IV SA 1418/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny umorzył postępowanie sądowe na skutek cofnięcia skargi przez K. B. po wydaniu przez organ administracji decyzji o odroczeniu wykonania rozbiórki.
K. B. złożył skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymujące w mocy nałożenie grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki samowolnie wybudowanego budynku. Skarżący argumentował, że toczy się postępowanie w sprawie zmiany planu zagospodarowania przestrzennego i złożył wniosek o odroczenie wykonania rozbiórki. Po wydaniu przez organ administracji decyzji o odroczeniu wykonania rozbiórki do 2006 roku, skarżący cofnął skargę, co sąd uznał za dopuszczalne i umorzył postępowanie.
Sprawa dotyczyła skargi K. B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które utrzymało w mocy nałożenie grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki samowolnie wybudowanego budynku. Skarżący podnosił, że w jego gminie toczy się postępowanie w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co mogłoby pozwolić na legalizację samowoli budowlanej. Złożył również wniosek o odroczenie wykonania rozbiórki. Po wydaniu przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzji o odroczeniu wykonania rozbiórki do 9 maja 2006 roku, K. B. cofnął swoją skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne, nie stwierdzając przesłanek do jego odrzucenia, i w konsekwencji umorzył postępowanie sądowe.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, cofnięcie skargi jest dopuszczalne, o ile nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że wydanie decyzji o odroczeniu wykonania rozbiórki zniwelowało potrzebę dalszego prowadzenia postępowania sądowego w przedmiocie zaskarżonego postanowienia o nałożeniu grzywny, a cofnięcie skargi nie nosiło znamion obejścia prawa.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzono
Przepisy (3)
Główne
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 161 § § 1 pkt 1
Podstawa do umorzenia postępowania w przypadku cofnięcia skargi.
Pomocnicze
Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zm. art. 97 § § 1
Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz.U. Nr 153 poz. 1270 art. 60
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Cofnięcie skargi przez K. B. po wydaniu przez organ administracji decyzji o odroczeniu wykonania rozbiórki.
Odrzucone argumenty
Zarzuty K. B. dotyczące naruszenia przepisów prawa, w tym dotyczące wysokości grzywny i możliwości zalegalizowania samowoli w przyszłości (przed wydaniem decyzji o odroczeniu).
Godne uwagi sformułowania
możliwość przekwalifikowania w przyszłości przedmiotowej działki na letniskową nie stanowi podstawy od odstąpienia od postępowania egzekucyjnego grzywna w celu przymuszenia jest wymierzana w wysokości określonej przepisami prawa i stanowi najmniej uciążliwy środek egzekucyjny cofnięcie skargi wiąże sąd sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności
Skład orzekający
Janina Kosowska
przewodniczący
Marzenna Glabas
członek
Beata Jezielska
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty cofnięcia skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zwłaszcza w kontekście zmian stanu faktycznego lub prawnego po wydaniu zaskarżonego aktu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, w której cofnięcie skargi nastąpiło po wydaniu przez organ administracji decyzji odraczającej wykonanie obowiązku, co doprowadziło do umorzenia postępowania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny, dotyczący cofnięcia skargi po zmianie sytuacji faktycznej. Brak w niej nietypowych faktów czy przełomowych interpretacji prawnych.
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA 1418/03 - Postanowienie WSA w Olsztynie Data orzeczenia 2004-06-02 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-04-14 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie Sędziowie A. Beata Jezielska /sprawozdawca/ Janina Kosowska /przewodniczący/ Marzenna Glabas Symbol z opisem 601 Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa 638 Sprawy egzekucji administracyjnej; egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędzia WSA Asesor WSA Protokolant Janina Kosowska Marzenna Glabas Beata Jezielska (spr.) Urszula Wojciechowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi K. B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" r. nr "[...]" w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia - - umorzyć postępowanie sądowe. Uzasadnienie 2 IV SA 1418/03 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 17 marca 2003r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia 19 lutego 2003r. Nr "[...]" w sprawie nałożenia na K. B. grzywny w celu przymuszenia wykonania określonego w tytule wykonawczym obowiązku rozbiórki samowolnie wybudowanego drewnianego budynku zlokalizowanego na działce rolnej nr 51/12 w obrębie M. gmina P. W uzasadnieniu podano, iż ostateczną decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w S. z dnia 23 sierpnia 1994r. nakazano rozbiórkę przedmiotowego budynku, a strona -pomimo upomnienia - nie wykonała nałożonego na nią obowiązku. W związku z tym wszczęte zostało postępowanie egzekucyjne i nałożona grzywna w celu przymuszenia. Organ odwoławczy uznał, iż rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji jest uzasadnione. Wyjaśniono przy tym, iż możliwość przekwalifikowania w przyszłości przedmiotowej działki na letniskową nie stanowi podstawy od odstąpienia od postępowania egzekucyjnego. Wskazano ponadto, iż grzywna w celu przymuszenia jest wymierzana w wysokości określonej przepisami prawa i stanowi najmniej uciążliwy środek egzekucyjny. Na postanowienie to skargę wniósł K. B., zarzucając naruszenie przepisów prawa. Podał, iż w gminie P. toczy się postępowanie w celu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w odniesieniu do terenu, na którym znajduje się jego działka. W związku z tym w najbliższym czasie uzyska prawo do zalegalizowania samowoli budowlanej i dlatego złożył wniosek w sprawie odroczenia wykonania rozbiórki i zezwolenia na czasowe wykorzystanie obiektu. Ponadto podniósł, iż wysokość grzywny jest rażąco niesprawiedliwa. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. W uzupełnieniu skargi skarżący nadesłał decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia 9 maja 2003r. o odroczeniu wykonania rozbiórki przedmiotowego obiektu i zezwoleniu na jego czasowe wykorzystanie do dnia 9 maja 2006r. W związku z tym na rozprawie w dniu 2 czerwca 2004r. skarżący oświadczył, iż cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 póz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez wojewódzkie sądy administracyjne, na których obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Stąd też pomimo wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie orzeczenie zapadło w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 póz. 1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wobec wydania decyzji o odroczeniu wykonania rozbiórki obiektu budowlanego i zezwoleniu na czasowe jego wykorzystywanie skarżący cofnął skargę. W tym stanie sprawy Sąd nie stwierdził, aby zachodziły przesłanki do uznania iż cofnięcie skargi w niniejszej sprawie jest niedopuszczalne. W związku z tym na podstawie art. 161 § l pkt l powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI