IV SA 1485/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę właścicieli sąsiedniej nieruchomości na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, uznając, że uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia było uzasadnione zmianą okoliczności faktycznych.
Skarga dotyczyła decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która uchyliła decyzję nakazującą rozbiórkę przebudowanej części budynku i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Skarżący zarzucili organowi dążenie do legalizacji samowoli budowlanej. Sąd administracyjny uznał skargę za bezzasadną, stwierdzając, że decyzja kasacyjna była uzasadniona stwierdzeniem nieważności części decyzji organu I instancji przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, co wymagało ponownego wyjaśnienia stanu faktycznego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę J. i A.D. oraz U. i A.B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2003 r., która uchyliła decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2000 r. nakazującą rozbiórkę przebudowanej części budynku mieszkalnego i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia. Decyzja organu I instancji zapadła w wyniku niewykonania przez inwestorów obowiązku dostarczenia zatwierdzonej dokumentacji inwentaryzacyjno-projektowej. Inwestorzy odwołali się, twierdząc, że złożyli dokumenty w terminie. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję, wskazując na stwierdzenie nieważności części decyzji organu I instancji przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, co zmieniło okoliczności sprawy i wymagało ponownego postępowania wyjaśniającego. Skarżący zarzucili organowi dążenie do legalizacji samowoli budowlanej. Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając ją za bezzasadną. Sąd podkreślił, że kontrola sprawowana przez sądy administracyjne dotyczy zgodności z prawem, a nie merytorycznej oceny. Stwierdzono, że decyzja kasacyjna organu odwoławczego, oparta na art. 138 § 2 k.p.a., była uzasadniona potrzebą ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w związku ze zmianą okoliczności faktycznych, wynikającą z wyeliminowania z obrotu prawnego części wadliwej decyzji organu I instancji. Sąd podzielił argumentację organu odwoławczego, że konieczne jest ustalenie, czy obowiązek nałożony decyzją organu powiatowego został wykonany, a następnie ocena przedłożonej dokumentacji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, decyzja organu odwoławczego była uzasadniona, ponieważ stwierdzenie nieważności części decyzji organu I instancji przez organ wyższej instancji zmieniło stan faktyczny sprawy i wymagało ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego przez organ I instancji.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. jest dopuszczalne, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części, co miało miejsce w tej sprawie z uwagi na zmianę okoliczności faktycznych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (9)
Główne
k.p.a. art. 138 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Pomocnicze
Pb art. 51 § 1a
Prawo budowlane
Pb art. 51 § 2
Prawo budowlane
k.p.a. art. 107 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
P.u.s.a. art. 1
Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Decyzja kasacyjna organu odwoławczego była uzasadniona zmianą okoliczności faktycznych wynikającą ze stwierdzenia nieważności części decyzji organu I instancji przez organ wyższej instancji. Organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 2 k.p.a., ponieważ rozstrzygnięcie sprawy wymagało ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego przez organ I instancji.
Odrzucone argumenty
Zarzut skarżących, że organ odwoławczy dąży do legalizacji samowoli budowlanej. Zarzut skarżących, że organ I instancji wydał decyzję nakazującą rozbiórkę przed upływem terminu na złożenie dokumentacji.
Godne uwagi sformułowania
sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części organ odwoławczy może wydać decyzję kasacyjną tylko w sytuacji, gdy organ I instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego lub przeprowadzone przez ten organ postępowanie wyjaśniające nie jest wystarczające do rozstrzygnięcia sprawy
Skład orzekający
Elżbieta Zielińska-Śpiewak
przewodniczący
Ewa Machlejd
członek
Mariola Kowalska
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 138 § 2 k.p.a. w kontekście decyzji kasacyjnych organów administracji, zwłaszcza w sprawach budowlanych, gdzie stwierdzenie nieważności części decyzji organu niższej instancji przez organ wyższej instancji wpływa na konieczność ponownego postępowania wyjaśniającego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zmiany okoliczności faktycznych po wydaniu decyzji organu I instancji, wynikającej z orzeczenia organu wyższej instancji o stwierdzeniu nieważności części tej decyzji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje złożoność postępowań administracyjnych i rolę sądów administracyjnych w kontroli legalności działań organów. Pokazuje, jak zmiany w toku postępowania mogą wpływać na jego dalszy przebieg.
“Kiedy decyzja administracyjna musi zostać uchylona? Sąd wyjaśnia zasady postępowania kasacyjnego.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA 1485/03 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2004-10-28 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-04-22 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Elżbieta Zielińska-Śpiewak /przewodniczący/ Ewa Machlejd Mariola Kowalska. /sprawozdawca/ Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Sędziowie WSA Ewa Machlejd, WSA Mariola Kowalska (spr.), Protokolant Edyta Kuczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2004 r. sprawy ze skargi J. i A.D. oraz U. i A.B. na decyzję [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego skargę oddala Uzasadnienie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2000r. nr [...] , działając na podstawie art. 51 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane ( Dz.U. Nr 89, poz. 414 z późn.zm.), nałożył na K. i T. S. obowiązek dokonania całkowitej rozbiórki przebudowanej części budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na działce o nr ewid. [...] obręb [...] w S. Powyższa decyzja zapadła w wyniku niewykonania przez inwestorów obowiązków nałożonych wcześniejszą decyzją tego organu z dnia [...] czerwca 2000r. nr [...], polegających na obowiązku dostarczenia do organu zatwierdzonej dokumentacji inwentaryzacyjno - projektowej. Odwołanie od decyzji wnieśli inwestorzy K. i S. S. Zarzucili organowi wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę przed upływem terminu wyznaczonego im na złożenie odpowiedniej dokumentacji, który upływał z dniem 31 sierpnia 2000r. Odwołujący się złożyli żądane dokumenty w ustalonym terminie, to jest w dniu 31 sierpnia 2000r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2003r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Jak wskazał organ, ostateczną decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2002r. nr [...] została stwierdzona nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2000r. nr [...] w części dotyczącej nakazu przedłożenia przez inwestorów K. i S. T. "zatwierdzonej" dokumentacji przez organ administracji architektoniczno - budowlanej. W tej sytuacji w ocenie organu, w związku z tym, iż uległy zmianie nałożone przez organ nadzoru budowlanego obowiązki inwestorów wynikające z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2000r, organ I instancji winien ponownie rozważyć, czy obowiązek nałożony powyższą decyzją został wykonany. W zależności od oceny organu dokonanej w ponownie przeprowadzonym postępowaniu, zastosowanie znajdzie, bądź art. 51 ust. 1a lub art. 51 ust. 2 Prawa budowlanego. I Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wnieśli właściciele sąsiedniej nieruchomości, J. i S. D. oraz U. i A. B. Zarzucili organowi dążenie do legalizacji samowoli budowlanej, podczas gdy inwestorzy bez uzyskania stosownych pozwoleń nie powinni byli prac rozpoczynać. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002 Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r, Nr 153, poz. 1270zpóźn.zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona. W niniejszej sprawie podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia organu odwoławczego stanowi art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Ocenie Sądu podlega jedynie prawidłowość zastosowania ww. przepisu, zgodnie z którym organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Zważyć należy, iż decyzję kasacyjną organ odwoławczy może wydać tylko w sytuacji, gdy organ I instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego lub przeprowadzone przez ten organ postępowanie wyjaśniające nie jest wystarczające do rozstrzygnięcia sprawy oraz jednocześnie brak jest podstaw do zastosowania w postępowaniu odwoławczym art. 136 kpa. Wydając decyzję kasacyjną na podstawie art. 138 § 2 kpa organ odwoławczy ocenia jedynie potrzebę przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego oraz wyznacza jego zakres. Nie rozstrzyga natomiast merytorycznie sprawy. Sytuacja, gdy organ I instancji nie przeprowadzi postępowania wyjaśniającego lub przeprowadzi je z naruszeniem przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego sprawia, że organ odwoławczy musiałby przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w całości lub w znacznej części, a do tego nie jest uprawniony. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydając w przedmiotowej sprawie decyzję kasacyjną dokonał oceny zgromadzonego materiału dowodowego w aspekcie jego zupełności i na tej podstawie wskazał jakie okoliczności nie zostały wyjaśnione. Natomiast przyczyny, z powodu których uznał za konieczne zastosowanie art. 138 § 2 kpa, znalazły jednoznaczny wyraz w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia, zgodnie z wymogami art. 107 § 3 kpa. Sąd podziela argumentację organu odwoławczego przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz w odpowiedzi na skargę. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł, iż organ I instancji błędnie umieścił w decyzji z dnia [...] czerwca 2000 r. Nr [...] obowiązek zatwierdzenia dokumentacji przez organ architektoniczno - budowlany. Nałożony obowiązek wywołał niekorzystne następstwa dla inwestora w postaci wydania kolejnej decyzji przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nakazującej rozbiórkę przebudowanej części mieszkalnej. Organ odwoławczy trafnie zauważył, iż umieszczenie takiego nakazu, w decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego stanowiło przesłankę stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa. A wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2002 r. ze skutkiem ex tunc, nakazu zawartego w decyzji z dnia [...] czerwca 2000 r. Nr [...], w części dotyczącej uzyskania zatwierdzenia dokumentacji przez organ architektoniczno - budowlany, zmieniło okoliczności przedmiotowej sprawy. Sąd podziela pogląd organu odwoławczego, iż stanowi to podstawę do przeprowadzenia przez organ I instancji postępowania wyjaśniającego w sprawie. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego słusznie wskazał, iż niezbędne dla prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest przede wszystkim ustalenie, czy obowiązek wynikający z decyzji organu powiatowego został wykonany. W przypadku przedłożenia wymaganej dokumentacji organ będzie zobowiązany dokonać oceny jej prawidłowości. Jeżeli spełnia ona stawiane wymogi, wówczas stosownie do brzmienia art. 51 ust. 1a ustawy Prawo budowlane organ I instancji zobowiązany będzie do wydania decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych. Natomiast w razie nie wykonania obowiązku wynikającego z decyzji nakazowej podjętej w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, właściwy organ w drodze decyzji nakaże zaniechanie dalszych robót bądź rozbiórkę obiektu lub jego części (art. 51 ust. 2 Prawa budowlanego). Zdaniem Sądu organ odwoławczy słusznie wskazał, iż w sytuacji, gdy decyzją z dnia [...] października 2002r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego , działając jako organ odwoławczy, stwierdził nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2000 r. Nr [...] w części dotyczącej umieszczenia w sentencji decyzji "nakazu zatwierdzenia dokumentacji przez organ administracji architektoniczno-budowlanej", to zachodzi potrzeba ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego przez organ I instancji, gdyż w niniejszej sprawie nastąpiła istotna zmiana okoliczności. Przedmiotowe postępowanie powinno być zaś prowadzone przez organ I instancji na podstawie przepisów rozdziału 4 Kodeksu postępowania administracyjnego. Powołane przepisy nakładają na organ administracji publicznej obowiązek podejmowania wszelkich kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, umożliwienia stronom wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji. Stanowią także o obowiązku wskazania okoliczności, które organ uznał za udowodnione lub powodów dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Zgodnie z naczelną zasadą wyrażoną w art. 7 kpa, organ winien wyczerpująco zbadać wszystkie okoliczności, by w ten sposób stworzyć rzeczywisty obraz sprawy i uzyskać podstawę do prawidłowego zastosowania normy prawa materialnego. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 Nr 153, poz. 1270) skargę jako bezzasadną należało oddalić.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI