IV SA 1623/03

IV SA 1623/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-09-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-04-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Wilczewska-Rzepecka /sprawozdawca/
Krystyna Borkowska /przewodniczący/
Mirosława Kowalska
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Borkowska, Sędziowie (WSA, As. WSA Mirosława Kowalska, Agnieszka Wilczewska-Rzepecka ( spr.), Protokolant Marcin Gruszczyński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2004 r. sprawy ze skargi W.P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie wykonania inwentaryzacji I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku,
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] października 1999 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, nakazał W. P. wykonanie inwentaryzacji budowlanej odzwierciedlającej dokonane zmiany wraz z ocena zgodności zrealizowanych robót ze sztuką budowlaną oraz projektem budowlanym, robót koniecznych do zakończenia budowy w terminie do dnia 31 stycznia 2000 r. w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na ich wznowienie.
W uzasadnieniu podał, że w trakcie przeprowadzonej wizji lokalnej w dniu 3 sierpnia 1999 r. stwierdzono, iż inwestor dokonał samowolnej rozbudowy (dobudowy) budynku gospodarczego, co dodatkowo jest niezgodne z warunkami określonymi w pozwoleniu na użytkowanie z dnia 29 grudnia 1994 r.
Decyzją z dnia [...] marca 2003 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa, po rozpatrzeniu odwołania W. P., uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie organu I instancji.
W uzasadnieniu stwierdził, że sporny budynek gospodarczy został dobudowany samowolnie tj. bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Dlatego też w sprawie tej winien mieć zastosowanie przepis art. 48 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. zgodnie z którym właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego bez pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, a nie jak orzekł organ I instancji - tryb przewidziany w art. 50 i 51 cytowanej ustawy.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł W. P.
W uzasadnieniu ogólnym jak to nazwał zaskarżył formę prowadzonych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] postępowań oraz sposób ich realizacji, w uzasadnieniu nazwanym szczegółowym pominął skarżoną decyzję nr [...] wydaną przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).
Skarga jest zasadna, jednakże z innych przyczyn niż podniesione przez skarżącego.
Zdaniem Sądu, organ II instancji naruszył przepisy postępowania tj. art. 7, 77 § 1 i art. 107 § 3 kpa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Przepis art. 77 § 1 kpa nakłada na organy administracji publicznej obowiązek zgromadzenia całego materiału dowodowego koniecznego do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy.
W sprawie niniejszej bezsporne jest jedynie, że inwestor dokonał odstępstw od zatwierdzonej inwentaryzacji przebudowując budynek gospodarczy i decyzją z dnia [...] grudnia 1994 r. Kierownik Urzędu Rejonowego w [...] wydał pozwolenie na użytkowanie przedmiotowego budynku.
Dlatego też Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 1999 r. nałożył na W.P. obowiązki w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego z dnia 7 lipca 1994 r., celem doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.
Zdaniem Sądu, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2003 r. zbyt pochopnie uchylił decyzję organu I instancji, która próbowała tzw. legalizacji budynku i umorzył postępowanie organu I instancji nakazując stosownie art. 48 ustawy. Artykuł 48 dotyczy obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo już wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia. Artykuł 50 ust. 1 pkt 1 odnosi się natomiast do samowolnie realizowanych robót budowlanych nie będących budową. Zgodnie z art. 3 pkt 6 i 7 będą to prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego.
Przepis art. 48 jest przepisem restrykcyjnym, który ma zastosowanie do obiektów powstałych po 1 stycznia 1995 r., a zatem do jego stosowania konieczne jest dokładne ustalenie daty powstania budynku.
Przepis art. 48 prawa budowlanego jest też normą prawną o charakterze represyjnym z tych też względów zastosowanie tego przepisu jest możliwe tylko i wyłącznie w sytuacji, gdy wszystkie wymogi, w tymże przepisie wskazane zaistnieją kumulatywnie. Wobec daleko idących skutków dla podmiotów postępowania administracyjnego, każdy element normy prawnej z art. 48 musi być zdefiniowany w sposób wynikający wprost z ustawy i nie jest dopuszczalna rozszerzająca interpretacja terminów w tymże przepisie użytych.
Brak tych ustaleń i rozważań przez organ II instancji musi w konsekwencji prowadzić do uchylenia zaskarżonego aktu.
Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ administracji winien uzupełnić materiał dowodowy w zakresie wyżej omówionym i poddać go wszechstronnej analizie w aspekcie przepisów prawnych wyżej wskazanych.
Z tych względów i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w wyroku.
W trybie art. 152 powołanej wyżej ustawy orzeczono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.