IV SA 2013/03

IV SA 2013/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-09-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-05-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Gliniecki /przewodniczący/
Grzegorz Czerwiński
Mirosława Kowalska /sprawozdawca/
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
art. 3, 28, 29, 48
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1271
art. 97
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
art. 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki, Sędziowie WSA Mirosława Kowalska (spr.), As. WSA Grzegorz Czerwiński, Protokolant Aldona Kieler-Kowalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2004 r. sprawy ze skargi R.B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki obiektu budowlanego skargę oddala
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania R.B. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2002 r. znak [...] nakazującą rozbiórkę obiektu budowlanego.
W toku postępowania administracyjnego w październiku 2002 r. ustalono, że na działce położonej w [...] przy ul. [...] znajduje się, w trakcie budowy, obiekt budowlany trwale związany z gruntem o wymiarze w rzucie poziomym 2m x 2,8m x 2,5m. Wykonano ściany zewnętrzne, strop wraz z ociepleniem i szlichtą cementową z dachem jednospadowym. Według oświadczenia inwestora obiekt stanowi pomieszczenie wodomierza. Inwestor nie uzyskał na powyższą budowę pozwolenia.
Organ II instancji podzielił rozstrzygnięcie oraz argumentację zawartą w decyzji organu I instancji.
Zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, pomieszczenie wodomierza należy zakwalifikować jako obiekt budowlany na realizację którego wymagane jest uzyskanie pozwolenia na budowę (art. 3 i 29, 30 Prawa budowlanego. W ocenie organu, stan faktyczny niniejszej sprawy wypełnia dyspozycję art. 48 Prawa budowlanego z 1994 roku.
W skardze z dnia 30 maja 2003 r. R. B. podniósł, że pomieszczenie wodomierza służy jako zabezpieczenie przed porażeniem prądem a nadto mróz rozsadzał wodomierz, pękała rura.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując wcześniej prezentowaną argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zaskarżonej decyzji można postawić zarzut naruszenia prawa, a w takim właśnie zakresie możliwa jest jej sądowa kontrola (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych Dz. U. nr 153, poz. 1269).
Sąd podziela argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
W niniejszej sprawie bezsprzeczne jest, że ma zastosowanie przepis art. 48 Prawa budowlanego z 1994 roku, zgodnie z dyspozycją tego przepisu właściwy organ nakazuje w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Pojęcie budowli zdefiniowano w art.3 ust. 3 Prawa budowlanego z 1994 r. Zarówno budynki jak i budowle zaliczają się do obiektów budowlanych, o których mowa w art. 48 Prawa budowlanego.
Zgodnie z art. 28 prawa budowlanego z 1994 roku – roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Przedmiotowy obiekt nie zalicza się do żadnej z kategorii, których budowa nie wymaga pozwolenia na budowę (art. 29 Prawa budowlanego z 1994 r.).
Stwierdzenie "samowoli budowlanej" obliguje właściwy organ do wydania decyzji o nakazie rozbiórki budowanego bądź już wzniesionego obiektu budowlanego. Do takiego rozstrzygnięcia organ administracji publicznej jest ustawowo zobligowany. Jedyną i konieczną przesłanką wydania nakazu rozbiórki obiektu budowlanego, jest stwierdzenie niedopełnienia przez inwestora wymogu uzyskania pozwolenia na budowę. Ustawa nie uzależnia nakazu rozbiórki od przyczyn rozpoczęcia budowy bez pozwolenia, stanu zaawansowania budowy, ani od spełnienia materialnoprawnego przesłanek warunkujących uzyskanie pozwolenia na budowę.
Podkreślenia wymaga, że okoliczności które spowodowały dopuszczenie się samowoli budowlanej, podnoszone przez skarżącego, nie mają znaczenia dla podjęcia orzeczenia o rozbiórce.
Opisana przez skarżącego potrzeba wzniesienia przedmiotowego obiektu nie może sankcjonować działania niezgodnego z porządkiem prawnym.
Mając na uwadze powyższą argumentację Sąd oddalił skargę w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).