IV SA 1484/01

IV SA 1484/01 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-06-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2001-05-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Otylia Wierzbicka /sprawozdawca/
Tadeusz Cysek /przewodniczący/
Tomasz Wykowski
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Cysek Sędzia NSA Otylia Wierzbicka (spr.) asesor WSA Tomasz Wykowski Protokolant Karina Jankowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi W. D., G. D., W. D., M. M. i M. M. jako następców prawnych A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2001 r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu skargę oddala
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lutego 2001 r. Burmistrz Gminy W. po
rozpatrzeniu wniosku inwestora [...]-Polska sp. z o.o., ustalił warunki
zabudowy i zagospodarowania terenu dla stacji paliw płynnych obejmującej
pawilon stacji ze sklepem i barem, cztery dystrybutory pod wiatą, punkt zlewny,
trzy podziemne zbiorniki paliw, zbiornik podziemny na olej opałowy, myjnię
samochodową mechaniczną, stanowisko kompresora i odkurzacze, znak
firmowy, maszty flagowe, wjazd i wyjazd, drogi wewnętrzne i parkingi,
położone przy ul. [...] (dz. ew.nr.[...] z obrębu [...]), którego linie rozgraniczające oznaczono literami ABCDEFGHIJKLŁMNOPRSTWA na mapie sytuacyjno-wysokościowej, stanowiącej załącznik graficzny do niniejszej decyzji. W pkt 4 decyzji określone zostały warunki techniczne inwestycji do których inwestor winien się dostosować.
Jako podstawę prawną decyzji wskazał art. 40 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym.
W uzasadnieniu w/w decyzji stwierdził, że planowana inwestycja jest zgodna z treścią zapisu i rysunku planu zagospodarowania przestrzennego Miasta W. z dnia [...].09. 1992 r. Przedmiotowa działka położona jest na terenie oznaczonym symbolem-[...]. W obszarze tym preferuje się funkcje usługowe III stopnia stanowiące uzupełnienie programu obszaru ścisłego centrum w zakresie administracji, współpracy gospodarczej, placówek naukowo-badawczych (...) wyklucza się jedynie lokalizowanie uciążliwych obiektów produkcyjnych, magazynów i składów (...). Obszar objęty jest nadzorem Konserwatora Zabytków.
Od powyższej decyzji wniosły odwołanie [...] Zakłady Farmaceutyczne "[...]", [...] S.A. w W. i A. M.
Domagając się uchylenia decyzji podniosły, że budowa stacji benzynowej jest sprzeczna z postanowieniami planu zagospodarowania przestrzennego, ponieważ "koliduje z funkcjami preferowanymi do których zalicza się między innymi placówki naukowo-badawcze.
Stacja paliw płynnych jest obiektem o dużej uciążliwości dla otoczenia. Powoduje zanieczyszczenie powietrza spalinami i hałas. Nieporozumieniem więc jest budowanie jej na terenie mieszkalnym, gęsto zaludnionym w sąsiedztwie szkoły, szpitala, hali sportowej, targu warzywnego.
Decyzją z dnia [...].04.2000r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu niniejszych odwołań utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.
Zdaniem organu odwoławczego planowana inwestycja jest zgodna z postanowieniami planu zagospodarowania przestrzennego.
Posiada również pozytywne uzgodnienia Powiatowego Inspektora Sanitarnego, Starosty Powiatu [...] w zakresie ochrony środowiska. Ponadto stacja benzynowa mieści się w pojęciu funkcji usługowych a plan wyklucza lokalizowanie uciążliwych obiektów produkcyjnych, magazynów i składów.
Na powyższą decyzję ze skargą do Naczelnego Sądu Administracyjnego wystąpił A. M. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji podniósł, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 10 § 1 kpa. Nie został bowiem powiadomiony przez organ o zwróceniu się do Starosty Powiatu [...] i Powiatowego Inspektora Sanitarnego z wnioskiem o uzgodnienia. Nie został zapoznany z wydanymi przez te organy postanowieniami. Uchybienia te mają istotny wpływ na wynik sprawy ponieważ nie można wykluczyć, że uciążliwość stacji paliw wykroczy poza granice działki inwestora. Uniemożliwiono mu zgłoszenie zastrzeżeń do przedłożonej przez inwestora oceny oddziaływania na środowisko i złożenia zażalenia na postanowienia organów uzgadniających.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie wyjaśniając, że podniesione w skardze zarzuty mogą ewentualnie stanowić podstawę do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowań toczących się przed organami uzgadniającymi projekt decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna .
Organy obu instancji prawidłowo oceniły, że planowana inwestycja nie jest sprzeczna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Na obszarze planowanej inwestycji w dacie wydania decyzji obowiązywał plan ogólny zagospodarowania przestrzennego W. zatwierdzony uchwałą Rady W. Nr [...] z dnia [...].09.1992 r. Zgodnie z zapisem planu teren inwestycji położony jest w obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem [...]. Jest to obszar centralnego zespołu usługowo-mieszkaniowego. W obszarze tym plan preferuje lokalizowanie funkcji usługowych III stopnia zespołów mieszkaniowych (...), dopuszcza lokalizowanie innych funkcji nie kolidujących z funkcjami preferowanymi, wyklucza lokalizowanie uciążliwych obiektów produkcyjnych, magazynów i składów. Planowana inwestycja (stacja paliw) mieści się w ustaleniu planu preferującym na tym terenie funkcje usługowe. Stacja paliw płynnych zaliczona jest do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska zgodnie z § 2 pkt 8 lit. ł rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998 r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji. Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu dla inwestycji mogącej pogorszyć stan środowiska wymaga uzgodnienia ze starostą i powiatowym inspektorem sanitarnym (art. 40 ust. 4 pkt 2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym).
Postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu zostało wszczęte wnioskiem z dnia 25.09.2000 r. a nie zakończone decyzją ostateczną przed 1.01 2001 r. Nie mają więc zastosowania w sprawie postanowienia ustawy z dnia 9.11.2000 r. o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie, która to ustawa weszła w życie z dniem 1.01.2001 r. Art. 63 tej ustawy stanowi, że do spraw wszczętych a nie zakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. W przedmiotowej sprawie projekt decyzji został uzgodniony pozytywnie przez Powiatowego Inspektora Sanitarnego w zakresie sanitarnym i przez Starostę Powiatu [...] w zakresie ochrony środowiska.
Organy uzgadniające wskazały, że nałożenie w decyzji warunków określonych w postanowieniach ma na celu wyeliminowanie szkodliwego oddziaływania na środowisko poza teren do którego inwestor ma tytuł prawny. Podstawą uzgodnień była ocena oddziaływania na środowisko sporządzona przez biegłych z listy Wojewody [...]. O wszczęciu postępowania organ zawiadomił krąg podmiotów uprawnionych do udziału w postępowaniu w tym A. M.. Otrzymał on jako strona postępowania decyzję nr [...] z dnia [...].02.2001 r. ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Od decyzji tej wniósł odwołanie. Miał więc zapewnioną możliwość obrony swych praw w tym postępowaniu. Skarżący zarzuca w skardze, że nie został zawiadomiony o przesłaniu projektu decyzji do uzgodnienia organom współdziałającym przez co bez własnej winy nie brał udziału w tych postępowaniach i nie złożył zastrzeżeń do oceny oddziaływania na środowisko, nie wniósł też zażaleń na postanowienia uzgadniające do czego miał prawo.
Wskazane przez skarżącego uchybienie procesowe polegające na obrazie art. 106 § 2 kpa stanowi przesłankę do wznowienia postępowania przed tymi organami ( art. 145 § 1 pkt 4 w zw. z art. 126 kpa). Uchybienie to dotyczy jedynie postępowań uzgadniających, które nie rozstrzygają o istocie sprawy, stanowią fragment postępowania zasadniczego zakończonego kwestionowaną decyzją. Należy nadto wskazać, że na etapie postępowania odwoławczego skarżący nie kwestionował oceny oddziaływania na środowisko ani postanowień uzgadniających a miał możliwość zapoznania się z ich treścią. Również w skardze nie wskazuje na ich wadliwość. Jego przypuszczenie, że uciążliwość stacji paliw wykroczy poza granice działki inwestora nie zostało niczym poparte. Zarzut, że uzgodnienie projektu decyzji przez starostę faktycznie nie nastąpiło skoro zażądał uzupełnienia decyzji nie jest uzasadniony. Projekt decyzji został uzgodniony pozytywnie.
Starosta wskazał na konieczność uzupełnienia decyzji o określone w postanowieniu wymagania. Decyzja o warunkach zabudowy w pkt 4 nakłada na inwestora obowiązek zastosowania się do wymogów określonych w postanowieniach uzgadniających.
Na etapie podejmowania decyzji o warunkach zabudowy zgodnie z art. 43 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym organ bada zgodność zamierzonej inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jeżeli wniosek o ustalenie warunków zabudowy odpowiada wymaganiom określonym w art. 42 ust. 2 cyt. ustawy a zamierzenie inwestycyjne pozostaje w zgodzie z przepisami prawa i ustaleniami planu, organ nie może odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Poczynione w sprawie ustalenia wskazują, że projektowana inwestycja nie koliduje z ustaleniami planu, obligowało to organ do wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Skargę wniesioną przez A. M. popierali przed Sądem jego następcy prawni. W postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu stronami są właściciele (współwłaściciele), użytkownicy wieczyści działek sąsiadujących z terenem inwestycji. Skargę na decyzję może wnieść strona, którą jest podmiot mający interes prawny w rozstrzygnięciu sprawy. O tym czy określonemu podmiotowi przysługuje przymiot strony rozstrzygają przepisy prawa materialnego. M. i M. M. są spadkobiercami A. M., nie są jednak współwłaścicielami (użytkownikami wieczystymi) działki należącej do zmarłego która sąsiaduje z działką inwestora. W drodze ugody Sąd dokonał zniesienia współwłasności majątku spadkowego i działu spadku. Prawo wieczystego użytkowania gruntu i własność budynku przy ul. [...] w W. przypadło W., G. i W. D.. Jako użytkownicy wieczyści gruntu posiadają przymiot strony. Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku skargę należało oddalić.
W odniesieniu do M. i M. M. skarga podlega oddaleniu z powodu braku przymiotu strony. Podstawę prawną oddalenia skargi stanowi art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 02.153.1270).