IV SA 1450/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2004-03-16
NSAAdministracyjneŚredniawsa
postępowanie administracyjneumorzeniebezprzedmiotowośćwady decyzjiprawo procesowek.p.a.organ administracjiskarżącydecyzjarozstrzygnięcie

WSA w Warszawie stwierdził nieważność decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o umorzeniu postępowania administracyjnego, wskazując na brak określenia przedmiotu sprawy i rażące naruszenie prawa.

Skarżący E. N. wniósł skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o umorzeniu postępowania administracyjnego. Minister dwukrotnie umorzył postępowanie, uznając je za bezprzedmiotowe ze względu na brak dokumentów potwierdzających własność młyńskiego obiektu przez J. N. oraz niejasność co do przedmiotu postępowania. Sąd uznał skargę za zasadną, stwierdzając nieważność zaskarżonej decyzji z powodu naruszenia przepisów postępowania, w szczególności art. 7 k.p.a. (brak określenia przedmiotu sprawy) oraz art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. (rażące naruszenie prawa przez bezpodstawne umorzenie postępowania odwoławczego).

Sprawa dotyczyła skargi E. N. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2003 r., która umorzyła postępowanie z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wcześniejsza decyzja Ministra z dnia [...] grudnia 2000 r. również umorzyła postępowanie administracyjne, uznając je za bezprzedmiotowe, ponieważ wnioskodawca nie przedłożył dokumentów potwierdzających własność obiektu młyńskiego przez J. N., jednego ze wspólników spółki jawnej. Minister argumentował, że ocena umowy cywilnoprawnej i rozliczeń między wspólnikami nie należy do kompetencji organów administracji. Skarżący zarzucił naruszenie art. 105 § 1 k.p.a. i art. 127 § 3 k.p.a. Prokurator Okręgowy w W. przyłączył się do sprawy, domagając się uchylenia obu decyzji z powodu nieokreślenia przedmiotu postępowania i braku podstaw do umorzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę za zasadną. Sąd wskazał, że Minister nie określił precyzyjnie przedmiotu postępowania, co jest naruszeniem art. 7 k.p.a. i mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto, Sąd stwierdził, że decyzja Ministra o umorzeniu postępowania z art. 127 § 3 k.p.a. była dotknięta wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. jako rażące naruszenie prawa (art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a.). Sąd podkreślił, że umorzenie postępowania odwoławczego jest uzasadnione tylko w wyjątkowych sytuacjach (np. cofnięcie odwołania), a w tej sprawie brak było ku temu podstaw. Bezpodstawne umorzenie pozbawia stronę możliwości obrony jej interesów. W związku z tym Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji i uchylił poprzednią decyzję Ministra, zasądzając jednocześnie koszty postępowania na rzecz skarżącego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, organ nieprawidłowo umorzył postępowanie, ponieważ nie określił jego przedmiotu, co stanowi naruszenie art. 7 k.p.a. i mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że brak precyzyjnego określenia przedmiotu postępowania przez Ministra uniemożliwia ocenę jego bezprzedmiotowości i stanowi naruszenie obowiązku wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

stwierdzono_nieważność

Przepisy (8)

Główne

PPSA art. 145 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

lit. c - uchylenie decyzji z powodu naruszenia przepisów postępowania, lit. 2 - stwierdzenie nieważności decyzji.

Pomocnicze

k.p.a. art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

Obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i określenia przedmiotu postępowania.

k.p.a. art. 105 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 127 § 3

Kodeks postępowania administracyjnego

Postępowanie w sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (odwoławcze).

k.p.a. art. 138 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

pkt 3 - umorzenie postępowania odwoławczego.

k.p.a. art. 156 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

pkt 2 - stwierdzenie nieważności decyzji z powodu rażącego naruszenia prawa.

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97

PPSA art. 200

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Orzeczenie o kosztach postępowania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez nieokreślenie przedmiotu postępowania. Rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a.) przez bezpodstawne umorzenie postępowania odwoławczego.

Godne uwagi sformułowania

Obowiązkiem organu, wynikającym z art. 7 k.p.a. jest dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. W związku z tym stwierdzenie, iż postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe nastąpiło co najmniej przedwcześnie. Decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o umorzeniu postępowania 'z art. 127§3 k.p.a.' została wydana z rażącym naruszeniem prawa - art. 138§1 pkt 3 k.p.a. w związku z art. 127§3 k.p.a. Bezpodstawne umorzenie postępowania odwoławczego (...) stanowi rażące naruszenie prawa, gdyż pozbawia stronę możliwości obrony jej interesów w postępowaniu administracyjnym.

Skład orzekający

Alicja Plucińska-Filipowicz

przewodniczący

Joanna Kabat-Rembelska

sprawozdawca

Jakub Linkowski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów k.p.a. dotyczących obowiązku określenia przedmiotu postępowania oraz zasad umarzania postępowania odwoławczego. Podkreślenie wagi prawidłowego prowadzenia postępowania administracyjnego i ochrony praw strony."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku określenia przedmiotu postępowania i wadliwego umorzenia postępowania odwoławczego. Kontekst sprawy dotyczy rozliczeń majątkowych w spółce cywilnej, ale główny nacisk położony jest na procedurę administracyjną.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa ilustruje fundamentalne zasady postępowania administracyjnego, takie jak obowiązek wyjaśnienia stanu faktycznego i prawidłowego prowadzenia postępowań. Pokazuje, jak błędy proceduralne mogą prowadzić do stwierdzenia nieważności decyzji.

Brak jasności co do przedmiotu sprawy? Sąd stwierdza nieważność decyzji!

Dane finansowe

WPS: 10 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
IV SA 1450/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-03-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-04-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Alicja Plucińska-Filipowicz /przewodniczący/
Jakub Linkowski
Joanna Kabat-Rembelska /sprawozdawca/
Skarżony organ
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność zaskarżonego aktu
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz, Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska (spr.), Asesor WSA Jakub Linkowski, Protokolant Agnieszka Foks-Skopińska, po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2004 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w W. M. Z. sprawy ze skargi E. N. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji, II. uchyla decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2000 r., III. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz E. N. kwotę 10 zł (dziesięć), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] grudnia 2000 r., po rozpatrzeniu wniosku E. N. - następcy prawnego J. N., jednego ze wspólników Młyna Elektrycznego – N., P. P. i J. N. w K. w woj. [...] "umorzyt postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie". W uzasadnieniu Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi podał, że wnioskodawca nie przedłożył dokumentów potwierdzających, że obiekt młyński był własnością J. N.. Organ orzekający podniósł, że w aktach sprawy znajduje się kopia umowy spółki jawnej zawartej dnia [...] lipca 1945 r. pomiędzy P. P., R. P. i J. N., celem prowadzenia i eksploatowania młyna w koloni K. gm. M., woj. [...]. W pkt 2 umowy określono wkłady
poszczególnych wspólników. J. N wniósł "do spółki na jej własność dwa motory elektryczne o mocy ogólnej około 30 koni mechanicznych sam, drugi wspólnie z P. dla poruszania młyna; jeden skład kamieni razowych z urządzeniem i jedną parę walcy 600-800 mm w dobrym stanie z całkowitym urządzeniem do przemiału i na wspólny koszt z P. R. wykończy t doprowadzi do użytku wewnętrzny stan młyna, to jest wykona tynkowanie ścian, ułożenie podłóg itp. potrzebne roboty, wszystko to musi być wykonane do [...] listopada 1945 roku i młyn całkowicie uruchomiony, w przeciwnym razie N. traci na rzecz spółki poniesione koszty, spółka ulegnie rozwiązaniu, on zaś będzie mógł zabrać tylko wniesione do spółki maszyny i otrzymać połowę wartości wkładu kamieni razowych z urządzeniem". W kolejnych punktach umowy określono: udziały wspólników w spółce, ich udziały w zyskach i stratach oraz rozliczeń między wspólnikami w wypadku likwidacji spółki. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi stwierdził, że ocena umowy cywilnoprawnej nie należy do organów administracji, zaś postępowanie dotyczące rozliczeń związanych z wkładami wspólników, ich udziału w zyskach i stratach spółki nie należy do postępowania administracyjnego. Powyższe uzasadnia umorzenie postępowania administracyjnego jako bezprzedmiotowego.
Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożył E. N.
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] marca 2003 r., po rozpatrzeniu tego wniosku umorzył "postępowanie z art. 127§3 k.p.a. w przedmiotowej sprawie". W uzasadnieniu organ orzekający stwierdził, że brak jest podstaw do zmiany jego decyzji z dnia [...] grudnia 2000 r., następnie powtórzył wywody zawarte w uzasadnieniu tej decyzji. W konkluzji Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi stwierdził, iż w opisanej sytuacji postępowanie z art. 127§3 k.p.a. należało umorzyć.
Skargę na powyższą decyzję wniósł E. N., domagając się stwierdzenia jej nieważności . Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności art. 105§l k.p.a. i art. 127§3 k.p.a.
Udział w postępowaniu sądowym zgłosił Prokurator Okręgowy w W., który domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] grudnia 2000 r. Prokurator podniósł, że w toku postępowania administracyjnego nie określono przedmiotu postępowania, a ponadto, że nie było podstaw do umorzenia postępownia z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując
stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga jest zasadna.
Przede wszystkim trafny jest zarzut dotyczący nie określenia przedmiotu postępowania. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi w decyzji z dnia [...] grudnia 2000 r. nie określił wniosku jaki został rozpatrzony, ani przez wskazanie daty jego złożenia ani też przez określenie czego on dotyczył. W związku z tym nie sposób ustalić jakie postępowanie Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi uznał za bezprzedmiotowe. Organ orzekający posługuje się ogólnym określeniem "postępowanie administracyjne w mniejszej sprawie". Obowiązkiem organu, wynikającym z art. 7 k.p.a. jest dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. W rozpoznawanej sprawie organ nie wykonał tego obowiązku, gdyż nie podjął czynności zmierzających do określenia przedmiotu postępowania. W związku z tym stwierdzenie, iż postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe nastąpiło co najmniej przedwcześnie. Zauważyć należy, że przy braku określenia przedmiotu postępowania brak jest przesłanek do oceny, iż stało się ono bezprzedmiotowe. Z akt administracyjnych wynika, że skarżący składał wiele pism, adresowanych do różnych organów zawierających różne wnioski. Rzeczą Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi będzie zatem ustalenie, który z wniosków wszczął postępowanie administracyjne, a następnie przeprowadzenie postępowania administracyjnego w sprawie tego wniosku. Na obecnym etapie postępowania można jedynie przypuszczać, że wniosek skarżącego dotyczył przyznania mu odszkodowania na podstawie art. 160 k.p.a. Wskazane naruszenie przepisów postępowania mogło mieć, w ocenie Sądu, istotny wpływ na wynik sprawy.
Przechodząc do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji stwierdzić należy, iż dotknięta jest ona wadą określoną w art. 156§1 pkt 2 k.p.a. Decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o umorzeniu postępowania "z art. 127§3 k.p.a." została wydana z rażącym naruszeniem prawa - art. 138§1 pkt 3 k.p.a. w związku z art. 127§3 k.p.a. Należy zauważyć, że ustawodawca nie określił wyraźnie przesłanek umorzenia postępowania odwoławczego ( prowadzonego na podstawie art. 127§3 k.p.a.). W literaturze przyjmuje się, że umorzenie postępowania odwoławczego jest uzasadnione wówczas, gdy stanie się ono bezprzedmiotowe. Przykładem bezprzedmiotowości postępowania odwoławczego może być cofnięcie odwołania przez stronę lub wniesienie odwołania przez podmiot nie mający przymiotu strony. Taka sytuacja nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie. Należy zwrócić uwagę, iż Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi umarzając postępowanie wszczęte wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie wskazał jakiegokolwiek powodu, który uzasadniałby takie rozstrzygnięcie. Bezpodstawne umorzenie postępowania odwoławczego (jak również prowadzonego na podstawie art. 127§3 k.p.a.) stanowi rażące naruszenie prawa, gdyż pozbawia stronę możliwości obrony jej interesów w postępowaniu administracyjnym (por. wyrok NSA z dnia 15 stycznia 1985 r. II S.A. 1585/84, OSPiKA 1987, z. 2, poz. 85).
Mając powyższe na uwadze Sąd. na podstawie art, 145§1 pkt 1 lit. c oraz art. 145§1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), orzekł jak w sentencji.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI