IV SA 2103/03

IV SA 2103/03 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2004-08-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-06-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
A.Bogusław Jażdżyk /sprawozdawca/
Hanna Raszkowska /przewodniczący/
Zbigniew Ślusarczyk
Symbol z opisem
615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędzia WSA Asesor WSA Protokolant Hanna Raszkowska Zbigniew Ślusarczyk Bogusław Jażdżyk (spr.) Urszula Wojciechowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 sierpnia 2004r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r. nr "[...]" w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu na uzbrojenie działki nr "[...]"w D. w wodę, energię elektryczną i odprowadzanie ścieków - - skargę oddala.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 6 grudnia 2002r. Nr "[...]" J. K. został poinformowany przez Urząd Gminy S. o braku możliwości rozpatrzenia na obecnym etapie postępowania wyjaśniającego wniosku dotyczącego ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu na uzbrojenie działki nr 262/2 w D. w wodę, energię elektryczną i odprowadzanie ścieków. Z treści pisma wynikało, że strona odmówiła odbioru decyzji nr "[...]" z dnia 23 września 2002r. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu na budowę przyłącza wodociągowego. Informowano dalej, iż odnośnie przyłącza kanalizacji sanitarnej ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu na budowę przyłącza kanalizacyjnego, zgodnie z przepisami ustawy prawo budowlane, jest możliwe w ramach inwestycji kubaturowych, a w sprawie istniejących obiektów na wymienionej działce brak jest rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego. Argumentowano, że na budowę sieci energetycznej i przyłącza energetycznego wymagane jest wystąpienie ze stosownym wnioskiem inwestora, którym jest Zakład Energetyczny. Zdaniem organu z tych względów całościowe rozpatrzenie wniosku nie jest możliwe. Zajęcie ostatecznego stanowiska w sprawie pojawi się dopiero po zakończeniu procesu sądowego w sprawie przyłącza kanalizacji sanitarnej do działki nr 262/3 położonej w D., graniczącej bezpośrednio z nieruchomością wnioskodawcy.
Dnia 22 grudnia 2002r. od przytoczonego pisma odwołanie złożył J. K., wnosząc o uchylenie jego treści oraz nakazanie Urzędowi Gminy w S. rozpatrzenie wniosku z 23 lipca 2002r. w trybie art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: kpa). Odwołujący argumentował, iż w złożonym wniosku wystąpił o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie: przyłącza wodociągowe, posadowienia szczelnego bezodpływowego zbiornika na nieczystości płynne z kabin WC, przyłącza energetycznego do obsługi kabin WC i oświetlenia terenu. Inwestycje te jego zdaniem są zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Odwołujący podniósł, iż odmówił przyjęcia decyzji z 27 września 2002r., którą
ustalono warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przyłącza wodociągowego, gdyż decyzja ta nie objęła swym zakresem całości żądania. Po kolejnych pismach kierowanych przez Gminę do strony, ostatecznie wystosowano pismo z 6 grudnia 2002r., którym odmówiono jednoznacznie rozpoznania całości wniosku i wydania decyzji. Strona wskazała, że postępowanie Gminy S. uchybia przepisom kpa w szczególności art. l i 3 oraz art. 107, poprzez uchylanie się od wydania decyzji administracyjnej, co z kolei uniemożliwia wniesienie środków odwoławczych i stanowi ubezwłasnowolnienie w zarządzie majątkiem. Podniesiono wreszcie, że pismo z 6 grudnia 2002r. nosi znamiona decyzji odmawiającej wydania decyzji rozstrzygającej merytorycznie wniosek z 23 lipca 2002r.
Rozpoznając wniesione odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. postanowieniem z dnia 31 stycznia 2003r. nr "[...]" na podstawie art. 134 kpa, stwierdziło jego niedopuszczalność. W uzasadnieniu postanowienia argumentowano, że kwestionowane pismo nie nosi cech decyzji administracyjnej, określonych art. 107 kpa. W piśmie tym, - zdaniem Kolegium - strona została poinformowana o braku możliwości załatwienia w konkretnym terminie całości sprawy dotyczącej warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla planowanej budowy uzbrojenia technicznego tej nieruchomości, ponadto poinformowano o decyzji z dnia 23 września 2002r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, której to decyzji wnioskodawca nie przyjął. Treść tego pisma pozwala na jednoznaczne ustalenie, że nie rozstrzygnięto w nim sprawy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla zamierzenia wnioskodawcy, co powoduje, iż nie może ono być uznane za decyzję administracyjną, gdyż nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy.
W złożonej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skardze J. K. wniósł o uchylenie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. oraz o zobowiązanie Wójta Gminy S. do wydania jednej całościowej decyzji administracyjnej w przedmiocie rozstrzygnięcia wniosku z 23 lipca 2002r. W skardze podniesiono, że artykuł 104 kpa nakazywał załatwienie organowi I instancji całości sprawy wszczętej wnioskiem z 23 lipca 2002r. Rozstrzygnięcie tejże sprawy winno zapaść w jednej decyzji, która byłaby dla strony bądź to pozytywna bądź to negatywna. Uszedł uwadze organu odwoławczego obligatoryjny obowiązek wynikający z art. 77 § l kpa do zebrania w sposób wyczerpujący i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Zdaniem skarżącego organ I instancji przedwcześnie wydał decyzję z dnia 23 lipca 2002r., a następnie w
sprawie tego samego wniosku prowadził postępowanie wyjaśniające zakończone przesłaniem pisma z 6 grudnia 2002r., zawierającym informację co do braku pozytywnego załatwienia sprawy odnośnie przyłącza kanalizacji sanitarnej, pomimo istnienia pozytywnych przesłanek załatwienia sprawy. Skarżący nie podzielił stanowiska Kolegium, że pismo z 6 grudnia 2002r. nie może być uznane za decyzję w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Przedmiotowe pismo jest bowiem po raz pierwszy wyrażonym stanowiskiem Gminy w przedmiocie odprowadzania ścieków i zawiera rozstrzygnięcie co do istoty sprawy.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Dodatkowo wskazano, iż pismo Gminy S. było jedynie pismem informacyjnym, nie zawierało natomiast rozstrzygnięcia co do istoty sprawy, wyrażającej wolę organu odwoławczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
W związku z przeprowadzoną reformą sądownictwa administracyjnego sprawy, w których -jak w tym przypadku - skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed l stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne, na których obszarze właściwości mają siedzibę organy administracji publicznej, których działalność została zaskarżona - art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1271, ze zm).
Zgodnie z art. l § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269) , Sąd kontroluje zaskarżone postanowienia pod kątem ich zgodności z prawem. Zatem usunięcie zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego może nastąpić tylko w przypadku, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonego postanowienie organ naruszył prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § l pkt l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270). Sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, iż sąd administracyjny w niniejszej sprawie może jedynie badać, czy zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Nie może
natomiast objąć swoją oceną całości postępowania administracyjnego, toczącego się przed Wójtem Gminy S.
Art. 104 § l kpa stanowi, że organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Natomiast paragraf drugi tego artykułu wskazuje, że decyzje rozstrzygają sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończą sprawę w danej instancji. Z przywołanych zapisów wynika, iż decyzja administracyjna jest aktem woli organu administracji państwowej, aktem jednostronnym, władczym rozstrzygnięciem sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 22 września 1983r. SA/Wr 367/83 wskazał, "że decyzją administracyjną jest jednostronne rozstrzygnięcie organu administracji państwowej o wiążących konsekwencjach obowiązującej normy prawnej dla indywidualnie określonego podmiotu i konkretnej prawy". Takich elementów koniecznych dla uznania pisma za decyzje administracyjną nie sposób przypisać pismu z dnia 6 grudnia 2002r. Bowiem nie zawierało ono rozstrzygnięcia, to znaczy odmowy uwzględnienia żądania skarżącego. Pismo nosiło jedynie cechy informacyjne, przekładające załatwienie sprawy na termin późniejszy, wskazując adresatowi powód tego przesunięcia. Pozbawione ono było cech decyzji administracyjnej tzn. władczego rozstrzygnięcia kończącego sprawę co do jej istoty. Z tego względu Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. rozpatrując odwołanie nie miało innej możliwości jak tylko postanowieniem wydanym w oparciu o art. 134 kpa stwierdzić niedopuszczalność odwołania. W sprawie zaszła niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych, tzn. brak było przedmiotu zaskarżenia. Odwołanie przysługuje bowiem jedynie od decyzji.
Jak wyjaśniono wyżej sąd administracyjny, który jest związany granicami sprawy nie może w niniejszym wyroku ocenić poprawności postępowania administracyjnego toczącego się przed Wójtem Gminy S. Z wywodów skarżącego wynika, że organ ten nie załatwił sprawy w terminie, gdyż jak twierdzi skarżący nie rozpatrzono całości jego wniosku. W takim przypadku ocena tego postępowania będzie możliwa przez Sąd jedynie w przypadku wniesienia przez skarżącego środka zwalczania bezczynności organu administracyjnego, jakim jest zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, złożone do organu wyższego stopnia. Ewentualnie po wyczerpaniu trybu zażaleniowego skarga na bezczynność organu do sądu administracyjnego.
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem.
W tym stanie rzeczy skarga jako niezasadna podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.