IV SA 2001/03

IV SA 2001/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-11-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-05-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bożena Więch-Baranowska /sprawozdawca/
Izabela Ostrowska /przewodniczący/
Krystyna Tomaszewska
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędziowie (WSA, Krystyna Tomaszewska, Bożena – Więch Baranowska (spr.), Protokolant Edyta Kuczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2004 r. sprawy ze skargi H. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki dachu jednospadowego. skargę oddala
Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W [...] decyzją z dnia [...] lutego 2003 r. (znak [...]), na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, nakazał H. G. dokonanie rozbiórki dachu jednospadowego o wymiarach zewnętrznych 6,0m x 9,0m, wykonanego nad całym budynkiem gospodarczym usytuowanym na działce przy ulicy [...] w [...], ścianą podłużną przy granicy z sąsiednią działką.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że postępowanie w sprawie samowoli budowlanej zostało wszczęte na wniosek właścicielki sąsiedniej nieruchomości J. S. W wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu [...] października 2002 r. ustalono, że nad budynkiem gospodarczym dokonana została wymiana konstrukcji dachu (wymiana więźby dachowej). Obecna w czasie oględzin właścicielka nieruchomości oświadczyła, że roboty te wykonane zostały w okresie lipca i sierpnia 2002 r. Ustalono także, że nie posiadała pozwolenia na wykonanie tych robót.
Od decyzji tej odwołała się H. G.. W odwołaniu podniosła, że od 1 lipca 2002 r. najemcą pomieszczeń w budynkach usytuowanych na jej działce jest [...] Spółka z o.o., która w związku ze złym stanem technicznym budynku, za zgodą odwołującej się, wykonała remont budynku. Nadto H. G. podniosła, że w tym samym czasie i zakresie były wykonywane roboty na sąsiednich budynkach, a zaskarżona decyzja dotyczy tylko jednego z nich, co według skarżącej rodzi wątpliwości, co do rzetelności ustaleń organu.
Po rozpatrzeniu odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. (znak [...] ) wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ uznał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo ustalił stan faktyczny i właściwie zastosował przepisy prawa. Nadto organ odwoławczy podniósł, że zgodnie z art. 28 ustawy prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r., aby rozpocząć i prowadzić roboty budowlane polegające na wymianie dachu nad budynkiem należy uzyskać ostateczną decyzje o pozwoleniu na budowę, a takiej decyzji
skarżąca nie uzyskała. Przytoczył także art. 52 prawa budowlanego, z treści którego wynika uprawnienie dla organu nałożenia obowiązku wykonania czynności nakazanych w decyzji wydanej na podstawie art. 48 prawa budowlanego na właściciela obiektu, którego dotyczy decyzja.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyła H. G. domagając się jej uchylenia.
W skardze podniosła, że nie była inwestorem robót budowlanych, a wskazany inwestor nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym, nadto iż nakazane prace nie doprowadzą do poprzedniego stanu budynku ponieważ odbudowa dachu ze starych elementów nie jest możliwa.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.
Skarga jest niezasadna.
Powołany w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji materiał dowodowy w postaci protokołu kontroli obiektu z dnia [...] października 2002 r. stwierdza, że na budynku gospodarczym usytuowanym na działce przy ul. [...] w [...] , wykonano wymianę dachu wraz z wymiana jego konstrukcji-więźby dachowej.
Stosownie do przepisu art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. nr 89, poz. 414 ze zm.), roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 i 30 cytowanej ustawy. Poza sporem pozostaje fakt, że skarżąca ani też inwestor decyzji o pozwoleniu na budowę nie posiadali.
W ocenie skarżącej, roboty wykonane w budynku gospodarczym były remontem tego budynku, na wykonanie którego nie jest wymagane pozwolenie na budowę.
Z poglądem tym nie można się zgodzić. Roboty związane ze zmiana konstrukcji dachu wymagają bowiem pozwolenia na ich wykonanie. Gdyby nawet przyjąć, jak sugeruje to skarżąca, że wykonane roboty to remont dachu, to zgodnie z przepisem art. 29 cytowanej ustawy prawo budowlane przed rozpoczęciem takich robót musi nastąpić ich zgłoszenie.
Wymogu tego również skarżąca nie dopełniła. Zarówno brak pozwolenia na budowę, jak i brak dokonania zgłoszenia realizacji określonych robót skutkuje zaistnieniem przesłanek przewidzianych w art. 48 prawa budowlanego.
Prawidłowo więc uznano, że do przedmiotowej budowy ma zastosowanie przepis art. 48 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. nakazujący orzec rozbiórkę dachu wykonanego nad budynkiem gospodarczym bez pozwolenia na budowę lub zgłoszenia.
Kierunek takiego orzecznictwa w decyzjach podejmowanych przed 11 lipca 2003 r. przesądzony został wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 2 stycznia 1999 r. sygn. P 2/98, w którym stwierdzono, że przepis art. 48 Prawa budowlanego jest zgodny z Konstytucją RP.
Tym samym po ustaleniu, że przedmiotowy dach nad budynkiem gospodarczym stanowiącym własność skarżącej został wybudowany w 2002 r. bez pozwolenia na budowę, powstał obowiązek wydania nakazu jego rozbiórki bez potrzeby badania innych, nawet istotnych okoliczności faktycznych sprawy. Niezasadnym jest również zarzut niewłaściwego ustalenia adresata decyzji.
Zgodnie z treścią art. 52 prawa budowlanego adresatem decyzji o rozbiórce może być zarówno inwestor, właściciel, jak i zarządca obiektu budowlanego, tak więc skarżąca będąca właścicielką nieruchomości i usytuowanych na niej budynków, która wiedziała o zamiarze wykonania przez inwestora-najemcę określonych robót budowlanych w budynku gospodarczym, wyrażająca zgodę na ich przeprowadzenie, może być zgodnie z wyżej cytowanym przepisem, adresatką zaskarżonej decyzji. Z tych przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) skargę, jako bezzasadną należało oddalić.