IV SA 1622/03

IV SA 1622/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-09-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-04-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Wilczewska-Rzepecka /sprawozdawca/
Krystyna Borkowska /przewodniczący/
Mirosława Kowalska
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Borkowska, Sędziowie (WSA, As. WSA Mirosława Kowalska, Agnieszka Wilczewska-Rzepecka ( spr.), Protokolant Marcin Gruszczyński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2004 r. sprawy ze skargi W. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie rozbiórki ogrodzenia I. uchyla zaskarżoną decyzję , II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku,
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] października 1999 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, nakazał W. P. rozbiórkę części ogrodzenia z muru pełnego na granicy działek nr ewid. [...] i [...] przy ul. [...] P. do wysokości 0,6m od poziomu terenu.
W uzasadnieniu podał, że w trakcie przeprowadzonej wizji lokalnej w dniu 3 sierpnia 1999 r. stwierdzono, iż inwestor zrealizował na części granicy ogrodzenia z muru pełnego o wys. 1,8m – 2,5m. Działanie takie jest niezgodne z obowiązującymi przepisami, tj. § 42 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
Decyzją z dnia [...] marca 2003 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania W.P., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu stwierdził, że postanowieniem z dnia [...] września 1999 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego wstrzymał roboty budowlane przy realizacji ogrodzenia z muru pełnego na granicy działek nr ewid. [...] i [...], a następnie zaskarżoną decyzją na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 nakazał inwestorowi rozbiórkę części ogrodzenia do wysokości 0,6m od poziomu terenu.
Przed upływem terminu o którym mowa w art. 50 ust. 4 właściwy organ wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót bądź rozbiórkę obiektu lub jego części. Wobec faktu, że w rozpatrywanej sprawie została spełniona dyspozycja art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego prawa nie narusza.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł W. P.
W uzasadnieniu ogólnym jak to nazwał zaskarża formę prowadzonych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] postępowań oraz sposób ich realizacji. Nieprawdziwym zdaniem skarżącego jest zapis w uzasadnieniu, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy realizacji ogrodzenia z muru pełnego na granicy działek. Mur został zrealizowany w całości w 1994 r. i w chwili kontroli miał już pięcioletnią historię, a ponadto został zrealizowany za zgodą i porozumieniem wszystkich zainteresowanych stron.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).
Skarga jest zasadna.
W okresie wydawania decyzji przez organ I instancji obowiązywało rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. - w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, które weszło w życie 1 kwietnia 1995 r., a uchylone zostało 16 grudnia 2002 r. § 42 tego rozporządzenia stanowił, że ogrodzenie powinno być ażurowe co najmniej 0,6m od poziomu terenu, chyba, że konieczność budowy ogrodzenia innego wynika z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo wymagań ochrony akustycznej lub warunków użytkowych działki. Łączna powierzchnia prześwitów (otworów), umożliwiająca naturalny przepływ powietrza powinna wynosić co najmniej 25% powierzchni ażurowej ogrodzenia między słupami.
W chwili jednak wydawania orzeczenia przez organ II instancji weszło w życie z dniem 16 grudnia 2002 r. rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
W rozporządzeniu tym w rozdziale 9 zatytułowanym ogrodzenia brak jest wymagań dotyczących wysokości i tzw. "ażuru". § 41 stanowi jedynie, że ogrodzenie nie może stwarzać zagrożenia dla bezpieczeństwa ludzi i zwierząt.
Organ odwoławczy jako organ o charakterze reformacyjnym ma obowiązek uwzględnić zmiany stanu faktycznego i prawnego, które nastąpiły po wydaniu decyzji przez organ I instancji (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2001 r. sygn. akt IV SA 396/99, Lex nr 54143).
Wypowiedział się na ten temat również Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 7 maja 2002 r. sygn. akt III RN 59/01, OSNP 2003/3/56, że zmiana przepisów prawa materialnego w toku postępowania administracyjnego, między wydaniem decyzji w pierwszej instancji, a rozpatrzeniem odwołania, zobowiązuje organ odwoławczy do uwzględnienia nowego stanu prawnego, jeżeli z nowych przepisów nie wynika inny skutek.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pominął zupełnie zmianę przepisów, nie odniósł się też do podanych w odwołaniu zarzutów, że ogrodzenie powstało w 1994 r.
Zauważyć również należy, że do dnia wejścia w życie ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane, ogrodzenia z wyjątkiem przylegających do dróg, ulic, placów i innych miejsc publicznych nie wymagały pozwolenia na budowę ani zgłoszenia. Od wejścia w życie tej ustawy pozwolenia na budowę nie wymagają wszystkie ogrodzenia, zaś zgłoszenia wymaga jedynie budowa ogrodzeń od strony ulic, placów i innych miejsc publicznych, niezależnie od ich wysokości oraz ogrodzeń o wysokości powyżej 220cm.
Uzasadnienie organu II instancji jest tak lakoniczne, że nie spełnia wymogów art. 107 § 3 kpa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał więc, że organ odwoławczy nie wyjaśniając wszechstronnie okoliczności sprawy istotnych dla jej rozstrzygnięcia naruszył przepisy art. 7, 77 i 80 kpa. Ujawnione naruszenia przepisów prawa procesowego uzasadniają uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).
Na podstawie art. 152 powołanej wyżej ustawy orzeczono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.