektora Sanitarnego (wpływ inwestycji na zabytki, zaprojektowanie odpowiedniej ilości miejsc parkingowych, dostęp dla niepełnosprawnych do obiektów użyteczności publicznej. W konkluzji Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny uznał, że trzytomowy raport oddziaływania projektowanej inwestycji na środowisko stanowił dostateczny i wystarczający materiał dowodowy do rozpatrzenia sprawy i w nim znalazła odzwierciedlenie większość zgłoszonych przez strony zarzutów.
Skargi na postanowienie organu II instancji wnieśli : Stowarzyszenie "[...]" w W., [...] Sp. z o. o. w W. oraz Stowarzyszenie [...] "[...]".
Stowarzyszenie "[...]" w swej skardze podniosło, że spełnienie zastrzeżeń zawartych w przedmiotowym postanowieniu uzgadniającym nie będzie możliwe. Odnosi się to przede wszystkim do zastrzeżenia nr 1. Nie jest bowiem możliwa zgodność zamierzonej inwestycji z ustaleniami planu, w sytuacji gdy ma ona realizować parking na ponad 500 miejsc postojowych, co oznacza że należy do inwestycji mogących w sposób znaczący oddziaływać na środowisko, a plan zakazuje na tym obszarze inwestycji uciążliwych. Ponadto stowarzyszenie zauważyło, że tereny, które mogą być przeznaczone pod budowę obiektów handlowych o pow. sprzedażowej powyżej 2000 m2 w gminach o liczbie mieszkańców ponad 20 000, muszą być ustalone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, co w niniejszej sytuacji nie nastąpiło. Dodatkowo, jak w zażaleniu podniosło, wynikające z raportu przekroczenie dopuszczalnych norm hałasu dla szkoły.
Z kolei [...] Sp. z o. o. powtórzyło zarzuty zaprezentowane w zażaleniu i dodatkowo podniosło, że inwestycja ta należąca do uciążliwych została pozytywnie uzgodniona przez Inspektora Sanitarnego, mimo istniejącego w obowiązującym planie miejscowym zakazu lokalizacji tego typu obiektów (§ 9 ust. 3 w zw. z § 7 uchwały nr [...] zatwierdzającej ten plan). Spółka podkreśliła także, iż Wojewódzki Inspektor Sanitarny nie dokonał żadnej oceny dowodu z raportu, czym także naruszył zasady postępowania wynikające z art. 77 § 1 Kpa i art. 7 Kpa. Nie odniósł się poza tym do dwóch spośród postawionych przez Spółkę zarzutów, a mianowicie nie nałożenia na inwestora obowiązku podjęcia działań zmierzających do zapobiegania negatywnemu oddziaływaniu na środowisko oraz wydania postanowienia na podstawie zdezaktualizowanego wniosku inwestora. Nie ustosunkował się także do dowodów przedstawionych w zażaleniu, a uzasadnienie jego postanowienia nie zawiera uzasadnienia prawnego.
Stowarzyszenie [...] "[...]" w swej skardze stwierdziło istnienie szeregu nieścisłości i uchybień w raporcie, które powodują, że decyzja administracyjna wydana na jego podstawie nie może być uznana za decyzję zgodną z prawem, zobowiązując się do przedłożenia stosownej opinii ekspertów, która jednakże nie została przez Stowarzyszenie złożona.
Opinię taką sporządzoną przez biegłego z listy Wojewody [...] o raporcie przedłożył natomiast [...] Sp. z o. o. Wynika z niej, że inwestycja ta nie jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego terenu Przedpola Pałacu [...], zakres raportu nie jest natomiast zgodny z postanowieniem nr [...] z dn. [...].10.2002 r. Burmistrza Gminy W. w części ustalającej jego zakres (generalna charakterystyka przedsięwzięcia dokonana w raporcie jest ogólnikowa). Ponadto z opinii wynika, że informacje przedstawione w raporcie nie pozwalają na pełną ocenę wpływu planowanego przedsięwzięcia na środowisko i należy przypuszczać, że oddziaływanie to będzie miało większy zasięg niż opisano w raporcie.
W opinii tej podniesiono także, iż Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego Terenów Przedpola Pałacu [...] w § 9 pkt 3 wprowadził zakaz lokalizowania obiektów uciążliwych zgodnie z definicją zawartą w jego § 7 ust. 1 pkt 17. Zdaniem skarżącej z zapisu tego wynika, iż poddano uzgodnieniom inwestycję niezgodną z planem, a co za tym idzie otwarto drogę do wydania pozwolenia na budowę i realizację tej inwestycji. W konkluzji zaznaczono, iż należy przypuszczać, że oddziaływanie inwestycji będzie miało większy zasięg niż to opisano w raporcie.
[...] Sp. z o. o. poinformował także, iż decyzja Prezydenta W. z dnia [...].10.2003 r. ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej inwestycji została przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchylona, a inwestor nie zaskarżył tego rozstrzygnięcia do Sądu Administracyjnego.
Pełnomocnik inwestora [...] Polska Sp. z o. o. w P. odparł zarzuty podniesione przez [...] Sp. z o. o., sformułowane pod adresem raportu sporządzonego przez biegłego z listy Wojewody [...], wykazując ich niezasadność. Odnosząc się natomiast do kwestii zgodności tej inwestycji z zapisami planu podkreślił, iż interpretacja miejscowych planów jako ograniczających prawo własności musi być ścisła. Zatem organy orzekające zobowiązane są każdorazowo do zbadania, czy inwestycja objęta konkretnym wnioskiem faktycznie będzie mogła pogorszyć stan środowiska, a zamierzona przez niego inwestycja nie spowoduje przekroczeń norm określonych przepisami ochrony środowiska, za czym przemawiają ustalenia sporządzonego raportu. Nadto inwestor wskazał, iż w chwili wydawania zaskarżonego postanowienia przepisy nie określały inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska, ponieważ nie obowiązywały już wówczas przepisy rozporządzenia z dnia 14 lipca 1998 r., przewidujące taką kategorię obiektów.
W kolejnym piśmie procesowym [...] Sp. z o. o dodatkowo rozbudował przedstawioną argumentację, mającą przemawiać za niezgodnością zamierzonej inwestycji z zapisami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego dla tego obszaru, podkreślając, że uchwala nr [...] Rady Gminy W. w istocie nie przesądziła, czy inwestycja ta może być zrealizowana na tym obszarze, czy też nie. Ponadto zarzuciła, że przedmiotowe postanowienia uzgadniające wydano w oparciu o nieaktualny wniosek inwestora, w którym jest mowa o 4900 miejscach postojowych, podczas gdy wniosek dotyczył 5600 takich miejsc. W ocenie skarżącej wniosek o ustalenie warunków powinna cechować dużo większa szczegółowość, niż to miało miejsce w tej sprawie.
Replikując [...] Sp. z o. o. podkreślił, że na wnioskodawcy nie spoczywa obowiązek zamieszczania we wniosku dodatkowych informacji poza wynikającymi z art. 41 ust.2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Wyjaśnił, że wskazana w obu postanowieniach uzgadniających ilość miejsc parkingowych zgodna jest z ostatecznie dokonaną przez niego modyfikacją wniosku i raz jeszcze powtórzył argumentację mającą jego zdaniem przemawiać za zgodnością zamierzonej inwestycji z planem z uwagi na odmienną od skarżącego [...] Sp. z o. o. interpretację zapisów obowiązującego planu. Dodatkowo zaznaczył, że uchwała nr [...] Rady Gminy W. posiada uzasadnienie, z którego wynika, iż w oparciu o obowiązujący plan istnieje możliwość realizacji na tym obszarze zamierzonej inwestycji bez konieczności dokonania jego zmiany oraz powołał się na interpretację pojęcia "uciążliwości obiektów" zawartego w zapisach planu dokonaną przez autorów planu, która w pełni potwierdza prezentowane przez inwestora stanowisko.
W odpowiedzi na skargi Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. podtrzymał argumentację zaprezentowaną w wydanym postanowieniu utrzymującym w mocy postanowienie uzgodnieniowe i wniósł o oddalenie skarg. Dodatkowo jedynie zaznaczył, że wydane przez niego postanowienie, wbrew zarzutom [...] Sp. z o. o., zostało prawidłowo uzasadnione. Za niezasadny uważa także podniesiony przez nią zarzut naruszenia art. 117 w zw. z art. 112 ustawy Prawo ochrony środowiska, ponieważ przepisy te dotyczą państwowego monitoringu środowiska. Odnosząc się do skargi Stowarzyszenia [...] "[...]" stwierdził, że nie zawiera ona żadnych konkretnych zarzutów merytorycznych, a jedynie stwierdzenie, że w raporcie popełniono szereg uchybień merytorycznych i formalnych, bez wskazania ich, z tego względu uznał za niemożliwe ustosunkowanie się do tej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skargi nie mogą zostać uwzględnione.
Na wstępie należy podkreślić, że przedmiotem oceny legalności przez Sąd Administracyjny w tym postępowaniu jest zaskarżone postanowienie uzgadniające Inspektora Sanitarnego, a nie jak to zdawali się sugerować skarżący decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji, wiele bowiem podniesionych zarzutów mogłoby zostać podniesionych dopiero w razie kontroli decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla tej inwestycji. Zgodnie z ustawą z dnia 14.03.1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tj. z 1998 r., nr 90, poz. 575 ze zm.) do zakresu działania Inspekcji sanitarnej w dziedzinie zapobiegawczego nadzoru sanitarnego należy w szczególności m. in. uzgadnianie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu inwestycji pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych.
Z tego względu przyjąć należy, iż dopiero w tak zakreślonych ramach organ ten mógł dokonać uzgodnienia.
Kwestia przesądzenia o zgodności planowanego zamierzenia inwestycyjnego z obowiązującym dla tego obszaru planem zagospodarowania przestrzennego wykraczała poza zakres kompetencji tego organu - Inspektora Sanitarnego, w zakresie interpretacji zapisu § 9 pkt 3 tego planu mówiącego o zakazie lokalizowania obiektów uciążliwych, zgodnie z definicją zawartą w jego § 7, który to w pkt. 1 lit. 17 stanowił, iż "przez uciążliwość obiektu należy rozumieć stan, w którym właściwy dla danego obiektu sposób użytkowania powoduje w jego otoczeniu przekroczenie norm sanitarno-higienicznych dopuszczalnych dla obiektów mieszkalnych lub wystąpienie uciążliwości zapachowych, z tym że przez uciążliwość obiektów należy także rozumieć stan, gdy te obiekty są zaliczane do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska".
Należy mieć na względzie, że to w istocie Burmistrz Gminy W. kierując projekt decyzji o warunkach do uzgodnienia Inspektorowi Sanitarnemu dokonał takiej interpretacji przytoczonego zapisu planu, która pozwoliła mu przyjąć, iż zapis ten w istocie nie oznacza wyłączenia możliwości realizacji inwestycji uciążliwych, w rozumieniu mogących pogorszyć stan środowiska, czy też mogących znacząco oddziaływać na środowisko, zgodnie z terminologią przyjętą przez rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24.09.2002 r. Uznał natomiast, że zapis ten nakazuje każdorazowe badanie, czy na podstawie sporządzonego raportu oddziaływania na środowisko istotnie realizacja zamierzonej inwestycji może spowodować przekroczenie dopuszczalnych standardów ochrony środowiska.
W tej sytuacji powinność Inspektora Sanitarnego stanowiło dokonanie oceny przedłożonego projektu decyzji pod kątem ustaleń sporządzonego raportu i wynikającego z niego oddziaływania na środowisko tej inwestycji pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych, a następnie wydanie stosownego rozstrzygnięcia. W ocenie Sądu rozstrzygnięcie zawarte w postanowieniu Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w powiecie w. z dn. [...].11.2002 r. - uzgadniającym warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji budowlanej polegającej na realizacji galerii handlowo-usługowych "[...]" - było prawidłowe, podobnie jak i postanowienie utrzymujące je w mocy, ponownie dokonujące oceny całokształtu zagadnienia w oparciu o zapisy raportu. W postanowieniu tym Inspektor Sanitarny zawarł szereg warunków wynikających z dokonanej analizy raportu, pod którymi dopuścił możliwość wydania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla tego przedsięwzięcia. Między innymi wśród owych warunków zawarł zapis o konieczności zachowania dopuszczalnego poziomu hałasu na terenach zabudowy mieszkaniowej oraz innych obiektów chronionych. Podzielił także ustalenia wynikające ze sporządzonego raportu, iż klimat akustyczny na terenie inwestycji i w bezpośrednim jej sąsiedztwie kształtowany będzie przede wszystkim przez ruch samochodów.
W ocenie Sądu wykraczałoby poza uprawnienia Inspektora Sanitarnego dokonywanie interpretacji powołanej Uchwały nr [...] Rady Gminy W. z dnia [...].10.2002 r. w sprawie lokalizacji inwestycji obiektów centrum handlowo-usługowo-kulturalnego o nazwie "[...]". Jej oceny, a co za tym idzie ustalenia czy plan zagospodarowania przestrzennego pozwala na jej realizację w tym miejscu również dokonał organ ustalający warunki zabudowy, przedkładając projekt tej decyzji do uzgodnienia.
Należy także mieć na względzie i to, że przedmiotem uzgodnień była zamierzona inwestycja określona w sposób taki, jak miało to miejsce we wniosku inwestora o ustalenie warunków, zatem Inspektor Sanitarny mógł dokonać uzgodnienia tak przedstawionego zamierzenia inwestycyjnego, a ewentualną zbyt dużą jego ogólność mógł zarzucić wyłącznie organ ustalający warunki. Z tego względu nie jest zasadny zarzut niezgodności zakresu raportu z postanowieniem nr [...] z dnia [...].10.2002 r. Burmistrza Gminy W., w części ustalającej jego zakres z uwagi na zbyt ogólnikową generalną charakterystykę przedsięwzięcia dokonaną w raporcie. Charakterystyka ta sporządzona bowiem została tak szczegółowo, jak szczegółowo zakres inwestycji sformułował inwestor we wniosku o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej inwestycji, czego nie zakwestionował organ ustalający warunki.
Niewątpliwie sporządzony raport oddziaływania inwestycji na środowisko, został opracowany dla określonego przedsięwzięcia, o którego realizację występował inwestor, zgodnie z przedmiotem inwestycji sformułowanym we wniosku. Zatem uchylenie decyzji ustalającej warunki dla tej inwestycji m. in. z powodu zbyt dużej ogólności zakreślonego zamierzenia inwestycyjnego, co podniósł [...] Sp. z o. o. w swej skardze spowoduje konieczność bardziej szczegółowego zakreślenia jej przedmiotu, a co za tym idzie sporządzenia dla tak określonej inwestycji nowego raportu o oddziaływaniu jej na środowisko, o ile organ ustalający warunki przesądzi o jej zgodności z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu Przedpola Pałacu [...] zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Gminy W. z dn. [...].01.2001 r.
Odnosząc się do pozostałych zarzutów podniesionych przez skarżące Stowarzyszenie "[...]" stwierdzić należy, że zarzut dotyczący niezgodności inwestycji z zapisami planu ze względu na ilość zaplanowanych miejsc parkingowych, która nakazuje uznać to przedsięwzięcie za inwestycję mogącą w sposób znaczący oddziaływać na środowisko, również nie może zostać uwzględniony, z tych samych przyczyn, które zostały już uprzednio wskazane (interpretacja zapisów planu dokonana została przez organ przedkładający warunki do uzgodnienia).
Z kolei zarzut podnoszący wynikające z ustaleń raportu przekroczenie dopuszczalnych norm hałasu dla projektowanej szkoły językowej nie mógł zostać uwzględniony ze względu na to, iż jest to dopiero projektowana, a nie istniejąca już szkoła.
Przechodząc do oceny pozostałych zarzutów podniesionych przez [...] Sp. z o. o. stwierdzić należy, że wbrew jej twierdzeniom Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny dokonał w istocie oceny sporządzonego raportu oceny oddziaływania zamierzonej inwestycji na środowisko umieszczając w swej decyzji szereg zastrzeżeń z niego wynikających i odnosząc się do jego ustaleń w uzasadnieniu tego postanowienia, co w ocenie Sądu należy uznać za wystarczające i w swym postanowieniu utrzymującym w mocy postanowienie organu I instancji Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. prawidłowość tę potwierdził. Za niezasadny należy także uznać podniesiony przez Spółkę zarzut naruszenia art. 117 w zw. z art. 112 ustawy Prawo ochrony środowiska, przepisy te bowiem dotyczą państwowego monitoringu środowiska i nie stanowią podstawy do nakładania na inwestora obowiązku monitorowania zrealizowanej inwestycji. Ponadto wbrew twierdzeniu strony skarżącej wniosek inwestora uległ modyfikacji (sprostowaniu) z dnia 4.10.2002 r., w której łączną liczbę miejsc parkingowych określono na 4.900, a nie jak poprzednio 5600. Nie doszło zatem do uzgodnienia decyzji ustalającej warunki w oparciu o nieaktualny wniosek. Należy także podkreślić, że zaskarżone postanowienie zostało prawidłowo uzasadnione, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. wbrew podnoszonym zarzutom powołał się na ustalenia raportu odnośnie zachowania minimalnych wartości procentowych powierzchni biologicznie czynnych, z których wynika, że są one zgodne z zapisami miejscowego planu.
Odnosząc się z kolei do skargi Stowarzyszenia [...] "[...]" należy stwierdzić, że zawierała ona jedynie szereg ogólników i powoływała się na opinię ekspertów, która jednakże nie została Sądowi przedłożona. Opinię taką w przedmiocie oceny raportu oddziaływania na środowisko zamierzonej inwestycji przedłożył natomiast [...] Sp. z o. o. Sporządził ją biegły z listy Wojewody [...], a jej ustalenia zostały bardzo szczegółowo i w ocenie Sądu zasadnie podważone przez inwestora.
Na marginesie jedynie należy zaznaczyć, że nie można wymagać od inwestora tak szczegółowego sprecyzowania wniosku o ustalenie warunków, aby w istocie szczegółowość ta odpowiadała zapisom zawartym w decyzji ustalającej warunki zabudowy dla danej inwestycji. Na wnioskodawcy nie spoczywał wszak obowiązek zamieszczania we wniosku dodatkowych informacji, poza wynikającymi z art. 41 ust.2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.
Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) - orzekł jak w sentencii.