IV SA 1350/03

IV SA 1350/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-10-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-04-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Elżbieta Zielińska-Śpiewak
Izabela Ostrowska /przewodniczący/
Krystyna Tomaszewska /sprawozdawca/
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędziowie WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant Piotr Zawadzki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2004 r. sprawy ze skargi D.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę skargę oddala
Uzasadnienie
Decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 1999r Prezydent [...] zatwierdził projekt budowlany i wydał inwestorowi D. K. pozwolenie na budowę-rozbudowę pawilonu handlowego przy ul. [...] róg ul. [...] o dodatkową powierzchnię 40,46m2 wraz z miejscem parkingowym i przyłączem wodno-kanalizacyjnym na terenie dzierżawionym.
W punkcie 2 decyzji pawilon został określony jako obiekt czasowy podlegający po wygaśnięciu umowy dzierżawy rozbiórce na koszt inwestora bez prawa do odszkodowania.
Od decyzji tej odwołała się D.K. zarzucając organowi I instancji złą interpretację przepisów w związku z określeniem obiektu pawilonu handlowego jako tymczasowego.
Decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 1999r Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
D.K. wystąpiła z wnioskiem do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego o stwierdzenie nieważności decyzji organu I i II instancji.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2000r znak: [...] na podstawie art. 157§2 oraz 158§1 w oparciu o art. 156§1 pkt 2 k.p.a. stwierdził nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1999r oraz Prezydenta [...] z dnia [...] marca 1999r udzielającej D.K. zezwolenia na rozbudowę pawilonu handlowego w części dotyczącej warunku zawartego w pkt [...] w/w decyzji określającej czasowość obiektu oraz stwierdzającego, że po wygaśnięciu umowy dzierżawy podlega on rozbiórce na koszt inwestora bez prawa do odszkodowania.
W dniu 21 października 2002r D.K. złożyła w Urzędzie [...] wniosek o wydanie dziennika budowy.
W odpowiedzi Prezydent [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2002r na podstawie art. 162§1 pkt 1 k.p.a i art. 37 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r Prawo budowlane stwierdził wygaśnięcie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i wydającej pozwolenie na budowę.
W uzasadnieniu podał, iż decyzja o pozwoleniu na budowę stała się ostateczną w dniu [...] listopada 1999r kiedy to Wojewoda [...] swoją decyzję wydaną w tym dniu utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę zgodnie z treścią art. 37 ust ł Prawa budowlanego uległa wygaszeniu od dnia [...] listopada 200lr.
Po rozpatrzeniu odwołania D.K. od decyzji stwierdzającej wygaśnięcie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i wydającej pozwolenie na budowę Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2003r znak : [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Wojewoda uznał iż organ I instancji prawidłowo przyjął, że decyzja o pozwoleniu na budowę stała się ostateczną w dniu [...] listopada 1999r i skoro przed upływem dwóch lat od ostateczności tej decyzji nie zostały rozpoczęte roboty budowlane to uległa ona wygaśnięciu zgodnie z art. 37 ust 1 Prawa budowlanego z dnia 7 lipca 1994r.
Skargę na decyzję Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2003r wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego D. K.
W skardze podnosi naruszenie art. 16 i art. 104 ust 1 kpa w związku z art. 37 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r prawo budowlane przez przyjęcie, że decyzją ostateczną jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1999r podczas gdy decyzją ostateczną jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2000r.
Naruszenie art. 37 ust 1 prawa budowlanego polega zdaniem skarżącej na nie zaliczeniu do dwoi letniego okresu którego upływ skutkuje wygaśnięciem decyzji o pozwoleniu na budowę postępowania przed Głównym Urzędem Nadzoru Budowlanego.
Został też naruszony art. 10 w zw. z art. 61 kpa przez wydanie decyzji o wygaśnięciu w postępowaniu z wniosku dotyczącym wydania dziennika budowy.
Skarżąca wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej.
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wnosi ojej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :
Na podstawie art. 97§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie
Zaskarżona decyzja nie narusza art. 16 i art. 104 ust 1 k.p.a. w związku z art. 37 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 prawo budowlane.
Art. 16 §1 k.p.a. zawiera definicję decyzji ostatecznej stanowiąc, że ostateczną jest decyzja od której nie przysługuje odwołanie w administracyjnym toku instancji. Jest to nie tylko decyzja od której nie można wnieść odwołania ale jest to decyzja ostatecznie załatwiająca sprawę administracyjną.
W niniejszej sprawie decyzją ostateczną była decyzja Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] listopada 1999r utrzymująca w mocy zaskarżoną decyzję o pozwoleniu na budowę.
Środki odwoławcze od tej decyzji zostały wyczerpane i przysługiwała od niej skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Skarżąca nie skorzystała z możliwości wniesienia skargi lecz uruchomiła tryb nadzwyczajny postępowania występując z wnioskiem do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego o stwierdzenie nieważności decyzji.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję stwierdzającą nieważność decyzji organu II instancji i decyzji organu I instancji w części dotyczącej warunku zawartego w pkt 2 decyzji o pozwoleniu na budowę uznając, że warunek ten został określony bez podstawy prawnej co stanowi naruszenie art. 156§1 pkt 2 k.p.a. Decyzja o stwierdzeniu nieważności jest decyzją wydaną w nowej sprawie i ma charakter kasacyjny bowiem powoduje usunięcie z obrotu prawnego decyzji dotkniętej nieważnością ze skutkiem ex tunc.
Usunięcie z obrotu prawnego nieważnej decyzji nie powoduje absolutnego przywrócenia pierwotnego stanu prawnego lecz ma służyć dopiero usunięciu szeregu następstw jej obowiązywania.
Stwierdzenie nieważności decyzji ze skutkiem wstecznym nie oznacza, iż taka decyzja nie wywołała w okresie jej funkcjonowania skutków prawnych których legalności nie można zakwestionować.
D. K. wystąpiła z wnioskiem do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę jedynie w tej części w której decyzja określała czasowość obiektu i nie było żadnych przeszkód aby rozpocząć budowę w oparciu o posiadaną ostateczną decyzję z dnia [...] listopada 1999r tym bardziej , że nie wiedziała jakiej treści decyzja zapadnie w postępowaniu o stwierdzenie nieważności.
Decyzja wydana w trybie art. 156§1 pkt 2 k.p.a. jest decyzją nową wydaną w nowej sprawie i w nowym postępowaniu.
Jest to postępowanie samodzielne odrębne od tego w którym zapadły kwestionujące we wniosku rozstrzygnięcia dlatego nie można zaliczać okresu postępowania przed Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego do upływu dwu letniego okresu o którym mowa w art. 37 ust 1 prawa budowlanego.
Zarzut skarżącej naruszenia art. 37 ust 1 prawa budowlanego przez nie zaliczenie do dwu letniego okresu, którego upływ skutkuje wygaśnięcie decyzji o pozwoleniu na budowę postępowania przed Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego jest niezasadny.
Uzasadniony jest natomiast zarzut naruszenia art. 10 w związku z art. 61 k.p.a przez wydanie decyzji o wygaśnięciu decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] marca 1999r .w postępowaniu z wniosku dotyczącym wydania dziennika budowy, a nie w postępowaniu o stwierdzenie wygaśnięcia z mocy prawa decyzji o pozwoleniu na budowę.
Naruszenie to jednak nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy.
W tym stanie rzeczy , skoro podniesione w skardze zarzuty nie są zasadne i zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.