IV SA 1539/03

IV SA 1539/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-10-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-04-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Żak
Izabela Ostrowska /przewodniczący/
Tadeusz Nowak /sprawozdawca/
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędziowie NSA Anna Żak, WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant Sylwia Mackiewicz, po rozpoznaniu w dniu 19 października 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z.K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2003 r. [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku
Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...], na podstawie art. 66 pkt.1 ustawy z dnia 07.07.1994 r.- Prawo budowlane /tekst jednolity Dz. U. Nr 106 poz. 1126 z 2000r./ nakazał I. K. zlikwidować okap dachowy wystający ok. 50cm ponad lico zachodniej ściany budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce w J. Nr. [...] gm. [...] oraz wykonać orynnowanie zachodniej połaci dachowej w/w budynku wraz z odprowadzeniem rurami spustowymi wód opadowych na własną posesję.
W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że podczas wykonywania zmiany pokrycia dachowego jakie miało miejsce w m-cu maju 2002r. I. K. wypuścił okap dachowy ok. 50cm. ponad zachodnią elewację budynku znajdującego się na posesji w J. Nr. [...] gm. [...]. Zachodnia ściana przedmiotowego budynku zlokalizowana jest przy granicy z posesja należącą do Pani Z.K. Zdaniem organu takie wypuszczenie okapu dachowego, może w sposób istotny ograniczyć przyszłościową zabudowę i zagospodarowanie działki sąsiedniej.
Od w/w decyzji odwołanie złożył inwestor I. K., wnosząc o jej uchylenie. Zdaniem inwestora budynek mieszkalny został wykonany w 1972 roku i zgodnie z planem posiadał dach kopertowy z wypuszczonym okapem.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2003r. Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł wykonanie orynnowania zachodniej połaci dachowej w/w budynku wraz z odprowadzeniem rurami spustowymi wód opadowych na własną posesję.
Organ odwoławczy nie podzielił w całości rozstrzygnięcia podjętego przez organ I instancji wskazując ,że § 12 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14.12.1994r. " okapy i gzymsy nie mogą pomniejszać odległości od granicy działki budowlanej o więcej, niż 0,5 m (...). w niniejszej sprawie nie ma zastosowania, ponieważ okap dachowy został wypuszczony o ok. 40-50 cm natomiast w/w paragraf odnosi się do odległości większych niż 0,5m.
Z tego też względu, zdaniem organu II instancji, brak jest podstaw prawnych do zlikwidowania przedmiotowego okapu dachowego.
Skargę na powyższą decyzję złożyła Z. K. , wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji . Strona skarżąca podnosi, że do maja 2002r. był dach kopertowy a rynny były oparte na gzymsie ścian muru. Podczas zmiany inwestor nadstawił krokwie i wypuścił dach o 50 – 60 cm.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosi o oddalenie skargi wskazując, że brak było podstaw do zlikwidowania przedmiotowego okapu dachowego, albowiem § 12 ust. 5 rozporządzenia MGPiB z dnia 14.12.1994 r. dotyczy odległości większych niż 0,5 m.
Natomiast zasadnym było nakazanie decyzją z dnia [...].03.2003 r. Nr [...] wykonania orynnowania zachodniej połaci dachowej w/w budynku wraz z odprowadzeniem rurami spustowymi wód opadowych-na własną posesję, w celu doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z warunkami technicznymi (§ 126 i 28 cyt. rozporządzenia), na podstawie art. 66 pkt. 1 Prawa budowlanego, który stanowi, że w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1271 z późn.zm.).
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji/ postanowień/, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).
W ocenie Sądu kontrolowana decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz poprzedzająca ją decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] zapadły z naruszeniem przepisów prawa postępowania administracyjnego i materialnego, na tyle istotnym , iż miało wpływ na rozstrzygnięcie.
Zgodnie z art.7 k.p.a. organy administracji zobowiązane są do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, zaś art.77 § 1 k.p.a. nakłada na organ obowiązek rozpatrzenia w sposób wszechstronny i wyczerpujący cały materiał dowodowy. Zasady powyższe nie były przestrzegane w kontrolowanym przez Sąd postępowaniu administracyjnym.
Rozstrzygając sprawę, organ administracji musi mieć również na uwadze zasadę ogólną wyrażoną w art. 7 k.p.a. wymagającą uwzględnienia słusznego interesu wszystkich stron postępowania.
Z materiału dowodowego zawartego w aktach sprawy jednoznacznie wynika, że obiekt budowlany usytuowany w granicy z działką sąsiednią, posiada zadaszenie, które swym zasięgiem wykracza poza granicę działki inwestora.
Zarówno organ I jak i II instancji nie ustalili jednoznacznie kiedy miało miejsce wypuszczenie okapu.
Zdaniem inwestora wypuszczenie okapu miało miejsce w roku 1972 w momencie realizacji budynku mieszkalnego. Zgodnie z planem budynek miał posiadać dach kopertowy z wypuszczonym okapem.
Zdaniem organu I instancji wypuszczenie okapu dachowego miało miejsce w miesiącu maju 2002r. podczas wykonywania zmiany pokrycia dachowego.
Organ odwoławczy nie podzielając rozstrzygnięcia podjętego przez organ I instancji w części dot. obowiązku zlikwidowania okapu dachowego wystającego ponad lico zachodniej ściany budynku nie odniósł się do ustaleń organu I instancji i zarzutów podnoszonych w odwołaniu przez Skarżącego a dot. zasadniczej w sprawie kwestii dot. daty wykonania dachu z wypuszczonym okapem i zgodności dokonanych robót budowlanych z zatwierdzonym projektem budowlanym.
Jest oczywistym, iż zadaszenie wkracza w przestrzeń działki sąsiedniej. Nastąpiło więc naruszenie interesu właściciela działki sąsiedniej. Przypomnieć bowiem należy, iż zgodnie z art. 143 kodeksu cywilnego własność gruntu rozciąga się nad i pod jego powierzchnią. Na wybudowanie tego rodzaju obiektu inwestor obowiązany jest przedstawić prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (do tej części nieruchomości sąsiedniej, nad którą nad którą ma być wybudowane zadaszenie) zgodnie z art. 33 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 3 pkt 11 Prawa budowlanego.
Ponadto nieruchomość sąsiadująca z działką inwestora, niezależnie od istniejącego na działce aktualnego stanu zabudowy, jest działką budowlaną i w związku z tym - przy projektowanej zabudowie i projektowanej zmianie zabudowy - musi zostać uwzględniony interes właścicieli sąsiednich nieruchomości, w tym przede wszystkim warunek takiego usytuowania obiektów budowlanych, aby nie uniemożliwiały one prawidłowej i optymalnej zabudowy nieruchomości sąsiedniej także w bliżej nie określonej perspektywie czasu.
Tym zasadom oczywiście nie czyniła zadość decyzja organu II instancji, która błędnie interpretuje § 12 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14.12.1994r. W niniejszej sprawie powyższy przepis nie ma zastosowania nie dlatego ,że okap dachowy został wypuszczony tylko o ok. 40-50 cm, ale dlatego że został wypuszczony poza granicę działki inwestora.
W tej sytuacji bez dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy , bez ustalenia czasu i okoliczności wykonania dachu z wypuszczonym okapem organ administracyjny nie jest w stanie dokonać prawidłowej oceny stanu prawnego sprawy w kontekście przepisów art. 48 lub 66 prawa budowlanego .
Organ administracji publicznej rozpatrując sprawę , powinien więc mając na uwadze art. 7 Kpa, wyrażający zasadę uwzględnienia słusznego interesu obywateli, przez których należy rozumieć wszystkie strony postępowania, po dokładnym ustaleniu stanu faktycznego sprawy, dokonać oceny, czy w sprawie nie naruszono przepisów ustawy - Prawo budowlane.
Z powyższych względów, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.)