IV SA 156/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził nieważność decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującej inwentaryzację ogrodzenia, uznając, że organ rażąco naruszył prawo, dopuszczając legalizację samowoli budowlanej zamiast nakazu rozbiórki.
Sprawa dotyczyła skargi J. P. na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego, która uchyliła decyzję Powiatowego Inspektora i nakazała inwentaryzację ogrodzenia działki wykonanego bez wymaganego zgłoszenia. Sąd uznał, że organ II instancji rażąco naruszył prawo, stosując art. 51 Prawa budowlanego (legalizacja) zamiast art. 48 (nakaz rozbiórki) dla obiektu budowlanego wykonanego bez zgłoszenia. W konsekwencji, WSA stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał sprawę ze skargi J. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która uchyliła w części decyzję Powiatowego Inspektora i nakazała wykonanie inwentaryzacji ogrodzenia działki od strony drogi publicznej. Organy ustaliły, że ogrodzenie zostało wykonane w 2001 r. bez wymaganego prawem budowlanym zgłoszenia. Organ I instancji oparł nakaz na art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, a organ II instancji podtrzymał tę decyzję, uznając, że zmierzała ona do legalizacji obiektu. Sąd uznał jednak, że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo, w szczególności art. 48 Prawa budowlanego, który nakazuje rozbiórkę obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia lub zgłoszenia. Sąd zakwalifikował ogrodzenie jako obiekt budowlany i stwierdził, że niedopuszczalne było stosowanie trybu legalizacji (art. 51) zamiast nakazu rozbiórki (art. 48). W związku z tym, Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, decyzja taka rażąco narusza prawo.
Uzasadnienie
Ogrodzenie wykonane bez wymaganego zgłoszenia jest obiektem budowlanym, do którego zastosowanie ma art. 48 Prawa budowlanego, nakazujący rozbiórkę. Niedopuszczalne jest stosowanie trybu legalizacji (art. 51) w sytuacji, gdy przepis jednoznacznie nakazuje rozbiórkę.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono_nieważność
Przepisy (10)
Główne
pb art. 48
Prawo budowlane
Nakazuje rozbiórkę obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia lub zgłoszenia.
Pomocnicze
pb art. 3
Prawo budowlane
Definiuje obiekt budowlany (pkt 1) i ogrodzenie jako urządzenie techniczne (pkt 9).
pb art. 30
Prawo budowlane
Określa wymóg zgłoszenia budowy ogrodzeń od strony dróg publicznych.
pb art. 43
Prawo budowlane
pb art. 51 § 1
Prawo budowlane
Dotyczy legalizacji samowoli budowlanej.
p.u.s.a. art. 1 § 2
Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Określa zakres kontroli sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji.
p.p.s.a. art. 152
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
p.p.s.a. art. 200
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy orzekania o kosztach postępowania.
Ustawa - Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § 1
Określa właściwość sądu w sprawach administracyjnych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo, w szczególności art. 48 Prawa budowlanego, poprzez dopuszczenie legalizacji samowoli budowlanej zamiast nakazu rozbiórki.
Odrzucone argumenty
Argumenty skarżącego J. P. dotyczące braku naruszenia pasa drogowego, schorzenia i niemożności wykonania nakazu nie zostały szczegółowo rozwinięte w kontekście merytorycznym, gdyż sprawa została rozstrzygnięta na podstawie naruszenia prawa materialnego przez organ.
Godne uwagi sformułowania
decyzja ta w sposób rażący narusza prawo należało stwierdzić jej nieważność w trybie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zaskarżona decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego narusza rażąco dyspozycję art. 48 Prawa budowlanego Dopuszcza bowiem, z pominięciem jednoznacznego nakazu zawartego w przepisie art. 48 w/w ustawy, tryb postępowania z art. 51 tj. zmierzający do legalizacji samowoli budowlanej a ta w tym przypadku jest niedopuszczalna.
Skład orzekający
Krystyna Borkowska
przewodniczący
Mirosława Kowalska
sprawozdawca
Agnieszka Wilczewska-Rzepecka
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Prawa budowlanego dotyczących samowoli budowlanej, w szczególności rozróżnienie między art. 48 (nakaz rozbiórki) a art. 51 (legalizacja). Podkreślenie obowiązku organów w zakresie stosowania właściwych przepisów."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego wykonania ogrodzenia bez zgłoszenia. Interpretacja art. 48 i 51 Prawa budowlanego może ewoluować.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak istotne jest prawidłowe zastosowanie przepisów prawa budowlanego przez organy administracji i jak błąd w tej materii może prowadzić do stwierdzenia nieważności decyzji. Jest to przykład praktycznego zastosowania przepisów dotyczących samowoli budowlanej.
“Samowola budowlana czy błąd organu? Sąd wyjaśnia, kiedy ogrodzenie wymaga rozbiórki, a kiedy legalizacji.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA 156/03 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2004-06-22 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-01-14 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Agnieszka Wilczewska-Rzepecka Krystyna Borkowska /przewodniczący/ Mirosława Kowalska /sprawozdawca/ Hasła tematyczne Budowlane prawo Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Stwierdzono nieważność zaskarżonego aktu Powołane przepisy Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016 art. 3, 30, 43, 48, 51 Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity Dz.U. 2002 nr 153 poz 1271 art. 97 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269 art. 1 Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych. Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 145, 152, 200 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Borkowska, Sędziowie WSA Mirosława Kowalska (spr.), As. WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant Aldona Kieler-Kowalska, po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2002 r. nr [...] w przedmiocie nakazania inwentaryzacji ogrodzenia I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz J. P. kwotę 10 zł tytułem zwrotu kosztów wpisu sądowego. Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2002 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w zakresie wyznaczonego terminu i wyznaczył nowy termin zaś w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] maja 2001 r., [...], nakazującą wykonanie inwentaryzacji ogrodzenia działki od strony drogi publicznej. Organy obu instancji ustaliły, że bezsprzecznie J. P. w 2001 r. bez wymaganego prawem budowlanym zgłoszenia, wykonał ogrodzenie działki od strony publicznej. Organ I instancji oparł nakaz inwentaryzacji ogrodzenia na dyspozycji art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. nr 89, poz. 414 z późn. zm.). Organ II instancji w motywach powołanej wyżej decyzji podniósł, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zmierzał swoja decyzją do legalizacji przedmiotowego obiektu, zatem nakaz wydał w trybie art. 43 Prawa budowlanego. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. P. podniósł, że nie naruszył pasa drogowego, jest schorowanym emerytem i nie może wykonać nakazu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi podtrzymując wcześniej prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.). Rzeczą Sądu jest badanie, w trybie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu, decyzja ta w sposób rażący narusza prawo i w tych warunkach należało stwierdzić jej nieważność w trybie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). Sąd uznał, że badana decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego narusza rażąco dyspozycję art. 48 Prawa budowlanego – ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. (Dz. U. nr 89, poz. 414 z późniejszymi zmianami). W świetle niekwestionowanych ustaleń postępowania administracyjnego, inwestor J. P. w 2001 roku wykonał ogrodzenie działki od strony drogi publicznej. Inwestor nie dochował wymogu, opisanego w art. 30 wyżej powołanego Prawa budowlanego, zgodnie z którym budowa ogrodzeń od strony m.in. dróg, ulic wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Zgodnie z przepisem art. 3 w/w Prawa budowlanego pkt 1 obiektem budowlanym jest budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, zaś pkt 9 tego artykułu definiuje ogrodzenie jako urządzenie techniczne. Powyższe ustalenie każe kwalifikować ogrodzenie jako obiekt budowlany, a skoro tak to ma do niego zastosowanie przepis art. 48 Prawa budowlanego z 1994 r. Zgodnie z tym przepisem właściwy organ nakazuje w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia. Mając na uwadze powyższą argumentację należy uznać, że zaskarżona decyzja, która utrzymuje w mocy decyzję wydaną w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 roku, rażąco narusza prawo. Dopuszcza bowiem, z pominięciem jednoznacznego nakazu zawartego w przepisie art. 48 w/w ustawy, tryb postępowania z art. 51 tj. zmierzający do legalizacji samowoli budowlanej a ta w tym przypadku jest niedopuszczalna. Mając na uwadze powyższą argumentację Sąd orzekł jak w sentencji w świetle powołanych wyżej przepisów. Sąd orzekł w trybie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) o tym, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. O kosztach Sąd orzekł w trybie art. 200 w/w ustawy.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI