IV SA 1674/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie uchylił decyzję SKO, uznając, że budynek z 3 lokalami mieszkalnymi mieści się w definicji zabudowy jednorodzinnej zawartej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a nie w rozporządzeniu technicznym.
Sprawa dotyczyła ustalenia warunków zabudowy dla budynku mieszkalnego z trzema lokalami. Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło ustalenia warunków, uznając inwestycję za niezgodną z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który przewidywał zabudowę jednorodzinną. SKO powołało się na definicję budynku wielorodzinnego z rozporządzenia Ministra Infrastruktury. WSA uchylił decyzję SKO, stwierdzając, że plan miejscowy zawiera własną definicję zabudowy jednorodzinnej, która dopuszcza budynek do 4 mieszkań, a definicje z rozporządzenia technicznego nie są wiążące dla interpretacji planu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę Z. K. i T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która uchyliła decyzję Prezydenta W. o ustaleniu warunków zabudowy dla budynku mieszkalnego z trzema lokalami. SKO odmówiło ustalenia warunków, argumentując, że projektowany budynek, ze względu na liczbę lokali, spełnia kryteria budynku wielorodzinnego zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury, co jest niezgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (MPZP) przewidującym zabudowę jednorodzinną. Skarżący zarzucili SKO, że nie wzięło pod uwagę definicji zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej zawartej w samym MPZP, która obejmuje budynki do 4 mieszkań. Podnieśli również, że definicje z rozporządzenia technicznego nie są wiążące dla interpretacji planu, powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego. WSA przychylił się do argumentacji skarżących. Sąd uznał, że plan miejscowy zawiera własną, wiążącą definicję zabudowy jednorodzinnej, która obejmuje budynek z trzema lokalami. Ponadto, sąd potwierdził, że definicje zawarte w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury nie są wiążące dla interpretacji planów zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego. W konsekwencji, WSA uchylił zaskarżoną decyzję SKO.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, budynek z trzema lokalami mieści się w definicji zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej zawartej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że plan miejscowy zawiera własną definicję zabudowy jednorodzinnej, która obejmuje budynki do 4 mieszkań, co jest decydujące dla interpretacji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (4)
Główne
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § 1
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim winny odpowiadać budynki i ich usytuowanie art. 3
Sąd uznał, że definicje zawarte w tym rozporządzeniu nie są wiążące dla interpretacji planów zagospodarowania przestrzennego.
Rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
Przywołane w kontekście wyroku Trybunału Konstytucyjnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Plan miejscowy zawiera własną definicję zabudowy jednorodzinnej, która obejmuje budynek z nie więcej niż 4 mieszkaniami. Definicje z rozporządzenia Ministra Infrastruktury nie są wiążące dla interpretacji planów zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego.
Godne uwagi sformułowania
nie sposób odmówić słuszności wywodom poczynionym przez Trybunał Konstytucyjny definicje zawarte rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. nie są wiążące dla całego systemu prawa (w tym dla interpretacji zapisów planów zagospodarowania przestrzennego)
Skład orzekający
Otylia Wierzbicka
przewodniczący
Tadeusz Cysek
członek
Tomasz Wykowski
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów planów zagospodarowania przestrzennego w kontekście definicji zawartych w rozporządzeniach technicznych oraz znaczenie wyroków Trybunału Konstytucyjnego dla wykładni prawa."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdzie plan miejscowy zawiera własną definicję, a sprawa opiera się na interpretacji wyroku TK dotyczącego poprzedniego rozporządzenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak kluczowa jest precyzyjna interpretacja planów miejscowych i jak wyroki Trybunału Konstytucyjnego mogą wpływać na wykładnię przepisów technicznych w kontekście planowania przestrzennego.
“Czy budynek z 3 mieszkaniami to jeszcze zabudowa jednorodzinna? Sąd rozstrzyga spór o definicje.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA 1674/03 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2004-05-21 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-05-05 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Otylia Wierzbicka /przewodniczący/ Tadeusz Cysek Tomasz Wykowski /sprawozdawca/ Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Uchylono zaskarżoną decyzję Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Otylia Wierzbicka, Sędziowie NSA Tadeusz Cysek, Asesor WSA Tomasz Wykowski (spr.), Protokolant Agnieszka Foks-Skopińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2004 r. sprawy ze skargi Z. K. i T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [....] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu uchyla zaskarżoną decyzję Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu odwołania spółki S. Sp. z o.o. w W. od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2003 r. w przedmiocie ustalenia na wniosek Z. i T. K. warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy budynku mieszkalnego w zabudowie jednorodzinnej z trzema lokalami mieszkalnymi i elementami zagospodarowania terenu oraz przyłączy na działkach ewidencyjnych o numerach [...], [...], [...] i [...] z obrębu [...] W. przy ulicy [...], uchyliło decyzję organu I instancji w całości i w tym zakresie orzekło o odmowie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej inwestycji. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, iż w świetle wyrysu i wypisu z Planu Miejscowego Zagospodarowania Przestrzennego [...], zatwierdzonego Uchwałą Nr [...] Rady Gminy W. z dnia [...] września 2002 r. nieruchomość objęta zamierzeniem inwestycyjnym znajduje się na obszarze zabudowy jednorodzinnej (symbol 46MN). Tymczasem projektowany przez inwestora budynek 3-lokalowy, stosownie do treści §3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim winny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz.690 z późn.zm.) spełnia kryteria budynku wielorodzinnego. Planowana inwestycja jest zatem niezgodna z zapisami planu zagospodarowania przestrzennego, co obliguje do odmowy ustalenia dta niej warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W skardze na powyższe podniesiono, iż organ odwoławczy nie wziął pod uwagę, iż Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego [...] zawiera w §5 pkt 7 własną definicję zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, obejmującą m.in. budynek mieszkalny zawierający nie więcej niż 4 mieszkania. Skarżący podniósł także, iż bezzasadnie organ odwoławczy przywołał przy interpretacji postanowień planu definicje zawarte w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. Uzasadniając ten zarzut, skarżący powołał się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 2 lipca 2002 r., sygn.akt P11/01, OTK A 2002/4/47, odnoszący się do poprzedzającego wskazane wyżej rozporządzenie Ministra Infrastruktury rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r., w którym to orzeczeniu Trybunał stwierdził, iż definicje zawarte w przepisach rozporządzenia zostały ustalone tylko na potrzeby tego aktu, wdanego na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) i nie posiadają mocy wiążącej wcałym systemie prawnym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł ojej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Argumenty przytoczone przez skarżącego zasługują w całości na uwzględnienie. Chybiony jest wniosek organu, iż zamierzenie inwestycyjne skarżących (budynek mieszkalny w zabudowie jednorodzinnej z trzema lokalami mieszkalnymi wraz z infrastrukturą towarzyszącą) nie stanowi zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, przewidzianej w miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego [...] dla obszaru o funkcji 46 MN (tereny mieszkalnictwa zabudowy jednorodzinnej), na którym to obszarze znajduje się teren inwestycji. Organ odwoławczy nie dostrzegł bowiem, iż plan zawiera własną definicję zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (w §5 pkt 7), przez którą to zabudowę należy rozumieć "budynek mieszkalny jednorodzinny lub zespól takich budynków w układzie wolnostojącym, bliźniaczym, szeregowym, atrialnym a także budynek mieszkalny zawierający nie więcej niż 4 mieszkania lub zespół takich budynków". Oczywistym jest, iż w pojęciu tym mieści się inwestycja planowana przez skarżących. Aspekt ten został całkowicie pominięty w rozważaniach organu odwoławczego, który ponadto błędnie przyjął, iż przewidzianą w planie zabudowę mieszkaniową należy rozumieć stosownie do definicji zawartej w §3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim winny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz.690 z późn.zm.). Nie sposób tymczasem odmówić słuszności wywodom poczynionym przez Trybunał Konstytucyjny w cytowanym w skardze wyroku z dnia 2 lipca 2002 r. i aktualnym w niniejszej sprawie pomimo tego, iż wyrok Trybunału odnosi się nie do aktu, o którym mowa w decyzji SKO a do jego poprzednika - rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 140 z późn.zm.). Odnosząc jednakże konkluzje Trybunału do stanu prawnego obowiązującego w dacie orzekania przez SKO należy stwierdzić, iż definicje zawarte rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. nie są wiążące dla całego systemu prawa (w tym dla interpretacji zapisów planów zagospodarowania przestrzennego) a zakres ich zastosowania nie wykracza poza zagadnienia z zakresu prawa budowlanego, regulowane tym rozporządzeniem. Nie ma zatem podstaw do przypisywania im znaczenia normatywnego na etapie ustalania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji na podstawie art.145 par.l pkt 1 lit.a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) w związku z art.97 ust.l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawą - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1271)
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI